VII Ga 149/25

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> VII Ga 149/25</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">B.</span>, 23 maja 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Białymstoku VII Wydział Gospodarczy</strong> </p> <p>w następującym składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong>sędzia Paweł Dzienis</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 maja 2025 roku w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>sprawy<strong> <!-- --> z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki komandytowej</span> w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">R. R.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji<strong> <!-- --> <em> <!-- --> pozwanego <span class="anon-block">R. R.</span> </em> </strong> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku VIII Wydziału Gospodarczego</p> <p>z 20 marca 2025 roku, sygn. akt VIII GC 48/25 upr</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->p o s t a n a w i a:</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->odrzucić apelację </strong> </p> <p> <em> <!-- -->sędzia Paweł Dzienis</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Zasadnicze powody rozstrzygnięcia</strong> </p> <p>Apelacja kuratora pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku VIII Wydziału Gospodarczego z 20 marca 2025 roku, sygn. akt VIII GC 48/25 upr została uznana za niedopuszczalną z uwagi na złożenie wniosku o uzasadnienie przez pełnomocnika substytucyjnego kuratora i podlegała odrzuceniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373;art. 373 § 1)">art. 373 § 1 k.p.c.</a> </p> <p> <em> <!-- -->sędzia Paweł Dzienis</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akr VII Ga 149/25</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->postanowienia z 23 maja 2025 r.</strong> </p> <p>Apelacja w niniejszej sprawie została wniesiona po uprzednim złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z 20 marca 2025 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia został podpisany i wniesiony przez radcę prawnego <span class="anon-block">M. W.</span>, działającą jako pełnomocnik substytucyjny kuratora ustanowionego dla pozwanego, którego miejsce pobytu nie jest znane. Kurator ten, został ustanowiony postanowieniem Sądu Rejonowego w Białymstoku z 15 października 2025 r. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 144;art. 144 § 1)">art. 144 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Kurator ustanowiony dla strony, której miejsce pobytu nie jest znane, działa w zakresie określonym przez sąd i z mocy orzeczenia sądu. Nie działa on na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, lecz jako szczególny przedstawiciel procesowy. Tym samym nie jest pełnomocnikiem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 86)">art. 86 i nast. k.p.c.</a>, lecz odrębną kategorią uczestnika postępowania.</p> <p>Uprawnienie do udzielenia dalszego pełnomocnictwa (substytucji) odnosi się wyłącznie do pełnomocników procesowych ustanowionych przez stronę lub jej organ. Kurator procesowy nie uzyskuje takiego umocowania od strony, a jego funkcja ma charakter osobisty i niepodzielny. W konsekwencji brak jest podstaw prawnych do przeniesienia przez kuratora umocowania na inną osobę, chyba że sąd wprost wyrazi na to zgodę w postanowieniu.</p> <p>Pogląd ten znajduje ugruntowanie w orzecznictwie sądów powszechnych. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. V ACa 258/10, stwierdził, iż „adwokat, który został ustanowiony kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu, nie działa w sprawie jako pełnomocnik strony. Nie jest zatem uprawniony do tego, by udzielić aplikantowi adwokackiemu upoważnienia do zastępowania go”. Z kolei Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. I ACa 1511/13, podkreślił, że „zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 86)">art. 86 KPC</a> do udzielenia pełnomocnictwa jest upoważniona tylko strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy”. Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190145" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 25;art. 25 ust. 3)">art. 25 ust. 3 ustawy z 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze</a>, prawo udzielenia dalszego pełnomocnictwa (substytucji) przysługuje radcy prawnemu albo adwokatowi, który został ustanowiony pełnomocnikiem w sprawie. Z przytoczonych przepisów wynika więc <em> <!-- -->a contrario</em>, że kurator dla nieznanego z miejsca pobytu nie jest upoważniony do udzielenia dalszego pełnomocnictwa (substytucji) – również w wypadku, kiedy jest on radcą prawnym albo adwokatem. Adwokat lub radca prawny, który został ustanowiony kuratorem dla nieznanej z miejsca pobytu strony nie działa w sprawie jako pełnomocnik strony ani tym bardziej jako strona.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że kurator, który ustanowiony został w związku z brakiem ustalenia miejsca pobytu pozwanego nie ma możliwości udzielania substytucji. W związku z tym radca prawny działający jako rzekomy substytut kuratora nie posiadał umocowania do dokonania czynności procesowej w postaci złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.</p> <p>Wniosek o uzasadnienie złożony przez osobę nieumocowaną jest czynnością bezskuteczną, nie wywołującą skutków. Brak skutecznego wniosku o sporządzenie uzasadnienia oznacza, że termin do wniesienia apelacji upłynął z upływem ustawowego terminu, co skutkuje niedopuszczalnością apelacji.</p> <p>Wobec powyższego. stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373;art. 373 § 1)">art. 373 § 1 k.p.c.</a> sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.</p> <p>W związku z powyższym apelacja pozwanego podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.</p> </div>