Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II K 139/19

Sądy powszechne2020-09-22
Sygnatura
II K 139/19
Data orzeczenia
2020-09-22
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Daniel Sobociński (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 139/19</strong> </p> <p>PO I Ds. 40.2019</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 września 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Mogilnie II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Daniel Sobociński</p> <p>Protokolant: st. sekretarz sądowy Justyna Muzolf</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Jacka Szymanowskiego</p> <p>po rozpoznaniu 4 czerwca 2019r., 15 października 2019 r., 5 grudnia 2019 r. i 13 lutego 2020 r., 16 czerwca 2020r., 3 września 2020 r. i 15 września 2020 roku sprawy karnej przeciwko</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S. (1)</span> </strong>, synowi <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">A. z domu Ł.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </p> <p>I.  w dniu 8 maja 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span> i inną ustaloną osobą dokonał rozboju na osobie <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, zabierając w celu przywłaszczenia z wnętrza należącego do niego samochodu marki <span class="anon-block">H.</span> nr rej, <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> pieniądze w kwocie 50.000 złotych, podczas gdy <span class="anon-block">B. G.</span> wraz z inną ustaloną osobą użyli wobec pokrzywdzonego przemocy, zadając mu uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używając paralizatora i gazu łzawiącego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>,</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k</a>;</p> <p>II.  w dniu 11 października 2018 r. w <span class="anon-block">K.</span>, działając wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, posiadał środek odurzający w postaci 0,85 grama marihuany, co stanowi występek mniejszej wagi,</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1;art. 62 ust. 3)">art. 62 ust 1 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>;</p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong>, synowi <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">K. z domu K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </p> <p>III.  w dniu 8 maja 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i inną ustaloną osobą, użył wobec <span class="anon-block">J. S. (2)</span> przemocy, zadając mu wraz z inną ustaloną osobą uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używając paralizatora i gazu łzawiącego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, podczas gdy <span class="anon-block">S. S. (1)</span> z wnętrza samochodu <span class="anon-block">marki H.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> zabrał w celu przywłaszczenia należące do <span class="anon-block">J. S. (2)</span> pieniądze w kwocie 50.000 złotych,</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k</a>;</p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong>, synowi <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">L. z domu P.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </p> <p>IV.  w dniu 8 maja 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, udzielił pomocy działającym wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, <span class="anon-block">B. G.</span> i innej ustalonej osobie do dokonania rozboju i pobicia <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w ten sposób, że swoim samochodem przywiózł ww. do miejsca zamieszkania pokrzywdzonego, gdzie następnie <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, <span class="anon-block">B. G.</span> i inna ustalona osoba użyli wobec <span class="anon-block">J. S. (2)</span> przemocy, zadając mu uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używając paralizatora i gazu łzawiącego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, a następnie z wnętrza samochodu <span class="anon-block">marki H.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> zabrali należące do <span class="anon-block">J. S. (2)</span> pieniądze w kwocie 50.000 złotych,</p> <p>- tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k</a>;</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S. (1)</span> </strong>uznaje za winnego tego, że 8 maja 2018 r. w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span> i inną osobą, stosował przemoc wobec <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, w celu wymuszenia zwrotu należnej mu wierzytelności, podczas gdy oskarżony <span class="anon-block">B. G.</span> wraz z inną osobą, zadawali pokrzywdzonemu uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używali gazu łzawiącego, przeszukał samochód pokrzywdzonego, w następstwie których to uderzeń pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana i podudzia prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> – tj. przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a>, wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>2.  na podstawie art. 62 a Ustawy o przeciwdziałaniu narkomani umarza postępowanie wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S. (1)</span>,</strong> za czyn opisany powyżej w pkt II, z tym ustaleniem, że posiadał nieznaczną ilość tego środka, z przeznaczeniem na własny użytek,</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> wykonanie orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70 pkt. 1)">punkcie 1</a> kary pozbawienia wolności, warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby lat 3 (trzy),</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2)">art. 33 § 1 i 2 kk</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">S. S. (1)</span> karę grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 20 zł (dwadzieścia),</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 kk</a> oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora,</p> <p>6.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby,</p> <p>7.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a>, na poczet orzeczonej w punkcie 4 wyroku kary grzywny, zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, w okresie od 11 października 2018 roku do 6 czerwca 2019 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny,</p> <p>8.  na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci woreczka strunowego, wskazanego w pozycji nr 20 postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych k. 723 akt,</p> <p>9.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G.</span> </strong> uznaje za winnego tego, że 8 maja 2018 r. w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i z inną osobą, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności należnej <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, stosował wraz z inną osobą przemoc wobec <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i w czasie gdy <span class="anon-block">S. S. (1)</span> przeszukiwał samochód pokrzywdzonego, zadawał pokrzywdzonemu uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używał gazu łzawiącego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana i podudzia prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> – tj. przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a>, wymierza oskarżonemu karę 2 (dwa) lat pozbawienia wolności,</p> <p>10.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2)">art. 33 § 1 i 2 kk</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">B. G.</span> karę grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł (dwadzieścia),</p> <p>11.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong> uznaje za winnego tego, że 8 maja 2018 r. w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, udzielił pomocy działającym wspólnie i w porozumieniu <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, <span class="anon-block">B. G.</span> i innej osobie, do wymuszenia zwrotu wierzytelności i pobicia <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w ten sposób, że znając miejsce zamieszkania <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, swoim samochodem przywiózł wskazane osoby do miejsca zamieszkania pokrzywdzonego, gdzie następnie <span class="anon-block">B. G.</span> i inna osoba, zadawali <span class="anon-block">J. S. (2)</span> uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używali gazu łzawiącego, a <span class="anon-block">S. S. (1)</span> przeszukał samochód pokrzywdzonego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana i podudzia prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> - tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k</a>, i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1;art. 19 § 2)">art. 19 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 4)">art. 60 § 1 i § 6 pkt 4 kk</a>, stosując nadzwyczajne złagodzenie kary, wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, przyjmując wysokość stawki w kwocie 20 zł (dwadzieścia),</p> <p>12.  wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">S. S. (1)</span> 580 zł tytułem opłaty i obciąża go 1/3 kosztów postępowania w sprawie w kwocie 6.588,11 zł.</p> <p>13.  wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">B. G.</span> 1100 zł tytułem opłaty i obciąża go 1/3 kosztów postępowania w sprawie w kwocie 6.588,11 zł.</p> <p>14.  wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">J. K.</span> 200 zł tytułem opłaty i obciąża go 1/3 kosztów postępowania w sprawie w kwocie 6.588,11 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. Akt II 139/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a kpk</a>, ograniczone do oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span> </strong> </p> <p>1.  Prokuratura Okręgowa w Poznaniu skierowała do Sądu Rejonowego w Mogilnie akt oskarżenia między innymi przeciwko <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, którego oskarżyła po pierwsze o to, że w dniu 8 maja 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span> i inną ustaloną osobą dokonał rozboju na osobie <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, zabierając w celu przywłaszczenia z wnętrza należącego do niego samochodu marki <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> pieniądze w kwocie 50.000 złotych, podczas gdy <span class="anon-block">B. G.</span> wraz z inną ustaloną osobą użyli wobec pokrzywdzonego przemocy, zadając mu uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używając paralizatora i gazu łzawiącego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, - tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>2.  Ponadto <span class="anon-block">S. S. (1)</span> został oskarżony o to, że w dniu 11 października 2018 r. w <span class="anon-block">K.</span>, działając wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, posiadał środek odurzający w postaci 0,85 grama marihuany, co stanowi występek mniejszej wagi - tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1;art. 62 ust. 3)">art. 62 ust 1 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>.</p> <p>3.  Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1 kpk</a>, uprzedził strony o możliwej zmianie kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu i przyjęciu kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, w miejsce przyjętej w akcie oskarżenia kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>4.  Sąd uznał oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span> winnym tego, że 8 maja 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span>, w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">B. G.</span> i inną osobą, stosowali przemoc wobec <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, w celu wymuszenia zwrotu należnej mu wierzytelności, przeszukał samochód pokrzywdzonego, podczas gdy oskarżony <span class="anon-block">B. G.</span> wraz z trzecią osobą, zadawali pokrzywdzonemu uderzenia pałkami teleskopowymi w okolice klatki piersiowej, kończyn dolnych i górnych oraz używali gazu łzawiącego, w następstwie czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań twarzy, stłuczeń linijnych klatki piersiowej, otarć naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana i podudzia prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas nieprzekraczający 7 dni i narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> – tj. przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.</p> <p>5.  Odnośnie czynu drugiego, tj. posiadania środka odurzającego w postaci 0,85 grama marihuany, po ustaleniu, że oskarżony w trakcie zatrzymania, posiadał nieznaczną ilość tego środka z przeznaczeniem na własny użytek, na podstawie art. 62 a Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, Sąd umorzył postępowanie karne w tym zakresie, o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku. Biegły z dziedziny chemii badający zabezpieczoną przy oskarżonym substancję stwierdził, że zabezpieczony do badań susz roślinny o masie netto 0,85 grama jest zielem konopi innych niż włókniste i tym samym jest zaliczane do środków odurzających grupy I-N i IV-N. ponadto biegły wskazał, że jednorazowa dawka – porcja w przypadku ziela konopi wynosi 1 gram. Tak więc zabezpieczona próbka nie wystarczy nawet do uzyskania pełnej jednej porcji (k.363, teczka osobowa oskarżonego). W tej sytuacji Sąd uznał, że nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżony w dniu zatrzymania posiadał przy sobie wbrew przepisom ustawy środek odurzający i tym samym wyczerpał znamiona występku określonego w art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomani. Jednocześnie sąd przyjął, że spełnione są przesłanki określone w art. 62 a Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. że oskarżony posiadał nieznaczne ilości tego narkotyku i miał je przeznaczone na własny użytek. Dlatego też sąd postępowanie w tym zakresie umorzył uznając, że orzeczenie kary byłoby niecelowe z uwagi na ilość tego środka, okoliczności popełnienia czynu i mały stopień społecznej szkodliwości czynu.</p> <p>6.  Odnośnie zarzutu pierwszego Sąd ustalił następujący stan faktyczny. <span class="anon-block">S. S. (1)</span> nosi przezwisko <span class="anon-block"> (...)</span>. Zajmował się między innymi udzielaniem pozabankowych pożyczek. Pokrzywdzony <span class="anon-block">J. S. (2)</span> prowadzi gospodarstwo rolne w <span class="anon-block">W.</span> i dodatkowo prowadzi firmę transportową. Znał się z <span class="anon-block">J. K.</span>, który okresowo z nim współpracował. W marcu 2018 roku <span class="anon-block">J. S. (2)</span> poprosił <span class="anon-block">J. K.</span> o pożyczenie 25 tyś zł. <span class="anon-block">J. K.</span> nie miał pieniędzy ale obiecał, że spróbuje pomóc i skontaktuje się z ludźmi, którzy mogą pożyczyć pieniądze, na co <span class="anon-block">J. S. (2)</span> przystał. <span class="anon-block">J. K.</span> skontaktował się z oskarżonym <span class="anon-block">S.</span> telefonicznie, a następnie spotkał się z nim w <span class="anon-block">K.</span>. Znał go tylko po pseudonimie, nie znał imienia i nazwiska. Skontaktował też oskarżonego z pokrzywdzonym <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, który w rozmowie przystał na warunki pożyczki. Wtedy oskarżony <span class="anon-block">S.</span> przekazał <span class="anon-block">J. K.</span> 25 tyś zł dla <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, z terminem zwrotu za dwa tygodnie, a ten pieniądze przekazał <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Po około tygodniu <span class="anon-block">J. S. (2)</span> ponownie za pośrednictwem <span class="anon-block">J. K.</span> pożyczył od oskarżonego dodatkową kwotę 10 tyś zł na tydzień. Za pierwszą pożyczkę miał dodatkowo oddać 5 tyś zł, a za drugą tysiąc złotych. <span class="anon-block">J. S. (2)</span> nie oddał pieniędzy w umówionym terminie. Oskarżony zaczął naciskać <span class="anon-block">J. K.</span> o zwrot pieniędzy. <span class="anon-block">J. S. (2)</span> osobiście miał oddać oskarżonemu 7 tyś zł na stacji <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">K.</span>, gdzie jednocześnie zobowiązał się do oddania pozostałych pieniędzy. W kwietniu 2018 roku <span class="anon-block">J. S. (2)</span> nie oddał pieniędzy, zaczął także unikać kontaktu z <span class="anon-block">J. K.</span>. Oskarżony zaczął domagać się spłaty pieniędzy bezpośrednio od <span class="anon-block">J. K.</span> uznając, że to on otrzymał pieniądze i skoro <span class="anon-block">J. S. (2)</span> ich nie zwrócił, to on ma je zwrócić. <span class="anon-block">J. K.</span> przekazał oskarżonemu 5 tyś zł, jednocześnie próbował kontaktować się z <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i jego ojcem <span class="anon-block">A. S.</span>, aby wpłynął na syna i aby oddał pieniądze. 8 maja 2018 roku oskarżony ponownie wezwał <span class="anon-block">J. K.</span> na spotkanie, w którym uczestniczył też <span class="anon-block">P. D.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">J. K.</span> na spotkanie przyjechał samochodem <span class="anon-block">T. (...)</span> razem z <span class="anon-block">A. W.</span>. Oskarżony przyjechał z <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> białym <span class="anon-block">m.</span>. <span class="anon-block">P. D.</span> wraz z oskarżonym podjęli decyzję o pojechaniu do <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w celu wymuszenia zwrotu pieniędzy. W konsekwencji <span class="anon-block">J. K.</span> wraz z <span class="anon-block">A. W.</span> wrócili swoim samochodem do <span class="anon-block">K. B.</span>. Za nimi przyjechał oskarżony wraz z <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span>. Przesiedli się do samochodu <span class="anon-block">J. K.</span>, zostawiając <span class="anon-block">m.</span> pod domem <span class="anon-block">J. K.</span>. W swoim samochodzie zostawili telefony komórkowe. <span class="anon-block">B. G.</span> i <span class="anon-block">P. D.</span> mieli przy sobie pojemniki z gazem i pałki teleskopowe. Po zajechaniu do <span class="anon-block">W.</span>, oskarżeni zastali <span class="anon-block">J. S. (2)</span> na posesji, przy bramie wjazdowej. Z samochodu wysiadł <span class="anon-block">P. D.</span> wraz z <span class="anon-block">B. G.</span>. <span class="anon-block">P. D.</span> trzymał w rękach gaz i pałkę. Ostatni wysiadł <span class="anon-block">S. S. (1)</span>. <span class="anon-block">J. S. (2)</span> zaproponował <span class="anon-block">J. K.</span> rozmowę, na co <span class="anon-block">P. D.</span> miał powiedzieć, że „teraz kurwo będziesz ze mną rozmawiać”. Po tych słowach <span class="anon-block">J. S. (2)</span> zaczął uciekać, a <span class="anon-block">P. D.</span> wraz z <span class="anon-block">B. G.</span> zaczęli go gonić. Po dogonieniu <span class="anon-block">J. S. (2)</span> użyli wobec niego gazu łzawiącego i zaczęli uderzać pałkami teleskopowymi po całym ciele, nadto uderzali go pięściami i kopali. Ostatecznie <span class="anon-block">J. S. (2)</span> udało się schronić w mieszkaniu rodziców. W tym czasie oskarżony <span class="anon-block">S.</span> podszedł do stróża <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i powiedział, że „ma wypierdalać do swojej budy”. Następnie oskarżony podszedł do samochodu <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i go przeszukał, zarówno z przodu od strony kierowcy, w bagażniku i na końcu od strony pasażera. Z samochodu nic nie zabrał. Kiedy oskarżony kończył przeszukiwanie samochodu <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> wracali w jego stronę. Wsiedli do samochodu i wrócili do <span class="anon-block">K. B.</span> po samochód. W drodze powrotnej <span class="anon-block">P. D.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> wyzywał <span class="anon-block">J. K.</span>, że to przez niego ta sytuacja, że takiego klienta polecił i nadal jest im winien pieniądze, nawet w tej sytuacji, gdy <span class="anon-block">J. S. (2)</span> został pobity. W <span class="anon-block">K. B.</span> oskarżeni rozeszli się. <span class="anon-block">J. K.</span> zaczął się ukrywać. Po dwóch dniach do jego domu przyjechał oskarżony <span class="anon-block">S.</span> wraz z <span class="anon-block">P. D.</span>. Szukali <span class="anon-block">J. K.</span>. Zostawili telefon <span class="anon-block">A. W.</span>. <span class="anon-block">J. K.</span> zadzwonił pod podany numer, gdzie odebrał oskarżony <span class="anon-block">S.</span>. Telefon przekazał <span class="anon-block">P. D.</span>, który powiedział, że czeka na pieniądze, a jak nie to też zostanie załatwiony. Po około tygodniu <span class="anon-block">A. W.</span> przekazała <span class="anon-block"> (...)</span> 5 tyś zł. <span class="anon-block">J. K.</span> ukrywał się do czasu zgłoszenia na policję.</p> <p>7.  <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w wyniku pobicia doznał obrażeń ciała w postaci zadrapania twarzy, stłuczenia linijnego klatki piersiowej (grzbietu), otarcia naskórka biodra lewego, stłuczenia przedramienia prawego, kolana i podudzia prawego, skręcenia kręgosłupa szyjnego. Obrażenia te naruszyły w ujęciu kodeksowym czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres nie przekraczający 7 dni. Obrażenia te zdaniem biegłego mogły powstać w wyniku uderzeń pałkami teleskopowymi po całym ciele i użyciu gazu łzawiącego jak i uderzania pięściami i kopania. Natomiast charakter obrażeń jakich doznał pokrzywdzony, ich lokalizacja oraz przebieg zdarzenia według biegłego pozwalały na stwierdzenie, że w trakcie zajścia pokrzywdzony nie był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, był jednak narażony na wystąpienie następstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 lub 157 § 1 kk</a>.</p> <p>8.  Oskarżony <span class="anon-block">S. S. (1)</span> jest osobą niekaraną. W chwili zdarzenia miał 31 lat. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest górnikiem. Prowadził własną działalność gospodarczą, ma na utrzymaniu małoletnią córkę. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Zaprzeczył aby brał udział w zdarzeniu o którym mowa w zarzucie.</p> <p>9.  Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przede wszystkim wyjaśnień <span class="anon-block">J. K.</span> i zeznań <span class="anon-block">A. W.</span>, częściowych zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. S. (2)</span> oraz zeznań <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">G. S.</span>, <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, oraz z dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a w szczególności opinii biegłego z dziedziny medycyny który opiniował odnośnie obrażeń ciała, których doznał pokrzywdzony. Dowody z dokumentów nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Tym samym nie było konieczności ich szczegółowego omawiania. Jednocześnie zastrzec należy, że ustalenie stanu faktycznego w zakresie działania oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span> oparte zostało przede wszystkim na źródłach osobowych.</p> <p>10.  Zeznania pozostałych osób nie były przydatne w ustaleniu stanu faktycznego dotyczącego działania <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i dlatego też nie było konieczności ich szczegółowej analizy.</p> <p>11.  Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>. Oskarżony złożył wyjaśnienia w których opisał własne działania, a także działania oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, <span class="anon-block">B. G.</span> i <span class="anon-block">P. D.</span>. Wyjaśnił odnośnie jego relacji z pokrzywdzonym <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i okoliczności zaciągnięcia przez niego pożyczek od oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i <span class="anon-block">P. D.</span>. Sąd miał na uwadze, że oskarżony składając wyjaśnienia może próbować pomniejszyć swój udział w zdarzeniu, jak i może pomawiać współoskarżonych. Dlatego też sąd wyjaśnienia te oceniał bardzo dokładnie i krytycznie. Po ich analizie sąd doszedł do przekonania, że wersja zdarzenia przedstawiona przez oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> jest prawdziwa, a w swoich wyjaśnieniach faktycznie wskazał zdarzenia w których brał udział i opisał relacje panujące pomiędzy pozostałymi osobami. Opisana działalność oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span> również odzwierciedla rzeczywistość. Oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span> wyjaśniał precyzyjnie, wskazywał na fakty w których bezpośrednio uczestniczył, potrafił wskazać zdarzenia o których dowiedział się od innych osób. Wskazywał też na okoliczności o których się tylko domyślał. Tym samym nie ma podstaw do kwestionowania jego wyjaśnień. Sąd nie dopatrzył się chęci pomówienia współoskarżonych. Wyjaśnienia układają się w logiczny ciąg. Również opisane przez oskarżonego jego zachowanie i reakcje sąd uznał za wiarygodne. Początkowo oskarżony współpracował z <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, kontaktował się z <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, aby oddał dług. Następnie, gdy okazało się, że to on ma oddać pieniądze za <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, to jego zachowanie zaczęło ulegać zmianie. Zaczął się obawiać o swoje zdrowie i życie, zwłaszcza gdy zaczęto mu grozić. Ostatecznie po pobiciu <span class="anon-block">J. S. (2)</span> zaczął się ukrywać. Zdaniem sądu te okoliczności świadczą o tym, że wyjaśnienia są zgodne z faktami i odzwierciedlają przebieg zdarzeń. Ponadto wyjaśnienia te znajdują potwierdzenie chociażby w zapisach monitoringu czy zarejestrowanych rozmowach telefonicznych. Nadto w zeznaniach <span class="anon-block">A. W.</span>. Dlatego też sąd na nich oparł ustalenie stanu faktycznego.</p> <p>12.  Krytycznie sąd ocenił zeznania <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, albowiem stały one w sprzeczności z wyjaśnieniami <span class="anon-block">J. K.</span>, jak i zeznaniami innych świadków. Mianowicie, co jest kluczowe z puntu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, sąd nie dał wiary zeznaniom <span class="anon-block">J. S. (2)</span> co do tego, że w takcie zdarzenia 8 maja 2018 roku oskarżeni zabrali mu z samochodu pieniądze. Zeznania te są całkowicie gołosłowne, sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym i na uwzględnienie nie zasługują. Pokrzywdzony <span class="anon-block">J. S. (2)</span> wielokrotnie zmieniał swoje zeznania, dopasowując je do treści zadawanych pytań. Zeznania nie były precyzyjne. Tłumaczenia pokrzywdzonego były chaotyczne, nielogiczne, a ponadto sprzeczne z zeznaniami innych osób. Tak było chociażby co do okoliczności związanych z płatnością za paliwo. Świadek <span class="anon-block">M. K. (2)</span> precyzyjnie opisała mechanizm płatności za paliwo, rozmowę którą odbyła z pokrzywdzonym i jego zachowanie. Nie potwierdziła tego, że pokrzywdzony miał przywieźć pieniądze za paliwo na stację. Takich ustaleń, wbrew twierdzeniu pokrzywdzonego nie było. Tym samym twierdzenie pokrzywdzonego, że późnym wieczorem jechał na stację zapłacić 50 tyś zł za paliwo jest całkowicie niewiarygodne. Pokrzywdzony nie był w stanie wskazać skąd miałby takie pieniądze zdobyć w okresie od wizyty u niego <span class="anon-block">M. K. (2)</span>. Okoliczność, że pokrzywdzony w godzinach rannych wypłacił ok. 13 tyś zł z bankomatu nie oznacza, że te pieniądze miał wieczorem w samochodzie. Początkowo pokrzywdzony twierdził, że pozostałą kwotę oddali mu rolnicy, u których wykonywał usługi. Ta wersja nie potwierdziła się. W tej sytuacji nie było żadnych dowodów, na podstawie których można by przyjąć, że pokrzywdzony miał w samochodzie 50 tyś zł, które zabrał <span class="anon-block">S. S. (1)</span>. Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">J. S. (2)</span> w zakresie, w którym zeznawał odnośnie przebiegu zdarzenia, tj. że został zaatakowany przez nieznanych sprawców i pobity. To nie budzi wątpliwości. W pozostałym zakresie zeznania nie zasługują na uwzględnienie. Nie prawdziwe są również zeznania pokrzywdzonego co do jego znajomości z <span class="anon-block">J. K.</span> i pożyczania pieniędzy. Sąd nie miał wątpliwości, że to pokrzywdzony za pośrednictwem <span class="anon-block">J. K.</span> pożyczył pieniądze od oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, których ostatecznie nie był w stanie zwrócić.</p> <p>13.  Zeznania <span class="anon-block">A. S.</span> i <span class="anon-block">G. S.</span> oraz <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zasługiwały na uwzględnienie w zakresie, w którym opisywali oni przebieg zdarzenia. W tym zakresie są zbieżne z zeznaniami <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i wyjaśnieniami <span class="anon-block">J. K.</span>. Jednocześnie zeznania <span class="anon-block">A. S.</span> nie są wiarygodne w zakresie, w którym umniejszał swoją znajomość z <span class="anon-block">J. K.</span>. Jak wskazano powyżej sąd oceniał wiarygodność ich zeznań w kontekście zarzutu postawionego oskarżonemu. Sąd miał na uwadze, że sytuacja była dynamiczna i nie trwała długo oraz nie wszyscy świadkowie widzieli zdarzenie. Nie budziło żadnych wątpliwości, że oskarżony <span class="anon-block">S. S. (1)</span> był na miejscu zdarzenia, brał w nim aktywny udział, a ponadto był jednym z organizatorów przyjazdu do <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i ataku na niego.</p> <p>14.  W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.</p> <p>15.  Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 kk</a> odpowiedzialności karnej podlega ten, kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia. Podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Natomiast zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art 191 § 2 kk</a>, jeżeli sprawca działa w sposób określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158 § 1)">§ 1</a>, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności , podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>, odpowiedzialności karnej podlega ten, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Należy także wskazać, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art 18 § 1 kk</a>, odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 20)">art. 20 kk</a> każdy ze współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności niezależnie od odpowiedzialności pozostałych współdziałających.</p> <p>16.  Przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> można dopuścić się z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Sprawca musi mieć świadomość istnienia wierzytelności i musi działać ze świadomością wymuszenia zwrotu tej wierzytelności. Sąd nie miał wątpliwości, że wierzytelność faktycznie istniała. Takiej wątpliwości nie miał też oskarżony <span class="anon-block">S. S. (1)</span>. <span class="anon-block">J. S. (2)</span> zawarł umowę pożyczki. Otrzymał za pośrednictwem <span class="anon-block">J. K.</span> pieniądze od <span class="anon-block">S. S. (1)</span>. Byli umówieni, że pieniądze odda w terminie do dwóch tygodni i dodatkowo od 25 tyś zapłaci wynagrodzenie 5 tyś. Nie jest przedmiotem niniejszego postępowania ustalanie, czy wszystkie warunki pożyczki odpowiadały prawu. Nie mniej jednak ustna umowa została zawarta i pieniądze przekazane. Skoro tak to nie ma wątpliwości, że istniała sprecyzowana wierzytelność. W związku z tym, działanie oskarżonego było nakierowane na odzyskanie pieniędzy. Oskarżony <span class="anon-block">S. S. (1)</span> miał pełną świadomość po co jedzie do <span class="anon-block">J. S. (2)</span>. Jechali właśnie w celu odzyskania pieniędzy. Byli umówieni co do działań poszczególnych osób. <span class="anon-block">P. D.</span> wraz z <span class="anon-block">B. G.</span> mieli zająć się <span class="anon-block">J. S. (2)</span>. Na miejscu zastano <span class="anon-block">J. S. (2)</span> więc <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">D.</span> po dogonieniu go zaczęli go bić. W tym czasie <span class="anon-block">S. S. (1)</span> przeszukał samochód pokrzywdzonego. Nie musiał wcześniej wiedzieć, że tego dokona. Nie zmienia to faktu, że jechał w jasnym celu, odzyskania pieniędzy lub zmuszenia <span class="anon-block">J. S. (2)</span> do ich oddania. Skoro tak to oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi. Sąd nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Tak samo odnosi się to do udziału w pobiciu. Fakt, że oskarżony <span class="anon-block">S. S. (1)</span> osobiście nie bił pokrzywdzonego, nie oznacza, że nie ponosi odpowiedzialności karnej za to pobicie. Wiedział bowiem w jakim celu jedzie na posesję, mieli rozdzielone role i na to się godził. Świadczy o tym chociażby fakt wyjścia z samochodu, kiedy <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">G.</span> pobiegli za pokrzywdzonym, a oskarżony <span class="anon-block">S.</span> pozostał przy stróżu i następnie przeszukał samochód. To oznacza, że doskonale zdawał sobie sprawę, w jaki sposób będą się zachowywać na posesji <span class="anon-block">J. S. (2)</span> i jakie zadanie ma każdy z nich.</p> <p>17.  Oskarżony <span class="anon-block">S. S. (1)</span> uczestniczył w zdarzeniu, polegającym na przyjeździe na posesję do <span class="anon-block">J. S. (2)</span>, celem wymuszenia na nim zwrotu wierzytelności. Sprawcy działali wspólnie i w porozumieniu. Rolą <span class="anon-block">S. S. (1)</span> było przeszukanie samochodu pokrzywdzonego, celem znalezienia ewentualnych pieniędzy, które mogły się tam znajdować. Oczywiście jadąc do pokrzywdzonego sprawcy nie mieli z góry ustalonego szczegółowego planu działania. Nie ma jednak wątpliwości co do tego, że jechali w celu wymuszenia zwrotu pieniędzy, które <span class="anon-block">J. S. (2)</span> był winien <span class="anon-block">S. S. (1)</span> i <span class="anon-block">P. D.</span>. Nie ma też wątpliwości co do tego, że to <span class="anon-block">S. S. (1)</span> wydawał też decyzje co do działania pozostałych sprawców.</p> <p>18.  Sąd uznał, że nie ma podstaw do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się rozboju na osobie <span class="anon-block">J. S. (2)</span>. Nie ma dowodów na to, że zabrano pokrzywdzonemu pieniądze. Ponadto ustalony stan faktyczny wykazał, ze pokrzywdzony był winien oskarżonemu pieniądze i w tym celu przyjechał on na jego posesję. Skoro tak to działał w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, a nie ich kradzieży przy użyciu siły.</p> <p>19.  Za popełnienie przez oskarżonego <span class="anon-block">S. S. (1)</span> przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, uznając, że będzie to kara sprawiedliwa w odniesieniu do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Wymierzając karę Sąd miał na uwadze rodzaj naruszonych przepisów, szkodliwość społeczną tego czynu oraz dotychczasowe zachowanie oskarżonego. Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego jest znaczna. Oskarżony pożyczył pokrzywdzonemu pieniądze, a następnie chciał wymusić przemocą ich zwrot i dokonał umyślnego uszkodzenia ciała pokrzywdzonego. Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego jest wysoce naganne i nie zasługuje na aprobatę. Pomimo młodego wieku oskarżony rażąco naruszył obowiązujące normy społeczne. Najechał na posesję pokrzywdzonego, zaatakował go wspólnie z innymi gazem łzawiącym i pałkami teleskopowymi. Działał w celu zastraszenia pokrzywdzonego. To świadczy o jego demoralizacji, lekceważeniu porządku prawnego i nieszanowaniu innych ludzi. Dlatego też kara winna być odpowiednio surowa i stanowić taką dolegliwość dla oskarżonego, która spowoduje, iż zapadnie jemu w pamięci i powstrzyma go przed popełnianiem przestępstw. Kara ma również spełnić cele wychowawcze, a także odnieść skutek w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ma być przestrogą dla innych. Sąd miał na uwadze, że oskarżony jest dotychczas osobą niekaraną. To miało duży wpływ na wymiar kary.</p> <p>20.  Mając na uwadze dyrektywy sądowego wymiaru kary, sąd doszedł do przekonania, iż w przypadku oskarżonego nie ma konieczności wymierzenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Co prawda oskarżony dopuścił się przestępstwa z winy umyślnej, działając w zamiarze bezpośrednim, jednak należy wziąć również pod uwagę jego dotychczasową niekaralność, a także jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa. Do czasu wyrokowania do sądu nie doszły informacje o nowych postępowaniach z jego osobą. Okoliczność ta przemawia na jego korzyść. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej roku, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, przy czym sprawca nie może być karany na karę pozbawienia wolności. Natomiast zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 2)">art. 69 § 2 k.k.</a>, sąd zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. W ocenie sądu cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, jak i cele kary w zakresie prewencji ogólnej nie wymagają, aby oskarżony już teraz odbył karę bezwzględną pozbawienia wolności. Sąd zawiesił wykonanie orzeczonej kary na okres 3 lat próby. W ocenie Sądu, tak orzeczona kara będzie w stosunku do niego odpowiednią metodą resocjalizacyjną i doprowadzi do przestrzegania prawa.</p> <p>21.  Aby móc kontrolować zachowanie oskarżonego w okresie próby Sąd zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art 73 § 1 kk</a> oddał go w okresie próby pod dozór kuratora i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 kk</a>, zobowiązał do informowania kuratora o przebiegu okresu próby.</p> <p>22.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2)">art. 33 § 1 i 2 kk</a>, sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość stawki w kwocie 20 złotych. Wymierzenie kary grzywny ma spowodować u oskarżonego realne poczucie ukarania w sytuacji, kiedy oskarżony może nigdy kary pozbawienia wolności nie odbyć. Oskarżony jest osobą samodzielną, zdrową i pracującą zawodowo tak więc może zdobyć pieniądze na opłacenie grzywny.</p> <p>23.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a>, na poczet orzeczonej kary grzywny sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, w okresie od 11 października 2018 roku do 6 czerwca 2019 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny.</p> <p>24.  Na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii sąd orzekł przepadek przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci woreczka strunowego, zabezpieczonego przy zatrzymaniu oskarżonego.</p> <p>25.  W ocenie Sądu wymierzona kara i środki karne są odpowiednie do stopnia zawinienia oskarżonego oraz do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego jemu czynu i są zgodne z dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § l kk</a>, o których mowa powyżej.</p> <p>26.  Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> Sąd obciążył oskarżonego koniecznością poniesienia 580 zł opłaty i obciążył 1/3 kosztów postępowania w wysokości 6.588,11 zł, nie znajdując podstaw do zwolnienia.</p> <p>SSR Daniel Sobociński</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1  odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskiem.</p> <p>2  akta przedłożyć z apelacją lub za 14 dni</p> </div>