II GSK 2189/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia del. WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1979/20 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z 17 lutego 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1979/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zaskarżoną w tej sprawie do Sądu ww. decyzją z [...] lipca 2020 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też Organ, UP RP), działając na podstawie przepisów art. 245 ust. 1 pkt 1 oraz art.1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3, pkt 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 776 ze zm., dalej Pwp), po rozpoznaniu wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej też zgłaszający, skarżąca spółka, strona) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] listopada 2019 r. o odmowie udzielenia zgłaszającemu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny Salon gier na automatach, utrzymał tę decyzję w mocy. Wskazany znak Salon gier na automatach - jako znak towarowy słowno-graficzny - został zgłoszony do ochrony w dniu [...] czerwca 2019 r. pod numerem [...] do oznaczania następujących towarów i/lub usług w klasach: kl.28: gry elektroniczne inne niż telewizyjne; gry automatyczne inne niż na żetony oraz inne niż telewizyjne; gry towarzyskie, gry zręcznościowe, bilardowe; zabawki; urządzenia do gier elektronicznych innych niż telewizyjne; urządzenia służące rozrywce nie zawarte w innych klasach; elektrotechniczne i elektroniczne urządzenia losujące do przeprowadzania gier liczbowych, loterii, videoloterii, zakładów wzajemnych, lottomaty, automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych przez wrzucenie monety lub żetonu, automaty do gier hazardowych, zdrapki do gier loteryjnych, żetony do gier; urządzenia do gier hazardowych; kl.38: zapewnianie dostępu do witryn internetowych z grami hazardowymi i zwykłymi; udostępnianie forów online do komunikacji w dziedzinie gier elektronicznych; transmisja materiałów wideo, filmów, obrazów, tekstu, zdjęć, gier, treści generowanych przez użytkownika, treści audio i informacji za pośrednictwem Internetu; kl.41: organizowanie i prowadzenie gier liczbowych, hazardowych, losowych, organizowanie i prowadzenie loterii pieniężnych, loterii zdrapkowych, videoloterii, zakładów wzajemnych, obsługa gier w systemie on-line w sieci informatycznej; usługi związane z organizowaniem i prowadzeniem salonów gier hazardowych, kasyn, dyskotek, sal kinowych, klubów edukacyjnych i rozrywkowych nocnych klubów; usługi kasyn udostępnionych online, poprzez Internet i Intranet; obsługa komputerowych salonów gier; usługi w zakresie edukacji i rozrywki, usługi rozrywkowe w dziedzinie gier komputerowych, gier video, gier interaktywnych; udostępnianie i obsługa gier komputerowych, gier video, gier interaktywnych w trybie on-line, organizowanie konkursów, zawodów i turniejów, w tym pomiędzy uczestnikami gier komputerowych, prowadzenie klubów gier komputerowych, hazardowych, gier video, gier interaktywnych, usługi wydawnicze, publikacje elektroniczne on-line; działalność sportowa i rekreacyjna, organizowanie zawodów sportowych, organizowanie i prowadzenie wyścigów konnych; obsługa urządzeń sportowych; nauka jazdy konnej; organizowanie imprez piknikowo-festynowych (wystawy, jarmarki, konkursy); imprezy dla dzieci, jazda konna; współtworzenie i tworzenie telewizyjnych programów, rozrywkowych, filmów, wypożyczanie urządzeń do gier losowych, produkcja programów radiowych i telewizyjnych, organizowanie wystaw z dziedziny kultury lub edukacji rozrywka (widowiska), organizacja i prowadzenie koncertów, organizacja imprez kulturalnych, muzycznych, rozrywkowych; organizowanie loterii, konkursów edukacyjnych i rozrywkowych; organizowanie konkursów, zjazdów, seminariów, kongresów, szkoleń, pokazy praktycznego kształcenia, nauczanie, organizowanie obozów sportowych, organizowanie wydarzeń z dziedziny kultury lub edukacji, organizowanie i prowadzenie warsztatów, usługi w zakresie sportu i kultury, publikowanie, edycja i dystrybucja książek, wydawnictw, gazet, tekstów, periodyków i elektronicznych mediów, obsługa publikacji elektronicznych online, dostarczanie publikacji elektronicznych online, publikacja książek elektronicznych i czasopism online, usługi publikacji elektronicznej, publikacja i wydawanie informacji o edukacji, imprezach, hazardzie, rozrywce, rekreacji, także przez sieci danych lub w połączeniu z usługami świadczonymi online. Zgłaszający podniósł w szczególności, że ze względu na rygory i zakaz reklamy hazardu twardego prowadzenie działalności przez zgłaszającego może być oznaczane jedynie jako salon gier na automatach; zgłaszający jest jedynym w Polsce podmiotem uprawnionym do prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej świadczenie gier hazardowych pod nazwą Salon gier na automatach, osoby korzystające z nabycia usług i towarów oferowanych pod tym znakiem dokładnie wiedzą o oferowaniu ich wyłącznie przez zgłaszającego, zgłoszony znak wskazuje na pochodzenie usług wyłącznie z jego przedsiębiorstwa i jest wyłącznie z nim kojarzony. Natomiast w ocenie organu - biorąc pod uwagę ogólne wrażenie całego oznaczenia, jego wartość znaczeniową i jedynie ubogą słowno-graficzną prezentację - oznaczenie nie posiada znamion indywidualizujących, które mogłyby zapewnić jednolite skojarzenia odbiorcom, że towary i usługi nim oznaczone pochodzą od jednego zawsze tego samego przedsiębiorcy, w tym przypadku od zgłaszającego; w całościowym odbiorze znak będzie postrzegany przede wszystkim jako informacja o rodzaju oferowanych towarów i usług, nie zaś jako wyróżnik podmiotu je oferującego. Zgłoszony znak pozbawiony jest jakichkolwiek charakterystycznych elementów graficznych oraz nie występują inne elementy słowne, które mogłoby zdeterminować w całościowej ocenie element opisowy znaku. Sporne oznaczenie jest również oznaczeniem niedystynktywnym, czyli nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone (art. 1291 ust 1 pkt 2 Pwp). Biorąc zaś pod uwagę ogólne wrażenie całego oznaczenia, jego wartość znaczeniową i ubogą prezentację, oznaczenie to nie posiada znamion indywidualizujących, które mogłyby zapewnić jednolite skojarzenia odbiorcom, że towary i usługi pochodzą od jednego zawsze tego samego przedsiębiorcy, w tym przypadku od zgłaszającego. Nie każdy bowiem odbiorca jest uczestnikiem gier liczbowych bądź loterii pieniężnych i może identyfikować przedmiotowy zwrot z określonym podmiotem. Ponadto, zdaniem organu, monopol Państwa dotyczący działalności hazardowej przekazany do wykonywania spółce A. nie stanowi podstawy do monopolizowania przez tę spółkę (zgłaszającego) oznaczeń ogólnoinformacyjnych, które powinny pozostać w domenie publicznej. WSA w Warszawie oddalił skargę na powyższą decyzję. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że wykonywanie monopolu w zakresie prowadzenia działalności m.in. w zakresie gier na automatach poza kasynem gry powierzone zostało skarżącej spółce (zgłaszającemu A. sp. z o.o.), z czego skarżąca wywodzi również prawo do zmonopolizowania nazwy własnej prowadzonej działalności w formie znaku towarowego Salon gier na automatach, skoro charakter świadczonych usług i towarów opatrzonych znakiem jest objęty monopolem Państwa, przyznanym wyłącznie zgłaszającemu, który jest jedynym w Polsce podmiotem uprawionym do prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej świadczenie gier hazardowych pod nazwą salon gier na automatach. przesłanek modyfikujących zasady udzielania prawa ochronnego na sporny znak wynikające z ustawy Pwp i stanowiące W ocenie Sądu takie założenie - jako przesłanka ubiegania się o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy - jest błędne, gdyż ustawa o grach hazardowych (Ugh) określa warunki urządzania gier hazardowych i zasady prowadzenia działalności w tym zakresie (...), przy czym grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach (por. art. 1 ust. 1 i 2 Ugh), i nie pozostaje w jakiejkolwiek relacji merytorycznej czy funkcjonalnej z uregulowaniami ustawy Prawo własności przemysłowej (Pwp), której przepisy tworzą samodzielną płaszczyznę prawną rejestracji znaku towarowego (udzielenia prawa ochronnego). W szczególności brak podstaw, żeby w ustawie Ugh dopatrywać się dla Organu prawną podstawę jego działania w sprawie zgłoszenia przez skarżącą spółkę spornego znaku do ochrony. Podkreślany przez skarżącą spółkę monopol Państwa dotyczy działalności skarżącej na rynku gier hazardowych, a nie oznaczania tej działalności i towarów/usług, które działalność ta kreuje, konkretną nazwą, nawet gdy ta nazwa jest wymieniona w przepisie ustawy Ugh dotyczącym uregulowania tej działalności, jako miejsce jej prowadzenia/wykonywania, tj. w salonie gier na automatach (por. ww. art. 5 ust. 1 i 1c Ugh). Z przepisów ustawy Ugh nie wynika, żeby skarżąca mogła wywodzić dodatkowe uprawnienia w zakresie przyznania prawa ochronnego na zgłoszone do ochrony w charakterze znaku towarowego oznaczenie Salon gier na automatach. Monopol na prowadzenie działalności nie oznacza automatycznie monopolu na nazwę tej działalności/usług w sensie znaku towarowego. Przepisy ustawy Ugh nie tworzą dla skarżącej spółki w tym zakresie żadnych przywilejów czy uproszczeń. Standard badania dochodzonej ochrony na zgłoszony znak wyznaczają w postępowaniu przed Organem wyłącznie przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej (Pwp), które mają charakter uregulowań bezwzględnie obowiązujących. Odmawiając udzielenia prawa ochronnego Organ prawidłowo wskazał na jego ogólnoinformacyjne i opisowe znaczenie, gdyż w całościowym odbiorze będzie ono dla konsumentów w pierwszej kolejności informacją o rodzaju produkowanych towarów/świadczonych usług, a nie wskazaniem konkretnego podmiotu je oferującego. Organ prawidłowo ocenił sporne oznaczenie jako niedystynktywne dla zgłoszonych towarów i usług, skoro jest ono wyłącznie nośnikiem informacji o tych towarach i usługach, a nie o zródle ich komercyjnego pochodzenia, składając się też wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. Tym samym jako przydatne do opisu towaru/usługi powinno pozostać dostępne dla wszystkich uczestników obrotu gospodarczego. Spółka zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie: I. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 261 p.w.p., § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu działania UPRP w zw. z art. 262 p.w.p. w zw. z art. 129 1 ust. 1 p.w.p.; art. 7, art. 8; art. 77 § 1, art. 75 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 i 257 p.w.p. - poprzez niedostrzeżenie przez Sąd I instancji, że Urząd Patentowy RP naruszył ww. przepisy postępowania wskutek nieprzeprowadzenia należytej kontroli działalności Urzędu Patentowego RP, co skutkowało oddaleniem skargi pomimo istnienia podstaw do jej uwzględnienia; b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art.1291 ust. 1 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w oddaleniu skargi Skarżącego, pomimo iż zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i co szczegółowo zostało uzasadnione w skardze do WSA; c) art. 3 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, dalej jako p.u.s.a. poprzez zaniechanie rozpoznania zasadniczych zarzutów skargi na decyzję Urzędu Patentowego, w następstwie czego decyzja ta nie została poddana kontroli pod względem jej zgodności z prawem, co miało istotny wpływ na wynik sprawy: d) art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 261 p.w.p., § 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu działania UPRP w zw. z art. 262 p.w.p. w zw. z art. ust. 1 pkt 1 p.w.p., art. 5 ust. 1 i 1c, art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 29.11.2009 r.o grach hazardowych (dalej jako u.g.h.) - poprzez nienależytą kontrolę działalności Urzędu Patentowego RP, przejawiającą się w zaakceptowaniu niezastosowania przepisu art. 6 k.p.a. przez Urząd Patentowy RP, polegającego na dokonaniu ustaleń w zakresie zmonopolizowania oznaczenia "salon gier na automatach" w związku z przyznaniem A. sp. z o.o. monopolu w zakresie działalności hazardowej w zakresie gier na automatach i błędnym przyjęciu, że ww. okoliczność pozostała bez wpływu w przedmiocie rejestracji znaku towarowego; e) art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi przez WSA, pomimo naruszenia przez Urząd Patentowy art. 7; art. 77 § 1, art. 75 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. art. 5 ust. 1 i 1c u.g.h. mającego wpływ na wynik sprawy uzasadniającego uchylenie decyzji Urzędu Patentowego poprzez błędne przyjęcie, że nazwa salon gier na automatach jest oznaczeniem, które może być używane przez inne podmioty niż A. sp. z o.o.; f). art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji naruszenia przez UPRP przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, a mianowicie poprzez: (i) przyjęcie, iż UPRP prawidłowo ocenił, iż znak towarowy [...] nie posiada charakteru odróżniającego względem oznaczanych towarów, i składa się wyłącznie z elementów opisowych; podczas, gdy należy dokonać analizy całościowej oceny zdolności odróżniającej spornego znaku w formie zgłoszonej do ochrony, nie tylko jak to zrobił Organ i Sąd i oparł analizę na warstwie słownej, bez dokonania oceny części graficznej Znaku: kolory, czcionka liter, zróżnicowana stylistyka liter w poszczególnych wyrazach oraz rozmieszczenie wyrazów; Organ nie zbadał ww. elementów, skupiając się wyłącznie na znaczeniu słownym wyrazów; (ii) przyjęcie, iż UPRP prawidłowo ocenił, iż odbiorca znaku - gracz udający się do salonu gier i podlegający weryfikacji w celu dopuszczenia do gry, czyli osoba o szczególnie wnikliwej percepcji - nie rozpozna Znaku i źródła jego pochodzenia; g) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez niestwierdzenie naruszenia przez UPRP przepisu art. 8 k.p.a. pomimo rozstrzygnięcia sprawy w sposób odbiegający bez uzasadnionej przyczyny od dotychczasowej praktyki organu rozstrzygania spraw analogicznych pod względem faktycznym i prawnym; h) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i 4, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niestwierdzenie naruszenia przez UPRP przepisów art. 7, art. 77 § 1 i 4, art. 107 § 1 i 3 k.p.a., a to poprzez uznanie nieistniejącego stanu prawnego polegającego na przyjęciu założenia, że u.g.h. przyznająca Skarżącemu monopol może się zmienić, w związku z czym oznaczenie "salon gier na automatach" powinno przysługiwać i innym podmiotom, podczas gdy orzekanie powinno opierać się na stanie prawnym i przepisach istniejących w dacie zgłoszenia znaku towarowego, przyznających Skarżącemu monopol i wyłączne uprawnienie do posługiwania się oznaczeniem salon gier na automatach; i) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zawierającego należycie wskazanej podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia, tj. w zasadzie poprzestanie na wyrażeniu aprobaty i powtórzeniu stanowiska organu, bez konkretnego odniesienia się do zarzutów skargi, które kwestionowały takie stanowisko, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; j) art. 106 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt.l lit. c p.p.s.a., art. 7, 8, 11, 77 §1 i §4, 80, art. 107 §1 i §3 kpa w zw. z art. 252 PWP poprzez oddalenie skargi i niezbadanie przez Sąd dowodów zawartych w aktach sprawy w kwestii rozpoznawalności i powszechnej znajomości Znaku (liczba punktów sprzedaży, graczy, łączenie Znaku ze Skarżącym), braku odniesienia się w sposób wnikliwy do zgłoszonych przez Skarżącą w toku postępowania przed Urzędem twierdzeń i dowodów w zakresie podwyższonego stopnia rozpoznawalności Znaku, która to wysoka rozpoznawalność niweluje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów opatrzonych Znakiem; k) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niedokonanie przez Sąd analizy zarzutów wskazanych w skardze polegających nieuwzględnieniu badania kręgu odbiorców Znaku, w szczególności brak wyjaśnienia, że odbiorcy w celu nabycia usług opatrzonych Znakiem przechodzą proces rejestracji, z podaniem danych osobowych i uzyskaniem informacji nt przedsiębiorstwa Skarżącej świadczącego usługi gier na automatach, co eliminuje ryzyko pomyłek i ma znaczenie dla określenia źródła pochodzenia usług od przedsiębiorcy; II. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj.: a) art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p. w zw. z art. 129 1 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i 4 p.w.p., przejawiające się w zaakceptowaniu dokonanej przez Urząd Patentowy RP błędnej wykładni tych przepisów, polegającej na uznaniu, że znak słowno-graficzny "Salon gier na automatach" nie jest posiada dostatecznych walorów odróżniających i powołaniu tej wykładni jako własnej; b) art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie, wyrażające się w przyjęciu - przy ocenie opisowego charakteru elementu "salon gier na automatach" - wadliwego modelu przeciętnego odbiorcy usług hazardowych, który odbiega od unijnym modelu należycie poinformowanego, uważnego i racjonalnego konsumenta; c) art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. poprzez błędną interpretację wyrażającą się w pominięciu, przy ocenie zdolności odróżniającej oznaczenia, realiów obrotu oznaczanymi towarami i usługami obowiązującymi na terenie RP. W związku z powyższym wniosła o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a także o zasądzenie od Urzędu Patentowego na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż podniesione w niej zarzuty są nieusprawiedliwione, a argumentacja na ich poparcie okazała się nietrafna. Zgodnie z przepisem art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Skarżący kasacyjnie zgłosił liczne zarzuty procesowe oraz naruszenia przepisów prawa materialnego, przy czym duża część tych zarzutów powtarza się oraz nie dotyczy istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na sporne oznaczenie stanowiły przepisy art. 1291 ust.1 pkt. 2, 3 i 4 p.w.p., gdyż ustalono w toku postępowania administracyjnego, że oznaczenie słowne salon gier na automatach nie nadaje się do odróżniania w obrocie usług dla których zostało zgłoszone i składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania rodzaju towaru lub usług. Organ ustalił stan faktyczny, który został prawidłowo zaakceptowany przez Sąd I Instancji i który w zasadzie nie został skutecznie zakwestionowany przez skarżącego i przeciwko któremu zostały podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Administracyjnego, które okazały się nietrafne . Opis i ocena spornego oznaczenia w zakresie jego zdolności odróżniającej w rozumieniu art. 1291 ust.1 pkt.2, 3, 4 p.w.p., dokonana przez Urząd Patentowy i potwierdzona przez Sąd I instancji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi poważniejszych zastrzeżeń. Zarówno znaczenie słów użytych w tym oznaczeniu. jak również bardzo skromna szata graficzna w postaci układu przestrzennego słów i kolorowej czcionki, nie nadają temu oznaczeniu dystynktywności. Należy w tym miejscu zauważyć, że sporne oznaczenie zostało zgłoszone dla towarów i usług kategorii 28 i 41, czyli głownie dla gier na automatach, przy czym nie tylko dla gier hazardowych na automatach, które są reglamentowane przez prawo – ustawę o grach hazardowych, ale również gier na automatach zręcznościowych, które nie są objęte tą ustawą i mogą być prowadzone przez wszystkie podmioty gospodarcze bez ograniczeń. Dlatego też powoływanie się przez stronę skarżącą na monopol Państwa na prowadzenie salonów gier na automatach i z tego tytułu przypisanie spornego oznaczenia wyłącznie stronie skarżącej należało uznać za błędne i nieuzasadnione. NSA podziela stanowisko Sądu I instancji, że przepisy ustawy o grach hazardowych (u.g.h.) określając warunki urządzania gier hazardowych i zasady prowadzenia działalności w tym zakresie, w tym gier losowych, zakładów wzajemnych gier w karty, gier na automatach (por. art. 1 ust. 1 i 2 u.g.h.), i nie pozostaje w jakiejkolwiek relacji merytorycznej czy funkcjonalnej z uregulowaniami ustawy Prawo własności przemysłowej (p.w.p.), której przepisy tworzą samodzielną podstawę prawną udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Brak jest podstaw, żeby w ustawie o grach hazardowych doszukiwać się podstawy prawnej zgłoszenia przez skarżącą spółkę spornego znaku do ochrony. Podkreślany przez skarżącą spółkę monopol Państwa dotyczy działalności skarżącej na rynku gier hazardowych, a nie oznaczania tej działalności konkretną nazwą, nawet gdy ta nazwa jest wymieniona w przepisie ustawy u.g.h. dotyczącym uregulowania tej działalności, jako miejsce jej prowadzenia tj. w salonie gier na automatach (por. ww. art. 5 ust. 1 i 1c u.g.h.). Zatem założenie strony skarżącej, że nazwa salon gier na automatach zgodnie z ustawą o grach hazardowych przynależy wyłącznie spółce A. jako monopoliście prowadzącemu działalność gier hazardowych na automatach poza kasynami i dlatego jest ona uprawniona wyłącznie do używania spornego oznaczenia na podstawie ustawy prawo własności przemysłowej, zostało skutecznie przez Sąd I instancji obalone. Nie ma bowiem żadnych przeszkód prawnych, aby tego oznaczenia używały inne podmioty nie prowadzące działalności na podstawie ustawy o grach hazardowych np. salony gier na automatach zręcznościowych. Podkreślenia wymaga, że wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, Sąd I instancji wnikliwie skontrolował zaskarżoną decyzję zarówno pod względem przestrzegania przez organ przepisów postępowania administracyjnego przy ustalaniu stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, jak i wszystkich istotnych okoliczności , które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a także dokonał prawidłowej wykładni i właściwie zastosował przepisy prawa materialnego - ustawy Prawo własności przemysłowej , a w szczególności art. 1291 ust.1 pkt. 2, 3 , 4 p.w.p. Nie mógł zatem naruszyć przepisów art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 261 p.w.p., § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu działania UPRP w zw. z art. 262 p.w.p. w zw. z art. 1291 ust. 1 p.w.p.; art. 7, art. 8; art. 77 § 1, art. 75 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 i 257 p.w.p. Nie został również naruszony przez Sąd I Instancji przepis art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż odniesiono się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do zasadniczych zarzutów skargi. Wskazanie na bezwzględne przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt.2 , 3 , 4 p.w.p. i należyte uzasadnienie wystąpienia tych przeszkód w niniejszej sprawie zwalniało organ z badania przesłanek używania przez stronę skarżącą przedmiotowego oznaczenia, a następnie zastosowanie przez Sąd I instancji przepisu art. 1291 ust.1 pkt.2 i 3 p.w.p. Jeszcze raz należy podkreślić, że zastosowanie powyższych przepisów prawa materialnego przez Sąd I instancji do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego nie mogło być skutecznie zakwestionowane przez skarżącego argumentami opartymi na ustawie o grach hazardowych, czy też powszechnym używaniem spornego oznaczenia przez stronę skarżącą w swojej działalności opartej na ustawie o grach hazardowych. Nadal funkcjonują salony gier zręcznościowych, prowadzone przez różne podmioty gospodarcze, które używają nazwy salon gier na automatach i strona skarżąca nie może zawłaszczyć tego oznaczenia na prawie wyłączności używania. W żaden sposób nie można zgodzić się z argumentacją strony skarżącej, że użycie w ustawie o grach hazardowych nazwy salon gier na automatach i powiązanie tej nazwy z automatami do gier hazardowych daje jej prawo wyłącznego używania tego oznaczenia w swojej działalności, a jednocześnie pozbawia inne podmioty do używania tej nazwy względem np. salonu gier na automatach nie objętych przepisami ustawy o grach hazardowych. To, że strona skarżąca powszechnie używa przedmiotowego oznaczenia w swojej działalności nie oznacza, że nabyła ona prawo wyłączne do jego używania z pozbawieniem innych podmiotów do używania tej nazwy, poza sferą objętą ustawą o grach hazardowych. Skoro wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy zostały uznane za nieusprawiedliwione, to brak było podstaw do uwzględnienia tej skargi kasacyjnej. Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.