II W 1915/19

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II W 1915/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 28 września 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Tomasz Hausman</p> <p>Protokolant: Weronika Góralska</p> <p>w obecności oskarżyciela publicznego Komenda Miejska Policji w <span class="anon-block">G.</span> -</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28.09.2020r. sprawy wykroczeniowej</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. P.</span> </span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">H. z d. P.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>,<br/>zam. <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">PESEL: (...)</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->obwinionego o to, że:</span> </p> <p>W okresie od dnia 15 sierpnia 2019 roku do dnia 15 października 2019 roku w <span class="anon-block">G.</span> złośliwie niepokoił <span class="anon-block">K. S. (1)</span> poprzez wysyłanie wiadomości tekstowych, wykonywanie połączeń telefonicznych, wysyłanie sygnałów połączenia na jej telefon komórkowy bez jej zgody,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 107 kw</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzekł:</strong> </p> <p>I.  Obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. P.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 107 kw i za czyn ten na mocy powyższego przepisu wymierza mu karę 300 (trzystu) złotych grzywny.</p> <p>II.  Obciąża obwinionego kosztami postępowania w kwocie 100 (stu) złotych i wymierza tytułem opłaty 30 (trzydzieści) złotych.</p> <p>II W 1915/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Obwiniony <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span> byli parą i mają wspólne dziecko. Po rozstaniu z pokrzywdzoną obwiniony od 15 sierpnia 2019r. zaczął ją złośliwie niepokoić wysyłając smsy, wielokrotnie dzwoniąc lub puszczając tzw. sygnały połączeń. Obwiniony był świadomy, że <span class="anon-block">K. S.</span> sobie tego nie życzy.</p> <p>(dowód: zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> – 89v-90; wydruki – k.47-88).</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">D. P.</span> nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Przed Sądem wyjaśnił, że to nie było nękanie i pisał w sprawie dziecka. Dodał, że pisał pod wpływem emocji, a dzwonił kilkanaście razy dziennie.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego co do faktu pisania wiadomości i dzwonienia do pokrzywdzonej. Sąd nie dał natomiast obwinionemu wiary co do motywacji jego zachowania.</p> <p>W zakresie, w którym Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego znajdują one potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej oraz przedłożonych przez nią wydrukach połączeń i smsów. Na podstawie tych samych dowodów Sąd nie dał wiary podawanej przez obwinionego motywacji działania. Z przedłożonych przez pokrzywdzoną wydruków wynika, że połączenia lub ich próby były nawet kilkadziesiąt razy dziennie. Z zeznań <span class="anon-block">K. S.</span> wynika jasno, że nie były one tylko motywowane dzieckiem, a w większości zazdrością obwinionego. Potwierdzają to treści wiadomości tekstowych.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">K. S. (1)</span>, albowiem są one jasne, logiczne i znajdują potwierdzenie w wydrukach połączeń i smsów.</p> <p>W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 107 kw. Obwiniony, bowiem wykonując wielokrotnie połączenia telefonicznie oraz wysyłając smsy złośliwie niepokoił <span class="anon-block">K. S.</span>. Na złośliwość obwinionego wskazuje jednoznacznie ilość połączeń (do kilkudziesięciu w ciągu dnia) oraz to, że wiedział on, iż pokrzywdzona sobie ich nie życzy. Należy również zauważyć, co wynika z zeznań pokrzywdzonej, że obwiniony, gdy dowiedział się, iż sprawa jest w sądzie zaprzestał swojego działania i przeprosił . Gdyby rzeczywiście miał taką motywację jak podaje to nie miałby się czego obawiać.</p> <p>Zdaniem Sądu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego. Wymierzając karę Sąd wziął też pod uwagę stopień uciążliwości zachowania obwinionego. Zważywszy na to, że wymiar kary oscyluje w granicach dolnego ustawowego zagrożenia nie można mówić o rażącej surowości.</p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119§1 kpw</a>. Opłatę wymierzono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>