I OSK 721/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 995/19 w sprawie ze skargi M.C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 995/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M.C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z 15 czerwca 2018 r. M.C. (dalej wnioskodawca bądź skarżący) wniósł do Starosty [...] (dalej Starosta) o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. szkicu polowego z podziału parceli gruntowej [...] położonej w [...] z operatu nr [...]. Dnia 2 lipca 2018 r. kopie żądanych dokumentów wydano wnioskodawcy, okazując mu do wglądu oryginały szkiców. Wnioskodawca dnia 2 lipca 2018 r. ponowił wniosek o udostępnienie ww. dokumentów zaznaczając, że parcela [...] przed podziałem należała do B.C. Pismem z 10 lipca 2018 r. nr [...] Starosta poinformował wnioskodawcę, że dokumenty zostały wydane do wniosku z 15 czerwca 2018 r., zarejestrowanego pod nr [...]. Pismem z 9 lipca 2018 r. wnioskodawca wniósł o udzielenie informacji i wskazanie podstawy prawnej odmowy wglądu do operatów zalegających w Ośrodku. W odpowiedzi Starosta jako podstawę prawną wskazał § 18 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. poz. 1183 ze zm., dalej rozporządzenie z 2013 r.). Jako podstawę odmowy wglądu do oryginału całego operatu nr [...] podał brak wykazania interesu prawnego w dostępie do danych ewidencji gruntów i budynków zawierających dane podmiotów o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm., dalej pgk). Pismem z 24 lipca 2018 r. wnioskodawca wniósł o umożliwienie wglądu do operatu nr [...] podając, że ma w tym ważny interes prawny związany z prowadzonym przez Starostę [...] postępowaniem, w którym jest stroną. W odpowiedzi Starosta [...] pismem z 27 lipca 2018 r. nr [...] wyjaśnił, że wnioskowane dokumenty okazano [wnioskodawcy] w oryginale dnia 2 lipca 2018 r. Dodał, że operat techniczny zaewidencjonowany pod nr [...] nie jest opracowaniem jednostkowym dotyczącym tylko parceli gruntowej nr [...], a dotyczy całego obrębu ewidencyjnego. Dokumenty znajdujące w tym operacie zawierają dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 pgk, a dostęp do tych danych ograniczony jest art. 24 ust. 5 pgk. Wyjaśnił, że w Starostwie w [...] prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina [...] odnośnie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...]. Do tego postępowania we wrześniu 2018 r. udostępniono poświadczone urzędowo kopie wszystkich dokumentów znajdujących się w PODGiK w [...] (w tym również z operatu nr [...]), a dotyczące działek objętych ww. postępowaniem. Wnioskodawca jako strona tego postępowania ma prawo wglądu do tych dokumentów na każdym etapie tego postępowania. Dnia 14 sierpnia 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] (dalej PWINGiK bądź Wojewódzki Inspektor) przekazał Staroście wniosek M.C. z 2 sierpnia 2018 r., nakazując dokonanie ponownej jego analizy i realizacji wniosku z 15 czerwca 2018 r. w sposób określony w przepisach pgk i rozporządzenia. Po wezwaniu przez Starostę M.C. o sprecyzowanie jego żądania, decyzją z [...] września 2018 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] września 2018 r.) Starosta [...] odmówił udostępnienia materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w zakresie: 1. wydania szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] innego niż został wydany wnioskodawcy w dniu 2.07.2018 r. jako kopia z operatu nr [...]; 2. udostępnienia oryginału całości operatu technicznego nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania decyzją z [...] listopada 2018 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] uchylił decyzję z [...] września 2018 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. PWINGiK nakazał rozpatrzenie wniosku strony na podstawie przepisów dotyczących udostępniania danych i informacji z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (dalej pzgik) z uwzględnieniem wskazanych uwag i przepisów o ochronie danych osobowych. W ponownie prowadzonym postępowaniu Starosta dwukrotnie wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania żądania a następnie decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2019 r.) Starosta [...] odmówił udostępnienia materiałów pzgik w zakresie: 1. wydania szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] innego niż został wydany wnioskodawcy w dniu 2 lipca 2018 r. jako kopia z operatu nr [...]; 2. wydania kopii szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] z operatu [...], "w którym jest zapis, że był robiony podpodział parceli [...] na dwie części"; 3. udostępnienia do wglądu oryginału całości operatu technicznego nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania strony decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] uchylił w całości decyzję z [...] marca 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. PWINGiK wskazał, że w uzasadnieniu decyzji Starosta nie wytłumaczył przekonująco przyczyn dla których odmówiono wnioskodawcy wglądu do całości operatu nr [...] i nie wykazano w wystarczającym stopniu braku jego interesu prawnego. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta pismem z 14 maja 2019 r. zawiadomił wnioskodawcę o możliwości wglądu do całości operatu technicznego nr [...] z obrębu [...] (2 tomy) i rejestru szczegółowego pomiarowo-klasyfikacyjnego nr [...]. Dnia 24 maja 2019 r. wnioskodawca przejrzał całość operatu technicznego nr [...] z obrębu [...] (2 tomy) i rejestr szczegółowy pomiarowo- klasyfikacyjny nr [...]. Dnia 4 czerwca 2019 r. M.C. zapoznał się z materiałem dowodowym i ponownie udostępniono mu operat i rejestr szczegółowy. Z tych czynności spisano protokoły zawierające uwagi zgłoszone przez wnioskodawcę. Decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] czerwca 2019 r.) Starosta [...], na podstawie art. 104 kpa i art. 40f ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725), odmówił udostępnienia materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w zakresie: 1. wydania szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] innego niż został wydany wnioskodawcy w dniu 2 lipca 2018 r. jako kopia z operatu nr [...]; 2. wydania kopii szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] z operatu [...], "w którym jest zapis, że był robiony podpodział parceli [...] na dwie części". W uzasadnieniu Starosta wyjaśnił, że w operacie technicznym nr [...] znajdują się dokumenty dotyczące parceli gruntowej nr [...] położonej w [...]; dokumenty te wydano wnioskodawcy dnia 2 lipca 2018 r. Innych dokumentów w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dotyczących parceli gruntowej [...] położonej w [...] nie odnaleziono. M.C. po przeglądnięciu udostępnionych materiałów również nie odnalazł szkicu polowego z podpodziału parceli gruntowej [...] w [...] w którym jest zapis, że był robiony podpodział parceli [...] na dwie części, a także nie wskazał żadnego innego szkicu, który miałby mu zostać udostępniony. Odwołanie złożył M.C. wnioskując o uchylenie decyzji z [...] czerwca 2019 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W jego ocenie decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, 8, 77 § 1 kpa, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Materiał jaki wydano przy licencji z 2 lipca 2018 r., na wniosek z 15 czerwca 2018 r., nie jest szkicem polowym z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...]. Decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lipca 2019 r.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2019 r. W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 pkt 10 pgk państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny to zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentacje zawierające wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne. Organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie (art. 40a ust. 1 pgk). Organ dodał, że ograniczenia w dostępie do materiałów z zasobu wynikają z zakresu udostępnianych danych oraz czy materiały lub dane znajdują się w zasobie. Organ wyjaśnił, że zasady udostępniania danych i informacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego regulują przepisy rozdziału 7 pgk i rozporządzenia z 5 września 2013 r. Wzór wniosku o udostępnienie materiałów składanego w formie pisemnej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie udostępniania państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wydawania licencji oraz wzoru Dokumentu Obliczenia Opłaty z (Dz. U. z 2014 r. poz. 917, dalej rozporządzenie z 2014 r.). W przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu organ wydaje zgodnie z art. 40f ust. 1 pgk decyzję uwzględniającą przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Organ odwoławczy uznał, że przy uwzględnieniu całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego Starosta podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Dopełnił obowiązku wynikającego z art. 7 i 77 § 1 kpa. Wielokrotnie umożliwiał wnioskodawcy przeglądanie całości operatu technicznego nr [...] z obrębu [...] w celu wydania "szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...], w którym jest zapis, że był robiony podpodział parceli nr [...] na dwie części", jako kopii z operatu nr [...]. Wnioskodawcy wydano dnia 2 lipca 2018 r. (do wniosku z 15 czerwca 2018 r.) dokumenty znajdujące się w operacie technicznym nr [...] dotyczące parceli gruntowej [...] położonej w [...]. Innych dokumentów dotyczących tej parceli nie odnaleziono. Nie odnalazł ich sam wnioskodawca. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora zasadnie Starosta uznał, że nie może wydać kserokopii dokumentu, którego nie ma w prowadzonym przez siebie zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Organ nie uwzględnił zarzutów odwołującego odnoszących się do merytorycznej treści dokumentów znajdujących się w zasobie. Podał, że organ udostępnia materiały w takiej formie i treści w jakiej się znajdują. W tym postępowaniu organ nie zajmuje się prawidłowością ich treści, sposobem wytworzenia i przyjęcia do zasobu. Skargę na decyzję z [...] lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył M.C. "w zakresie punktu 1" i zawnioskował o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podkreślił, że materiał jaki mu wydano na jego wniosek z 15 czerwca 2018 r. nie jest szkicem polowym z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...], gdyż operatem tym "był robiony" podpodział m. in. parceli [...]. Podział parceli nr [...] był robiony wcześniej. Z tej przyczyny wnioskiem z 2 lipca 2018 r. zwrócił się o szkic polowy z podziału parceli [...] (przed podziałem należała ona do B.C.). W rozwinięciu skargi wskazał, że w trakcie przeglądania w poprzednich latach operatu zauważył "dużo szkiców polowych". Aktualnie w trakcie przeglądania informował pracowników o niekompletności operatu. Nie zgodził się z zawartym w decyzji stwierdzeniem o braku odnalezienia dokumentów przez niego samego. Wskazał, że nie dopuszczono go w PODGiK w [...] do operatu dotyczącego parceli gruntowej nr [...] w [...]. Zdaniem skarżącego, jeżeli Starosta nie posiada szkicu polowego z podziału parceli nr [...], to winien go poinformować pisemnie w odpowiedzi na jego wniosek, nie zaś wydawać materiał uznając, że jest to szkic polowy z podziału parceli nr [...]. W odpowiedzi na skargę PWINGiK podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w "zaskarżonym postanowieniu" [winno być "zaskarżonej decyzji"] i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę. Sąd I instancji doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących przepisów, a w szczególności wskazanych w skardze przepisów pgk i kpa. Postępowanie w kontrolowanej sprawie wszczęto na skutek wniosku M.C., który zwrócił się o udostępnienie materiałów z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - szkicu polowego z podziału parceli gruntowej [...] położonej w [...] z operatu nr [...]. Ustawą z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r. poz. 897) do ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, został wprowadzony art. 40f, zgodnie z którym w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną. Przepisem tym wprowadzono nowy rodzaj spraw z zakresu geodezji i kartografii, rozstrzyganych w formie decyzji (postanowienie NSA z 17.5.2016 r. I OW 36/16 [, Lex 2064369]). Postępowanie w tych sprawach może być wszczynane w dwu sytuacjach: 1. w razie sporu co do wysokości opłat za udostępnienie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; 2. w razie sporu co do zakresu udostępnionych materiałów z zasobu. Organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały odpłatnie (art. 40a ust. 1 pgk). Z wnioskiem o udostępnienia materiałów może zwrócić się każdy podmiot. Nie oznacza to, że udostępnianie danych odbywa się bez ograniczeń. Ograniczenia w dostępie do materiałów zasobu wynikają po pierwsze z zakresu udostępnianych danych; po drugie z tego, czy materiał lub dane znajdują się w zasobie. W sprawie niniejszej skarżący domagał się wydania materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego w zakresie szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] i wydania kopii szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...] z operatu nr [...] w którym jest zapis "że był robiony podpodział parceli nr [...] na dwie części". Starosta odmawiając decyzją z [... czerwca 2019 r. wydania ww. dokumentów stwierdził, że w operacie technicznym nr [...] znajdują się dokumenty dotyczące parceli gruntowej nr [...] położonej w [...], a dokumenty te wydano wnioskodawcy dnia 2 lipca 2018 r. Innych dokumentów w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dotyczących parceli gruntowej [...] położonej w [...] nie odnaleziono. Również wnioskodawca po przejrzeniu udostępnionych materiałów nie odnalazł szkicu polowego z podpodziału parceli gruntowej [...] w [...], w którym byłby zapis o wykonaniu podpodziału parceli [...] na dwie części. Sam wnioskodawca nie wskazał żadnego innego szkicu, który miałby mu zostać udostępniony. Takie stanowisko zaaprobował organ odwoławczy, a Sąd I instancji te ustalenia podzielił. Zebrany w sprawie niniejszej materiał dowodowy nie dał żadnych podstaw do uznania, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, ani też by nie były w toku postępowania respektowane zasady rzetelnej procedury zawarte w art. 7 kpa (legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli). Postępowanie dowodowe przeprowadzono z zachowaniem wymogów określonych w art. 75 i nast. kpa, co pozwoliło organom na ocenę zebranego materiału dowodowego zgodną z regułami art. 77 § 1 i art. 80 kpa, i w konsekwencji prawidłowe zastosowanie normy prawa materialnego. Organy wielokrotnie umożliwiały wnioskodawcy przeglądanie całości operatu technicznego nr [...] z obrębu [...] w celu wydania "szkicu polowego z podziału parceli gruntowej nr [...] położonej w [...], w którym jest zapis, że był robiony podpodział parceli nr [...] na dwie części", jako kopii z operatu nr [...] (dowodem są zalegające w aktach sporządzone przez organ protokoły m. in. z: 24 maja 2019 r.; 4 czerwca 2019 r.). Wnioskodawcy wydano dnia 2 lipca 2018 r. (do wniosku z dnia 15 czerwca 2018 r.) wszelkie dokumenty znajdujące się w operacie technicznym nr [...], dotyczące parceli gruntowej [...] położonej w [...]. Organy podkreśliły, że innych dokumentów dotyczących tej parceli nie odnaleziono. Nie odnalazł ich sam wnioskodawca. W ocenie Sądu I instancji, orzekające w sprawie organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, które zakończyło się wydaniem decyzji w oparciu o art. 40f ust. 1 pgk. Trafnie uznały, że nie można wydać kserokopii dokumentu, którego nie posiadają w prowadzonym przez siebie zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Wbrew zarzutom skargi wnioskodawca zapoznał się z całością operatu technicznego nr [...] z obrębu [...] i z rejestrem szczegółowym pomiarowo-klasyfikacyjnym nr [...]. Z tej czynności sporządzono dnia 24 maja 2019 r. protokół. Z dokumentu tego wynika, że sam zainteresowany nie odnalazł szkicu polowego z podpodziału parceli gruntowej [...] w [...] z operatu [...] w którym jest zapis, że był robiony podpodział parceli [...] na dwie części. W świetle powyższych rozważań i zgromadzonego w aktach materiału dowodowego wynika, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego. Skargę kasacyjną wywiódł M.C., reprezentowany przez adw. G.S., zaskarżając wyrok II SA/Rz 995/19 w całości, zarzucając wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ppsa, przez dokonanie wadliwej kontroli niewłaściwego zastosowania przez organy obu instancji art. 40a ust. 1 i [art.] 40f ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji w całości, i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; zasądzenia zwrotu kosztów, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 183 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1). W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Autor skargi kasacyjnej ograniczył się jedynie do zarzutu z drugiej podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 2 ppsa) - naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzut naruszenia art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ppsa nie zasługiwał na uwzględnienie. Obowiązkiem skarżącego kasacyjnie jest ścisłe określenie jednostki redakcyjnej aktu normatywnego, wobec którego stosowania zawiera się w treści skargi kasacyjnej zarzuty (wyrok NSA z: 5.10.2010 r. I GSK125/09; 23.11.2010 r. II FSK 1165/09; 1.12.2010 r. II FSK 1507/09; 8.12.2010 r. I GSK 619/09; 19.7.2013 r. I OSK 2766/12, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu administracyjnym. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 754, nb 16). Zarzuty i ich uzasadnienie winny być ujęte precyzyjnie i zrozumiale, gdyż - z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej - Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów (postanowienie Sądu Najwyższego z 26.10.2000 r. IV CKN 1518/00, OSNC 2001/3/39 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5.8.2004 r. FSK 299/04, OSP 2005/ 3/36). Sąd nie może zastępować strony i precyzować czy uzupełniać przytoczone podstawy kasacyjne, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 176 ppsa). Autor skargi kasacyjnej nie wskazał żadnej normy dopełnienia, której naruszenia się dopatrywał. Art. 151 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa zawierają przeciwstawne normy wynikowe i nie mogą pozostawać ze sobą w związku, regulując sposób rozstrzygnięcia. Bez stwierdzenia naruszenia innych przepisów, w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania (co w kontrolowanej sprawie nie miało miejsca), zarzut naruszenia wskazanych norm odniesienia jest nietrafny (wyrok NSA z 11.3.2015 r. I OSK 2383/14, Lex 1666121). Sąd I instancji prawidłowo zastosował w sprawie art. 151 ppsa. Zaskarżony wyrok nie narusza art. 135 ppsa. Sąd może zastosować art. 135 ppsa jedynie w sytuacji, w której uwzględnia skargę (M. Jagielska, R. Stankiewicz, M. Grzywacz - op. cit., s. 636, nb 4; A. Kabat, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII, Komentarz do art. 135 ppsa, pkt 9, LEX). Skoro w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo skargę oddalił, to nie mógł zastosować art. 135 ppsa. Sąd dokonał prawidłowej kontroli zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Decyzja z [...] czerwca 2019 r. nie orzekała o wysokości należnej opłaty (art. 40a ust. 1 w zw. z art. 40f ust. 1 in medio pgk). Opłatę za przygotowane przez Starostę dokumenty wnioskodawca uiścił nie kwestionując wysokości należnej opłaty, na podstawie Dokumentu Obliczenia Opłaty (art. 40e ust. 1 pgk), przed wydaniem wnioskodawcy dnia 2 lipca 2018 r. dokumentów. Decyzja z [...] czerwca 2019 r. zapadła w wyniku sporu co do zakresu udostępnionych przez Starostę materiałów z zasobu (W. Potrapeluk, T. Myśliński w: red. J. Lang, J. Maćkowiak, T. Myśliński, E. Stefańska, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, Wolters Kluwer 2018, s. 508, uw. 2 pkt 2). Decyzja ta i zaskarżona decyzja, podlegały prawidłowej kontroli Sądu I instancji, co czyniło zarzut naruszenia art. 40a ust. 1 w zw. z art. 40f ust. 1 in princ. pgk niezasadnym. Żaden z argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej nie podważył trafności stanowiska zaprezentowanego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 7-9 uzasadnienia wyroku II SA/Rz 995/19). Na podstawie art. 184 ppsa skargę kasacyjną należało oddalić.