Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Wr 1579/07

Sądy administracyjne2007-12-03
Sygnatura
I SA/Wr 1579/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-12-03
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Katarzyna Borońska

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zawisły trzy sprawy ze skargi S. A. J. pod sygnaturami akt I SA/Wr 1579/07, I SA/Wr 1580/07 i I SA/Wr 1581/07. W dniu 12 listopada 2007 r. we wszystkich wskazanych sprawach doręczono skarżącej wezwanie do uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi, należnego w każdej ze spraw wpisu sądowego w kwocie odpowiednio 500 zł, 100 zł i 100 zł (zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2007r.). Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygnaturze I SA/Wr 1579/07 kwitariusza (k. 17) strona skarżąca w dniu 16 listopada 2007 r. dokonała przelewu na rachunek bankowy Sądu kwoty 300 zł tytułem "opłaty sądowej od skargi I SA/Wr 1579/07, I SA/Wr 1580/07, I SA/Wr 1581/07". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Na podstawie art. 220 § 1 zd. 2 ustawy procesowej przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę, o której mowa w wyżej powołanym przepisie prawa, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 tej samej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego środka zaskarżenia, rozpoczynał bieg w dniu 13 listopada 2007 r. i kończył się z upływem dnia 19 listopada 2007 r. Mając na uwadze, że uiszczona przez stronę skarżącą kwota 300 zł nie odpowiada kwocie wpisu sądowego od skargi zarejestrowanej pod sygnaturą akt I SA/Wr 1579/07 (500 zł), określonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2007 r., Sąd przyjął, iż uiszczona kwota dotyczyła wpisu sądowego w dwóch pozostałych sprawach wszczętych skargami S. A. J. W konsekwencji należy przyjąć, że z tytułu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie uiszczona została kwota 100 zł. Wprawdzie skarżąca w dniu 16 listopada 2007 r. uiściła kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej od skargi, nie mniej jednak pełna kwota tej opłaty wynosi 500 zł, o czym stanowi doręczone stronie w dniu 12 listopada 2007 r. wezwanie. Wobec powyższych ustaleń uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarga S. A. J. na wyżej oznaczoną decyzję jako nienależycie opłacona w ustawowo zakreślonym terminie, mimo doręczenia stronie wezwania, podlegała, na podstawie wyżej cytowanego przepisu art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.