I C 219/20

<p>Sygn. akt I C 219/20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 września 2020 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział I Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="289"/> <col width="334"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędzia SO Ewa Tomczyk</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Dorota Piątek </strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 roku w Piotrkowie Trybunalskim</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span>, <span class="anon-block">S. C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę kwoty 388.153,55 zł</strong> </p> <p>zasądza od pozwanych <span class="anon-block">S. C.</span> i <span class="anon-block">D. C.</span> solidarnie na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 388.153,55 (trzysta osiemdziesiąt osiem tysięcy sto pięćdziesiąt trzy 55/100) złotych wraz z odsetkami:</p> <p>- umownymi w wysokości podwójnego oprocentowania umownego, które na dzień sporządzenia pozwu wynosi 10 % w stosunku rocznym, ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 351.854,26 (trzysta pięćdziesiąt jeden tysięcy osiemset pięćdziesiąt cztery 26/100) złotych od dnia 21 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty,</p> <p>- ustawowymi za opóźnienie od kwoty 36.282,33 (trzydzieści sześć tysięcy dwieście osiemdziesiąt dwa 33/100) złotych od dnia 27 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty</p> <p>oraz kwotę 19.425,00 (dziewiętnaście tysięcy czterysta dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sędzia Ewa Tomczyk</p> <p>Sygn. akt I C 219/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 27 sierpnia 2019 r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Bank Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">S. C.</span> kwoty 388.153,55 zł wraz z odsetkami:- umownymi w wysokości podwójnego oprocentowania umownego, które na dzień sporządzenia pozwu wynosi 10 % w stosunku rocznym, ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 351.854,26 zł od dnia 21 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty,- ustawowymi za opóźnienie od kwoty 36.282,33 zł od dnia 27 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty, wraz z kosztami postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu wskazano, że kwota dochodzona pozwem wynika z braku wywiązania się przez pozwanych z obowiązku spłaty kredytu zaciągniętego w dniu 10.03.2010 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Postanowieniem z dnia 19.09.2019 r. w sprawie sygn. akt VI Nc-e 1653026/19 Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie w następstwie stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Piotrkowie Tryb. (k. 12).</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. orzekł zgodnie z żądaniem pozwu (k. 119)</p> <p>Pozwani wnieśli sprzeciwy od nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Wskazali, że nie zgadzają się z nakazem zapłaty bowiem strona pozwana chce ich oszukać. Pozwany <span class="anon-block">D. C.</span> podał, że został oszukany przez pozwany <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block"> (...) Bank</span> – podpisał bowiem zgodę o obciążenie nieruchomości hipotekami, uważając, że podpisuje porozumienie o przerwie w spłacie krat kredytowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 10.03.2010 r. została zawarta pomiędzy powodowym <span class="anon-block"> (...) Bank Spółką Akcyjną</span> w <span class="anon-block">W.</span> a pozwanymi <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">S. C.</span> umowę kredytu hipotecznego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której pozwany jako kredytobiorcy otrzymali kwotę 437.471,60 zł, która mieli spłacić w 180 miesięcznych ratach kapitałowo – odsetkowych. Kredyt miał być przeznaczony w kwocie 66.000 zł na dowolny cel konsumpcyjny, a w pozostałej części na spłatę kredytów zaciągniętych przez pozwanych w innych bankach, ja również na pokrycie kosztów związanych z zaciągnięciem kredytu. Zabezpieczeniem spłaty kredytu była między innymi hipoteka ustanowiona na kilku nieruchomościach.</p> <p>Zgodnie z umową oprocentowanie kredytu było zmienne, ustalone w dniu podpisania umowy w oparciu o stawkę <span class="anon-block"> (...)</span> i marże Banku w wysokości 6,35 % i w dacie zawarcia umowy oprocentowanie to wynosiło łącznie 10,51% w stosunku rocznym.</p> <p>W § 21 umowy przewidziano, że Bank w razie stwierdzenia że warunki</p> <p>udzielenia kredytu nie zostały dotrzymane lub w razie zagrożenia terminowej spłaty kredytu z powodu złego stanu majątkowego kredytobiorcy, a w szczególności niespłacenia dwóch rat odsetkowych lub odsetkowo – kapitałowych lub skierowania egzekucji do nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie kre4dytu Bank może wypowiedzieć umowę kredytu w całości lub w części, a okres wypowiedzenia wynosi 30 dni. Integralną częścią umowy miał być Regulamin do umowy kredytu hipotecznego.</p> <p>(dowód: umowa kredytu – k. 33-38)</p> <p>Aneksem z dnia 11.05.2016 r. został wydłużony okres spłaty zobowiązań wynikających z umowy kredytu o 120 miesięcy, to jest do dnia 31.05.2035 r., oraz została wprowadzona 24 miesięczna karencja w spłacie kredytu, w którym to okresie pozwaniu byli zobowiązani jedynie do spłaty rat odsetkowych.</p> <p>(dowód: aneks do umowy –k. 39-40)</p> <p>Aneksem z dnia 2.05.2017 r. zmieniono zapis umowy kredytowej dotyczącej nieruchomości obciążonych hipoteką.</p> <p>(dowód: aneks do umowy – k. 41)</p> <p>Pozwani dokonali spłaty ostatniej raty kredytu w dniu 1.06.2018 i po tej dacie zaniechali spłaty swego zobowiązania.</p> <p>(dowód: rozliczenie umowy – k. 65- 118)</p> <p>W związku z powstaniem po stronie pozwanych zaległości w spłacie kredytu, pismami z dnia 14.08.2018 r. pozwani zostali wezwani pod rygorem wypowiedzenia umowy do uregulowania w terminie 14 dni roboczych zaległości wynoszącej na dzień sporządzenia pisma kwotę 2.091,90 zł z tytułu należności kapitałowej, 4.703,07 zł tytułem odsetek umownych oraz odsetek podwyższonych za opóźnienie o kosztów. W piśmie Bank poinformował jednocześnie pozwanych o możliwości złożenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania wniosku o restrukturyzację zadłużenia.</p> <p>(dowód: wezwania do zapłaty – k. 42-43 wraz z kopią książki nadawczej – k. 44-46)</p> <p>W związku z stwierdzeniem, że warunki udzielenia kredyt nie został dotrzymane z uwagi na wszczęcie egzekucji z nieruchomości stanowiącej przedmiot zabezpieczenia i brakiem ustanowienia przez pozwanych nowego zabezpieczenia kredytu niewywiązywaniem się przez pozwanych z obowiązku zapłaty zaległego zadłużenia, pismem z dnia 17.04.2019 r. powód wypowiedział pozwanym umowę o kredyt z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Pisma te zostały doręczone pozwanym w dniu 24. 04.2019 r.</p> <p>(dowód: oświadczenie o wypowiedzeniu umowy wraz z potwierdzeniem odebrania – k. 47-57)</p> <p>Pismem z dnia 18.06.2019 r. powód wezwał pozwanych do zapłaty całości wymagalnej należności w łącznej kwocie 696.780,13 zł.</p> <p>(dowód: wezwania do zapłaty – k. 59-62, kopia książki nadawczej – k. 63-64)</p> <p>W dniu 7 maja 2019 r. powodowy Bank wystawił wyciąg z własnych ksiąg rachunkowych stwierdzający wymagalne zadłużenie pozwanych z tytułu umowy kredytu hipotecznego nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10.03.2010 r. w kwocie 388.153,55 zł, na którą to kwotę składają się: - 351.854,26 zł tytułem niespłaconego kapitału, - 27.578,39 zł z tytułu odsetek umownych naliczonych od dnia 1.06.2018 r. do dnia 27.05.2019 r. - 8.703,94 zł z tytułu odsetek za opóźnienie od zobowiązania przeterminowanego naliczonych od dnia 1.06.2018 r. do dnia 20.08.2019 r.,– 16,96 zł – opłat.</p> <p>(dowód: wyciąg z ksiąg bankowych – k. 17)</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> Powództwo zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe</a> (tekst jednolity – Dz.U. z 2019 r., poz. 2357) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.</p> <p>Jak wynika z dowodów przedstawionych przez stronę powodową pozwani nie wywiązali się z obowiązku spłaty kredytu. Pozwani zaskarżając nakaz zapłaty wskazali, że nie zgadzają się z tym orzeczeniem i czują się oszukani przez powodowy Bank, jednak nie wskazali na żadne działania powodowego banku świadczące o naruszeniu przez Bank warunków umowy kredytu, nie kwestionowali przy tym, że nie wywiązali się z obowiązku spłaty kredytu. Tymczasem powodowy bank złożonymi do akt sprawy dokumentami wykazał, że wypowiadając pozwanym umowę kredytu dopełnił wszystkich wymaganych ustawą wymogów związanych z wypowiedzeniem pozwanym umowy.</p> <p>W świetle dokumentów przedłożonych przez stronę powodową, a mianowicie umowy kredytu, wypowiedzenia umowy kredytu, wyciągu z ksiąg rachunkowych i szczegółowego rozliczenia kredytu wysokość zobowiązania pozwanych nie budzi wątpliwości, a na pewno nie została skutecznie zakwestionowana przez pozwanych.</p> <p>Wprawdzie wyciąg z ksiąg banku wobec uchylenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 95)">art. 95 k.c. prawa bankowego</a> będącego następstwem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2011 r., P 7/09 nie ma wprawdzie mocy dokumentu urzędowego w postępowaniu cywilnym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 95;art. 95 ust. 1 a)">art. 95 ust. 1 a) ustawy Prawo Bankowe</a>), nie mniej kwalifikacja taka nie pozbawia tego dokumentu mocy dowodowej i wiarygodności. Ma on moc dowodową dokumentu prywatnego, którego wprawdzie nie dotyczy domniemanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a>, jednakże zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dowód z dokumentu prywatnego może być podstawą ustaleń faktycznych, jest samodzielnym środkiem dowodowym, którego moc sąd ocenia według zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> , to jest podlega on ocenie sądu na podstawie wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 27 lipca 2010 r., II CSK 119/10, LEX nr 603161, z dnia 13 grudnia 2013 r. ,III CSK 66/13, LEX nr1463871,, z dnia 12 września 2014 r., I CSK 634/13, LEX nr 1504324).</p> <p>W swej istocie wyciąg z ksiąg rachunkowych zawiera złożone w szczególnej formie oświadczenie wiedzy uprawnionych osób, dotyczące danych zaksięgowanych w księgach rachunkowych banku. Prowadzenie zaś tych ostatnich poddane jest zarówno regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19941210591" title="Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 ()">ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości</a> (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343) oraz rozporządzenia Min. Finansów z dnia 1 października 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków (Dz.U. z 2013 r., poz. 329), jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20061571119" title="Ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym - Dz. U. z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 ()">ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym</a> (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 298).</p> <p>Zaprzeczenie prawdziwości dokumentów, w tym nawet prywatnych, ale sporządzonych przez podmiot profesjonalnie zajmujący się udzielaniem oraz obsługą pożyczek i kredytów nie może polegać na samej negacji istnienia lub wysokości długu, jeśli z pozostałych dowodów przedłożonych przez stronę powodową wynika fakt zawarcia umowy, jej wysokość i ustalone przez strony warunku spłaty, a także wykaz i sposób naliczenia niespłaconego kredytu i odsetek (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 15.10.2018 r., I AGa 117/18, wyroki Sądu Apelacyjnego w Łodzi: z dnia 6.09.2018 r. I AGa 178/18 i z dnia 9 czerwca 2016 r., I ACa 1758/15).</p> <p>Zatem w świetle wskazanych wyżej dowodów zaoferowanych przez stronę powodową uznać trzeba za udowodnione, że w dacie wystawienia wyciągu z ksiąg rachunkowych dług pozwanych w stosunku do banku wynosił kwotę tam wskazaną. Fakty zatem zawarte w treści powyższego dowodu Sąd Okręgowy miał obowiązek uznać za ustalone i to na pozwanych ciążył obowiązek wykazania, że treść tego dokumentu nie jest zgodna z prawdziwym stanem rzeczy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 252)">art. 252 k.p.c.</a>).</p> <p>Pozwani ograniczyli swoje stanowisko procesowe wyłącznie do negowania żądania pozwu, nie wykazując żadnej inicjatywy dowodowej, choć to na nich spoczywał w rozpatrywanej sprawie ciężar dowodu. Zaprzeczając żądaniu pozwu pozwani nie przedstawili własnej wersji dotyczącej wysokości ich zobowiązania, co pozostaje w sprzeczności z regułą zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> </p> <p>Wskazać należy, że pozwani nie stawili się nawet na posiedzenie sądowe, pozbawiając się tym samym możliwości przedstawienia choćby twierdzeń co do przyczyn kwestionowania swego zobowiązania. Podkreślić należy, że pozwany <span class="anon-block">D. C.</span> jest, jak wynika z treści sprzeciwu od nakazu zapłaty, jest od wielu lat przedsiębiorcą, w przeszłości zaciągał wiele kredytów (por. § 2 umowy kredytu –k. 33 odwrót), a zatem jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego posiada właściwą orientację w zakresie umów łączących go z innymi przedsiębiorcami. Mimo tego jednak zaniechał skutecznej obrony w tym procesie, czego konsekwencje obciążają pozwanych w postaci przegranego przez nich procesu.</p> <p>Mając na uwadze przedstawione wyżej zachodziły podstawy do udzielenia ochrony prawnej powodowi poprzez uwzględnienie powództwa. Została zasądzona kwota 388.153,55 zł, na którą składają się: kwota 351.854,26 zł z tytułu kapitału oraz kwoty: 27.578,39 zł z tytułu odsetek umownych i 8.703,94 zł z tytułu odsetek za opóźnienie oraz 16,96 z tytułu opłat (wyliczenie wskazane w wyciągu z ksiąg bankowych)</p> <p>Podstawą orzeczenia o odsetkach był przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> </p> <p>Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu był przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, który wyraża zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Ponieważ pozwani przegrali sprawę, są zobowiązani do zwrotu solidarnie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 105;art. 105 § 2)">art. 105 § 2 k.p.c.</a>) poniesionych przez stronę powodową kosztów, na które składa się opłata sądowa od pozwu w kwocie 19.408 zł oraz wydatek na opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.</p> <p>Sędzia SO Ewa Tomczyk</p> </div>