II SA/Kr 794/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Lipnica Murowana na decyzję Wojewody z dnia 20 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; 21 zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz Gminy Lipnica Murowana kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia 24 stycznia 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla "[...] Spółka z.o.o. Spółka komandytowa obejmujące budowę samoobsługowej dwustanowiskowej myjni samochodowej z kontenerem technicznym wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji technologicznej, energii elektrycznej, gazowej oraz z odcinkami zewnętrznymi instalacji wody z istniejącej studni kopanej, kanalizacji technologicznej, energii elektrycznej, gazowej, kanalizacji deszczowej wraz ze studnią chłonną i separatorem, oraz placu utwardzonego - manewrowego, zlokalizowanej na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym L. M. [nr [...]], jednostce ewidencyjnej [...], L. M. . Od tej decyzji odwołanie wniosła Gmina L zarzucając naruszenie art. 7, art. 77 kpa, art. 80 i art. 107 kpa oraz naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 poprzez błędne zastosowanie i zatwierdzenie projektu budowlanego pomimo wyraźnej sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymogami ochrony środowiska, art. 35 ust. 1 pkt 2 przy zatwierdzeniu projektu budowlanego z naruszeniem przepisów dot. dopuszczalnego poziomu hałasu w obiektach graniczących z terenami zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, art. 35 ust. 1 pkt 3 w zakresie stwierdzenia kompletności projektu budowlanego pomimo braku posiadania odpowiednich sprawdzeń dopuszczalnych poziomów hałasu dla planowanej inwestycji, która będzie sąsiadować z terenami szkoły i przedszkola, art. 35 ust. 1 pkt 3 i ust. 3, czyli zatwierdzenie projektu budowlanego, który nie zawiera sprawdzeń dot. zanieczyszczenia powietrza, gleby, wód powierzchniowych i podziemnych, emisji zanieczyszczeń gazowych i sprawdzenia czy instalacje nie powodują wprowadzania do wód substancji szkodliwych dla środowiska wodnego, art. 35 ust. 3 poprzez wydanie decyzji niezgodnej z przepisami prawa. Wojewoda decyzją z dnia 20 maja 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że działka inwestycyjna nr [...] zlokalizowana jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy L. M. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy L z dnia 18 września 2012 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowy Województwa z dnia 12 października 2012 r. ze zmianami, na terenach oznaczonych symbolem D17 U (1a, 3b, 3c, 3g, 5b, 6g), symbolem D42 US (1a, 3b, 3c, 3g, 5b, 6g), symbolem UO, US, jednakże większość planowanej inwestycji znajduje się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem D17 U (1a, 3b, 3c, 3g, 5b, 6g). Dla terenów oznaczonych symbolem U, tj. terenów usługowych przewiduje się, zgodnie z § 26 mpzp, przeznaczenie podstawowe obejmujące usługi wielobranżowe - publiczne, niepubliczne, turystyczne, natomiast jako przeznaczenie dopuszczalne m.in. urządzenia infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenów) oraz urządzenia komunikacji (dojścia, dojazdy, miejsca parkingowe i postojowe). W systemie notacji planu (§ 3 ust. 1 pkt 19 mpzp) zdefiniowane zostało pojęcie usług niepublicznych. Są to "usługi komercyjne, niewymienione w pkt. 18, w tym: handlu, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, gastronomii, ośrodki konferencyjne, odnowy biologicznej, domy weselne oraz inne usługi o podobnym charakterze". Nie jest to katalog zamknięty, niemniej jednak mają to być usługi o podobnym charakterze. Przez taki zapis należy uznać, że określone w przedmiotowym miejscowym planie przeznaczenie tego terenu nie zostało podane w sposób ogólny, ale jednocześnie, według oceny organu odwoławczego, dopuszczając szeroki zakres usług. Nie dokonano wskazania konkretnego rodzaju usług, czyli jest to wachlarz szeroki. Punktem jednak wspólnym jest świadczenie usług ogólnie dostępnych, służących zaspokajaniu popytu ludności na wszelkiego rodzaju towary i usługi, nastawione na przynoszenie dochodu i niefinansowane w całości lub w części z budżetu samorządowego lub budżetu pastwa. Przedmiotowa inwestycja mieści się w zakresie określonych na terenie o symbolu D17 U usług polegających na wykonaniu na rzecz usługobiorcy określonej czynności tj. w naszym przypadku mycia samochodów, a pośrednio sprzedaży środków myjących. Warunek podobieństwa do form działalności na ww. terenie został spełniony. Zdaniem organu odwoławczego o warunku podobieństwa nie przesądza forma, rodzaj budynku, w którym ta usługa ma być świadczona. Choć nie można przemilczeć, iż w większości usługi mają być świadczone w budynkach, ale dużych rozmiarów niż forma, jaką będzie miała myjnia. Planowana przez inwestora działalność, według oceny organu nie jest sprzeczna z kierunkiem zagospodarowania przestrzennego terenu przedstawionym w planie miejscowym D17 U, a tym bardziej terenu sąsiedniego, tj. strefy D2 i Z12 UO, US - usługi oświatowe, sportowe, na których znajduje się budynek przedszkola i szkoły. Zamierzenie zostało bowiem zaprojektowane z uwzględnieniem warunku określonego w § 26 ust. 3 pkt 4 lit c miejscowego planu, tj. zakazu prowadzenia działalności w sposób powodujący naruszenie standardów jakości środowiska - w szczególności pogorszenie warunków środowiska terenów sąsiednich. Nie jest również działalnością mogącą powodować przekroczenie dopuszczalnych poziomów oddziaływania na środowisko poprzez emisję substancji i energii, a zwłaszcza w zakresie wytwarzania hałasu, wibracji, promieniowania, zanieczyszczania powietrza, gleby, wód powierzchniowych i podziemnych, której zabroniono stosownie do wytycznych § 93 ust 2 pkt 1 b planu. Mieści się również w określonej w § 3 ust. 1 pkt 14 lit. a miejscowego planu definicji działalności nieuciążliwej, ponieważ: nie jest działalnością zawartą w. Rozporządzeniu Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie wywołuje zjawisk lub standardów utrudniających życie, a zwłaszcza hałas, wibracje, zanieczyszczenia powietrza, przekraczających dopuszczalne poziomy oddziaływania, które są "szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska oraz te oddziaływania zawierają się w granicach działki inwestycji, do której Inwestor posiada tytuł prawny. Na działce nr [...] znajduje się budynek szkoły, którego odległość mierzona od krawędzi myjni do najdalej wysuniętego narożnika budynku wynosi 25 metrów (analiza projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na mapie do celów projektowych przyjętej do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w B. w dniu 30 sierpnia 2016 r. pod numerem [...]). Zaprojektowano, by chronić tę działkę, szpaler zieleni izolacyjnej o wysokości 2,5 m. Biorąc pod uwagę taką lokalizację myjni w stosunku do budynku szkoły projektant stwierdził, iż poziom hałasu wynosił będzie maksymalnie 45 dB. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 1 października 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, dla terenów zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży winien wynosić 50 dB dla przedziału czasu odniesienia równym 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie występujących. Powyższy warunek został spełniony. Ponadto myjnia zlokalizowana jest w narożniku działki nr [...] położonej w L. M. , której powierzchnia to 0,96 ha, w odległości 6,5 m od budynku handlowo-usługowego, w odległości około 60 metrów od zabudowy mieszkalnej, z zastosowaniem osłon-ekranów, co powoduje, iż normy akustyczne nie zostaną przekroczone dla tej zabudowy. Odległość myjni od drogi - około 60 m, to powoduje brak kumulacji źródeł hałasu. Odnosząc się dalej do ochrony akustycznej, to największym źródłem hałasu są pompy ciśnieniowe, które zlokalizowane są w kontenerze technicznym ograniczającym hałas. Zastosowane urządzenia w postaci pomp posiadają swoje kompensatory, które tłumią wytwarzane drgania podczas pracy pomp. Zanieczyszczenia powietrza, gleby, wód powierzchniowych i podziemnych również nie występują, ponieważ używane środki chemiczne posiadają stosowne atesty. Na instalacji odprowadzającej wodę z placów utwardzonych, dachu zastosowano separator substancji ropopochodnych. Na odprowadzenie wód pochodzących ze stanowisk mycia samochodów zastosowano separator zmniejszający poziom zanieczyszczeń do poziomu dopuszczalnego. W celu zminimalizowania rozprzestrzeniania się na sąsiednie tereny mieszkalne zasięgu rozpylania aerozoli substancji przez działanie urządzeń myjni zlokalizowano ją na odległość 60 m (najbliżej mierzona odległość) od nich oraz zastosowane będą osłony - ekrany, a od strony północnej w kierunku szkoły przewidziano zieleń izolacyjną, a działkę inwestycyjną od tej strony oddziela droga. Ponadto wyjaśnia się, iż rozprzestrzeniania się zapachu detergentów w powietrzu, jako tego typu immisje pośrednie, mogą wynikać z użytkowania obiektu (nawet takiego, którego realizacja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Istotne jest, aby wielkość immisji nie przekraczała dopuszczalnych norm. W przypadku przekroczenia tych norm osobie, której naruszono posiadanie, służy roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem oraz zaprzestanie naruszeń ze strony właściciela, którego działania zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiedniej ponad przeciętną miarę (art. 144 ustawy Kodeks cywilny,). Przywrócenie stanu zgodnego z prawem nie zawsze oznacza to samo, co przywrócenie stanu poprzedniego. Zwrot ten może odnieść się również do ograniczenia immisji, które ponownie będą mieścić się w normie. Rozstrzygnięcie powyższych kwestii leży w kompetencji sądów cywilnych. Inwestycję projektuje się również na terenie oznaczonym symbolem US - tereny sportowe, na których " dopuszcza się sytuowanie m.in. usług niepublicznych - nieuciążliwych, zieleni urządzonej - parawanowej i rekreacyjnej, urządzeń infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenów), urządzeń komunikacji (dojścia, dojazdy, miejsca parkingowe i postojowe) stosownie do § 50 mpzp. Zakres zamierzenia obejmujący sieci infrastruktury technicznej, plac utwardzony, miejsca postojowe, zieleń urządzoną mieści się ww. przeznaczeniu dopuszczanym na terenie o symbolu US. Zaprojektowano również zieleń urządzoną oraz sieci uzbrojenia na terenie o symbolu UO - usługi publiczne: oświaty, co nie jest sprzeczne z ustaleniami określającymi dopuszczalne przeznaczenie tego terenu. Inwestycja jest zgodna ze wskaźnikami wykorzystania terenu D17 U (§ 26 ust. 3 pkt 2 miejscowego planu) ponieważ: udział powierzchni zabudowy w powierzchni terenu inwestycji wynosi 11,10% (warunek z planu do maksymalnie 70%), intensywność zabudowy wynosi 0,40 (warunek z planu 0,3 - 0,6), powierzchnia biologicznie czynna wynosi 59,15% (warunek z planu minimalnie 20%). Według oceny organu odwoławczego, opracowany projekt budowlany pozwala na jednoznaczne potwierdzenie jego zgodności z ustaleniami obowiązującego na terenie objętym inwestycją miejscowego planu wbrew twierdzeniu strony skarżącej w zakresie przeznaczenia podstawowego terenu oznaczonego symbolem D17 U, co zostało wykazane powyżej. Planowana inwestycja nie jest zaliczona ani do l, ani do II grupy przedsięwzięć określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie podlega konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Co oznacza, że, zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto zlokalizowana jest poza obszarami Natura 2000. Znajduje się natomiast w obszarze [...] Parku Krajobrazowego, ale nie będzie przy zastosowanych rozwiązaniach wpływać na przyrodę i otoczenie. Nie nastąpi zmiana stosunków wodnych niesłużąca ochronie przyrody, co podkreśla strona skarżąca. Ścieki przemysłowe z myjni będą odprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych, będących władnością Gminy L. M., na co Inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne z dnia 7 maja 2018 r. znak: [...] Jak wynika z ustaleń zawartych w powyższym piśmie: mycie odbywa się na uszczelnionym terenie, systemem otwartym, a ścieki odprowadzane są przyłączem kanalizacyjnym do gminnej kanalizacji sanitarnej. Wody opadowe z terenów utwardzonych z placu myjni będą oczyszczane w separatorze koalescencyjnym. Stwierdza się zgodność inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie -obowiązującego na dzień orzekania przez organy, dotyczącymi usytuowania budynku (§12) oraz bezpieczeństwa pożarowego (§ 271 oraz § 272 ust. 1), z § 21 (dotyczących miejsc postojowych dla samochodów osobowych). Przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana w następujących odległościach 12,70 m od północnej granicy z działką nr [...]. Do planowanej samoobsługowej dwustanowiskowej myjni samochodowej zapewniono dojście i dojazd istniejącym zjazdem publicznym z drogi wojewódzkiej (działka nr [...]) o utwardzonej nawierzchni. Odległość od drogi około 60 m. Zaprojektowano 2 miejsca postojowe o wymiarach 2,5 m x 6,0 m oraz jedno miejsce postojowe o wymiarach 3,6 m x 5,0 m przeznaczone dla osoby niepełnosprawnej. Dodatkowo zaplanowano jedno miejsce postojowe o wymiarach 2,5 m x 5,0 m dla obsługi przedmiotowej inwestycji. Miejsca postojowe zaprojektowano na utwardzonym placu. W związku z tym stwierdza się, że planowane miejsca postojowe są zgodne z zapisami § 21 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z projektu zagospodarowania terenu oraz z projektu budowlanego wynika spełnienie wymagań przepisu § 28 rozporządzenia jw. w kwestii odprowadzania wód opadowych ponieważ wody opadowe będą odprowadzane niezależnym systemem kanalizacji opadowej do projektowanej studni chłonnej. Wody opadowe z połaci dachu myjni będą odprowadzane bezpośrednio do studni chłonnej, natomiast wody opadowe pochodzące z powierzchni utwardzonej będą najpierw oczyszczane w separatorze koalescencyjnym. Zaopatrzenie planowanej inwestycji w wodę będzie odbywać się z istniejącej studni kopanej znajdującej się w granicach działki poprzez zaprojektowaną instalację wodociągową PE 0 32. Projekt budowlany został sporządzony z uwzględnieniem wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych. W projekcie określona została pierwsza kategoria geotechniczna przy prostych warunkach gruntowych. Projekt budowlany zawiera niezbędne opinie, jego zawartość jest kompletna. Projekt budowlany opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4 i posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Organ stwierdził, ze analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego hałasu organ wyjaśnił, że jeżeli rzeczywiście projektowana inwestycja będzie generowała hałas o niedopuszczalnym prawnie nasileniu, możliwe będzie podjęcie działań przez właściwe organy w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Gmina L. M. zarzucając naruszenie: 1/ art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie decyzji organu l instancji, zatwierdzającej projekt budowlany pomimo wyraźnej sprzeczności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. M. oraz wymogami ochrony środowiska, 2/ art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w związku z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku poprzez ich błędne zastosowanie i utrzymanie decyzji organu l instancji, zatwierdzającej projekt budowlany z naruszeniem przepisów dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu w obiektach graniczących z terenami zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży; 3/ art. 35 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez ich błędne zastosowanie i utrzymanie decyzji organu l instancji stwierdzającej kompletność projektu budowlanego pomimo braku posiadania odpowiednich sprawdzeń dopuszczalnych poziomów hałasu dla obiektu myjni, który ma sąsiadować z terenami szkoły i przedszkola, 4/ art. 35 ust. 1 pkt. 3 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez utrzymanie decyzji organu l instancji, zatwierdzającej projekt budowlany nie zawierający sprawdzeń dotyczących zanieczyszczenia powietrza, gleby, wód powierzchniowych i podziemnych, emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów pyłowych i płynnych oraz pozostałych uciążliwości oraz sprawdzenia czy zawiera instalacje które nie powodują wprowadzania do wód lub urządzeń ścieków zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, a tym samym czy nie jest to przedsięwzięcie które znacząco lub potencjalnie znacząco będą oddziaływać na środowisko, 5/ art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji, zatwierdzającej projekt budowlany - pomimo braku wezwania do dokonania sprawdzeń, o których mowa pkt. c) i d) powyżej, 6/ art. 144 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny polegające na utrzymaniu decyzji organu l instancji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, która poprzez niezgodność projektu budowlanego z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, sankcjonuje stan, w którym jeden z właścicieli korzysta ze swego prawa ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych; 7/ art. 7, art. 77 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, która została podjęta bez dokonania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, bez zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji spowodowało, że organ l instancji wydał decyzję sprzecznej z przepisami prawa budowlanego, 8/ art. 80 K.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i błędne uznanie, iż znajdujący się w aktach sprawy projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności że jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. M. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy L z dnia 18 września 2012 r., oraz innymi aktami prawa miejscowego a także wymogami ochrony środowiska, podczas gdy projekt wykazuje sprzeczność z ustaleniami miejscowego planu oraz wymogami ochrony środowiska. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ w uzasadnieniu decyzji wskazuje, że działka, na której planowana jest inwestycja, zlokalizowana jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy L (Uchwała nr [...] Rady Gminy L. M. z dnia 18 września 2012r. ze zmianami - dalej jako MPZP) na terenach oznaczonych symbolem D17 U (la, 3b, 3c, 3g, 5b, 6g), symbolem D42 US (la, 3b, 3c, 3g, 5b,6g), symbolem UO, US, jednak większość planowanej inwestycji znajduje się w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem D17 U (la, 3b, 3c, 3g, 5b, 6g), czyli na terenie usługowym. Należy jednak podnieść , iż tak jak zauważył to organ wydając decyzję, nie cały obszar, na którym ma powstać inwestycja, jest obszarem usługowym, gdyż obok znajdują się strefy mające charakter oświatowo-sportowy. Dodatkowo, co wskazywane było już w odwołaniu, dla strefy D17 U przeznaczeniem podstawowym są usługi wielobranżowe - publiczne, . niepubliczne, turystyczne; natomiast przeznaczeniem dopuszczalnym jest: a) zabudowa mieszkaniowo-usługowa, b/ zabudowa gospodarcza (garaże, pracownie, obiekty zaplecza), c/ zabudowa rekreacji zbiorowej - turystyczna (hotele, domy weselne, zajazdy), d/ urządzenia sportowo-rekreacyjne (miejsca integracji społecznej, miejsca wypoczynkowe), d/ obiekty i urządzenia małej architektury (m. in. altany, pergole, zadaszenia dojść i dojazdów), f/ zieleń urządzona-parkowa, g/ wody powierzchniowe (naturalne - cieki, stawy, zbiorniki i oczka wodne) oraz urządzenia regulacyjne i zabezpieczające w korytach cieków wodnych, h/ urządzenia infrastruktury technicznej (uzbrojenie terenów), i/ urządzenia komunikacji (dojścia, dojazdy, miejsca parkingowe i postojowe). Z systemu notacji planu wynika, ze usługami wielobranżowymi są usługi o charakterze: a/ użyteczności publicznej, realizowane jako inwestycje celu publicznego, w tym: urzędy, siedziby administracji publicznej, obsługi bankowej, nauki, oświaty, kultury, łączności publicznej (pocztowe, telekomunikacyjne), ochrony zdrowia, kultu religijnego, opieki społecznej, opiekuńczo-wychowawcze, biurowe, socjalne, straży pożarnej oraz inne usługi o podobnym charakterze, określone właściwymi ustawami, b/ komercyjnym, nie wymienione powyżej w tym: handlu, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, gastronomii, ośrodki konferencyjne, odnowy biologicznej, domy weselne oraz inne podobne usługi, c/ turystycznym (motele, hotele, domy wczasowe i inne ośrodki rekreacyjne z zapleczem obsługi ruchu turystycznego). Nie można więc zgodzić się z organem II instancji, iż tak rozszerzające można interpretować powyższy katalog, że jest to "świadczenie usług ogólnie dostępnych" w zasadzie każdego rodzaju. W ocenie Skarżącego, charakter usług w postaci myjni samoobsługowej nie mieści się w powyższym zakresie usług wielobranżowych, które powinny mieć charakter bardziej rzemieślniczy czy turystyczny - właśnie z uwagi na leżącą w bezpośrednim sąsiedztwie działkę nr [...] o przeznaczeniu oświatowym i bezwzględnie nie można w ten sposób interpretować powyższych zapisów. Skarżący w odwołaniu od decyzji l instancji wskazywał również, że: "nie dokonano żadnej analizy innych zapisów MPZP, które odnoszą się do terenów usługowych U w zakresie wymogów ochrony środowiska, właśnie w kontekście pogorszenia warunków środowiska dla terenów sąsiednich", szczegółowo wskazując przykładowo, że na terenach usługowych zgodnie z MPZP obowiązuje zakaz prowadzenia działalności w sposób powodujący naruszenie standardów jakości środowiska – w szczególności pogorszenie warunków środowiska terenów sąsiednich. Jednocześnie skarżący wskazywał w odwołaniu, że zgodnie z mpzp w zakresie oddziaływania przedsięwzięć na środowisko obowiązuje spełnienie warunków rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie ochrony [...] Parku Krajobrazowego, zakaz prowadzenia działalności gospodarczej o uciążliwości wykraczającej poza granice działki lub zespołu działek, których inwestor posiada tytuł prawny – w sposób powodujący naruszenie standardów jakości środowiska, w szczególności pogorszenie warunków środowiska terenów sąsiednich, w tym: prowadzenia działalności usługowej i wytwórczej mogącej powodować przekroczenie dopuszczalnych poziomów oddziaływania na środowisko – poprzez emisję substancji i energii, a zwłaszcza w zakresie wytwarzania hałasu, wibracji, promieniowania, zanieczyszczenia powietrza, gleby, wód powierzchniowych i podziemnych, uniemożliwiające ich dotychczasowe użytkowanie oraz w sposób zgodny z przeznaczeniem, ustalonym w niniejszym planie; w przypadku inwestycji z zakresu łączności publicznej obowiązuje spełnienie warunków wynikających z przepisów odrębnych. Organ l instancji nie dokonał również wezwania Inwestora - na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane - do usunięcia nieprawidłowości w celu dokonania odpowiednich badań i sprawdzeń i wykluczenia ewentualnego negatywnego wpływu na środowisko w kontekście działki sąsiedniej. Jednakże w ocenie skarżącego, projektowane zamierzenie w postaci myjni samoobsługowej jest sprzeczne z ustaleniami MPZP i wymogami ochrony środowiska, ponieważ może powodować pogorszenie warunków środowiska terenów sąsiednich, na których w niniejszym stanie faktycznym, w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się budynek szkoły i przedszkola. Projektowana myjnia ma znajdować się w lewym rogu działki nr [...] bezpośrednio przy drodze wewnętrznej prowadzącej do budynku przedszkola i szkoły, które znajdują się na działce nr [...] w strefie D2 i Z12 DO US - usługi oświatowe, sportowe. Organ l instancji nie dokonał żadnych ustaleń w zakresie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami MPZP w kontekście terenów sąsiednich czyli działki nr [...], na której znajduje się budynek szkoły i przedszkola, pomimo, że w powołanych wyżej postanowieniach MPZP wyraźnie przewidziano, że w strefie U, do których inwestor posiada tytuł prawny, przy czym za działalność nieuciążliwą zakazuje się: prowadzenia działalności w sposób powodujący pogorszenia warunków środowiska terenów sąsiednich, prowadzenia działalności gospodarczej o uciążliwości wykraczającej poza granice działki lub zespołu działek uznaje się działalność nie wywołującą zjawisk lub stanów utrudniających życie, a zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów itp. - .przekraczających dopuszczalne poziomy oddziaływań (standardy jakości środowiska), które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska oraz zawierają się w granicach działki lub terenu inwestycji, do której użytkownik posiada tytuł prawny, oraz nakazuje się: spełnienie warunków Rozporządzenia Nr [...] Wojewody z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie ochrony [...] Parku Krajobrazowego, ochronę przed hałasem na terenach przeznaczonych pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży. Organ II instancji nie odniósł się szczegółowo do powyższych zarzutów i do powyższych zapisów MPZP, ani do zarzutu, że nie zostały przeprowadzone jakiekolwiek badania czy sprawdzenia czy w wyniku realizacji inwestycji istnieje ryzyko pogorszenia warunków środowiska terenów sąsiednich, lub wywołania zjawisk lub stanów utrudniających życie, a zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów itp. - przekraczających dopuszczalne poziomy oddziaływań (standardy jakości środowiska), które mogłyby być szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska, w szczególności nie dokonano sprawdzeń dopuszczalnego poziomu hałasu ani wpływu na przyrodę [...] Parku Krajobrazowego. W ocenie skarżącego, prowadzanie myjni samoobsługowej z całą pewnością nie będzie także, należeć do działalności nieuciążliwej w rozumieniu definicji zawartej w MPZP, ponieważ bliskie jej sąsiedztwo przy szkole będzie powodować zjawiska lub stany utrudniające życie, takie jak hałas, wibracje, zanieczyszczenia powietrza, gleby, wód powierzchniowych, podziemnych, odory, które ponadto nie będą zabierać się wyłącznie na działce Inwestora, a będą przede wszystkim oddziaływać na dzieci w przedszkolu oraz dzieci i młodzież uczące się w pobliskiej szkole. W tym kontekście projekt budowlany jest rażąco sprzeczny z zapisami § 26 i § 93 ust. 2 MPZP. Ponownie należy w tym zakresie przytoczyć wyroki sądów administracyjnych, zgodnie z którymi za fakt powszechnie znany uznaje się okoliczność, że obiekty w postaci myjni samochodowych nie spełniają wymogów zasady dobrego sąsiedztwa i są źródłem uciążliwości dla otoczenia w postaci zapachu, mgiełki wodnej, hałasu oraz wzmożonego ruchu samochodowego i wydzielania spalin, a uciążliwości nie ograniczają się tylko do działki będącej przedmiotem inwestycji (por, wyrok NSA II OSK 2348/15, wyrok WSA w Krakowie. II SA/Kr 1399/18). Zdaniem skarżącego w kwestii potencjalnego hałasu, wytwarzanego przez prowadzenie przedmiotowej usługi, "projektant stwierdził, iż poziom hałasu będzie wynosił maksymalnie 45 dB", podczas gdy dopuszczalny poziom hałasu w pobliżu miejsca gdzie przebywają dzieci zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku przewiduje dopuszczalny poziom hałasu -50dB. Jest bardzo mała różnica między tymi poziomami, a ponadto przyjęto odległość tylko 25 metrów do najdalej wysuniętego narożnika budynku. Przy założeniu, że okna szkoły i przedszkola w okresie letnim pozostają otwarte, nie jest pewne, czy warunek maksymalnego poziomu hałasu w sąsiedztwie obiektów szkolnych został spełniony. Dodatkowo należy zauważyć, że podany poziom hałasu stanowi jedynie przypuszczenia projektanta, które nie zostały niczym poparte, nie została bowiem w tym zakresie przeprowadzona żadna analiza. Co więcej w projekcie inwestycji wskazane jest, że największym źródłem hałasu są pompy ciśnieniowe, jednak w żaden sposób nie odnajdujemy odniesienia do szumu wody uderzającej o karoserię samochodów. Brak jest również informacji czy poziom hałasu odnosi się do samych pomp czy łącznie z szumem wody. Ponadto, Inwestor w żaden sposób nie odniósł się do hałasu w okresie wiosenne - letnim, gdy niemożliwe jest prowadzenie zajęć lekcyjnych bez możliwości otwarcia okien. Należy zauważyć, że hałas w sytuacji gdy okna będą musiały być otwarte, znacząco utrudni, a wręcz uniemożliwi swobodne prowadzenie lekcji przez nauczycieli, a także znacząco obniży poziom koncentracji uczniów. W tym miejscu pragnę również zwrócić uwagę, że stanowiska samochodowe w myjni skierowane są w kierunku północ - południe, czyli dokładnie na budynek szkoły i przedszkola. Na stronie południowej znajduje się teren o dużej powierzchni, czyli parking przed budynkiem sklepu, zupełnie nieograniczony żadnymi barierami, co bez wątpienia spowoduje wytworzenie się tuneli powietrznych w kierunku przedszkola i szkoły. Teren otwarty parkingu ograniczony jest od strony północnej budynkiem sklepu o kształcie rozwartej litery L, z kątem rozwarcia w kierunki planowanej myjni, w związku z czym wiatr napływający od strony południowej i wschodniej będzie tam kierowany. Od strony zachodniej natomiast wiatr będzie się odbijał od dużo wyższego budynku, zgodnie z ukształtowaną boczną ścianą sklepu, co spowoduje, że wiatr kierowany będzie w stronę budynku szkoły i przedszkola. Otaczająca zabudowa jednak, nie tylko znacząco wpłynie na powstanie tuneli powietrznych ale przede wszystkim wpłynie na poziom hałasu. W projekcie inwestycji poziom hałasu określany jest dla równomiernego rozchodzenia się we wszystkie strony, a nie kierunkowego jak w tym przypadku. Dużo wyższy budynek od strony wschodniej oraz bariery dźwiękochłonne od strony zabudowy mieszkalnej spowodują, że wszelkie hałasy będą wracały i kumulowały się w miejscu ich wytwarzania i przedostawały się na niechronione przez bariery dźwiękochłonne obszary. Gładkie powierzchnie ścian i nawierzchni potęgują hałas, ponieważ odbijają fale dźwiękowe. Zwielokrotniają w ten sposób ich oddziaływanie. Same stanowiska myjni zabudowane po bokach i od góry z wylotami na kierunku parking -przedszkole (szkoła) spowodują że dźwięk będzie się rozchodził w tych kierunkach. Ekrany akustyczne od strony zabudowy jednorodzinnej będą częściowo odbijały dźwięk, elewacja wyższego budynku sklepu przy samej myjni wykonana jako gładka ściana również będzie powodować odbicie fal dźwiękowych, co w efekcie będzie potęgować hałas. Mimo, że według zapewnienia Inwestora (niepopartego żadnymi danymi) natężenie hałasu wynosić będzie maksymalnie 45 dB, i mimo, że mieści się to normach ustalonych przez Rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku to bez wątpienia i tak jest to tak duże natężenie dźwięku, że będzie zakłócać zajęcia lekcyjne w sąsiedniej szkole, a także znacząco wpływać na koncentrację i naukę uczniów, w szczególności przy otwartych oknach. Przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło zatem również do naruszenia przepisu art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego z naruszeniem przepisów dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu w obiektach graniczących z terenami zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży. W ocenie skarżącego, w decyzji organu II instancji bezpodstawnie przyjęto autorytarnie, bez żadnych analiz czy sprawdzeń, że normy akustyczne zostały spełnione, a dodatkowo że hałas zostanie zniwelowany zielenią izolacyjną i drogą, która odgranicza inwestycję od działki szkolnej. Zieleń oczywiście odbija, rozprasza i pochłania fale dźwiękowe, jednakże szpaler zieleni izolacyjnej nie jest wystarczający aby stłumić hałas wytwarzany w czasie działania myjni oraz nie będzie w żaden sposób zapobiegał przedostawaniu się oparów chemikaliów. Środki chemiczne, które są stosowane do mycia pojazdów istotnie zawierają atesty jednak z pewnością nie do bezpośredniego spożycia, co niestety bez wątpienia może nastąpić, gdy wiatr przeniesie opary i mgłę na sąsiedni teren przedszkola i szkoły gdzie przebywają małe dzieci. Z decyzji Wojewody wynika, że wysokość szpaleru zieleni izolacyjnej to 2,5 m, co biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia w żadnym stopniu nie zabezpiecza terenu szkoły i przedszkola przed negatywnymi oddziaływaniami projektowanej myjni samochodowej. Jeżeli chodzi o kwestię drogi, która rzekomo odgranicza inwestycję od działki szkolnej, wskazać, trzeba, iż przedmiotowa myjnia będzie zlokalizowana bezpośrednio przy drodze dojazdowej i dojściu do przedszkola oraz szkoły. Droga ta usytuowana jest praktycznie przy samej granicy działek i w odległości około 13 m od stanowisk myjni (o ile myjnia faktycznie ma mieć miejsce w odległości ok. 25 m od budynku - jak deklaruje to Inwestor), a stanowi jedyny szlak komunikacyjny, przez który dzieci i młodzież dostają się do przedszkola i szkoły. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że przedostawanie się oparów nawet na niewielką odległość od szpaleru drzew, spowoduje przedostanie się ich na często użytkowaną drogę przez dzieci i młodzież. W decyzjach l i II instancji nie wzięto pod uwagę, że niedaleko od tej drogi przy szkole znajduje się plac zabaw dla dzieci przedszkolnych i szkolnych, a można dodać, że planowana jest tam również budowa boiska sportowego i parkingu przy szkole na działce nr [...]. Jeśli chodzi o drogę, która przebiega zaraz przy projektowanej myjni, którą uczęszczają dzieci, to organy l i II instancji nie wzięły pod uwagę także okoliczności, że w okresie zimowym osadzająca się mgiełka z myjni na tej drodze (która stanowi również drogę przeciwpożarową), spowoduje znaczne oblodzenie tej drogi i pewnie też schodów prowadzących do wejścia do przedszkola. W tym miejscu należy również zauważyć, że cały teren sąsiedni myjni przeznaczony jest na rekreację i sport. W przedłożonym projekcie Inwestor w żaden sposób nie wskazał jednak, że myjnia w tej lokalizacji nie będzie wpływać na tereny sąsiednie. Przy wietrznej pogodzie, przy prawie wszystkich kierunkach wiatru (o czym mowa była powyżej), opary będą przenoszone na bliższą lub dalszą odległość i osadzać się mogą na budowanym właśnie kompleksie sportowym. Nie sposób nie zgodzić się, że tereny sportowe nie powinny w swoim bezpośrednim sąsiedztwie posiadać tego typu obiektów, gdzie nie tylko będzie znacząco odczuwalny hałas, ale też i opary unoszące się w powietrzu będą odczuwalne. Teren sportowy to obszar gdzie występuje duże obciążenie organizmu i występuje duże zapotrzebowanie na tlen. Dodatkowe środki chemiczne w powietrzu w takiej strefie będzie miało negatywny wpływ na osoby uprawiające w ty miejscu różne dziedziny sportu. Zaskarżona decyzja stwierdza również autorytarnie w sposób nieuprawniony, że planowana inwestycja nie jest zaliczona do grupy przedsięwzięć określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie podlega konieczności przeprowadzenia oceny na środowisko. W toku postępowania przed organem l i II instancji nie dokonano jednak analizy, czy inwestycja nie zawiera instalacji, które mogą powodować wprowadzanie do wód lub urządzeń ścieków zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, co mogłoby powodować, że inwestycja będzie kwalifikowana jako przedsięwzięcie znacząco lub potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko. W konkluzji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zwartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzająca projekt budowlany dla przedsięwzięcia polegającego na budowie samoobsługowej myjni samochodowej. Inwestycja położona jest w obszarze objętym zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym teren, na którym ma być realizowana zlokalizowany jest w trzech obszarach o różnym przeznaczeniu tj. usług (w przeważającej części) ale też oświatowo sportowym i oświatowym. Według strony skarżącej, organ wadliwie ocenił projekt budowlany pod kątem jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na fakt, że w odległości 25 m. od projektowanej myjni samochodowej znajduje się budynek szkoły i przedszkola, zapisy planu miejscowego wykluczają realizacje przedmiotowego zamierzenia. W ocenie sądu stanowisko to znajduje usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 pkt 1 Art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.(dalej; ustawa) wg. stanu prawnego aktualnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ocenia, weryfikacja, zgodności projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska jest podstawowym obowiązkiem organu architektoniczno-budowlanego w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawodawca określając w art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy wymaganą relację pomiędzy projektem budowlanym, a ustaleniami miejscowego planu i innych aktów prawa miejscowego, posługuje się pojęciem "zgodności", co oznacza związek znacznie silniejszy niż tylko "spójność", czy też "brak sprzeczności". Nie można zatem w tym zakresie stosować jakiejkolwiek wykładni rozszerzającej. Twierdzenie to wzmacnia ta okoliczność, że miejscowy plan i inne akty prawa miejscowego zawierają ustalenia wiążące na obszarze, na którym obowiązują, tak długo dopóki nie zostanie stwierdzona ich nieważność, bądź nie zostaną uchylone przez nowe przepisy. Postanowienia tych aktów wiążą nie tylko właścicieli nieruchomości gruntowych położonych na ich obszarze, ale i organy gminy oraz inne organy państwa, we właściwości których pozostaje wypowiadanie się w kwestii praw i obowiązków właściciela nieruchomości, na podstawie przepisów odrębnych. W ocenie sądu organy obu instancji weryfikacji, o której mowa wyżej prawidłowo nie przeprowadziły. Wskazać przede wszystkim należy, iż organ podaje, iż teren inwestycji w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego znajduje się na trzech obszarach o różnym przeznaczeniu w z czego większość znajduje się na terenie oznaczanym jako teren usług z przeznaczaniem podstawowym pod usługi wielobranżowe - publiczne, niepubliczne i turystyczne. Jak wynika z decyzji część terenu objęta zamierzeniem zlokalizowana jest w obszarze terenów sportowych. W ocenie sądu jeżeli dana inwestycja położona jest na obszarach dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wyznacza różne przeznaczenia, całość inwestycji należy oceniać przez pryzmat wszystkich zapisów dotyczących tych przeznaczeń. Niedopuszczalne jest "członkowanie" zamierzenia na fragmenty w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu i ograniczenie się do analizy jakie części zamierzenia będą realizowane na terenie o danym przeznaczeniu w oderwaniu od innych. Organ powinien zatem dokonać oceny czy zamierzenie rozumiane jako całość inwestycyjna, jest zgodne z zapisami planu miejscowego . W przypadku sprawy ocenianej, czy jest zgodne także z przeznaczeniem US - tereny sportowe, na których " dopuszcza się sytuowanie m.in. usług niepublicznych – nieuciążliwych (§ 50 ust 2 pkt 2b planu). Uciążliwość, zgodnie z definicja zmieszczoną w słowniku PWN to trudny do zniesienia lub przykry, męczący, dokuczliwy. Także definicja zamieszczona w § 2 ust 1 pkt 14 działalność nieuciążliwą definiuje, jako działalność nie wywołującą zjawisk lub stanów utrudniających życie, a zwłaszcza hałasu, wibracji, zanieczyszczeń powietrza, odorów itp. - przekraczających dopuszczalne poziomy oddziaływań (standardy jakości środowiska), które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska oraz zawierają się w granicach działki lub terenu inwestycji, do której użytkownik posiada tytuł prawny. Z całą pewnością działalnością nieuciążliwą nie jest działalność polegająca na prowadzeniu myjni samochodowej - myjni otwartej, niezabezpieczonej ścianami zewnętrznymi. Wiadomo powszechnie i nie wymaga to dowodzenia, że obiekty tego typu są źródłem licznych uciążliwości dla otoczenia w postaci wydzielanego zapachu - odoru środków chemicznych używanych do mycia, mgiełki wodnej wytwarzającej się w procesie mycia samochodów wodą od ciśnieniem, hałasu oraz wzmożonego ruchu samochodowego w tym wydzielania spalin (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2015 r. II SA/Kr 79/15, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2017 r. II OSK 2348/15).. Nie budzi wątpliwości sądu, iż uciążliwości te nie mogły ograniczać się do działki, do której inwestor miał tytuł prawny. Wielkość tej działki wyklucza taką możliwość a projektowany szpaler zieleni izolacyjnej może jedynie ograniczać, ale z całą pewnością nie zniwelować całkowicie oddziaływania i to oddziaływania uciążliwego przez projektowaną myjnię samochodową na działki sąsiednie w szczególności zabudowania szkolne i przedszkolne. Także przepis zamieszczony w § 3 ust. 1 pkt 19 (notacja planu) pojęcie usług niepublicznych zdefiniował jako usługi § komercyjne, niewymienione w pkt. 18, w tym: handlu, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, gastronomii, ośrodki konferencyjne, odnowy biologicznej, domy weselne oraz inne usługi o podobnym charakterze. Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności dotyczące uciążliwości działalności polegającej na prowadzeniu samoobsługowej myjni samochodowej nie można uznać za działalność podobną do usług takich jak handel, rzemiosło usługowe i produkcyjne (z zasady odbywające się w zamkniętych pomieszczeniach), gastronomię czy ośrodki konferencyjne, odnowy biologicznej lub domów weselnych, które z zasady podobnych uciążliwości dla otoczenia jak myjnia samochodowa nie generują. Zwrócić należy także uwagę na zapis zamieszczony w § 94 ust 1 pkt 2c planu, który stanowi, iż nakazuje się ochronę przed hałasem na terenach przeznaczonych pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, w tym na terenach usług oświaty - UO,- na terenach usług oświaty i sportu - UO, US. Wszystkie te względy pozwalają uznać, że przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. M.. Niezależnie od tego wskazać należy, iż w przypadku takiego zamierzenia jak budowa myjni samochodowej wymagane było ustalenie zakresu przestrzennego oddziaływania hałasu oraz emisji substancji chemicznych rozprzestrzenianych w trakcie działania urządzeń myjni a zatem obszaru jej oddziaływania. W ocenie sądu organ nie ustalił w sposób prawidłowy kwestii obszaru oddziaływania przedmiotowego obiektu. Istotne jest aby przepis art. 3 pkt 20 ustawy stanowiący ustawową definicję "obszaru oddziaływania obiektu" interpretować łącznie z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zasadą procesu inwestycyjnego jest bowiem poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, co dotyczy przede wszystkim właścicieli (użytkowników) nieruchomości sąsiadujących z działką inwestora. Uwarunkowań tych organ prawidłowo nie przeanalizował. Organ winien zwrócić uwagę na regulację zamieszczone w obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1935 (dalej; rozporządzenie). Szczególne znaczenie mają te wymagania, które dotyczą elementów projektu budowlanego związanych z zakresem oddziaływania danego obiektu budowlanego na otoczenie (§ 7 ust. 1, § 8 ust. 2 pkt 1, pkt 8 rozporządzenia). Podkreślić należy, iż przepis § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu powinna określać m.in. usytuowanie, przeznaczenie obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości (...). Według § 11 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia opis techniczny projektu budowlanego powinien zawierać dane techniczne obiektu budowlanego charakteryzujące wpływ na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem m.in. (b) emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych i płynnych, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się, (d) właściwości akustycznych, innych zakłóceń, z podaniem odpowiednich parametrów tych czynników i zasięgu ich rozprzestrzeniania się, (e) wpływu obiektu budowlanego na istniejący drzewostan - mając na uwadze, że przyjęte w projekcie architektoniczno - budowlanym rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne powinny wykazywać ograniczenie lub eliminację wpływu obiektu budowlanego na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, zgodnie z przepisami odrębnymi. Z przytoczonych unormowań wynika wyraźnie, że projekt budowlany powinien zawierać szereg informacji dotyczących potencjalnych uciążliwości projektowanego obiektu budowlanego dla otoczenia, a obowiązkiem organu jest dokonanie oceny w tym zakresie, stosownie do kompetencji wyznaczonych w art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy. Skoro sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego dotyczy jego kompletności, to organ powinien przeprowadzić analizę, co do wszystkich informacji przydatnych dla wyznaczenia obszaru oddziaływania planowanego obiektu budowlanego, a nie ograniczać się do przytoczenia twierdzeń projektanta np. co do hałasu emitowanego przez zamierzenie inwestycyjne (racje ma strona skarżąca, iż nie jest jasne do jakich źródeł hałasu projektant określa jego wielkość przyjętą w projekcie budowlanym i czy jest to wartość ustalona prawidłowo). Zaakcentować należy, że organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę ma obowiązek sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Dla ochrony interesu osób trzecich podstawowe znaczenie mają zatem elementy projektu zagospodarowania terenu ukazujące zakres oddziaływania planowanego obiektu budowlanego na otoczenie, w tym rodzaj i zasięg potencjalnych uciążliwości związanych z charakterem inwestycji - § 7 ust. 1, § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2020 r. II OSK 859/18) W rozpatrywanej sprawie z decyzji organów obu instancji zasad, o których mowa wyżej okoliczności tej nie uwzględniły, co jest tym bardziej rażące, że w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się budynek przedszkola i szkoły tj. miejsca przebywania dzieci. W tej sytuacji weryfikacja projektu budowlanego w aspekcie oddziaływania tej inwestycji na tereny sąsiednie winna być przeprowadzona szczególnie wnikliwie, czego jednak organ prawidłowo nie przeprowadził. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.