II OZ 682/22

SENTENCJA Dnia 23 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SO/Ke 5/22 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Jędrzejowie z dnia 30 grudnia 2021 r. nr XLIX/391/21 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazał, że jego zdaniem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała z chwilą powzięcia przez skarżącego wiedzy o powodach jej odrzucenia przez WSA w Kielcach postanowieniem z 31 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Ke 129/22. Nie ma racji wnioskodawca, twierdząc, że o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dowiedział się z doręczonego mu 20 czerwca 2022 r. postanowienia NSA z 8 czerwca 2022 r. sygn. akt II OZ 336/22 o oddaleniu zażalenia na ww. postanowienie WSA w Kielcach. Sam fakt wniesienia przez skarżącego zażalenia świadczy o tym, że znał powody skorzystania z tego środka zaskarżenia. Dlatego złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na zasadzie art. 88 p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy. W zażaleniu sformułowano zarzuty dotyczące naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie i błędne przyjęcie i nieprzywrócenie stronie terminu do dokonania czynności oraz art. 87 § 1 p.p.s.a. przez błędne uznanie, że strona uchybiła siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 88 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. Wbrew ocenie Sądu I instancji okoliczność doręczenia skarżącemu w dniu 20 czerwca 2022 r. ww. postanowienia NSA jest istotna z punktu widzenia terminowości wniosku o przywrócenie terminu. Dla tej oceny ma bowiem znaczenia, że ww. postanowieniu NSA prawomocnie wypowiedział się w kwestii wniesienia przez skarżącego skargi z naruszeniem terminu, o jakim mowa w art. 58 § 2a p.p.s.a. w zw. z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2021 r. poz. 1538). Także prawomocne przesądzenie, że skarga została wniesiona po terminie stanowi ziszczenie się przesłanki, o jakiej mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. w zakresie ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął – czy też nie – przed jej dopełnieniem (por. postanowienia NSA: z 11 stycznia 2022 r., II OZ 912/21 oraz z 15 czerwca 2016 r., II GZ 603/16; postanowienia SN: z 14 kwietnia 1997 r. II CZ 43/97 oraz z 15 kwietnia 1997 r., II CZ 40/97, niepubl.). Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tej zaś sprawie o przyczynie uchybienia terminu w rozumieniu ww. przepisu skarżący dowiedział się z treści ww. postanowienia NSA, które zostało mu doręczone 20 czerwca 2022 r., co oznacza, że do dnia 27 czerwca 2022 r. przysługiwał skarżącemu termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą wpłynął do organu 28 czerwca 2022 r., jednak nie wiadomo z akt sprawy (brak informacji na prezentacie organu) czy przedmiotowy wniosek został złożony osobiście przez skarżącego w organie. Z akt sprawy nie wynika też (brak koperty z datą nadania przesyłki i innych dowodów) czy przedmiotowy wniosek został nadany u operatora pocztowego i w jakiej dacie. W świetle przedstawionego powyżej wywodu prawnego przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd powinien dokonać ustaleń w zakresie kiedy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, tak aby możliwym było stwierdzenie, czy wniosek został złożony w terminie, a więc najpóźniej 27 czerwca 2022 r. W tych okolicznościach Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 88 p.p.s.a. i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.