IV Ka 495/20

Sądy powszechne2020-09-23

Sygnatura

IV Ka 495/20

Data orzeczenia

2020-09-23

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

art. 286§1 kk

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="44"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> IV Ka 495 / 20 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie II K 569 / 19 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="350"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 0.11.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.11.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="338"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.12.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="16"/> <col width="76"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 0.12.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="175"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> </td> <td> błędnych ustaleń faktycznych mogących mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku; </td> <td> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Apelacja nie przedstawiła dostatecznych argumentów, aby na użytek ustaleń faktycznych przyjąć, iż oskarżony, działający w imieniu Stowarzyszenia (...), ustalając z D. P. zasady płatności za świadczenie na rzecz członków tego stowarzyszenia usług gastronomicznych, wprowadził go w błąd co do akceptacji stawianych przez niego w tej materii warunków, a których w rzeczywistości nie zamierzał dotrzymać. Ustalenie to byłoby uprawnione jedynie przy założeniu wiarygodności zeznań D. P., że między nim, a oskarżonym doszło do ostatecznych, nie budzących między nimi sporu, uzgodnień co do płatności za usługę po jej realizacji na podstawie wystawionej przez pokrzywdzonego faktury. W opozycji do nich stały jednak wyjaśnienia oskarżonego, z których wynikało, iż reprezentujący stowarzyszenie ( w tym oskarżony ) na propozycje tę jednak nie przystawali, obstając przy samodzielnej, bieżącej płatności za zamawiane posiłki przez każdego z uczestnika zlotu z osobna. Przy założeniu wiarygodności tej wersji oskarżony nie działał z oszukańczym zamiarem, skoro pomimo nieusuniętej rozbieżności i znajomości stanowiska drugiej strony, usługodawca przystąpił do świadczenia usługi. Wykonanie usługi nie było bowiem następstwem wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do sposobu i terminu płatności za nią, bez którego do jej realizacji usługi by nie doszło, a to oznacza, iż wzajemne roszczenia związane z rozliczeniem usługi winny być rozstrzygane w ramach sporu cywilnego. Sąd I instancji, czyniąc ustalenia dające podstawę do wyprowadzenia takiego właśnie wniosku, poprzedził je rozsądną, nie wymykającą się spod kryteriów, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, oceną dowodów. Dla jej zakwestionowania skarżący przedstawił własną, alternatywną wersję zdarzeń, opartą o zeznania pokrzywdzonego i przy założeniu ich wiarygodności. Jednakże zanegowanie trafności ustaleń sądu orzekającego poprzez wyrażenie odmiennego poglądu wskutek oparcia się na innych dowodach, aniżeli te, które stanowiły podstawę ustaleń sądu I instancji, nie jest wystarczające do wnioskowania o dopuszczeniu się przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Tymczasem tak właśnie wydaje się być skonstruowana apelacja i choć nie można zarzucić jej oderwania od realiów dowodowych sprawy, to jednak nie ma w niej dostatecznych argumentów za przyjęciem, iż tylko wersja oparta o zeznania pokrzywdzonego jest następstwem oceny dowodów odpowiadającej kryteriom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie można uznać za pozostający w oderwaniu od charakteru prowadzonej przez oskarżonego działalności takiego sposobu zorganizowania i rozliczenia usługi gastronomicznej, jaka wyłaniała się z wyjaśnień oskarżonego, a mianowicie na zagwarantowaniu przez świadczącego usługę minimalnej ilości określonego asortymentu posiłków, przy założeniu, że następnie każdy z uczestników zlotu będzie sam dokonywał wyboru tego, co i w jakiej ilości będzie spożywał i w zależności od tego samodzielnie dokonywał za nie płatności. Nie można wykluczyć, że przekonanie oskarżonego o takiej właśnie formie płatności legło u podstaw zredagowania komunikatu organizacyjnego odnoszącego się do zlotu na jednym z portali społecznościach. Podobnie, wbrew sugestiom zawartym w apelacji, również dokument z k. 18 nie przesądza w żaden sposób o wiarygodności wersji pokrzywdzonego. Nie deprecjonuje również wyjaśnień oskarżonego. Jest to bowiem li tylko zapisek, z którego nie da się w sposób jasny i czytelny wyinterpretować uzgodnień odnoszących się do warunków świadczenia przez pokrzywdzonego usługi. Nie wynika z jego treści, aby oskarżony zobowiązywał się do jednorazowej zapłaty za wyszczególniony asortyment spożywczy po zakończeniu imprezy na podstawie wystawionej przez pokrzywdzonego faktury. Strony nie zadbały, by wzajemne prawa i obowiązki zostały w sposób precyzyjny dookreślone w formie pisemnej. Podobnie, jeśli się dokładnie wczytać w zeznania świadka I. G., to wbrew temu, co sugeruje skarżący, świadek ten nie orientował się, na czym ostatecznie zakończyły się między stronami ustalenia co do sposobu płatności za usługę. Także M. P. (1) oraz M. P. (2) w tej materii niczego pewnego nie wnoszą, gdyż przy tych uzgodnieniach nie byli oni obecni. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Z powodów wyżej przedstawionych sąd odwoławczy uznał, iż zebrane w sprawie dowody nie są wystarczające do przypisania oskarżonemu sprawstwa odnośnie zarzuconego mu czynu. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="666"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> - </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 0.11. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> 0.1W całości </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Opisano powyżej </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 0.0.11. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td/> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td/> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="220"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> - </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> - </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> - </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> - </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> - </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> - </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> - </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> 2 i 3. </td> <td> - wobec uniewinnienia oskarżonego, Skarb Państwa został obciążony kosztami procesu; - sąd odwoławczy uznał, iż w realiach niniejszej sprawy kwota zwrotu wydatków poniesionych przez oskarżonego w związku z korzystaniem z pomocy obrońcy z urzędu w II instancji, stanowiąca równowartość stawki minimalnej przewidzianej dla postępowania odwoławczego, jest adekwatna do kryteriów, do jakich odwołuje się § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zasądzenie zwrotu według stawek wyższych winno być zarezerwowana dla spraw o większym stopniu skomplikowania i złożoności – czy to pod względem faktycznym, czy prawnym. Tytułem przykładu można wskazać na sprawy, w których postawiono oskarżonemu większą ilość zarzutów, obejmujące obszerny materiał aktowy, wymagające przesłuchania znacznej ilości świadków, opiniowania przez biegłych, o wieloaspektowym stopniu zawiłości prawnej i w której trakcie obrońca przejawiał ponadprzeciętną aktywność o dużej wartości merytorycznej i dominującym wpływie dla ostatecznego jej rozstrzygnięcia. Niniejsza sprawa tego typu kryteriów z pewnością nie spełniała. Nie była szczególnie zawiła ani pod względem faktycznym, ani prawnym. Materia dowodowa nie była rozbudowana, nie wymagała sięgnięcia po wiedzę specjalistyczną biegłych, obszerność akt sprowadzała się do jednego tomu. W związku z powyższym sąd stanął na stanowisku, iż podstawę zasądzenia opłat winny stanowić stawki minimalne – tym bardziej, iż zwrotu wynagrodzenia na takim poziomie domagał się również obrońca w odpowiedzi na apelację ( k. 166 ). </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="719"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table>