III SA/Kr 889/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Jakub Makuch Sędziowie: S WSA Renata Czeluśniak ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2022 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Nowa Huta [...] sprawy ze skargi M. Ł. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 19 kwietnia 2022 r. znak WP-VII.8640.167.2022 w przedmiocie zawieszenia postępowania uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2022 r., znak WP-VII.8640.167.2022 Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie Starosty W. z dnia 17 lutego 2022 r. o zawieszeniu z postępowania w sprawie przyznania statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 1 lutego 2022 r. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."). Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 1 lutego 2022 r. M. Ł. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Starosty Powiatowego w W. o rejestrację jako osoby bezrobotnej i wydanie zabezpieczeń społecznych. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2022 r. Starosta W. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych w związku z wnioskiem z dnia 1 lutego 2022 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprawie skarżącego toczy się postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji Starosty W. z dnia 30 grudnia 2021 r. o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 22 listopada 2021 r. na okres 270 dni. W sprawie zostało złożone odwołanie, a organ II instancji - Wojewoda Małopolski ma orzec o prawidłowości wydanej decyzji. W dniu 11 marca 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że przed Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie dotyczące decyzji z 2019 r. Decyzją z dnia 23 marca 2022 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia 30 grudnia 2021 r. orzekającą o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od 22 listopada 2021 r. na okres 270 dni. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2022 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Wskazał, że rozstrzygnięcie odwołania od decyzji z 30 grudnia 2021 r. pozbawiającej skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 22 listopada 2021 r. na okres 270 dni ma istotne znaczenie dla kwestii rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 1 lutego 2022 r. o przyznanie statusu bezrobotnego i uprawnień z tym związanych. Podstawę zawieszenia stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący nie zgodził się z przyjętym w postanowieniu Wojewody Małopolskiego z dnia 19 kwietnia 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przyjęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jak wskazuje się w orzecznictwie, istotnym elementem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest istnienie ścisłej zależności (związku przyczynowego) pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zagadnieniem prejudycjalnym w znaczeniu omawianego przepisu może być jedynie taka kwestia, która bezwzględnie uzależnia rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji od uprzedniego jej rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd (por. wyrok NSA 28 września 2022 r.). W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że w postępowaniu w sprawie rejestracji bezrobotnego i przyznania prawa do zasiłku, zagadnieniem wstępnym jest rozstrzygnięcie ostateczną decyzją o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego na okres 270 dni. W niniejszej sprawie na etapie postępowania przez organem pierwszej instancji – Starostą W., w dacie wydawania postanowienia o zawieszeniu postępowania tj. w dniu 17 lutego 2022 r., istniały zatem podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponieważ decyzją z dnia 30 grudnia 2021 r. Starosta W. orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej na okres 270 dni, a skarżący złożył odwołanie od tej decyzji. Należy jednak zauważyć, że decyzją z dnia 23 marca 2022 r. (znak WP-VII.8640.76.2022) Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia 30 grudnia 2021 r. orzekającą o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej od 22 listopada 2021 r. na okres 270 dni. Zaskarżone postanowienie Wojewody Małopolskiego zapadło w dniu 19 kwietnia 2022 r., a zatem już po wydaniu ostatecznej decyzji rozstrzygającej zagadnienie wstępne. W ocenie Sądu w dniu wydawania zaskarżonego postanowienia nie było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie rejestracji skarżącego jako bezrobotnego, ponieważ decyzja o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej była ostateczna. W rezultacie, zaskarżone postanowienie zapadło w niewłaściwie ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy, a w szczególności z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a zatem zasługiwało na uchylenie. Trzeba bowiem wskazać, że zgodnie z ogólną zasadą postępowania przed organami administracji publicznej, organ II instancji powinien uwzględnić aktualny stan faktyczny i sprawy oraz wydać nowe rozstrzygnięcie z uwzględnieniem ewentualnych zmian w tym zakresie. Zgodnie z trafnym postanowieniem NSA (z 15.05.2009 r., I OW 24/09, LEX nr 574128), zażalenie, jako środek zaskarżenia przenosi na organ wyższego stopnia kompetencje do rozstrzygnięcia tylko tej kwestii, której dotyczy rozstrzygnięcie w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z treścią art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej końcowego załatwienia. Mając na względzie treść powołanego przepisu, Sąd orzekł o uchyleniu również postanowienia organu pierwszej instancji, ponieważ w toku postępowania odpadła podstawa do zawieszenia postępowania z urzędu, a zatem przywrócenie stanu zgodnego z prawem wymagało rozstrzygnięcia również w odniesieniu do postanowienia Starosty W. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt pkt 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.