II Ka 163/20

Sądy powszechne2020-09-23

Sygnatura

II Ka 163/20

Data orzeczenia

2020-09-23

Rodzaj

REASONS

Sędziowie

Marek Podwójniak (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 163/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Marek Podwójniak Protokolant: st. sekr. sąd Zdzisława Dróżdż przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Sieradzu Elżbiety Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 roku sprawy  D. O. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 02 czerwca 2020 r., sygn.. akt II K 545/19 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. D. kwotę 420,00 zł (czterysta dwadzieścia złotych 00/00) podwyższoną o podatek od towarów i usług w kwocie 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych 60/00) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej D. O. w postępowaniu odwoławczym z urzędu; 3. zwalnia D. O. od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa. <table> <colgroup> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> II Ka 163/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 0 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> wyrok Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 02 czerwca 2020 roku wydany w sprawie II K 545/19 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="5"> uchylenie </td> <td colspan="4"> ☒ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="21"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="12"> zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niezasadne podjęcie decyzji o zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w sytuacji, gdy przestępstwa nie były dokonane tego samego dnia ani również dzień po dniu, by można jej było potraktować jako czyn ciągły </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> W niniejszej sprawie nie może być mowy o nawet najmniejszych wątpliwościach co do zasadności przyjęcia przez Sąd I instancji, iż oskarżony dopuścił się dwóch czynów wyczerpujących dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>. Jeżeli chodzi o pierwszy z czynów, to należy wskazać, iż dwa zachowania oskarżonego wchodzące w zakres tego czynu miały miejsce w dniach 3 i 6 czerwca 2019r., a więc w odstępie zaledwie trzech dni i doszło do nich na terenie tego samego sklepu, a przy tym za każdym razem chodziło o kradzież towarów tego samego rodzaju. Również w przypadku drugiego z zarzucanych czynów oba zachowania miały miejsce w odstępie kilku dni i doszło do nich na terenie tego samego sklepu i również one dotyczyły tego samego rodzaju towarów. W tej sytuacji Sąd Rejonowy miał pełne prawo uznać, że w przypadku zachowańo pisanych w obu zarzutach zostały one podjęte w wykonaniu z góry powziętego zamiaru określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>, a w konsekwencji tego przyjąć, iż D. O. dopuścił się dwóch czynów wyczerpujących każdorazową dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>. Podkreślić przy tym należy, że oskarżony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do dokonania zarzucanych mu czynów, a więc sam przyznał, że oba zachowania, które mu zarzucono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 1)">punkcie I</a> jak i oba zachowania z zarzutu II miały miejsce w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a przy tym owego przyznania się do czynów w takiej formie, w jakiej mu je zarzucono, nie wycofał przez całe postępowanie przed Sądem I instancji. A zatem zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niezasadne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się dwóch czynów w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> należało uznać za całkowicie bezpodstawny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> uchylenie wyroku w całości oraz uchylenie zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> wniosek niezasadny z uwagi na bezpodstawność zarzutu </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.2. </td> <td colspan="12"> zarzut rażącej niewspółmierności kary w związku z nieprawidłowym wartościowaniem dyrektyw wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, co spowodowało orzeczenie kary, której dolegliwość przekracza stopień winy mimo jej niskiej szkodliwości społecznej </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe pozbawienia wolności jak i kara łączną pozbawienia wolności nie mogą być uznane za kary surowe, tym bardziej w stopniu rażącym, a wręcz należy stwierdzić, że D. O. został potraktowany przez Sąd I instancji bardzo łagodnie. W żadnym razie nie można zgodzić się ze skarżącym, iż czyny oskarżonego charakteryzują się niskim stopniem społecznej szkodliwości. Były one skierowane przeciwko jednemu z najważniejszych dóbr chronionych prawem, a mianowicie przeciwko mieniu. Poza tym każdy z tych czynów polegał na dwóch z góry zaplanowanych i zrealizowanych zachowaniach, a przy tym obu czynów D. O. dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>. Co również ważne był on wcześniej kilkakrotnie karany za przestępstwa, w tym nie tylko za kradzieże, ale również za rozbój, kradzież z włamaniem czy zniszczenie mienia. Kolejne wyroki skazujące i odbywane kary w żaden sposób nie powstrzymały oskarżonego od popełnienia kolejnych czynów. Świadczy to o dużym stopniu demoralizacji oskarżonego. W tej sytuacji przyznanie się oskarżonego do zarzucanych mu czynów, jego młody wiek, czy wartość skradzionych towarów nie mogły stanowić podstawy do orzeczenia wobec D. O. kar wnioskowanych przez niego w apelacji. Uwzględniając znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, jak i względy prewencji indywidualnej oraz kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa tylko kary jednostkowe pozbawienia wolności kara łączna pozbawienia wolności w znacznym wymiarze należało uznać za spełniające wszystkie dyrektywy kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Zaznaczenia wymaga, że wobec oskarżonego ostatecznie orzeczono kary jednostkowe i karę łączną w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, co było efektem uwzględnienia przez Sąd I instancji opisanych wyżej okoliczności łagodzących. Podkreślić przy tym należy, że z pisma skierowanego przez obrońcę oskarżonego do D. O. i z odpowiedzi oskarżonego na to pismo wynika, że D. O. w pełni świadomie sam uznawał karę łączną 1 roku pozbawienia wolności za odpowiednią i prosił jedynie, aby nie wymierzać mu kary grzywny. A zatem zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności należało uznać za całkowicie bezpodstawny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> o uchylenie zaskarżonego wyroku ewentualnie o wymierzenie kary ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnych kontrolowanych prac społecznych i kary grzywny bądź o wymierzenie kary mieszanej, a więc kary pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i kary ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnych prac (...) na rzecz (...) mając na względzie niską społeczną szkodliwość czynu oraz młody wiek oskarżonego </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> wniosek niezasadny z uwagi na bezpodstawność zarzutu </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.3. </td> <td colspan="12"> Zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego poprzez pozbawienie oskarżonego swobodnego przedstawienia argumentów, niedoprowadzenie go na rozprawę sądową mimo składanych na tę okoliczność wniosków oraz bardzo utrudnioną obronę i kontakt z obrońcą z powodu dużej odległości i pandemii koronawirusa, co skutkowało niewiedzą oskarżonego o rozwoju sprawy i możliwych formach obrony oskarżonego oraz dojścia do porozumienia z prokuraturą i ustalenia najkorzystniejszej kary w formie dobrowolnego poddania się karze, a w konsekwencji tego doszło do niekorzystnego dla niego przebiegu procesu i wyrażeniu przez niego zgody na niekorzystny wyrok. Działanie obrońcy oskarżonego na jego niekorzyść poprzez niezłożenie wniosków dowodowych, o które go prosił z tłumaczeniem, że i tak nie zostaną przyjęte, a w związku z tym oskarżony został nieodpowiednio przekonany, że istnieją jeszcze inne formy rozstrzygnięcia sprawy </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Odnosząc się do tego zarzutu w pierwszej kolejności podkreślić należy, że postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie, w końcowej jego części, toczyło się w szczególnych warunkach w związku z pandemią koronawirusa. Mimo tego żadne uprawnienia przysługujące oskarżonemu, w tym zwłaszcza prawo do obrony nie zostało naruszone. Decyzje o niedoprowadzaniu oskarżonego na kolejne terminy rozprawy i prowadzenia ich pod jego nieobecność miały pełne uzasadnienie w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksu postępowania karnego</a>, zaś obrońca D. O. uczestniczył aktywnie w każdej rozprawie podejmując każdorazowo działania dla niego korzystne. Z korespondencji obrońcy i samego oskarżonego znajdującej się w aktach sprawy wynika zarazem, że D. O. miał możliwość nieskrępowanego przedstawienia swojego stanowiska w sprawie, jak też że jego obrońca podejmował działania ukierunkowane na korzystne dla oskarżonego rozstrzygnięcie sprawy, i to w dodatku skuteczne (świadczy o tym choćby fakt, iż ostatecznie oskarżonemu zostały wymierzone wyjątkowo łagodne kary jednostkowe pozbawienia wolności i kara łączna), a D. O. na te działania się godził i był w pełni świadomy ich konsekwencji. W sprawie tej nie można dostrzec jakichkolwiek działań ze strony obrońcy oskarżonego, które byłyby niekorzystne dla D. O., a sam oskarżony nie wskazał, jakie to konkretnie wnioski korzystne dla niego nie zostały przez tegoż obrońcę złożone. Podkreślić należy, że wyrok wydany w tej sprawie w pełni odpowiadał stanowisku oskarżonego wyrażonemu w piśmie z karty 190, którego treść nie pozostawia wątpliwości, iż D. O. doskonale był zorientowany w swojej sytuacji. A zatem również zarzut obrazy przepisów postępowania okazał się całkowicie niesłuszny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> o uchylenie wyroku w całości </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> wniosek niezasadny z uwagi na bezpodstawność zarzutu </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> wyrok Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 02 czerwca 2020 roku wydany w sprawie II K 545/19 </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Podniesione w apelacji zarzuty okazały się całkowicie bezpodstawne. Jak wynika z wcześniejszych obszernych rozważań Sąd I instancji nie dopuścił się ani obrazy prawa materialnego, ani też naruszenia prawa do obrony, zaś kary jednostkowe i karę łączną orzeczone wobec D. O. w żadnym razie nie mogą być uznane za surowe, a tym bardziej w stopniu rażącym. Sąd Rejonowy nie dopuścił się również żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić z urzędu. Do rozstrzygnięcia Sądu I instancji zarówno jeżeli chodzi o przyjętą kwalifikację prawną czynów jak i orzeczone kary nie można mieć najmniejszych nawet zastrzeżeń. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 2 </td> <td colspan="18"> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. D. kwotę 420 złotych podwyższoną podatek od towarów i usług w kwocie 96,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym z urzędu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 3 </td> <td colspan="18"> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a>, w związku z trudną sytuacją oskarżonego, Sąd Okręgowy zwolnił go z obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, obciążając nimi Skarb Państwa. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> </table>