II W 1637/20

Sądy powszechne2020-09-29

Sygnatura

II W 1637/20

Data orzeczenia

2020-09-29

Rodzaj

DECISION

Sędziowie

Beata Studzińska (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt II W 1637/20 <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> Dnia 29 września 2020 r. Sąd Rejonowy Gdańsk- Północ w Gdańsku , II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Studzińska Protokolant: osobiście po rozpoznaniu wniosku oskarżyciela publicznego, o ukaranie  J. B. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 59;art. 59 § 2)">art. 59 § 2 k.p.w.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.p.w.</a> postanawia: odmówić wszczęcia postępowania w sprawie o wykroczenie z art. 54 k.w. w zw. z § 17 ust. 1 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.05.2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń , nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii , przeciwko J. B. polegające na tym że: w 31 maja 2020 roku ok. godz. 21:00 w G. na ul. (...) w miejscu ogólnodostępnym nie zastosował się do obowiązku zakrywania – przy pomocy odzieży lub jej części, maski maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego – ust i nosa oraz przemieszczając się pieszo poruszał się w odległości mniejszej niż 2 metry od drugiej osoby </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Obwiniony J. B. stanął pod zarzutem popełnienia opisanego wyżej wykroczenia z art. 54 k.w. w zw. z § 17 ust. 1 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.05.2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń , nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii . Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.</a> nie wszczyna się postępowania , a wszczęte umarza , gdy czyn nie zawiera znamion wykroczenia . Art. 54 k.w. dotyczy naruszenia przepisów porządkowych. Zgodnie z tym przepisem kto wykracza przeciwko wydanym z upoważnienia ustawy przepisom porządkowym o zachowaniu się w miejscach publicznych, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany . Typizacja czynów zabronionych w myśl zasady nullum crimen sine lege scripta musi następować w ustawie ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 1)">art. 42 ust 1 Konstytucji RP</a> ). Przepisy niższej rangi mogą jedynie doprecyzować regulację ustawową. Jak wynika ze zwrotu „wydanym z upoważnienia ustawy” sankcją objęte są jedynie normy zawarte w rozporządzeniach lub aktach prawa miejscowego , gdyż tylko te akty wydawane są na podstawie ustaw . Jeżeli zatem nakazy lub zakazy wynikając z innych aktów normatywnych , np. zarządzeń ministrów, uchwał Rady Ministrów i sprawca narusza te zakazy lub nakazy – nie podlega sankcji z art. 54 k.w. Trybunał Konstytucyjny w wyroku w z 8.7.2003 r. (P 10/02, OTK-A 2003, Nr 6, poz. 62) stwierdził, że ww. przepis w zakresie, w jakim przewiduje wymierzanie kary grzywny za naruszenie przepisów porządkowych, stanowionych przez organy samorządu terytorialnego, jest zgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 1)">art. 42 ust. 1 Konstytucji RP</a>. Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 54)">art. 54</a> k.w. odsyła do przepisów mających podstawę ustawową ("wydanych na podstawie ustawy"). Odesłanie zawarte w zaskarżonym przepisie obejmuje zatem wyłącznie przepisy podustawowe. Zdaniem TK, jeżeli przepisy porządkowe zostały wydane przez właściwy organ w ramach jego kompetencji, we właściwym trybie, nie ma powodu do niepokoju. Sądy, stosując ten przepis, powinny zatem zawsze badać te okoliczności, a także to, czy wydane przepisy porządkowe są zgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją RP</a> (por. też wyr. SN z 9.6.2005 r., V KK 41/05 , OSNKW 2005, Nr 9, poz. 83 ) . Komentowany przepis może znaleźć zastosowanie wówczas, gdy sprawca narusza przepisy porządkowe, które nie wykraczają poza granice upoważnienia ustawowego . W przeciwnym wypadku, gdy przepisy porządkowe nie zostały przekazane do unormowania w akcie podstawowym, nie korzystają z ochrony zapewnianej przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 54)">art. 54</a> k.w. ( por. P. Kozłowska-Kalisz, w: M. Mozgawa, Kodeks wykroczeń, 2009, s. 196 ) . W szczególności przepisy represyjne o charakterze blankietowym powinny jednoznacznie określać zakres przepisów, do których odsyłają; ten zaś musi ściśle mieścić się w konstytucyjnych granicach kompetencji prawotwórczych organów władzy publicznej . Odesłanie owo nie może dotyczyć przepisów wydawanych na podstawie ustaw, jeżeli zakres upoważnień ustawowych do ich wydania narusza konstytucyjne zasady stanowienia aktów podustawowych (wyr. TK z 8.7.2003 r., P10/02 , OTK-A 2003, Nr 6, poz. 62). W realiach niniejszej sprawy obowiązki, które miał naruszyć obwiniony, przewidziane w § 17 i § 18 rozporządzenia Rady Ministrów - nie zostały powiązane w tym akcie prawnym z możliwością pociągnięcia osób naruszających zakazu lub nakazy do odpowiedzialności za wykroczenie. Ustawodawca nie wskazał wyraźnie , że są to czyny zabronione pod groźbą kary jako wykroczenia . Nie odesłał w szczególności do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 54)">art. 54</a> k.w. , ani nawet to trybu postępowania w sprawach o wykroczenia . Nie ma tym samym przekonującej podstawy do uznania , że nieprzestrzeganie tych obowiązków obwarowane jest sankcją karną przewidzianą przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeks wykroczeń</a> . Za wnioskiem tym przemawia dodatkowo argument, że naruszenie obowiązków przewidzianych w tym akcie prawnym może prowadzić do odpowiedzialności na podstawie przepisów prawa administracyjnego . Regulacji § 17 i § 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii nie sposób uznać również za „przepisy porządkowe o zachowaniu się w miejscach publicznych” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082341570" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 (rozdział 8 art. 54)">art. 54</a> k.w. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082341570" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 (art. 46 a;art. 46 b;art. 46 b pkt. 1;art. 46 b pkt. 2;art. 46 b pkt. 3;art. 46 b pkt. 4;art. 46 b pkt. 5;art. 46 b pkt. 6;art. 46 b pkt. 8;art. 46 b pkt. 9;art. 46 b pkt. 10;art. 46 b pkt. 11;art. 46 b pkt. 12)">art. 46a i art. 46b pkt 1–6 i 8–12 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi</a> ( Dz.U. z 2019 r. poz. 1239 z późniejszymi zmianami ). Odpowiedzialność wykroczeniowa za nieprzestrzeganie nakazów i zakazów przewidzianych w przepisach o zapobieganiu chorobom zakaźnym lub o ich zwalczaniu została jednak w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082341570" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 (rozdział 8 art. 116;rozdział 8 art. 116 § 1)">art. 116 § 1</a> k.w. ograniczona do osób chorych lub podejrzanych o chorobę , osób stykających się z takimi osobami oraz nosicieli zarazków  . Taki przypadek nie zachodził w niniejszej sprawie. Nadto dobrem chronionym poprzez nakazy i zakazy ustanowione w tymże rozporządzeniu jest zdrowie publiczne , a nie porządek i spokój publiczny wskazany w tytule <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082341570" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 (rozdział 8)">rozdziału VIII</a> Kodeku wykroczeń , w którym stypizowano wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082341570" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 (rozdział 8 art. 54)">art. 54</a> k.w. Dodatkowo wskazać trzeba , że odesłania ustawowe do wydawania „przepisów porządkowych” posługują się wyraźnie taką tych przepisów ( zob. np. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900160095" title="Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz. U. z 1990 r. Nr 16, poz. 95 (art. 40;art. 40 ust. 3;art. 41;art. 41 ust. 2;art. 41;art. 41 ust. 3)">art. 40 ust. 3, art. 41 ust. 2 i art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym</a> – Dz. U. z 2020 r., poz. 713, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20090310206" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie - Dz. U. z 2009 r. Nr 31, poz. 206 (art. 60)">art. 60 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie</a> - Dz. U. z 2019 r., poz. 1464, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030860789" title="Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789 (art. 59;art. 59 ust. 8)">art. 59 ust. 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym</a> – Dz. U. z 2020 r., poz. 1043 ) . W odesłaniu do wydania przepisów omawianego rozporządzenia, nie zostało zaś wskazane, że w tym akcie prawnym mają być ustanowione „przepisy porządkowe”. Mając na uwadze, należało odmówić wszczęcia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.</a> Czyn zarzucany obwinionemu nie zawiera bowiem znamion czynu zabronionego jako wykroczenie.  SSR Beata Studzińska </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> (...) (...) <dl> <dt>-</dt> <dd> (...), </dd> </dl> (...)  (...) (...) (...) (...)  (...) (...)  (...) (...) (...) (...) (...) (...). (...) (...) (...)  (...) </div>