V ACz 570/24
Sądy powszechne2025-08-20
Sygnatura
V ACz 570/24
Data orzeczenia
2025-08-20
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Grzegorz Stojek (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt V ACz 570/24</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 20 sierpnia 2025 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący SSA Grzegorz Stojek</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2025 r. w Katowicach</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">P. K.</span>
</p>
<p>o ustalenie</p>
<p>na skutek zażalenia obu stron</p>
<p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach</p>
<p>z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt I C 311/24,</p>
<p>postanawia:</p>
<p>1.
zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 2 o tyle, że udzielić powódce zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieistnienia prawa pozwanego, którego treścią jest uprawnienie do żądania względem powódki zapłaty ceny wynikającej z umowy sprzedaży udziałów w <span class="anon-block"> spółce (...) sp. z o.o.</span> zawartej w dniu 21 czerwca 2023 r. pomiędzy stronami i zakazać pozwanemu pobierania (odbierania) oryginału weksla in blanco wystawionego w celu zabezpieczenia zapłaty ceny w oparciu o postanowienia zawarte w § 5 ust. 2 i 3 tej umowy sprzedaży udziałów, wypełnionego na kwotę 200.000 zł, z akt sprawy Sądu Okręgowego w Gliwicach o sygnaturze I Nc 54/24, na czas do prawomocnego zakończenia postępowania w niniejszej sprawie;</p>
<p>2.
oddalić zażalenie pozwanego w całości;</p>
<p>3.
pozostawić Sądowi Okręgowemu w Gliwicach rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.</p>
<p>Sygn. akt V ACz 570/25</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Gliwicach udzielił zabezpieczenia poprzez zakazanie pozwanemu <span class="anon-block">P. K.</span> dochodzenia praw z weksla <em>
<!-- -->in blanco</em> wystawionego w oparciu o postanowienia § 5 ust. 2 i 3 umowy sprzedaży udziałów w <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 458;art. 458 § 2)">art. 458 § 2 k.p.c.</a> do czasu prawomocnego <br/>zakończenia postępowania (punkt 1), a w pozostałym zakresie wniosek oddalił (punkt 2).</p>
<p>W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że powódka uprawdopodobniła zarówno <br/>roszczenie, jak i interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, jednakże uznał za wystarczający sposób zabezpieczenia jedynie zakaz dochodzenia praw z weksla.</p>
<p>Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły obie strony.</p>
<p>Powódka zaskarżyła postanowienie w części oddalającej jej wniosek, domagając się <br/>udzielenia zabezpieczenia również poprzez nakazanie pozwanemu złożenia weksla do depozytu sądowego oraz zakazanie mu jego wypełnienia. Zarzuciła, że pozostawienie weksla w dyspozycji pozwanego stwarza realne zagrożenie przeniesienia praw z weksla w drodze indosu na osobę trzecią, wobec której powódka nie będzie mogła podnieść zarzutów wynikających ze stosunku <br/>podstawowego, co zniweczy cel postępowania.</p>
<p>Z kolei pozwany zaskarżył postanowienie w części uwzględniającej wniosek, wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że powódka nie jest wystawcą weksla, a zatem nie może dochodzić od niej roszczeń wekslowych. Wskazał również, że nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla stanowi jedynie tytuł zabezpieczenia, co wyklucza ryzyko nieodwracalnych skutków, a udzielone zabezpieczenie pozbawia go konstytucyjnego prawa do sądu. W odpowiedzi na zażalenie powódki pozwany ujawnił, że weksel został już przez niego wypełniony i złożony do akt innej sprawy sądowej, toczącej się przed Sądem Okręgowym w Gliwicach pod sygnaturą I Nc 54/24.</p>
<p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</p>
<p>Zażalenie powódki zasługiwało na uwzględnienie, aczkolwiek ze względu na zmianę okoliczności faktycznych konieczna była modyfikacja sposobu zabezpieczenia.</p>
<p>Zażalenie pozwanego, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu.</p>
<p>Dnia 21 czerwca 2023 r. powódka zawarła z pozwanym umowę, na mocy której nabyła 5.923 udziałów w <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> (dalej: <span class="anon-block"> (...)</span>). Cena sprzedaży została ustalona na kwotę 500.000 zł, płatną do 31 stycznia 2024 r. (§ 2) W dniu zawarcia umowy powódka uiściła na rzecz pozwanego zaliczkę 300.000 zł, która podlegała zaliczeniu na <br/>poczet ceny sprzedaży, a do zapłaty pozostała kwota 200.000 zł. Zgodnie z postanowieniami umowy sprzedaży (§ 4) poręczyciel zobowiązał się do zapłaty na rzecz pozwanego kwoty 200.000 zł, na wypadek gdyby nie uczyniła tego powódka, a w celu zabezpieczenia zapłaty tej części ceny, powódka przedłożyła pozwanemu weksel własny <em>
<!-- -->in blanco</em>, podpisany własnoręcznie przez członków zarządu powódki – <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span>, przy czym weksel ten został poręczony przez <span class="anon-block">L. G.</span>, który złożył na nim swój własnoręczny podpis jako awalista (§ 5). Jeśli pozwany, nie ze <br/>swojej winy, nie przeniósłby na rzecz powódki 1.000 udziałów w <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">B.</span> (dalej: <span class="anon-block">(...)</span>) do dnia zapłaty ceny, powódce przysługiwało prawo do zmniejszenia płatności o kwotę 72.000 zł (§ 6). Dnia 17 lipca 2023 r. powódka zawarła z osobą trzecią, <span class="anon-block">M. M.</span>, umowę cesji wierzytelności. Na jej podstawie nabyła przysługującą <span class="anon-block">M. M.</span> wobec pozwanego wierzytelność w kwocie 65.000 zł, która wynikała z <br/>umowy zlecenia z 20 lutego 2023 r., z terminem wymagalności na dzień 21 kwietnia 2023 r. Pozwany kwestionował istnienie tej wierzytelności. Pismem z 11 października 2023 r. powódka złożyła pozwanemu oświadczenie o potrąceniu nabytej wierzytelności w kwocie 65.000 zł ze swoją wierzytelnością z tytułu reszty ceny sprzedaży. Wskutek potrącenia, do zapłaty, w ocenie powódki, pozostała kwota 135.000 zł. Pozwany do dnia 31 stycznia 2024 r. nie przeniósł na powódkę własności 1.000 udziałów w <span class="anon-block">(...)</span>, wobec powyższego, powódka pismem z 1 lutego 2024 r. poinformowała <br/>go o skorzystaniu z umownego prawa do obniżenia ceny o kwotę 72.000 zł. Po uwzględnieniu <br/>obniżki, do zapłaty pozostała kwota 63.000 zł, którą powódka uiściła na rzecz pozwanego w dniu 15 lutego 2024 r. Pismem z 1 lutego 2024 r. pozwany wezwał powódkę do zapłaty pełnej kwoty 200.000 zł, a następnie wypełnił weksel<em>
<!-- --> in blanco</em> na tę kwotę i na jego podstawie wniósł pozew w postępowaniu nakazowym, które toczy się przed Sądem Okręgowym w Gliwicach pod sygnaturą I <br/>Nc 54/24.</p>
<p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 730(1);art. 730(1) § 1)">art. 730<sup>
<!-- -->1</sup> § 1 k.p.c.</a> przesłanką udzielenia zabezpieczenia jest uprawdopodobnienie roszczenia oraz interesu prawnego w jego udzieleniu. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że obie przesłanki zostały przez powódkę spełnione.</p>
<p>Powódka wykazała, że jej zobowiązanie wobec pozwanego do zapłaty pozostałej części ceny sprzedaży udziałów w kwocie 200.000 zł mogło wygasnąć. Przedstawiła i poparła dokumentami ciąg zdarzeń i czynności prawnych, a mianowicie, iż strony łączyła umowa sprzedaży udziałów <span class="anon-block"> (...)</span>, przy czym dokonała ona skutecznego, w jej ocenie, potrącenia nabytej wierzytelności w kwocie 65.000 zł, a następnie zgodnie z postanowieniami umowy, obniżyła cenę o kwotę 72.000 zł z uwagi na zawinione przez pozwanego niedokonanie przeniesienia udziałów w innej spółce. Pozostałą do zapłaty kwotę 63.000 zł uiściła na rzecz pozwanego. Na obecnym etapie postępowania, bez przeprowadzania pełnego postępowania dowodowego, twierdzenia powódki należy uznać za wystarczająco uprawdopodobnione.</p>
<p>Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, o który mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 730(1);art. 730(1) § 2)">art. 730<sup>
<!-- -->1</sup> § 2 k.p.c.</a>, wbrew twierdzeniom pozwanego, w niniejszej sprawie również został uprawdopodobniony. Wynika on z samej natury weksla i charakteru zobowiązania wekslowego. Słusznie podnosi powódka w zażaleniu, że największe zagrożenie dla jej praw stwarza możliwość zbycia weksla przez pozwanego w drodze indosu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 17)">art. 17 <em>
<!-- -->Prawa wekslowego</em>
</a>, osoba przeciwko której dochodzi się praw z weksla, <br/>nie może zasłaniać się wobec posiadacza zarzutami opartymi na swych stosunkach osobistych z wystawcą lub posiadaczami poprzednimi, chyba że posiadacz, nabywając weksel, działał świadomie na szkodę dłużnika. W praktyce oznacza to, że gdyby pozwany zbył weksel na rzecz osoby trzeciej działającej w dobrej wierze, powódka zostałaby pozbawiona możliwości podniesienia zarzutu potrącenia czy obniżenia ceny i byłaby zobowiązana do zapłaty pełnej sumy wekslowej nowemu wierzycielowi. Taka sytuacja całkowicie zniweczyłaby cel niniejszego postępowania, którym jest przesądzenie o nieistnieniu długu powódki wobec pozwanego. Co więcej, interes prawny powódka <br/>jest potęgowany przez istnienie poręczenia wekslowego (awalu) udzielonego przez <span class="anon-block">L. G.</span>. <br/>W przypadku, gdy pozwany zaspokoił swoje roszczenie od poręczyciela – co jest jego prawem, gdyż poręczyciel odpowiada tak samo jak ten, za kogo poręczył – ten ostatni, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 32;art. 51)">art. 32 i art. 51 <em>
<!-- -->Prawa wekslowego</em>
</a>, nabyłby roszczenie zwrotne (regresowe) w stosunku do powódki jako osoby, za którą poręczył. W konsekwencji, powódka, nawet po ewentualnym wygraniu niniejszego procesu o ustalenie nieistnienia wierzytelności wobec pozwanego, byłaby zobowiązana do zapłaty tej samej kwoty na rzecz poręczyciela. Brak zabezpieczenia mógłby zatem doprowadzić do sytuacji, w której <br/>cel postępowania zostałby całkowicie zniweczony poprzez powstanie nowego zobowiązania <br/>powódki z tytułu regresu. W tym kontekście, zabezpieczenie udzielone przez Sąd pierwszej instancji, polegające jedynie na zakazaniu pozwanemu dochodzenia praw z weksla, jest niewystarczające. Nie chroni ono bowiem powódki ani przed skutkami ewentualnego indosowania weksla, ani przed powstaniem roszczenia regresowego poręczyciela.</p>
<p>Przechodząc do sposobu zabezpieczenia, należy uwzględnić fakt ujawniony przez samego pozwanego, iż weksel został już wypełniony i znajduje się w aktach sprawy I Nc 54/24 Sądu Okręgowego w Gliwicach. W tej sytuacji żądanie nakazania złożenia weksla do depozytu sądowego stało się fizycznie niewykonalne. Nie oznacza to jednak, że roszczenie powódki nie może zostać skutecznie zabezpieczone. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 755;art. 755 § 1)">art. 755 § 1 k.p.c.</a>, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, <br/>jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni. Celem jest uniemożliwienie pozwanemu dysponowania dokumentem, a skoro weksel znajduje się w dyspozycji innego sądu, najwłaściwszym <br/>i w pełni adekwatnym sposobem zabezpieczenia jest zakazanie pozwanemu jego pobierania (odbierania) z akta tamtej sprawy. Taki środek w pełni realizuje cel, jakiemu służy depozyt sądowy – pozbawia pozwanego fizycznej władzy na dokumentem i uniemożliwia jego puszczenie w dalszy obieg.</p>
<p>Odnosząc się do zażalenia pozwanego, należy stwierdzić, że jest ono bezzasadne. Chybiony jest argument, jakoby pozwany nie mógł dochodzić od powódki praw z weksla, gdyż ta nie jest jego wystawcą. Weksel został podpisany przez członków zarządu powódki, działających w jej imieniu, <br/>oraz poręczony przez prokurenta <span class="anon-block">L. G.</span>. Powódka jest zatem dłużnikiem głównym ze stosunku podstawowego (umowy sprzedaży), którego dług weksel zabezpieczał, i jako wystawca weksla ponosi odpowiedzialność wekslową. Równie błędne jest twierdzenie pozwanego dotyczące charakteru nakazu zapłaty wydanego na podstawie weksla. O ile z chwilą wydania stanowi on tytuł zabezpieczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 492;art. 492 § 1)">art. 492 § 1 k.p.c.</a>), o tyle zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 492;art. 492 § 3)">art. 492 § 3 k.p.c.</a> staje się on natychmiast wykonalny po upływie terminu do zaspokojenia roszczenia. Oznacza to, że wierzyciel może na jego podstawie wszcząć egzekucję komorniczą, a nie jedynie postępowania zabezpieczające. Ryzyko nieodwracalnych przesunięć majątkowych jest zatem jak najbardziej realne. Z kolei zarzut <br/>pozbawienia pozwanego prawa do sądu jest nietrafionym argumentem. Udzielenie zabezpieczenia <br/>nie zamyka pozwanemu drogi do dochodzenia swoich praw w procesie głównym. Ma ono jedynie na celu zapewnienie, by przyszłe, prawomocne orzeczenie mogło być wykonane i nie stało się iluzoryczne.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 3)">art. 397 § 3 k.p.c.</a> zmienił częściowo zaskarżone postanowienia, udzielając zabezpieczenia w sposób opisany w punkcie 1 sentencji, przy czym zażalenie pozwanego Sąd Apelacyjny oddalił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 3)">art. 397 § 3 k.p.c.</a> w punkcie 2 sentencji.</p>
<p>Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego, jako części kosztów procesu, nastąpić może wyłącznie w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 1 zd. 1)">art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.</a>).</p>
</div>