II K 331/19
Sądy powszechne2020-09-28
Sygnatura
II K 331/19
Data orzeczenia
2020-09-28
Rodzaj
REASONS
Treść orzeczenia
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="19"/>
<col width="55"/>
<col width="6"/>
<col width="5"/>
<col width="87"/>
<col width="11"/>
<col width="22"/>
<col width="20"/>
<col width="100"/>
<col width="37"/>
<col width="7"/>
<col width="11"/>
<col width="10"/>
<col width="117"/>
<col width="69"/>
<col width="100"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="17">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="11">
<p>Formularz UK 1</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<strong>
<!-- -->II K 331/19</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może<br/>ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343,<br/>art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie<br/>o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji<br/>zawartych w częściach 3–8 formularza.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->1. USTALENIE FAKTÓW</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>
<em>
<!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie<br/>przypisano)</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>1.
<em>
<!-- --> </em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<span class="anon-block">J. S.</span>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>w okresie od 24 maja 2019 roku do 4 listopada 2019 roku, w miejscowości <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, poprzez odmowę wydania przedmiotów ruchomych w postaci ciągnika rolniczego <span class="anon-block">m-ki F. (...)</span>, o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span>, o wartości 50 500 zł oraz ładowacza czołowego TUR T-241, nr seryjny <span class="anon-block"> (...)</span>, o wartości 5000 zł, tj. mienia o łącznej wartość 55 500 zł i włączenie ich do swojego majątku dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia ruchomego, działając w ten sposób na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, <strong>
<!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14">
<p>
<em>
<!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14">
<p>1.
<span class="anon-block">J. S.</span> prowadzi gospodarstwo rolne w miejscowości <span class="anon-block">W.</span>. W dniu 07 stycznia 2013 roku <span class="anon-block">J. S.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> dwie <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span>. Na mocy <span class="anon-block">umowy nr (...) Sp. z o.o.</span> udzieliła <span class="anon-block">J. S.</span> pożyczki 48.323.98 CHF. Kwota ta przeznaczona była na zakup ciągnika rolniczego <span class="anon-block">F.</span> 690DT o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> oraz ładowacza czołowego TUR T-241, nr seryjny <span class="anon-block"> (...)</span>. Spłata pożyczki miała nastąpić w terminach wskazanych w harmonogramie spłat. Natomiast na mocy <span class="anon-block">umowy nr (...) Sp. z o.o.</span> udzieliła <span class="anon-block">J. S.</span> pożyczki 9667,47 CHF. Kwota ta przeznaczona była na zakup pługa obrotowego <span class="anon-block">S.</span> Junior <span class="anon-block">R. (...)</span>+1, numer seryjny <span class="anon-block"> (...)</span>, rok produkcji 2013. Spłata pożyczki miała nastąpić w terminach wskazanych w harmonogramie spłat.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>kserokopia <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> wraz z umową przewłaszczenia, załącznikami i aneksami</p>
<p>kserokopia <span class="anon-block">faktury Vat nr (...)</span>
</p>
<p>kserokopia dowodu rejestracyjnego</p>
<p>kserokopia <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> wraz z umową przewłaszczenia, załącznikami i aneksami</p>
</td>
<td>
<p>00:10:28-00:33:20 na k. 262v-264</p>
<p>00:54:43-01:07:35 na k. 264v-265v</p>
<p>k. 11-16, k. 18-27</p>
<p>k. 28</p>
<p>k. 29-30</p>
<p>k. 35-49,</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14">
<p>2.
W celu zabezpieczenia wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek, strony dokonały przewłaszczenia w/w sprzętu na <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, co znalazło potwierdzenie w zawartych w tym samym dniu umowach przewłaszczenia. <span class="anon-block">J. S.</span> przeniósł własność ciągnika rolniczego, ładowacza czołowego oraz pługa na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, z zastrzeżeniem, że przeniesienie własności straci moc, a <span class="anon-block">J. S.</span> ponownie stanie się ich właścicielem w momencie całkowitej spłaty pożyczki. Sprzęt ten <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> pozostawił w dyspozycji <span class="anon-block">J. S.</span>, który mógł nim rozporządzać w charakterze biorącego w użyczenie (pkt. 11.1). Zgodnie z postanowieniami umów, w przypadku zgłoszenia przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> żądania zwrotu przewłaszczonej rzeczy, obowiązek dostarczenia rzeczy do miejsca wskazanego przez <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> Sp. o.o. spoczywa na <span class="anon-block">J. S.</span> i następuje na jego koszt. Jeżeli zwrot taki nie nastąpi w terminie wskazanym przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, to Spółce przysługuje prawo odebrania od <span class="anon-block">J. S.</span> rzeczy przewłaszczonych (pkt 11.3).</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>kserokopia <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> wraz z umową przewłaszczenia i załącznikami i aneksami</p>
<p>kserokopia protokołu zdawczo-odbiorczego</p>
<p>kserokopia <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> wraz z umową przewłaszczenia i załącznikami i aneksami</p>
<p>kserokopia protokołu zdawczo-odbiorczego</p>
</td>
<td>
<p>00:10:28-00:33:20 na k. 262v-264</p>
<p>00:54:43-01:07:35 na k. 264v-265v</p>
<p>k. 11-16, k. 18-27</p>
<p>k. 33-34</p>
<p>k. 35-49</p>
<p>k. 51</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14">
<p>3.
Na przełomie 2018/2019 roku sytuacja finansowa <span class="anon-block">J. S.</span> w związku z problemami w prowadzonym gospodarstwie rolnym pogorszyła się. Zaprzestał on terminowej spłaty pożyczek. W dniu 25 kwietnia 2019 roku <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wypowiedziała <span class="anon-block">J. S.</span> <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> oraz jednocześnie wezwała do zwrotu sprzętu zakupionego ze środków z w/w umowy do magazynu znajdującego się w <span class="anon-block">G.</span> w ciągu dwóch dni od otrzymania przez niego pisma. W związku z brakiem terminowego zakończenia <span class="anon-block">umowy (...) Sp. z o.o.</span> wezwała również do wydania pługu. <span class="anon-block">J. S.</span> nie uczynił jednak tego. Bezskuteczne okazały się też działania przedstawicieli <span class="anon-block"> (...) SA</span> z o.o. sp.k., upoważnionej przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> do podejmowania czynności windykacyjnych. W dniu 24 maja 2019 roku w/w podmiot wezwał <span class="anon-block">J. S.</span> do natychmiastowego zwrotu ciągnika z ładowaczem czołowym oraz pługu Otrzymanie wezwania <span class="anon-block">J. S.</span> potwierdził własnoręcznym podpisem.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>kserokopia wypowiedzenia umowy pożyczki z dnia 25.04.2019 roku i informacja o windykacji wraz z potwierdzeniem odbioru</p>
<p>kserokopia wezwania do wydania rzeczy z dnia 30.04.2019 roku</p>
</td>
<td>
<p>00:10:28-00:33:20 na k. 262v-264</p>
<p>k. 75-75v, 00:33:20-00:52:58 na k. 264-264v</p>
<p>00:54:43-01:07:35 na k. 264v-265v</p>
<p>k. 52-57</p>
<p>k. 58-59</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14">
<p>4.
W dniu 08 sierpnia 2019 roku <span class="anon-block">J. S.</span> dokonała spłaty zadłużenia z tytułu <span class="anon-block">umowy pożyczki numer (...)</span>
</p>
<p>5.
Mimo wezwań, <span class="anon-block">J. S.</span> w dalszym ciągu nie zwrócił <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> ciągnika rolniczego z ładowaczem czołowym. Postępował z nimi jak ze swoją własnością, wykorzystywał w pracach na gospodarstwie. Sprzęt ten był mu niezbędny do wykonywania codziennych obowiązków. <span class="anon-block">J. S.</span> prowadził rozmowy z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> mające na celu kontynuowanie <span class="anon-block">umowy (...)</span>. Strony nie doszły jednak do porozumienia. Ostatniej wpłaty na poczet pożyczki numer <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">J. S.</span> dokonał w dniu 24 maja 2019 rok. Wobec tego, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. W toku postępowania przygotowawczego sprzęt w postaci ciągnika rolniczego i ładowacza czołowego został zatrzymany i zabezpieczony przez Policję, a następnie oddany <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na przechowanie.</p>
<p>6.
Na dzień 17 października 2019 roku wartość ciągnika rolniczego wynosiła 50.500 zł, zaś ładowacza czołowego wynosiła 5.000 zł. <span class="anon-block">Umowa pożyczki nr (...)</span> dotąd nie została przez <span class="anon-block">J. S.</span> spłacona.</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części</p>
<p>pismo <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z dnia 18 października 2019 roku wraz z załącznikami</p>
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>pismo <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z dnia 18 października 2019 roku wraz z załącznikami</p>
<p>protokół zatrzymania rzeczy</p>
<p>protokół oględzin rzeczy</p>
<p>protokół oddania rzeczy na przechowanie</p>
<p>kserokopia protokołu przejęcia i zabezpieczenia ruchomości</p>
<p>pismo <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z dnia 18 października 2019 roku wraz z załącznikami</p>
</td>
<td>
<p>00:10:28-00:33:20 na k. 262v-264</p>
<p>k.80-91</p>
<p>00:10:28-00:33:20 na k. 262v-264</p>
<p>k. 75-75v, 00:33:20-00:52:58 na k. 264-264v</p>
<p>00:54:43-01:07:35 na k. 264v-265v</p>
<p>k. 80-91</p>
<p>k. 98-100</p>
<p>k. 101-114</p>
<p>k. 115-116</p>
<p>k. 117</p>
<p>k. 80</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="11">
<p>
<em>
<!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie<br/>przypisano)</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="11"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14">
<p>
<em>
<!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td>
<p>
<em>
<!-- -->Numer karty</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="14"> </td>
<td colspan="2"> </td>
<td> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->2. OCENA DOWODÓW</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>1.1.1-1.1.4</p>
<p>1.1.3, 1.1.4</p>
<p>1.1.1-1.1.4</p>
<p>1.1.1, 1.1.2</p>
<p>1.1.1</p>
<p>1.1.1</p>
<p>1.1.2</p>
<p>1.1.3</p>
<p>1.1.3</p>
<p>1.1.4</p>
<p>1.1.5</p>
<p>1.1.1, 1.1.2</p>
<p>1.1.4</p>
<p>1.1.4</p>
<p>1.1.4</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>
</p>
<p>kserokopia: a) <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> wraz z umową przewłaszczenia i załącznikami i aneksami,</p>
<p>b) <span class="anon-block">faktura Vat nr (...)</span>, c) dowodu rejestracyjnego,</p>
<p>d) protokołu zdawczo-odbiorczego,</p>
<p>e)wypowiedzenia umowy pożyczki z dnia 25.04.2019 roku w raz z potwierdzeniem odbioru,</p>
<p>f) wezwania do wydania rzeczy z dnia 30.04.2019 roku,</p>
<p>g) protokołu przejęcia i zabezpieczenia ruchomości,</p>
<p>h) pisma z dnia 18.10.2019 roku</p>
<p>i) <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> wraz z umową przewłaszczenia i załącznikami i aneksami</p>
<p>protokoły :</p>
<p>a)zatrzymania rzeczy,</p>
<p>b) oględzin rzeczy,</p>
<p>c) oddania rzeczy na przechowanie</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>- na wiarę zasługują wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> w części, w jakiej potwierdził zawarcie umowy pożyczki z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> oraz umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, dotyczące pogorszenia się jego sytuacji finansowej i niemożliwości spłaty należności w terminie, niezwrócenia ciągnika rolniczego z ładowaczem czołowym zgodnie z otrzymanym wezwaniem. Sąd dał wiarę także wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której wskazał, że wiedział, że musi zwrócić ten sprzęt, jednak nie wywiązał się z tego obowiązku, ponieważ był on mu niezbędny do prowadzenia gospodarstwa rolnego</p>
<p>- wyjaśnienia w tej części są jasne i logiczne, znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">A. D.</span> i <span class="anon-block">A. S.</span> oraz w zgromadzonych w toku postępowania dokumentach</p>
<p>- zeznania świadka <span class="anon-block">A. D.</span> zasługują na danie im wiary w całości</p>
<p>- świadek ten opisał okoliczności dotyczące niewywiązania się <span class="anon-block">J. S.</span> z zawartej przez niego umowy pożyczki i przewłaszczenia na zabezpieczenie oraz prób odzyskania ciągnika rolniczego z ładowaczem czołowym</p>
<p>- brak w nich elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami</p>
<p>- Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">A. S.</span> w całości</p>
<p>- potwierdziła ona fakt zaciągnięcia zobowiązania oraz wskazała na trudności w jego w spłacie. Przyznała też, że mimo otrzymywanych wezwań, sprzęt nie został zwrócony</p>
<p>- zeznania tego świadka korespondują zarówno z wyjaśnieniami oskarżonego, jak i świadka <span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
<p>- nie budzą żadnych wątpliwości co do rzetelności i autentyczności zgromadzonych w nich informacji</p>
<p>- treści w nich zawarte korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego, jak i z zeznaniami złożonymi przez świadków w niniejszej sprawie</p>
<p>- nie budzą żadnych wątpliwości co do rzetelności i autentyczności zgromadzonych w nich informacji,</p>
<p>- zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia<br/>dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp. faktu z pkt<br/>1.1 albo 1.2</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>1.1.1</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> części</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>- na wiarę nie zasługują wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, wskazując, że nie przetrzymywał ciągnika rolniczego <span class="anon-block">F.</span> 690DT oraz ładowacza czołowego TUR T-241. Twierdzenie oskarżonego jest sprzeczne z jego pozostałymi wyjaśnieniami, które zasługują na przymiot wiarygodności. Oskarżony przyznał bowiem, że wiedział, iż musi zwrócić ciągnik wraz z ładowaczem, jednak nie zrobił tego, ponieważ potrzebował go codziennie do pracy. Z okoliczności sprawy wynika zatem, że oskarżony nie wywiązywał się z zaciągniętego zobowiązania i wbrew postanowieniom zawartej umowy przewłaszczenia nie chciał oddać ciągnika, gdyż nie miałby za pomocą czego wykonywać prac w prowadzonym gospodarstwie rolnym</p>
<p>- trudno zatem przyjąć, by zachowanie oskarżonego nie stanowiło przetrzymywania rzeczy, skoro przechowywał rzecz przez dłuższy czas u siebie i korzystał z niej jak właściciel - wbrew woli jego właściciela;</p>
<p>- w ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie stanowią przyjętą przez niego linię obrony</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="9"> </td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td/>
<td colspan="8">
<p>3.1.Podstawa prawna<br/>skazania albo warunkowego<br/>umorzenia postępowania<br/>zgodna z zarzutem</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>1</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>
<span class="anon-block">J. S.</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>, kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.</p>
<p>Okolicznością tworzącą typ kwalifikowany przywłaszczenia w postaci sprzeniewierzenia jest powierzenie sprawcy rzeczy przez jej właściciela. Dochodzi tu więc do swoistego nadużycia zaufania, jakim obdarzył sprawcę właściciel rzeczy. Rzeczą powierzoną jest rzecz wydana sprawcy w określonym celu, za dobrowolną zgodą jej właściciela (por. wyr. SN z 28.6.1978 r., Rw 208/79, OSNKW 1979, Nr 10, poz. 103). Nie dochodzi tu jednak do przeniesienia prawa własności do tej rzeczy, ale do uzyskania przez sprawcę innych praw do rzeczy (np. prawo do jej używania i pobierania pożytków). (Art. 284 KK red. Stefański 2020, wyd. 5/Oczkowski)</p>
<p>Celem umowy przewłaszczenia nie jest trwałe nabycie własności rzeczy przewłaszczonej przez wierzyciela, lecz przeniesienie własności rzeczy przewłaszczonej następuje w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności, a więc bez zamiaru trwałego wyzbycia się własności rzeczy, a zastrzeżenie zwrotnego przeniesienia własności rzeczy na przewłaszczającego w razie spłaty długu należy do jej " essentialia negotii". Istota karalnego sprzeniewierzenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a>, sprowadza się do nieuprawnionego rozporządzenia przez sprawcę powierzoną mu rzeczą ruchomą, którą otrzymał i posiadał legalnie. Chodzi tutaj o świadome potraktowanie przez sprawcę otrzymanej rzeczy ruchomej jak własnej, co w sensie cywilnoprawnym sprowadza się do niedotrzymania warunków zawartej umowy, której przedmiotem jest określone uprawnienie do korzystania z tej rzeczy. (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2018 r., II AKa 44/18, LEX nr 2486463)</p>
<p>
<span class="anon-block">J. S.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span>. Uzyskana kwota pożyczki była przeznaczona na zakup ciągnika rolniczego <span class="anon-block">marki F. (...)</span> oraz ładowacza czołowego TUR T-241, nr seryjny <span class="anon-block"> (...)</span>. Zabezpieczenie spłaty pożyczki stanowiła m.in. umowa przewłaszczenia na zabezpieczanie. <span class="anon-block">J. S.</span> przeniósł własność w/w sprzętów na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, z zastrzeżeniem, że przeniesienie własności straci moc, a <span class="anon-block">J. S.</span> ponownie stanie się ich właścicielem w momencie całkowitej spłaty pożyczki. Jednocześnie ciągnik i ładowacz czołowy znajdowały się w dyspozycji <span class="anon-block">J. S.</span>, który mógł nimi rozporządzać w charakterze biorącego w użyczenie. <span class="anon-block">J. S.</span> przestał jednak regulować zobowiązania wynikające z umowy pożyczki. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w związku z tym wypowiedziała mu umowę pożyczki i zażądała zwrotu ciągnika rolniczego i ładowacza czołowego. Mimo to, <span class="anon-block">J. S.</span> nie dokonał zwrotu sprzętu. Co więcej, traktował go jak swoją własność. W dalszym ciągu korzystał z nich w codziennych pracach na gospodarstwie rolnym.</p>
<p>Podkreślić w tym miejscu należy, że bez znaczenia pozostaje fakt, że oskarżony - po wypowiedzeniu umowy przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, podejmował próby zawarcia ugody dotyczące ponownego rozłożenia mu należności na raty. Z dokumentów zgromadzonych w aktach bezsprzecznie wynika, że na skutek zaprzestania wywiązywania się z płatności pożyczki i wypowiedzenia tej umowy przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, na <span class="anon-block">J. S.</span> ciążył bezwzględny obowiązek zwrotu sprzętu rolniczego. Swoim zachowaniem oskarżony bezsprzecznie wypełnił znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>.</p>
<p>Przestępstwo określone w art. 284 § 2 należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Kodeks wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest włączenie powierzonej rzeczy do majątku sprawcy lub postępowanie z nią jak z własną w inny sposób. Wyklucza to możliwość popełnienia tego przestępstwa z zamiarem wynikowym. Istotnym elementem strony podmiotowej sprzeniewierzenia nie jest sam fakt odmowy wydania rzeczy powierzonej, lecz powody niezwrócenia, a więc wola włączenia rzeczy do swojego majątku lub wola postępowania z nią jak z własną (por. wyrok SN z dnia 14 stycznia 2003 r., II KKN 273/01, Prok. i Pr.-wkł. 2003, nr 7-8, poz. 9).</p>
<p>Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala, w ocenie Sądu, na przyjęcie, że oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Oskarżony bezsprzecznie wiedział, że utracił prawo do posiadania ciągnika rolniczego i ładowacza czołowego. Mimo to, nie zwrócił ich. Przechowywał sprzęt rolniczy u siebie i korzystał z niego. Bez wątpienia postępował z nią jak z własną. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach przyznał, że co prawda wiedział, że musi go zwrócić, ale był on mu potrzebny do codziennej pracy. Oskarżonemu wcale nie zależało na zwrocie ciągnika i ładowacza czołowego, bowiem bez nich nie mógłby wykonywać swoich obowiązków w prowadzonym gospodarstwie rolnym.</p>
<p>W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem <span class="anon-block">J. S.</span> można zasadnie przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez niego występku.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td/>
<td colspan="8">
<p>3.2.Podstawa prawna<br/>skazania albo warunkowego<br/>umorzenia postępowania<br/>niezgodna z zarzutem</p>
</td>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="4"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"> </td>
</tr>
<tr>
<td/>
<td colspan="8">
<p>3.3.Warunkowe umorzenie<br/>postępowania</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>1</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<span class="anon-block">J. S.</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>W ocenie Sądu oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>. Jednakże uznając, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> Sąd warunkowo umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemu na okres 1 roku próby. W ocenie Sądu przesłanki pozwalające na warunkowe umorzenie postępowania karnego zostały w niniejszej sprawie spełnione.</p>
<p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a>, sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.</p>
<p>W ocenie Sądu powyższe okoliczności zachodzą w niniejszym przypadku. Otóż wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonego nie są znaczne.</p>
<p>Przy ustalaniu stopnia winy należy wziąć pod uwagę przede wszystkim możliwość i stopień: rozpoznawalności sytuacji faktycznej i prawnej przy podejmowaniu określonego zachowania, swobodnego podejmowania decyzji co do tego zachowania, prawidłowości przebiegu procesu motywacyjnego, zdolności i możliwości przewidywania przebiegu związków przyczynowych i skutków swojego zachowania, zdolności i możliwości pokierowania swoim postępowaniem – w danym czasie, danej sytuacji i danych okolicznościach (por. P. Kardas, J. Majewski, O dwóch znaczeniach winy w prawie karnym, PiP 1993/10, s. 77, oraz G. Łabuda [w:] Kodeks karny. Część ogólna..., red. J. Giezek, 2012, s. 471). U oskarżonego te procesy nie były zaburzone. <span class="anon-block">J. S.</span> miał bowiem wystarczający zasób wiedzy i doświadczenia życiowego, by rozpoznać negatywne znaczenie podjętego zachowania. Pomimo to w ocenie Sądu stopień winy oskarżonego nie był znaczny. Przedstawione w stanie faktycznym okoliczności w niczym nie uzasadniają zachowania oskarżonego, pozwalają jednak na znalezienie jego motywów, w minimalnej co prawda części, lecz jednak w pewien sposób tłumaczących go (o czym poniżej).</p>
<p>Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze dyrektywy wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a>. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 kk</a>, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> chroni własność, posiadanie oraz inne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowe</a> i obligacyjne przysługujące danemu podmiotowi do rzeczy ruchomej. W niniejszej sprawie jednak na uwadze należy mieć okoliczności niniejszego zdarzenia i motywacje sprawcy. Oskarżony zdawał sobie sprawę, że powinien zwrócić ciągnik i ładowacz czołowy. Nie uczynił tego, bowiem był on mu niezbędny do prowadzenia gospodarstwa rolnego. W jego ocenie wykonanie tego obowiązku było równoznaczne z brakiem możliwości jego prowadzenia a co za tym idzie z brakiem uzyskiwania dochodu na spłatę zobowiązania. Ponadto oskarżony nie po raz pierwszy popadł w zaległości przy spłacie pożyczki udzielonej przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> i do tej pory zawsze udawało mu dojść do porozumienia z wierzycielem i kontynuować umowę i był przekonany, że i tym razem tak będzie. Należy wskazać, iż oskarżony nie ukrywał przedmiotów, które obowiązany był zwrócić.</p>
<p>Kolejną przesłanką wskazaną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> jest to, by okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości. W niniejszej sprawie <span class="anon-block">J. S.</span> co prawda nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże fakt zaistnienia zdarzenia wynika bezsprzecznie ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przede wszystkim z dowodów z dokumentów i zeznań świadka <span class="anon-block">A. D.</span>.</p>
<p>Oskarżony dotychczas prowadził poprawny i ustabilizowany tryb życia. Nie wchodził w konflikt z prawem. Jego zachowanie objęte niniejszym postępowaniem miało więc charakter incydentalny. Zatem właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia skłaniają Sąd do przekonania, że <span class="anon-block">J. S.</span> będzie przestrzegał porządku prawnego - mimo warunkowego umorzenia wobec niego postępowania karnego. W ocenie Sądu groźba ewentualnego podjęcia warunkowo umorzonego postępowania karnego w razie nieprzestrzegania przez oskarżonego porządku prawnego będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów postępowania, w szczególności w zakresie zapobieżenia popełnienia przez niego kolejnych przestępstw.</p>
<p>Sąd umarzając wobec oskarżonego postępowanie karne wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które powinny zostać wobec <span class="anon-block">J. S.</span> osiągnięte w wyniku przeprowadzonego postępowania. Zdaniem Sądu już sam fakt postawienia mu zarzutu i występowania przed Sądem w charakterze oskarżonego był dla oskarżonego wystarczająco stresującym przeżyciem oraz powinien niewątpliwie odstraszyć go od ponownego wejścia na drogę przestępstwa i spełnić swój cel prewencji indywidualnej.</p>
<p>Zdaniem Sądu odstąpienie od wymierzenia oskarżonemu kary i warunkowe umorzenie postępowania karnego nie stoi w sprzeczności z zasadą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, uwidocznionej w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a> Zastosowanie wobec <span class="anon-block">J. S.</span>. represji karnej poprzez orzeczenie kary byłoby w opinii Sądu, na tle ujawnionych wyżej okoliczności, środkiem zbyt surowym, a wymieniona wyżej zasada zrealizowana została już poprzez ustalenie sprawcy przestępstwa i jego osądzenie.</p>
<p>Zdaniem Sądu okres próby 1 roku, na który następuje warunkowe umorzenie postępowania, pozwoli zweryfikować to, czy oskarżony będzie rzeczywiście przestrzegał porządku prawnego.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66 § 2)">§ 2</a> wskazanego powyżej przepisu, warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. W niniejszej sprawie przesłanka formalna wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 2)">art. 66 § 2 kk</a> została zatem spełniona. Popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 2)">art. 286 § 2 kk</a> zagrożone jest bowiem karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td/>
<td colspan="8">
<p>3.4.Umorzenie postępowania</p>
</td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="5"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"> </td>
</tr>
<tr>
<td/>
<td colspan="8">
<p>3.5.Uniewinnienie</p>
</td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="5"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE<br/>I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt<br/>rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt z wyroku<br/>odnoszący się<br/>do przypisanego<br/>czynu</em>
</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<span class="anon-block">J. S.</span>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>2</p>
</td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="7">
<p>- w myśl art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a>, umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd nakłada na sprawcę obowiązek naprawienia szkody w całości albo w części, a w miarę możliwości również obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków orzeka nawiązkę; sąd może nałożyć na sprawcę obowiązki wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1;art. 72 § 1 pkt. 2;art. 72 § 1 pkt. 3;art. 72 § 1 pkt. 5)">art. 72 § 1 pkt 1-3, 5</a>-6b, 7a lub 7b <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>, a ponadto orzec świadczenie pieniężne wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> lub zakaz prowadzenia pojazdów, wymieniony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt 3 kk</a>, do lat 2.</p>
<p>- Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w <span class="anon-block">W.</span>, uznając, że pozwoli to na uświadomienie oskarżonemu naganności jego zachowania. Wymieniona w wyroku kwota 500 leży w zakresie możliwości finansowych <span class="anon-block">J. S.</span>.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>
<em>
<!-- -->Oskarżony</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt<br/>rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt z wyroku<br/>odnoszący się<br/>do przypisanego<br/>czynu</em>
</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="2"> </td>
<td colspan="7"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->6. INNE ZAGADNIENIA</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,<br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował<br/>określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez<br/>stronę</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->7. KOSZTY PROCESU</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Punkt</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->rozstrzygnięcia z wyroku</em>
</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>3</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> Sąd obciążył oskarżonego w całości kosztami postępowania w wysokości 270 złotych oraz opłatą w kwocie 100 złotych płatne na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie. Zdaniem Sądu uiszczenie tych kosztów nie będzie dla oskarżonego nadmiernie uciążliwe.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->8. PODPIS</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"> </td>
</tr>
</table>