III SA/Lu 59/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. – Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za czasowe zaprzestanie działalności leczniczej bez zachowania trybu określonego w art. 65a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Wojewoda L orzekł o nałożeniu na K.S., Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, kary pieniężnej w wysokości [...] zł za czasowe zaprzestanie działalności leczniczej w Oddziale [...] Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, bez zachowania trybu określonego w art. 65a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. W decyzji organ zamieścił pouczenie, że od decyzji tej służy prawo wniesienia odwołania do Ministra Zdrowia, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Decyzję doręczono stronie w dniu 12 listopada 2007 r. Na skutek wniesionego przez stronę odwołania Minister Zdrowia wydał w dniu [...] stycznia 2008 r. postanowienie nr [...], w którym stwierdził niedopuszczalność odwołania, uzasadniając rozstrzygnięcie, że zgodnie z art. 65b ust. 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej na decyzję w sprawie kary pieniężnej przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Minister Zdrowia stwierdził, że obecnie Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej może złożyć skargę na decyzję Wojewody do właściwego miejscowo sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, z uwagi na błędne pouczenie przez organ. W związku z powyższym K.S. pismami z dnia 8 stycznia 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadnił błędnym pouczeniem go przez Wojewodę co do możliwości wniesienia odwołania do Ministra Zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd postanawia o przywróceniu uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 3) we wniosku strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminowi, 4) jednocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu strona dopełni czynności, dla której określony był termin. Zgodnie natomiast z art. 88 ww. ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Podstawowym warunkiem zastosowania instytucji przywrócenia terminu jest istnienie, bieg i zakończenie biegu terminu do dokonania jakiejś czynności procesowej. Natomiast w przedmiotowej sprawie bieg terminu do wniesienia skargi nie rozpoczął się. W myśl art. 65b ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. nr 14, poz. 89 ze zm.) na decyzję w sprawie kary pieniężnej przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). Powyższe oznacza, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga wyczerpania określonego w przepisach proceduralnych regulujących postępowanie administracyjne, w którym został wydany kwestionowany akt, środka zaskarżenia. Decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. jest decyzją administracyjną, jednakże w świetle art. 65b ust. 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej stronie nie służy w tym przypadku odwołanie do organu wyższego stopnia, lecz skarga do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3 (tj. 14-dniowy termin na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, liczony od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu aktu), nie ma tutaj zastosowania, a więc strona go może się zwrócić z takim wezwaniem do organu w każdym czasie. Tak więc K.S. służy od decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. nie odwołanie do Ministra Zdrowia, a skarga do sądu administracyjnego, ale po uprzednim wezwaniu Wojewody do usunięcia naruszenia prawa; dopiero gdy Wojewoda udzieli odpowiedzi na takie wezwanie, stronie, w terminach określonych w art. 53 § 2 cyt. ustawy, będzie służyła skarga do sądu. Z uwagi na to, że takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Wojewody nie zostało przez skarżącego wystosowane, bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. nie rozpoczął się. W związku z tym w ocenie sądu do uchybienia terminu do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję w tej sprawie nie doszło. Dlatego też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy uznać za niedopuszczalny. W sprawie niniejszej nie nastąpiło więc uchybienie obowiązującego terminu i z tego względu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlega odrzuceniu z mocy art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów działając na podstawie art. 88 wyżej wskazanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.