II SA/Rz 663/09
Sądy administracyjne2009-10-13
Sygnatura
II SA/Rz 663/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2009-10-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. i M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
H. H. i M. H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...], która ustalała dla A. Sp. z o.o.
z siedzibą w R. warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "pawilon handlowo-usługowy wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...] oraz [...] w obr. [...], położonych w R. przy zbiegu ulic U. i K.".
W związku z brakami skargi wezwano H. H. do podpisania skargi, do solidarnego z M. H. uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu w sprawie oraz do przedłożenia 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność
z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Natomiast M. H. wezwano do solidarnego z H. H. uiszczenia wpisu w powyższej wysokości oraz do nadesłania 8 egzemplarzy odpisów skargi.
Na obydwu wezwaniach zaznaczono jednocześnie, iż uiszczenie wpisu oraz dołączenie żądanych odpisów skargi przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugiego z takiego obowiązku, jak też zaznaczono, iż wykonać wezwanie należy
w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
H. H. i M. H. odebrali powyższe wezwania w dniu 8 września 2009r.
Termin do ich wykonania upłynął względem wyżej wymienionych bezskutecznie dnia 15 września 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. skarga winna spełniać wymagania przewidziane dla pisma
w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów, jest obowiązek podpisania pisma przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika
z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wskazany warunek skuteczności skargi ma podstawowe znaczenie dla właściwej identyfikacji podmiotu ją składającego.
Nadto wedle art. 47 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć stosowną ilość jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania.
Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanych braków skargi jest obowiązek jej odrzucenia po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Zgodnie z kolei z art. 230 P.p.s.a. skargę należy opłacić. Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – art. 220 § 1 P.p.s.a. Skutkiem procesowym nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo wezwania w tym przedmiocie, jest odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze treść przywołanych przepisów prawnych oraz okoliczności sprawy Sąd stwierdza, że skarga H. H. i M. H. podlega odrzuceniu.
Podstawę takiego orzeczenia względem H. H. stanowi art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 P.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i § 3
w zw. z art. 230 P.p.s.a. z uwagi na niepodpisanie przez nią skargi oraz brak uiszczenia wpisu sądowego jak też nieprzedłożenie żądanych odpisów skargi.
Natomiast skargę M. H. odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw.
z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.
z powodu jej nieopłacenia oraz nienadesłania żądanych odpisów skargi.
Zaznaczyć należy, iż wzywając skarżących do uzupełnienia wspomnianych wyżej braków skargi wskazano termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów.