VIII Pa 42/20

<p>Sygn. akt VIII Pa 42/20</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 marca 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił powództwo Centrum Medycznego im. dr <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> skierowane przeciwko <span class="anon-block">W. P.</span> o kwotę 5,681,66 zł tytułem składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Ponadto Sąd zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 1367 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sąd Rejonowy oparł się na następujących ustaleniach.</p> <p>Strony łączyła umowa o pracę od 2007 roku. W okresie od stycznia 2008 roku do lipca 2013 roku II Szpital Miejski im. dr L. <span class="anon-block">L. R. (1)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> zawierał umowy z Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej <span class="anon-block"> (...)</span>, których przedmiotem było udzielanie świadczeń zdrowotnych polegających na zabezpieczaniu dyżurów lekarskich, usługach dyżurowych personelu pielęgniarek i położnych w oddziałach szpitala, usługach dyżurowych salowych w oddziałach szpitala oraz zabezpieczeniu dyżurów diagnostów laboratoryjnych. Pozwany, podczas trwania zawartych z II Szpitalem Miejskim im. dr <span class="anon-block">L. R.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> umów o pracę, zawarł umowę zlecenia z Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej <span class="anon-block"> (...)</span>, której przedmiotem było udzielanie świadczeń na rzecz powoda. Wynagrodzenie związane z wykonywaniem czynności z umowy zlecenia wypłacane było przez <span class="anon-block"> (...)</span>, natomiast II Szpital Miejski im. dr <span class="anon-block">L. R. (1)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> płacił <span class="anon-block"> (...)</span> za świadczenie usług zdrowotnych na podstawie wystawionych faktur VAT.</p> <p>Decyzją z dnia 18 lipca 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w <span class="anon-block">Ł.</span> stwierdził, iż za <span class="anon-block">W. P.</span> z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w II Szpitalu Miejskim im. dr <span class="anon-block">L. R. (1)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> miesięczne podstawy wymiaru składek wynoszą: na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne tj. emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe: za luty 2008 roku – 8.300,25 zł, za marzec 2008 roku – 11.037,75 zł, za kwiecień 2008 roku – 7.248,00 zł, za maj 2008 roku – 9.934,72 zł, za czerwiec 2008 roku – 9.198,25 zł; na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne: za luty 2008 roku – 7.162,29 zł, za marzec 2008 roku – 9.524,48 zł, za kwiecień 2008 roku – 6.254,30 zł, za maj 2008 roku – 8.572,67 zł, za czerwiec 2008 roku – 7.937,17 zł. Ponadto organ rentowy wskazał, iż płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy <span class="anon-block">W. P.</span> jest II Szpital Miejski im. dr <span class="anon-block">L. R. (1)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>. W uzasadnieniu Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyjął, iż wykonywane przez pozwanego <span class="anon-block">W. P.</span> w ramach umowy zlecenia czynności, stanowiły w istocie wykonywanie umowy o pracę na rzecz własnego pracodawcy.</p> <p>Od powyższej decyzji płatnik składek wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego, a następnie je cofnął za zgodą organu rentowego, w wyniku czego doszło do umorzenia postępowania.</p> <p>W dniach 15 września 2016 roku oraz 15 listopada 2016 roku powód uiścił na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwotę 5.681,66 zł tytułem składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne pozwanego.</p> <p>W oparciu o powyższe ustalenia Sąd uznał, że powództwo podlegało oddaleniu, jako bezzasadne. W przedmiotowej sprawie, powód podnosił, iż po jego stronie powstało uprawnienie do wystąpienia z roszczeniem przeciwko pozwanemu o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a>, a bezpodstawne wzbogacenie <span class="anon-block">W. P.</span> miało w tym wypadku polegać na zaoszczędzeniu wydatku związanego z ustawowym obowiązkiem współfinansowania przez stronę pozwaną składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.</p> <p>Sąd zauważył, ze powód wystąpił z roszczeniem w stosunku do pozwanego o zwrot uiszczonych składek na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne w sytuacji, kiedy wynagrodzenie z tytułu umów zleceń było wypłacane przez podmiot, który zawarł z <span class="anon-block">W. P.</span> niniejsze umowy, a mianowicie <span class="anon-block"> (...)</span>. Z kolei II Szpital Miejski im. dr <span class="anon-block">L. R.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> płacił owemu podmiotowi za świadczenie usług zdrowotnych na podstawie wystawionych faktur VAT. Konieczność współpracy pomiędzy Szpitalem a <span class="anon-block"> (...)</span> była spowodowana zmianami kodeksowymi dotyczącymi limitu czasu pracy lekarzy, pielęgniarek i położnych. Z tych względów pracodawca tj. II Szpital Miejski im. dr <span class="anon-block">L. R.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> nakłaniał pracowników do skorzystania z możliwości zawarcia umowy zlecenia z firmą zewnętrzną. Z kolei, na skutek kontroli przeprowadzonej przez ZUS, ustalono, że pracownicy wywiązując się z umowy zlecenia, dokonywali czynności stanowiących w istocie wykonywanie umowy o pracę. Nie można zatem obciążać pracowników skutkami zmiany charakteru zatrudnienia w postaci obowiązku uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne w sytuacji, kiedy pracodawca sam przyczynił się do powstania określonych zobowiązań pracowników.</p> <p>W ocenie Sądu, można uznać to za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.</p> <p>Roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a>, z którym występuje powód, nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, iż nie można utożsamiać sytuacji każdego pracownika, od którego pracodawca żąda zwrotu niepotrąconych, bądź wadliwie wyliczonych należności publicznoprawnych z sytuacją pracownika, u którego następczo ustalono, iż czynności podejmowane w ramach umowy zlecenia były w rzeczywistości wykonywaniem umowy o pracę, a w związku z czym pracodawca żąda zwrotu zapłaconych składek.</p> <p>Rozważania dotyczące zagadnienia nienależnego świadczenia również sprowadzają się do uznania nieprawidłowości zastosowania unormowań dotyczących owego świadczenia w niniejszej sprawie. Nawet w przypadku uznania, iż pozwany <span class="anon-block">W. P.</span> byłby zobowiązany do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, okazałoby się to niemożliwe z uwagi na zużycie przedmiotu świadczenia, co prowadzi do wygaśnięcia obowiązku.</p> <p>Zarzut pozwanego <span class="anon-block">W. P.</span>, jakoby doszło do przedawnienia roszczenia o zwrot uiszczonych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne należy uznać za chybiony. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 291)">art. 291 § k.p.</a> roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Natomiast stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118;art. 118 zd. 2)">art. 118 zdanie 2 k.c.</a> koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata <em> <!-- -->(zmiana <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> wprowadzona ustawą z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny i niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 9 lipca 2018 roku)</em>. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, roszczenie stało się wymagalne z dniem 15 września 2016 roku, w związku z czym, termin przedawnienia upłynął z dniem 31 grudnia 2019 roku.</p> <p>Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego, ustalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 3;art. 98 § 3 ust. 2)">§ 3 ust. 2</a> w związku z § 9 pkt 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 t.j.) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.</p> <p>Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniosła strona powodowa, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 par 1 kpc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 Kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 Kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 2)">art. 411 pkt 2 Kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 409)">art. 409 Kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 2)">art. 410 par 2 Kc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 409)">art. 409 Kc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 Kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 Kp</a>.</p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty Sąd skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości z uwzględnieniem kosztów postępowania. Ponadto wniesiono o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wyrokowania do dnia zapłaty.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wyrokowania do dnia zapłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</strong> </p> <p>Apelacja jako bezzasadna podlega oddaleniu w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> <p>Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne Sądu I instancji i przyjmuje je za własne.</p> <p>Zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 par 1 kpc</a>, jest chybiony.</p> <p>Sąd zastosował właściwe kryteria oceny materiału dowodowego, stosując zasadę swobodnej, a nie dowolnej oceny zebranych dowodów.</p> <p>Należy podkreślić, że zarówno sąd I instancji, jak i sąd II instancji nie straciły z pola widzenia faktu, że to strona powodowa uiściła w całości składki, wynikające z decyzji ZUS z dnia 18 lipca 2014 roku.</p> <p>Powyższa okoliczność wynika z powinności uiszczania danin publicznych, co w świetle obowiązujących przepisów, obciąża pracodawcę. Jeżeli zaś chodzi o pracownika, to otrzymuje on do ręki wynagrodzenie już pomniejszone o te daniny.</p> <p>Sąd Okręgowy nie stracił także z pola widzenia i tego faktu, że składka na ubezpieczenia społeczne obliczana jest w stosownej proporcji – zarówno ze środków pracodawcy jak i ze środków pracownika, jak również i tego, że być może pozwany „nie był stratny finansowo” w związku z zawarciem pozornej umowy cywilno-prawnej. Tyle, że pojęcie „straty finansowej” należałoby odnieść do szerszego kontekstu i uprawnień, jakie niesie za sobą wyższe wynagrodzenie za pracę. Być może, w rozliczeniu netto pozwany nie był stratny finansowo. Jednak wyższe, oskładkowane wynagrodzenie za pracę, to wyższe składki na indywidualnym koncie ubezpieczeniowym, a one stanowią podstawę do obliczenia w przyszłości świadczenia emerytalnego. Ponadto wyższe wynagrodzenie za pracę oznacza wyższe świadczenia, obliczane w oparciu o stałe składniki wynagrodzenia.</p> <p>Powyższe okoliczności nie prowadzą jednak do konkluzji, jakiej oczekiwałaby strona powodowa, a mianowicie do tego, że powód jako pracodawca i płatnik składek, może dochodzić od pracownika zwrotu zapłaconych przez siebie, z własnych środków, należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne w części, która powinna być sfinansowana ze środków pracownika.</p> <p>Sąd Okręgowy, podobnie jak Sąd I Instancji, przyjmuje za własną argumentację Sądu Najwyższego, zawartą w postanowieniu z dnia 27.09.2018 roku w sprawie III PZP 3/18.</p> <p>W związku z tym należało uznać, że w niniejszej sprawie doszło do wypełnienia dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 2)">art. 410 par 2 KC</a> (świadczenie nienależne), nie zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 KC.</a> </p> <p>Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411)">art. 411 KC</a>, w pewnych sytuacjach żądanie zwrotu świadczenia nienależnego jest wyłączone.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 2)">art. 411 pkt 2 KC</a>, wyłączono możliwość zwrotu świadczenia, jeżeli spełnione świadczenie czyni zadość zasadom współżycia społecznego.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie doszło do takiej właśnie sytuacji.</p> <p>Sporna umowa cywilnoprawna została uznana za stosunek pracy. Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, aby to pozwany – poprzez zawarcie umowy cywilno-prawnej – dążył do uzyskania wyższego wynagrodzenia kosztem redukcji obciążeń publicznoprawnych, należnych w przypadku wykonywania zatrudnienia w ramach stosunku pracy.</p> <p>Należy mieć na uwadze, że to <span class="anon-block"> Szpital im. (...)</span> zawarł umowę z innym podmiotem prawa handlowego (<span class="anon-block"> (...)</span>) i płacił mu stałe wynagrodzenie za świadczenie usług, zaś podmiot ten zawarł umowy cywilnoprawne z pracownikami Szpitala, w tym z pozwanym. Taki sposób działania wskazuje, że to Szpitalowi, nie zaś pozwanemu, zależało na obejściu przepisów z zakresu prawa pracy (czas pracy, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, czas odpoczynku) i ubezpieczeń społecznych (składki odprowadzane od wynagrodzenia pracowniczego).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, słusznie wskazując na brak przesłanek do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 KC.</a> Ponadto Sąd ten zasadnie wskazał na istnienie przesłanek do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 2)">art. 410 par 2 KC</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 2)">art. 411 pkt 2 KC.</a> </p> <p>Należy także podnieść, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 2)">art. 411 pkt 2 KC</a> jest przepisem szczególnym wobec <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 KP</a>. Nie można więc powoływać się na nadużycie prawa podmiotowego przez osobę żądającą zwrotu świadczenia nienależnego w sytuacji, gdy zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 411;art. 411 pkt. 2)">art. 411 pkt 2 KC</a> spełnienie tego świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego.</p> <p>W niniejszej sprawie, mając na uwadze całokształt sprawy, należało przyjąć, że opłacenie przez stronę powodową składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne czyni zadość zasadom współżycia społecznego.</p> <p>W związku z tym, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 §1^{<!-- -->1}kpc</a>, od kwoty zasądzonej tytułem kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty (..).</p> <p>W związku z powyższym oraz zgodnie z wnioskiem zawartym w odpowiedzi na apelację, Sąd zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 675 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas od 9 września 2020 roku do dnia zapłaty, ustalone na podstawie § 2 pkt 4 w związku z § 9 ust. 1 pkt 2 oraz § 10 ust.1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych</p> </div>