II K 181/20

Sądy powszechne2020-09-28

Sygnatura

II K 181/20

Data orzeczenia

2020-09-28

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Asesor Artur Kowalczyk (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 28 września 2020 roku Sąd Rejonowy w Miliczu II Wydział Karny w składzie : Przewodniczący : asesor sądowy Artur Kowalczyk Protokolant : Katarzyna Gembarowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2020 roku w M. bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Miliczu sprawy karnej z oskarżenia publicznego : T. S. ur. (...) w M., syna Z. i H. z domu G. oskarżonego o to, że: w okresie od 18 grudnia 2019 roku do 16 czerwca 2020 roku w B., gm. K., woj. (...), nie opuścił lokalu mieszkalnego nr (...) zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną matką H. S. (1), nie stosując się do orzeczenia postanowieniem Sądu Rejonowego w Miliczu, sygn. akt I Ns 155/19, z dnia 26 listopada 2019 roku nakazu opuszczenia ww. lokalu mieszkalnego z powodu stosowania przemocy w rodzinie, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> I. uniewinnia oskarżonego od zarzucanego czynu, II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="16"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Formularz UK 1 </td> <td colspan="4"> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II K 181/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1. USTALENIE FAKTÓW </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.1.  Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1. </td> <td colspan="3"> T. S. </td> <td colspan="11"> W okresie od 18 grudnia 2019 roku do 16 czerwca 2020 roku w B., gmina K., woj. (...), nie opuścił lokalu mieszkalnego nr (...) zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną matką H. S. (1), nie stosując się do orzeczonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Miliczu, sygn. akt I Ns 155/19, z dnia 26 listopada 2019 roku nakazu opuszczenia ww. lokalu mieszkalnego z powodu stosowania przemocy w rodzinie tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.1. Zobowiązanie oskarżonego do opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z H. S. (1) na podstawie orzeczenia sądu </td> <td colspan="2"> 1.1.1. protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 r., 1.1.2. odpis postanowienia SR w Miliczu z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt I Ns 155/19 z klauzulą prawomocności, 1.1.3. pismo – doręczenie postanowienia H. S. (1) </td> <td> 1.1.1. k. 8-10, 1.1.2. k. 11, 1.1.3. k. 12 </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.2. N. lokalu przez oskarżonego. </td> <td colspan="2"> 1.2.1. zeznania H. S. (1), 1.2.2. zeznania M. L. (1) </td> <td> 1.2.1. k. 48v, 1.2.2. k. 48v </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.3. Wiek oskarżonego, wykształcenie, zawód wyuczony, miejsce zamieszkania, stan cywilny, liczba osób na utrzymaniu, źródło i wysokość uzyskiwanych dochodów, brak leczenia psychiatrycznego, neurologicznego i odwykowego. </td> <td colspan="2"> 1.3.1 Dane osobo-poznawcze podane do protokołu przesłuchania </td> <td> 1.3.1 k. 24-24v </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.4. Dotychczasowa niekaralność oskarżonego. </td> <td colspan="2"> 1.4.1 Informacja o osobie z K. </td> <td> 1.4.1. k. 22 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1. </td> <td colspan="3"> j.w. </td> <td colspan="11"> j.w. </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> 1.5. Wyprowadzenie się przez oskarżonego z lokalu w kwietniu 2020 r. </td> <td colspan="2"> 1.5.1. Wyjaśnienia T. S. </td> <td> 1.5.1. k. 24-25 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2. OCena DOWOdów </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 1.1 </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 1.1. </td> <td colspan="2"> 1.1.1 </td> <td rowspan="3" colspan="10"> Wiarygodność dokumentów nie budzi wątpliwości, zostały sporządzone w przepisanej formie, a ich autentyczność nie była kwestionowana. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.1.2 </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.1.3 </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="4"> 1.2. </td> <td colspan="2"> 1.2.1. </td> <td colspan="10"> Zeznania świadka są spójne, logiczne i w pełni korespondują z zeznaniami M. L.. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1.2.2. </td> <td colspan="10"> Zeznania świadka są spójne, logiczne i w pełni korespondują z zeznaniami H. S., przy czym świadek M. L. jest osobą postronną, niezaangażowaną w konflikt oskarżonego z matką, nie posiada zatem interesu w tym, by bezzasadnie obciążać oskarżonego, a jako dzielnicowy dysponuje dokładną i aktualną wiedzą na temat sytuacji w rodzinie S.. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.3. </td> <td colspan="2"> 1.3.1 </td> <td colspan="10"> Brak jest podstaw, by kwestionować podane przez oskarżonego dane. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1.4. </td> <td colspan="2"> 1.4.1 </td> <td colspan="10"> Dokument nie budzi wątpliwości, został sporządzony w przepisanej formie, a jego autentyczność nie była kwestionowana. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 1.5. </td> <td colspan="3"> 1.5.1. </td> <td colspan="10"> Twierdzenia oskarżonego, jakoby opuścił lokal w kwietniu 2020 r. i wyprowadził się do pobliskiej altany nie znajdują potwierdzenia w pozostałej części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. zeznaniach H. S. (1) i M. L. (3). Oboje świadkowie zgodnie potwierdzili, że oskarżony nigdy nie opuścił lokalu i do chwili obecnej w nim zamieszkuje. H. S. (1) podała, że jej syn jedynie wstawił łóżko do altany, a nadto nakłaniał ją, by niezgodnie z prawdą zeznała, iż opuścił lokal. Z przyczyn podanych wcześniej Sąd uznał zeznania wymienionych świadków za wiarygodne, a w konsekwencji odmówił wiarygodności sprzecznym z nimi wyjaśnieniom oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="5"> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem </td> <td colspan="3"> nie dotyczy </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem </td> <td colspan="3"> nie dotyczy </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania </td> <td colspan="4"> nie dotyczy </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.4. Umorzenie postępowania </td> <td colspan="4"> nie dotyczy </td> <td colspan="4"> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="7"> 3.5. Uniewinnienie </td> <td colspan="4"> I. </td> <td colspan="4"> T. S. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Czyn zarzucany oskarżonemu nie wypełnia znamion występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> ani też innego typu przestępstwa. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> „kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności, wykonywania czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami, zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, zakazu posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”. Przepis ten penalizuje zatem zachowania polegające na niestosowaniu się do wymienionych w nim zakazów lub obowiązków wynikających z orzeczenia sądowego. W cytowanym przepisie nie ma mowy o zobowiązaniu do opuszczenia lokalu, lecz o nakazie okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. Kierując się założeniem o racjonalności działań ustawodawcy, trzeba przyjąć, że skoro w treści przepisu posłużono się takim właśnie zwrotem, to należy odnosić go wyłącznie do instytucji o tożsamej nazwie, a nie do wszelkich instrumentów prawnych polegających na nałożeniu obowiązku opuszczenia lokalu. Nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym jest jednym ze środków karnych, wymienionym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 2 e)">art. 39 pkt 2e k.k.</a> Przesłanki jego orzekania zostały uregulowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 2)">art. 41a § 1 i 2 k.k.</a> Znamienne, że wraz ze zmianą nazwy tego środka karnego wprowadzoną ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396), polegającą na dodaniu słowa „okresowego”, tą samą ustawą nowelizującą zmodyfikowano treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, dostosowując nazwę wymienionego tam nakazu opuszczenia lokalu do nazwy wymienionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 2 e)">art. 39 pkt 2e k.k.</a> Potwierdza to zamysł ustawodawcy, by nakaz okresowego opuszczenia lokalu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, odnosić do środka karnego o takiej właśnie nazwie. W niniejszej sprawie postanowieniem Sądu Rejonowego w Miliczu z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt I Ns 155/19, które uprawomocniło się w dniu 18 grudnia 2019 r., w pkt. I zobowiązano oskarżonego do opuszczenia lokalu mieszkalnego, położonego w (...)/2 ze wszystkim rzeczami prawa jego reprezentującymi z powodu stosowania przemocy w rodzinie. Oznacza to, że podstawę nałożonego nań obowiązku stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051801493" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1493 (art. 11 a;art. 11 a ust. 1)">art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 218), nie zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a § 1 lub 2 k.k.</a> W ocenie Sądu niedopuszczalna byłaby taka wykładnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, która umożliwiałaby stosowanie tego przepisu także w przypadku naruszenia orzeczeń sądowych polegających na zobowiązaniu do opuszczenia lokalu mieszkalnego innych niż wyrok skazujący nakładający środek karny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a § 1 lub 2 k.k.</a> Taka wykładnia rozszerzająca byłaby nie do pogodzenia z zasadą nullum crimen sine lege stricta, stanowiącą jeden z fundamentów prawa karnego. Podkreślenia wymaga, że obowiązek opuszczenia lokalu nałożony w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051801493" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1493 ()">ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie</a> istotnie różni się od środka karnego. Po pierwsze, jako instrument szeroko pojętego prawa cywilnego, jest on pozbawiony penalnego charakteru i nie ma stanowić odpłaty za popełniony czyn. Po drugie, nie jest obwarowany jakimkolwiek terminem w przeciwieństwie do opisywanego środka karnego, który ma charakter okresowy. Tym samym różni się od środka karnego nie tylko nazwą, ale i funkcją, jaką powinien spełniać. Powyższy kierunek interpretacji znajduje wsparcie w orzecznictwie sądów powszechnych. Na kanwie analogicznego stanu faktycznego Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w wyroku z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI Ka 90/18 (LEX nr 2571010) uznał, że oskarżony, nie wykonując zobowiązania do opuszczenia mieszkania pokrzywdzonej, nie wypełnił znamion z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, co również wywiódł z zakazu wykładni rozszerzającej. Podobnie Sąd Okręgowy w Częstochowie w wyroku z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt VII Ka 793/19 (LEX nr 2747482) stwierdził: „zachowanie polegające na niezastosowaniu się do orzeczonego przez Sąd nakazu opuszczenia miejsca zamieszkania bez wskazania okresu nakazu nie może być utożsamiane z żadnym wymienionym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> zakazem, nakazem lub obowiązkiem”. Warto w tym miejscu przytoczyć również bardziej ogólny pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt I KZP 33/09 (OSNKW 2010, nr 3, poz. 25), w którym Sąd Najwyższy wyraźnie opowiedział się przeciwko stosowaniu analogii na niekorzyść sprawcy w odniesieniu do katalogu obowiązków i zakazów opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, stwierdzając, że brak kryminalizacji zachowania polegającego na polegające na niestosowaniu się do środka karnego zakazu wstępu na imprezę masową należy traktować jako rzeczywistą (niezamierzoną) lukę w prawie, która nie może jednak być usunięta w drodze analogii legis bez naruszenia zasady nullum crimen sine lege stricta. Z kolei w wyroku z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt IV KK 213/17 (OSNKW 2017, nr 12, poz. 69) Sąd Najwyższy zaakcentował, że odpowiedzialności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> podlegają zachowania z polegające na naruszeniu obowiązków stanowiących element prawomocnych rozstrzygnięć kończących postępowanie główne. Reasumując, obowiązujący na gruncie prawa karnego zakaz wykładni rozszerzającej wyklucza możliwość interpretacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> prowadzącej do objęcia zakresem zastosowania zawartej w nim normy zachowania polegającego na niewykonaniu obowiązku opuszczenia lokalu z powodu przemocy w rodzinie, nakładanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051801493" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1493 (art. 11 a;art. 11 a ust. 1)">art. 11a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie</a>. Niestosowanie się do nakazu okresowego opuszczenia lokalu, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, odnosi się wyłącznie do środka karnego wymienionego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 2 e)">art. 39 pkt 2e k.k.</a> Choć więc postępowanie oskarżonego, ignorującego orzeczenie sądu wydane w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051801493" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1493 ()">ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie</a>, należy ocenić jako wysoce naganne, to jednocześnie trzeba stwierdzić, że nie stanowi ono przestępstwa. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> nie dotyczy </td> <td colspan="3"> nie dotyczy </td> <td colspan="2"> nie dotyczy </td> <td colspan="7"> nie dotyczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="120"/> <col width="120"/> <col width="350"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Oskarżony </td> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> nie dotyczy </td> <td> nie dotyczy </td> <td> nie dotyczy </td> <td> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 7.6. inne zagadnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> nie dotyczy </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 7. KOszty procesu </td> </tr> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> II. </td> <td colspan="4"> Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a>, w myśl którego w przypadku uniewinnienia oskarżonego w sprawach z oskarżenia publicznego koszty te ponosi Skarb Państwa. Brak jest przesłanek do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632 a;art. 632 a § 2)">art. 632a § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 6. 1Podpis </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  M., dnia 12 października 2020 r. </td> </tr> </table> </div>