II SAB/Sz 265/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 października 2022 r. Z. D. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej S. (dalej: "Komendant", "organ") w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 kwietnia 2022 r. i wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że 25 kwietnia 2022 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, następującej treści: "(...) Na podstawie mojego prawa do uzyskania informacji publicznej, proszę o informację, jakie czynności podjęła Straż Miejska miasta S. w sprawie załączonego przeze mnie zgłoszenia, które zostało wysłane do Państwa w niedzielę. Odpowiedź proszę nadesłać na mój adres e-mail [...] (...)." Dalej w skardze Skarżący przytoczył treść wniosku z 24 kwietnia 2022 r., w którym również drogą elektroniczną zwrócił się o: "niezwłoczne podjęcie interwencji w związku z parkowaniem za znakiem B-36+T-24 na [...] na wysokości budynków [...] (nie chodzi o drogę wewnętrzną pod domem handlowym i hotelem, tylko remontowany pas drogi publicznej).". Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu Komendant przytoczył stan faktyczny sprawy oraz wskazał, że w ramach autokontroli, organ przedstawił żądane informacje w dniu 28 października 2022 r. i stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce bez podstawy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Komendanta w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 kwietnia 2022 r. Sąd na podstawie analizy treści dwóch skarg Skarżącego: z dnia 20 października 2022 r. (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Sz 264/22) i z dnia 20 października 2022 r. (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Sz 265/22), stwierdził, że obydwie skargi dotyczą tej samej sprawy administracyjnej tj. skargi Skarżącego na bezczynność Komendanta w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 kwietnia 2022 r. Powyższa skarga jest zatem drugą skargą, w której Skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 25 kwietnia 2022 r. Ponieważ sprawa II SAB/Sz 264/22 jest zawisła przed tutejszym Sądem, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.