I OZ 1117/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt IV SO/Wr 15/09 oddalające wniosek o przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt IV SO/Wr 15/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w przedmiocie zasiłku stałego, uznając, że w niniejszym przypadku wyczerpana została przesłanka z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Ne 153, poz. 1270ze zm.), to jest, że skarga jest bezzasadna. Sąd wskazał, że A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., zatem zarządzeniem z dnia 16 września 2009 r. Sąd przekazał tę skargę do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., pouczając jednocześnie skarżącego o trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podał, że w dniu 26 października 2009 r. wpłynął do tegoż Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, w którym to wniosku w rubryce "przedmiot zaskarżenia" wskazano pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia (...) października 2009 r., nr (...) dotyczące zasiłku stałego. Sąd uznał, że nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, zaś pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia (...) października 2009 r. nie należy do żadnej z kategorii aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż w piśmie tym Dyrektor tegoż Ośrodka jedynie informuje skarżącego o sposobie wyliczenia zasiłku stałego. W związku z tym, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 247 powołanej ustawy, oddalił wniosek A. K. o przyznanie prawa pomocy. Na to postanowienie A. K. złożył zażalenie, w którym wyraził swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia oraz podniósł merytoryczne kwestie w przedmiocie zasiłku stałego. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli ustawodawca skatalogował w art. 3 § 2 tej ustawy, zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach, o czym stanowi art. 3 § 3 ustawy. Wskazać w tym miejscu należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Podkreślić bowiem należy, iż w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji czego nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem uznał, że pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia (...) października 2009 r., na które powołuje się skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie wyczerpuje przesłanek określonych w art. 3 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z art. 247 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi ma miejsce wówczas, gdy z góry, bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy bezsprzeczne jest, że skarga nie może być uwzględniona, w szczególności, gdy kwalifikuje się ona do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 wskazanej wyżej ustawy, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący złożył skargę na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., uznać należy, że wystąpiła przesłanka z art. 247 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem jego oceny była tylko i wyłącznie kontrola prawidłowości zaskarżonego postanowienia, zatem pozostałe kwestie podniesione w zażaleniu nie mogły być przedmiotem rozpoznania w niniejszym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji