II SA/Wa 73/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2022 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz T. N. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) oraz art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2020 r., poz.2176), zwanej dalej "u.d.i.p." odmówił udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem T. N. z dnia [...] kwietnia 2019 r. o przekazanie skanów dokumentów, tj. warunków przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej oraz podpisanej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej dla zadania pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administrowanych przez GDDKiA Oddział w [...]" dla obiektu w m. [...] oraz kopii umów na wykonanie przyłączy do sieci energetycznej podpisanych przez Organ z [...] SA dla obiektów w m. [...], [...] oraz [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wnioskodawca wystąpił do tut. Oddziału o udostępnienie informacji obejmującej skany dokumentów, tj. warunków przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej oraz podpisanej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej dla zadania pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administrowanych przez GDDKiA Oddział w [...]" dla obiektu w m. [...] oraz kopii umów na wykonanie przyłączy do sieci energetycznej podpisanych przez Organ z [...] SA dla obiektów w m. [...], [...] oraz [...]. Podał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych odmówił wnioskodawcy udzielania żądanej informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Od decyzji tej wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten wyrokiem z dnia 22 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1544/19 uchylił decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2019 r. Organ podał, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż rozpoznając wniosek o udostępnienie informacji tut. Oddział nie dokonał ustaleń co do potwierdzenia tajemnicy przedsiębiorstwa w zakresie umów zawartych z podmiotem publicznym i w tym zakresie nie udzielił wnioskodawcy stosownych wyjaśnień. Organ wskazał, że w związku z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 30 marca 2020 r. wystąpił do [...] S.A. o zajęcie stanowiska co do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa co do treści umowy o przyłączenie do sieci energetycznej [...] z [...] lutego 2019 r. Wezwano Spółkę do odniesienia i oświadczenia co do podtrzymywania zapisów ust. 2 § 9 Bezpieczeństwo i poufność danych zawartych w umowie o przyłącze do sieci elektroenergetycznej nr [...] z [...].02.2019 r. Wystąpiono również o przedstawienie negatywnych skutków dla Operatora, z którymi wiązałoby się udzielenie żądanych informacji do wnioskodawcy. Pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. Oddział ponownie wezwał Spółkę do udzielenia żadnych w piśmie z dnia 30 marca 2020 r. wyjaśnień, co do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Organ podał następnie, że [...] pismem z dnia [...] września 2020 r. wykazała, iż informacje o których udostępnienie zwrócił się wnioskodawca, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy [...] S.A., podlegają ochronie i nie powinny zostać ujawnione. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podał, że Spółka, w szczególności biorąc pod uwagę takie okoliczności jak: a) nałożony przez ustawę wymóg równego traktowania aktualnych jak i potencjalnych użytkowników systemu realizowany między innymi w drodze, nadzorowanego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE) obowiązku zachowania poufności danych sensytywnych, do których należą w szczególności indywidualne warunki techniczne i finansowe, objęte treścią umowy o przyłączenie; b) fakt, że naruszenie powyżej wskazanych obowiązków, jako działanie sprzeczne z treścią zatwierdzonego Programu Zgodności, jest zagrożone administracyjną karą pieniężną wymierzaną przez Prezesa URE na podstawie alt. 56 ust. 1 pkt 23) ustawy Prawo Energetyczne; c) podjęte przez Spółkę działania i wprowadzone procedury, regulujące zasady dostępu i ochrony powyżej wskazanych danych, wykazała, że dane te stanowią tajemnicę jej przedsiębiorstwa i jako takie nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 5 ust. 2 tej ustawy. Ze względu zaś na konieczność realizacji ustawowo nałożonego na Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD) wymogu równego traktowania użytkowników i potencjalnych użytkowników systemu, obowiązek zachowania informacji sensytywnych spoczywa na Spółce bez względu na status podmiotu, którego te dane w konkretnym przypadku dotyczą. Natomiast niezależnie od wszystkich podniesionych powyżej argumentów wynikających z obowiązków nałożonych na OSD ustawą Prawo Energetyczne [...] S.A. wskazał, iż warunki umowy o przyłączenie (w tym finansowe i techniczne warunki przyłączenia) stanowią tajemnicę przedsiębiorcy ze względu na fakt, iż obejmują informacje techniczne, finansowe oraz organizacyjne przedsiębiorstwa Spółki, które mają dla niej wartość gospodarczą. Należą do nich zarówno wymagane art. 7 ust. 2 ustawy prawo energetyczne termin realizacji przyłączenia, harmonogram przyłączenia, miejsce rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu przyłączanego oraz zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, jak i warunki przyłączenia do sieci, określające dane i wielkości wskazane w § 8 Rozporządzania Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (Dz. U. nr 93, poz. 623 z późn. zm.). Te ostatnie informacje obejmują konkretne dane dotyczące przyłączenia instalacji podmiotu ubiegającego się o przyłączenie, odnoszące się zarówno do realizowanej przez ten podmiot inwestycji jak i sieci operatora systemu dystrybucyjnego. Nadto Spółka wskazała, że określone w umowie, indywidualne warunki realizacji procesu przyłączenia stanowią odzwierciedlenie wypracowanego w Spółce modelu wykonywania tego rodzaju inwestycji, z uwzględnieniem odrębności wynikających z przedmiotu tej konkretnej umowy. Intencją Spółki jest ochrona tych informacji z uwagi na fakt, że stanowią wypracowane w Spółce know-how. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad stwierdził, że podzielił to stanowisko. Uznał bowiem, że zgodnie z brzmieniem art. 5 pkt. 2 u.d.i.p. oraz z uwagi na ochronę informacji niejawnych, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Umowa zawarta pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...], a [...] S.A. stanowi tajemnicę tego przedsiębiorstwa. Stwierdził, że wobec zastrzeżenia jawności tych informacji przez [...], ich udostępnienie wnioskodawcy stało się niemożliwe. Decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi T. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że podpisana umowa pomiędzy GDDKiA O. w [...], a [...] S.A. nie podlega udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej jako informacja podlegająca ograniczeniu w dostępie do nich ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy prawidłowe zastosowanie przedmiotowych przepisów powinno skutkować udostępnieniem wnioskowanych informacji; - art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie warunków przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej w zakresie lokalizacji miejsca przyłączenia do sieci elektroenergetycznej w m. [...]; - art. 1 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i odmowę udostępnienia informacji publicznej, o którą wnosił. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie organu do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; orzeczenie, że odmowa udzielenia informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, biorąc w szczególności pod uwagę fakt, iż wniosek złożył ponad dwa lata temu, przyznanie od organu sumy pieniężnej w kwocie 5 000 zł., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy WSA w Warszawie, wyrok z dn. 22.01.2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1544/19 na okoliczność treści skargi i orzeczenia. Skarżący podniósł m.in., że pismem z dn. [...].03.2020 r., organ zwrócił o potwierdzenie, czy podtrzymuje wniosek o udostępnienie informacji publicznej, bowiem jego zdaniem z wyroku Sądu wynika, iż nie ma podstaw do jej udostępnienia. Podał, że pismem z dn. [...].03.2020 r., cofnął swój wniosek w zakresie warunków przyłączeniowych dla lokalizacji [...] i [...], jednak podtrzymał wniosek w pozostałym zakresie, tj. o udostępnienie warunków przyłączeniowych dla lokalizacji [...] oraz kopii umów na wykonanie przyłączy do sieci energetycznej podpisanych przez Organ z [...] S.A. dla obiektów w m. [...], [...] oraz [...]. Skarżący wskazał, że organ ponownie odmówił udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskował. Podniósł, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest trafne. Podał m.in., że warunki techniczne, o których udostępnienie wniósł wydawane są jeszcze przed podpisaniem umowy o przyłącze energetyczne, a zatem nie mogą być chronione zapisami umowy, która w momencie ich wydawania nie obowiązywała. Co więcej, jak podniósł, WSA w Warszawie w swoim orzeczeniu sygn. akt II SA/Wa 1544/19 z dn. 22.01.2020 r. wyraźnie wskazał, że "Tym samym, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że organ winien skarżącemu udostępnić w całości skany żądanych dokumentów dotyczących warunków przyłączeniowych do przedmiotowej sieci elektroenergetycznej." (str. 4 akapit 1), czego, jak wskazał, Organ nadal nie uczynił. Skarżący podniósł, że bezprzedmiotowe jest zasłanianie się przy odmowie udostępnienia informacji publicznej przesłanką taką, że w wyniku jej ujawnienia [...] mogłaby zostać ukarana karą administracyjną za niestosowanie się do wymogu równego traktowania klientów, co jest nadzorowane przez Prezesa URE, bo skoro taki obowiązek został na Spółkę nałożony to z całą pewnością ta się do niego stosuje. Skarżący wskazał, że zgodnie z treścią orzeczenia WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1544/19 z dn. 22.01.2020 r., organ powinien był dokonać prawidłowej wykładni przepisów prawa dotyczących tajemnicy przedsiębiorcy i warunków, w jakich można się na nią powołać w celu ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej. W następstwie zaś tej oceny, organ powinien udostępnić informację zgodnie z wnioskiem, chyba że w sposób jednoznaczny i przekonywujący wykaże, że informacja lub jej część objęta jest tajemnicą przedsiębiorcy, zarówno w aspekcie formalnym jak i materialnym. Uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno spełniać warunki z art 107 § 3 k.p.a. Organ nadal nie uwzględnił stanowiska Sądu, a zatem informację publiczną powinien był udostępnić. Skarżący podniósł, że udostępnienie informacji jest możliwe, jeżeli spełniono wymagania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej, a jednocześnie brak jest przesłanek do odmowy udostępnienia informacji publicznej. Tym samym organ błędnie, dowolnie i niewłaściwie zastosował art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Skarżący wskazał jak należy rozumieć rażące naruszenie prawa i że o nałożenie na organ grzywny w wysokości: 5 000 zł wnioskuje w związku z tym, że na udostępnienie informacji publicznej oczekuje już łącznie ponad 2 lata. Przekroczenie terminów jest znaczne, niezaprzeczalne i pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Organ wskazał m.in., że skarga jest pozbawiona podstaw faktycznych i prawnych. Podniósł m.in., że GDDKiA Oddział w [...] już w dniu [...].03.2020 r. wystąpiła do [...] S.A. pismem z zapytaniem, czy Operator podtrzymuje zapisy o bezpieczeństwie i poufności danych w umowie w zakresie warunków przyłączeniowych w m. [...]. GDDKiA Oddział w [...] przez długi okres czasu nie otrzymała odpowiedzi od [...] S.A., dlatego też w dniu [...].05.2020 r. GDDKiA wystąpiła do wnioskodawcy z informacją o braku odpowiedzi od [...] S.A. w sprawie wprowadzonych zapisów w umowie o przyłącze do sieci elektroenergetycznej. [...] S.A. dopiero w dniu [...].09.2020 r. pismem nr [...] przysłała do GDDKiA swoje stanowisko z informacją o podtrzymaniu zapisów o bezpieczeństwie i poufności danych w umowie w zakresie warunków przyłączeniowych w m. [...]. Z powyższych względów w dniu [...].03.2021 r. organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w zakresie przekazania skanów dokumentów tj. warunki przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej oraz podpisane umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej dla zadania pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administrowanych przez GDDKiA Oddział w [...]" dla obiektu w m. [...] - zgodnie z treścią stanowiska [...] S.A. W międzyczasie skarżący wniósł skargę do WSA na bezczynność organu. W ocenie GDDKiA brak jest po stronie organu bezczynności i uporczywego nieudzielenia informacji publicznej. W umowach zawartych przez GDDKiA Oddział [...] z [...] S.A. w [...] na wykonanie przyłączy elektroenergetycznych w m. [...], [...] i [...] znajdują się zapisy dotyczące zachowania w ścisłej tajemnicy wszystkich danych technicznych, technologicznych, ekonomicznych, handlowych, prawnych lub organizacyjnych związanych z realizacją umowy, przy czym informacje te należy traktować jako tajemnicę przedsiębiorstwa chronioną w myśl ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Z tych względów organ nie mógł udzielić skarżącemu informacji przed pozyskaniem stanowiska od [...] S.A. Owszem organ nie wydał decyzji niezwłocznie po pozyskaniu odpowiedzi od [...] S.A., aczkolwiek zwłoka nie była rażąca i nie wynikała z uporczywości, nierzetelności organu. Z ostrożność procesowej, na wypadek uwzględnienia przez Sąd skargi organ wniósł o niewymierzenie przez Sąd grzywny. Pismem z dnia 13 marca 2022 r. skarżący podtrzymał stanowisko zawarte w skardze. Wskazał, że z argumentami na brak po stronie organu bezczynności i uporczywości w nieudostępnianiu informacji publicznej nie sposób się zgodzić z uwagi na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2021 r. sygn. akt II SO/Wa 74/21 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 430/21. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt wymienionych spraw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga wniesiona została w niniejszej sprawie na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2021 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. To zatem ta decyzja administracyjna, a nie kwestie czasu trwania postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej (bezczynności i jej charakteru) są w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu. Skarga na bezczynność organu po wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1544/19 była już przedmiotem kontroli Sądu. W sprawie tej wyrok zapadł w dniu 25 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 430/21. Skarga na decyzję z dnia [...] marca 2021 r. podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 153 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a., a także z naruszeniem art. 16 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do wniosku dowodowego skarżącego wskazania wymaga jedynie, że zarówno wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 430/21 jak i postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o sygn. akt II SO/Wa 74/21 znane są Sądowi z urzędu. Wobec powyższego nie ma podstawy do prowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w trybie art. 106 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wskazano już przy tym wyżej, przedmiotem zaskarżenia (skarga z dnia 3 maja 2021 r.), a tym samym kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu z dnia [...] marca 2021 r. a nie bezczynność. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani Sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Ciążący na organie i na sądzie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (v. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 2408/98, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku. Ocena prawna może odnosić się zarówno do przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Zarówno organ administracji, jak i Sąd, rozpoznając sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny zawartej w uzasadnieniu wyroku. Związanie to dotyczy również wskazań co do dalszego postępowania, w przypadku uchylenia poprzedniej decyzji ze względu na naruszenie przepisów procesowych w zakresie dotyczącym wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W sprawie niniejszej organ nie zastosował się w pełni do oceny prawnej i wskazań wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1544/19. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zaskarżonej decyzji organ odmówił udostępnienia skanów dokumentów, tj. warunków przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej oraz podpisanej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej dla zadania pn. "Budowa i rozbudowa sygnalizacji świetlnej w ciągu dróg administrowanych przez GDDKiA Oddział w [...]" dla obiektu w m. [...] oraz kopii umów na wykonanie przyłączy do sieci energetycznej podpisanych przez Organ z [...] SA dla obiektów w m. [...], [...] oraz [...], z powołaniem się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Organ odmówił zatem udostępnienia kilku informacji publicznych, nie tylko umowy. W uzasadnieniu decyzji zasadniczo zaś stwierdził, że umowa zawarta pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] a [...] S.A. stanowi tajemnicę tego przedsiębiorstwa. Organ nie wyjaśnił jednakże, jak rozumie tajemnicę przedsiębiorstwa. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 stycznia 2020 r. stwierdził m.in., że (...) organ winien skarżącemu udostępnić w całości skany żądanych dokumentów dotyczących warunków przyłączeniowych do przedmiotowej sieci elektroenergetycznej." Jednocześnie Sąd wskazał, że "Ponownie rozpoznając sprawę podmiot zobowiązany jest uwzględnić stanowisko Sądu, zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu, w szczególności - dokona prawidłowej wykładni przepisów prawa dotyczących tajemnicy przedsiębiorcy i warunków, w jakich można się na nią powołać w celu ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej. W następstwie zaś tej oceny, organ udostępni informację zgodnie z wnioskiem, chyba że w sposób jednoznaczny i przekonywujący wykaże, że informacja lub jej część objęta jest tajemnicą przedsiębiorcy, zarówno w aspekcie formalnym jak i materialnym. Uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno spełniać warunki z art 107 § 3 Kpa." Z zaskarżonej decyzji wynika, że organ odmówił udostępnienia nie tylko umowy, ale m.in. także warunków przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej, o której mowa we wniosku wnioskodawcy. Organ nie wyjaśnił przy tym w decyzji przesłanek odmowy udostępnienia żądanej w tym zakresie informacji publicznej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji koncentruje się zasadniczo na kwestiach dotyczących umowy zawartej pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] a [...] S.A. W tym zakresie organ wskazuje, że stanowi ona tajemnicę przedsiębiorstwa. Organ powołał się w odniesieniu do powyższego na stanowisko [...] S.A. zawarte w piśmie z [...] września 2020 r. WSA w Warszawie w powołanym już wyroku z dnia 22 stycznia 2020 r. jednoznacznie wskazał, co podniesiono już wyżej, że organ ponownie rozpoznając sprawę dokona prawidłowej wykładni przepisów prawa dotyczących tajemnicy przedsiębiorcy i warunków, w jakich można się na nią powołać w celu ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej. Organ odmawiając zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2021 r. wymienionych w decyzji informacji publicznych nie zastostował się w pełni do wskazań WSA w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 22 stycznia 2020 r. Organ nie przywołał ustawowej definicji tajemnicy przedsiębiorstwa zawartej w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i nie dokonał wykładni przepisów prawa dotyczących tajemnicy przedsiębiorcy i warunków, w jakich można się na nią powołać w celu ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej. Podkreślenia wymaga przy tym, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala na pełną oceną trafności stanowiska organu co do objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa poszczególnych informacji publicznych, których udostępnienia organ zaskarżoną decyzją odmówił. Uzasadnienie decyzji nie jest w tym zakresie wyczerpujące i klarowne. Z decyzji powinno jednoznacznie wynikać dlaczego każda z informacji publicznych, których udostępnienia organ odmawia decyzją, stanowi według Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad tajemnicę przedsiębiorstwa. Ocena ta winna być dokonana z uwzględnieniem definicji tajemnicy przedsiębiorstwa. W odniesieniu do każdej z informacji publicznych, których udostępnienia organ odmawia w uzasadnieniu decyzji powinno być też jednoznacznie wykazane, że informacje te spełniają wymogi tajemnicy przedsiębiorstwa tak w ujęciu formalnym, jak i materialnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się bowiem, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny oraz formalny (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 195/13; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 759/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Należyte odniesienie się do poszczególnych informacji, których udostępnienia organ odmawia decyzją z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa – w kontekście wykazania objęcia tych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa – ma tym większe znaczenie, że skarżący podnosi w skardze, iż warunki techniczne, o których udostępnienie wnosił, wydawane są jeszcze przed podpisaniem umowy o przyłącze energetyczne. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni ocenę prawną i wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 22 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1544/19. Rozstrzygając organ obowiązany jest jednoznacznie wskazać, udostępnienia jakich dokładnie informacji publicznych odmawia. Uzasadnienie decyzji powinno zaś odnosić się do każdej z tych informacji publicznych, których udostępnienia odmówiono i wykazywać spełnienie w odniesieniu do każdej z nich wymogów objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa tak w ujęciu formalnym, jak i materialnym. W związku z tym, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była zgodność z prawem decyzji administracyjnej, nie było podstaw do wypowiadania się w zakresie bezczynności, jej charakteru, sumy pieniężnej czy grzywny, jak i w kwestii zobowiązywania organu do udzielenia informacji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie pierwszym wyroku. W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów sądowych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.