Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I AGz 150/20

Sądy powszechne2020-09-23
Sygnatura
I AGz 150/20
Data orzeczenia
2020-09-23
Rodzaj
DECISION

Sędziowie

Anna Kowacz-BraunIzabella DykaSławomir Jamróg (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I AGz 150/20p</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 23 września 2020 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny, w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Sławomir Jamróg (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Anna Kowacz-Braun</p> <p>SO (del.) Izabella Dyka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 roku w Krakowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko Bankowi <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie 31 lipca 2020 r. sygn. akt I AGa 132/20</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSA Anna Kowacz-Braun SSA Sławomir Jamróg SSO (del.) Izabella Dyka</em> </p> <p>Sygn. akt I AGz 150/20/p</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 31 lipca 2020 r. sygn. akt I AGa 132/20 Sąd Apelacyjny w Krakowie odrzucił apelację strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> W uzasadnieniu wskazał, że wyrok ten z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony powodowej w dniu 5 marca 2020 r. (k. 961). Apelacja została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30 marca 2020 r. Z powyższego wynika, że określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 369;art. 369 § 1)">art. 369 § 1 k.p.c.</a> dwutygodniowy termin do wniesienia apelacji nie został zachowany a apelacja została wniesiona z jego uchybieniem.</p> <p>Skutkowało to odrzuceniem apelacji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373)">art. 373 k.p.c.</a> </p> <p>Zażalenie na to postanowienie wniosła strona powodowa zaskarżając orzeczenie w całości i zarzucając:</p> <p>1.  błąd co do ustalenia daty odbioru wyroku z uzasadnieniem w dniu 5 marca 2020r., gdy faktycznie w związku z awizowaniem listu wyrok z uzasadnieniem pełnomocnik powoda odebrał w dniu 17 marca 2020r.,</p> <p>2.  napuszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 142;art. 142 § 1)">art. 142§1 k.p.c.</a> poprzez przyjęcie , iż potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy zawiera faktyczną datę odbioru wyroku z uzasadnieniem. Strona powodowa powołała się na treść koperty, z którą został przesłany wyrok , wydruk z systemu „śledzenia przesyłek” i reklamację złożoną do operatora pocztowego.</p> <p>Strona pozwana wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów procesu.</p> <p>Sąd Apelacyjny rozpoznając zażalenie w innym składzie ustalił, że z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej wynika, że przesyłkę zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono w dniu 5 marca 2020r. a następnie przygotowano do ponownego doręczenia w dniu 9 marca 2020r.i po awizowaniu odebrano w dniu 17 marca 2020r. (k1002/2). Data 5 marca 2020r. była związana z czynnościami odbioru <span class="anon-block">A. W. (1)</span>, która potwierdziła w tej dacie odebranie korespondencji kierowanej do pełnomocnika strony powodowej adwokata <span class="anon-block">K. S.</span> na adres kancelarii adwokackiej wskazany we wniosku o sporządzenie uzasadnienia tj <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> lok. <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>/dowód :elektroniczne potwierdzenie odbioru z dnia 5 marca 2020r. k-961/.</p> <p>Fakt odbioru przesyłki przez p. <span class="anon-block">A. W. (1)</span> potwierdza także treść zapisku urzędowego odzwierciedlającego wyjaśnienie pracownika działu reklamacji UP <span class="anon-block"> (...)</span> , z której wynika także, że listonosz miał nie zarejestrował prawidłowo awizowania przesyłki z uwagi na awarię tabletu a poczta przyjęła z powrotem przesyłkę jako omyłkowo przyjętą.</p> <p>Ponadto Sąd Apelacyjny ustalił, że p. <span class="anon-block">A. W. (1)</span> jest pracownikiem kancelarii adw. <span class="anon-block">K. S.</span> uprawnionym do odbioru korespondencji sądowej.</p> <p>/dowód: potwierdzenia odbioru z dnia 24 czerwca 2019r. k. 852 i 881, z dnia 25 października 2019r. k.897 i z dnia 31 maja 2019r. k.911</p> <p>zapisek urzędowy z dnia 21 września 2020r.k.1009/.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</p> <p>Niewątpliwie p. <span class="anon-block">A. W. (1)</span> jako pracownik kancelarii obsługującej kilku adwokatów /<span class="anon-block"> (...)</span> - zakładka <span class="anon-block">(...)</span>/ odebrała przesyłkę zawierająca odpis wyroku z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> Niezrozumiałe jest więc kwestionowanie tego faktu przez skarżącą. Kwestia awarii tabletu i wadliwego odnotowania awizowania wskazywana przez listonosza nie ma żadnego znaczenia dla odbioru korespondencji w dniu 5 marca 2020r, skoro wówczas przesyłka nie była awizowana, lecz odebrana przez osobę czynną w siedzibie kancelarii, zajmującą się odbiorem korespondencji. Podane przez adw. <span class="anon-block">P. D.</span> (pełnomocnika substytucyjnego ustanowionego w sprawie, a jednocześnie członka zespołu adwokatów w ramach Kancelarii Adwokackiej <span class="anon-block">ul. (...)</span> lok. <span class="anon-block">(...)</span>wyjaśnienie, że upoważnienie pani <span class="anon-block">A. W. (1)</span> nie dotyczy każdego rodzaju korespondencji, mogło wywołać wątpliwości co do zakresu umocowania i prawidłowości doręczenia. Z wyjaśnień jednak złożonych telefonicznie sekretarzowi sądowemu przez adwokata <span class="anon-block">K. S.</span> wynika, że p. <span class="anon-block">A. W. (1)</span> jest pracownikiem kancelarii upoważnionym do odbioru korespondencji sądowej. Doręczenie więc kierowane do adwokata było skuteczne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 142;art. 142 § 2)">art. 142§2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 138;art. 138 § 2)">art. 138§2 k.p.c.</a>) albowiem kancelaria adwokacka jest miejscem działalności wykonywanej osobiście przez adwokata. Ponadto w sytuacji, gdy Kancelaria Adwokacka przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> lok. <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> obsługuje kilku adwokatów ( w tym przypadku także m.in. adwokata <span class="anon-block">P. D.</span>) odpowiednie zastosowanie miał także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 133;art. 133 § 2)">art. 133§2 k.p.c.</a> W odniesieniu więc do odbioru korespondencji kierowanej do adwokata zachowuje nadal aktualność orzecznictwo dotyczące odpowiedzialności adwokata za zorganizowanie obsługi administracyjnej kancelarii adwokackiej czy zespołu adwokackiego (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2003 r. IV CZ 60/03 LEX nr 1626898). Wprawdzie pełnomocnik strony powodowej wskazywał, że <span class="anon-block">A. W. (1)</span> nie jest upoważniona do odbioru korespondencji na etapie postępowania odwoławczego (co np. mogło być związane z ewentualnym wypowiedzeniem dotychczasowego pełnomocnictwa), jednak postępowanie odwoławcze wszczyna dopiero wniesienie środka odwoławczego, a ponadto o wypowiedzeniu pełnomocnictwa Sąd nie został zawiadomiony. Nie jest zaś skuteczne wyłączenie w ramach upoważnienia do odbioru korespondencji sądowej w postępowaniu cywilnym, upoważnienia do odbioru odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jeżeli takie ograniczenie nie zostało ujawnione na zewnątrz, a w szczególności ujawnione w sprawie. Tylko bowiem wówczas możliwe byłoby zastrzeżenie doręczenia do rąk własnych adwokata. Ponadto bez zapoznania się z treścią przesyłki sądowej nie jest możliwe zweryfikowanie przedmiotu doręczenia pod kątem charakteru czynności sądowej, a takie kwalifikowanie pism sądowych to już czynność z zakresu obsługi prawnej, wykraczająca poza zwykłe czynności administracyjne, dotyczące samego obrotu korespondencji. Dodatkowo należy zauważyć, że p. <span class="anon-block">A. W. (1)</span> odbierała w toku tej sprawy m.in. także odpisy orzeczenia z uzasadnieniem (vide potwierdzenie odbioru odpisu postanowienia z dnia 13 czerwca 2019r. z uzasadnieniem k. 881) i wówczas nikt nie kwestionował jej umocowania do odbioru uzasadnień orzeczeń. Jeżeli zaś adwokaci działający w ramach jednej kancelarii zatrudniają pracownika administracyjnego dla obsługi ich kancelarii, to obciąża ich obowiązek takiego zorganizowania jego pracy, aby przyjmowane przez niego pisma sądowe były niezwłocznie doręczane właściwemu adwokatowi. Jeżeli p. <span class="anon-block">A. W. (1)</span>na podstawie danych zawartych na przesyłce nie zgłosiła niezwłocznie doręczycielowi zastrzeżeń co do odbioru przesyłki na podstawie danych zawartych na kopercie lub zastrzeżeń wobec ewentualnych sprzeczności danych zawartych na kopercie z przedmiotem doręczanym, to nie mogła następnie zwrócić przesyłki listonoszowi, lecz powinna przekazać ją adwokatowi, określonemu jako odbiorca. W zażaleniu zresztą strona powodowa nie podnosi żadnych okoliczności mających świadczyć o wadach korespondencji , a sam fakt , że pełnomocnik strony powodowej ponownie odebrał przesyłkę w dniu 17 marca 2020r., a następnie wniesiono apelację wskazuje, że zawartość przesyłki była zgodna z adnotacjami dotyczącymi przedmiotu korespondencji. Jeżeli więc przesyłkę odebrano w dniu 5 marca 2020r. to już w tej dacie otworzył się termin do wniesienia apelacji.</p> <p>Tu trzeba także podkreślić, że czynności odbioru i upływ terminu do wniesienia apelacji nastąpiły jeszcze przed wejściem w życie art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.374). Przepis ten bowiem został wprowadzony do ustawy na podstawie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.568). Ewentualne perturbacje związane z wniesieniem apelacji, wywołane stanem zagrożenia epidemiologicznego, mogą być podstawą do przywrócenia terminu. Taki wniosek jednak nie został złożony.</p> <p>Zasadne więc było odrzucenie środka odwoławczego pozwanych w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373;art. 373 § 1)">art. 373§1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 369;art. 369 § 1)">art. 369 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Mając powyższe na uwadze zażalenie jako niezasadne oddalono w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 3)">art. 397§3 k.p.c.</a> </p> <p>Brak rozstrzygnięcia o kosztach wynikał z faktu, że odpowiedź na zażalenie została przedłożona już po rozpoznaniu środka odwoławczego. Wniosek zaś o uzupełnienie postanowienia nie został złożony.</p> <p> <em> <!-- -->SSA Anna Kowacz-Braun SSA Sławomir Jamróg SSO (del.) Izabella Dyka</em> </p> </div>