II W 332/20

<p>Sygn. akt II W 332/20</p> <div> <h2>UZASADNIENIE WYROKU</h2> <p> <strong> <!-- -->z dnia 18 września 2020 r.</strong> </p> <p>Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy, ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 22 czerwca 2019 roku około godz. 13.30 obwiniony pływał na wodach <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">Z.</span> skuterem <span class="anon-block">marki S. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, wraz z pasażerką <span class="anon-block">N. D.</span>. W tym samym miejscu użytkował skuter <span class="anon-block">marki Y. (...)</span> <span class="anon-block">J. G.</span>, skuter ten należał do <span class="anon-block">J. B.</span>. Skuter, który użytkował <span class="anon-block">A. G.</span> był przeznaczony do pływania w miejscu. Obwiniony napłynął z lewej strony skutera należącego do <span class="anon-block">J. B.</span>, nie zachował należytej ostrożności przy prowadzeniu pojazdu i nie ustąpił pierwszeństwa ruchu <span class="anon-block">A. G.</span>, wskutek czego doprowadził do zderzenia skuterów. <span class="anon-block">A. G.</span> skoczył do wody, by nie doznać obrażeń ciała od uderzenia skutera prowadzonego przez obwinionego. Skuter <span class="anon-block">J. B.</span> został uszkodzony i prawdopodobnie nie nadaje się do użytku, pokrzywdzony oszacował wartość szkody na 26.000 złotych.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- zeznania <span class="anon-block">A. G.</span> (k.16v-17,93),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- zeznania <span class="anon-block">J. B.</span> (k.26v-27,93),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- częściowo zeznania <span class="anon-block">N. D.</span> (k.101),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- częściowo zeznania <span class="anon-block">M. B.</span> (k.93v-94),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- częściowo wyjaśnienia obwinionego (k.58,92v),</em> </p> <p> <em> <!-- -->- dokumentacja fotograficzna (k.31-32).</em> </p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego w części, w której podał, że prowadził w dniu zdarzenia skuter, wypłynął nim na wody <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">Z.</span> wraz z <span class="anon-block">N. D.</span>, podczas pływania doszło do zderzenia ze skuterem płynącym bliżej brzegu. Ta część wyjaśnień obwinionego jest rzeczowa i logiczna oraz znajduje potwierdzenie w zeznaniach <span class="anon-block">A. G.</span> (k.16v-17,93), <span class="anon-block">J. B.</span> (k.26v-27,93), wiarygodnej części zeznań <span class="anon-block">N. D.</span> (k.101) i <span class="anon-block">M. B.</span> (k.93v-94) oraz dokumentacji fotograficznej (k.31-32). Nie zasługuje na wiarę ta część wyjaśnień obwinionego, w której podał, że do zdarzenia doszło gdy poprawnie wykonywał manewr skrętu w prawo i dostatecznie upewnił się czy mógł bezpieczne przepłynąć obok pokrzywdoznego. Ta część wyjaśnień obwinionego jest bowiem sprzeczna z zeznaniami <span class="anon-block">A. G.</span> (k.16v-17,93) i <span class="anon-block">J. B.</span> (k.26v-27,93). Wskazać należy, że niniejsze zdarzenie miało miejsce na wodzie, przy czym obwiniony poruszał się pojazdem z większą prędkością niż pokrzywdzony i nadpłynął z jego lewej strony. Obwiniony powinien zatem ustąpić pierwszeństwa przepływu pojazdowi poruszającemu się po jego prawej stronie. Gdyby dostatecznie obserwował warunki w ruchu musiałby dostrzec pojazd prowadzony przez <span class="anon-block">A. G.</span> przed dopłynięciem w jego pobliże.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">A. G.</span>, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień obwinionego, zeznaniach <span class="anon-block">J. B.</span> (k.26v-27,93), wiarygodnej części zeznań <span class="anon-block">N. D.</span> (k.101) i <span class="anon-block">M. B.</span> (k.93v-94) oraz dokumentacji fotograficznej (k.31-32). Jednoznacznie wskazać należy, że pokrzywdzony miał pierwszeństwo przepływu przed pojazdem obwinionego, a obwiniony przepływając w jego pobliżu powinien ustąpić pierwszeństwa przejazdu pojazdowi poruszającemu się wolniej i po jego prawej stronie.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">J. B.</span>, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień obwinionego, zeznaniach <span class="anon-block">A. G.</span>, wiarygodnej części zeznań <span class="anon-block">N. D.</span> (k.101) i <span class="anon-block">M. B.</span> (k.93v-94) oraz dokumentacji fotograficznej (k.31-32). Jednoznacznie wskazać należy, że <span class="anon-block">A. G.</span> miał pierwszeństwo przepływu przed pojazdem obwinionego, a obwiniony przepływając w jego pobliżu powinien ustąpić pierwszeństwa przejazdu pojazdowi poruszającemu się wolniej i po jego prawej stronie.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">M. B.</span> (k.93v-94) w części dotyczącej tego, że w zdarzeniu brały udział dwa skutery wodne, manewrów ich kierujących i skutków zdarzenia, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień obwinionego i zeznaniach pokrzywdzonych. Nie jest wiarygodna ta część zeznań analizowanego świadka, w której wyraził swój pogląd na ocenę przyczyn zderzenia pojazdów, a zwłaszcza wyłącznej winy za spowodowanie przedmiotowej kolizji <span class="anon-block">A. G.</span>. Wskazać należy, że świadek jest kolegą obwinionego i był zainteresowany tym, by pomóc mu uniknąć odpowiedzialności za spowodowanie przedmiotowego zdarzenia. Natomiast oceniając całokształt zdarzenia i jego przyczyny należy uznać, że to obwiniony spowodował przedmiotową kolizję. Niewątpliwie bowiem gdyby obwiniony przestrzegał zasad bezpieczeństwa w ruchu wodnym i obserwowałby wodę przed pojazdem to do zdarzenia by nie doszło i obwiniony bezpiecznie ominąłby skuter prowadzony przez <span class="anon-block">A. G.</span>.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">N. D.</span> (k.101) zasługują na wiarę w części, w której wskazała, że w zdarzeniu brały udział dwa skutery wodne, manewry ich kierujących i skutki zdarzenia, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień obwinionego i zeznaniach pokrzywdzonych. Nie jest wiarygodna ta część zeznań analizowanego świadka, w której stwierdziła, że obwiniony nie mógł uniknąć przedmiotowego zdarzenia. Wskazać należy, że znajomą kolegą obwinionego, wówczas z nim okazjonalnie pływała, była zatem zainteresowana tym, by pomóc mu uniknąć odpowiedzialności za spowodowanie przedmiotowego zdarzenia. Biorąc pod uwagę manewry kierujących i skutki zdarzenia należy uznać, że to obwiniony spowodował przedmiotową kolizję. Niewątpliwie bowiem gdyby obwiniony przestrzegał zasad bezpieczeństwa w ruchu wodnym i obserwowałby wodę przed skuterem to do zdarzenia by nie doszło i obwiniony bezpiecznie ominąłby skuter należący do <span class="anon-block">J. B.</span>.</p> <p>Sporządzone w toku postępowania dokumenty w postaci dokumentów wymienionych na k. 101v zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, były sporządzone bezstronnie i obiektywnie, nie były kwestionowane przez strony, stąd stały się podstawą ustalenia stanu faktycznego.</p> <p>Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość. Poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Na podstawie tego stanu faktycznego wina i okoliczności popełnienia czynu przypisanego obwinionemu nie mogą budzić wątpliwości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Udział w ruchu wodnym wymaga przestrzegania jego zasad, zachowania rozwagi i ostrożności, by uniknąć wszelkich zagrożeń bezpieczeństwa w tym ruchu. Obwiniony prowadził skuter w ruchu wodnym, płynął prostym torem, powinien obserwować wody przed pojazdem i z jego boków, wówczas dostrzegłby, że po jego prawej stronie pływał skuter. Wskazać należy, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010050043" title="Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 (art. 37 a;art. 37 a ust. 1;art. 37 a ust. 1 pkt. 2)">art. 37a ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej</a> prowadzący statek obowiązany jest do przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej. Niewątpliwie obwiniony naruszył zasadę pierwszeństwa przepływu i bezpieczeństwa w ruchu wodnym, skutkiem czego było zderzenie pojazdów.</p> <p>Czyn obwinionego został omyłkowo zakwalifikowany jako wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010050043" title="Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> k.w., choć przepis ten dotyczy zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Poprawnie należałoby uznać, że obwiniony dopuścił się wykroczenia określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010050043" title="Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej - Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 (art. 62;art. 62 pkt. 3)">art. 62 pkt 3 Ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej</a>, gdyż polegał na tym, że naruszył obowiązujące zasady bezpieczeństwa ruchu wodnego i spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w tym ruchu.</p> <p>Obwiniony ma 43 lata, jest żonaty, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego i zarabia około 1.000 złotych miesięcznie (oświadczenie z k.92), nie był karany sądownie (k.89).</p> <p>Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny w tej kategorii zdarzeń, gdyż obwiniony naruszył rażąco zasady bezpieczeństwa w ruchu wodnym, stworzył przez to realne zagrożenie bezpieczeństwu w ruchu drogowym i spowodował uszkodzenie skutera pokrzywdzonego. Stopień winy obwinionego również był znaczny, gdyż następstwem naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym było spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz poważne uszkodzenie pojazdu wodnego pokrzywdzonego.</p> <p>Kara powinna przekonać obwinionego i ogół społeczeństwa, że popełnianie wykroczeń nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że reguły bezpiecznego użytkowania dróg publicznych obowiązują wszystkich i należy w taki sposób prowadzić pojazdy by uniknąć możliwych i przewidywalnych zagrożeń bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegać wypadkom i kolizjom w ruchu wodnym. Obwiniony naruszył zasady bezpieczeństwa podczas pływania statkami wodnymi, poprzez nie zachowanie wymaganej ostrożności i spowodował przez to uszkodzenie pojazdu pokrzywdzonego. Kara powinna przekonać obwinionego, że należy unikać zagrożeń bezpieczeństwa w ruchu wodnym i tak prowadzić pojazdy mechaniczne, by unikać podobnych zdarzeń w przyszłości.</p> <p>Do okoliczności obciążających należy zaliczyć przede wszystkim skutki zdarzenia, a jako okoliczność łagodzącą niekaralność obwinionego (k.89).</p> <p>Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki wymiaru kary Sąd uznał, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz zdolną spełnić swe cele prewencji indywidualnej i generalnej powinna być kara 500 złotych grzywny. Kara ta powinna przekonać obwinionego, że pojazdy w ruchu wodnym należy prowadzić zgodnie z obowiązującymi zasadami bezpieczeństwa w tym ruchu.</p> <p>Obwiniony ma stałe dochody, wobec czego Sąd zasądził od niego koszty sądowe, uznając, że nie powinny być przerzucane na ogół podatników.</p> </div>