V Ga 485/19

<p>Sygn. akt V Ga 485/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 września 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy, w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia Wiesław Kasprzyk,</p> <p>Sędziowie: Małgorzata Tomkiewicz, Maciej Rzewuski (spr.)</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. w Olsztynie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. R.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przy udziale interwenienta ubocznego <span class="anon-block">D. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda od wyroku <span class="anon-block">S. R.</span> w <span class="anon-block">O.</span>z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt V GC 2642/18</p> <p>I.  oddala apelację,</p> <p>II.  zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 900,00 (dziewięćset 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>Sędzia Małgorzata Tomkiewicz Sędzia Wiesław Kasprzyk Sędzia Maciej Rzewuski (del.)</p> <p>Sygn. akt V Ga 485/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 23 maja 2019 roku (sygn. akt V GC 2642/18) <span class="anon-block">S. R.</span>w <span class="anon-block">O.</span>oddalił powództwo <span class="anon-block">A. R.</span> przeciwko <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, a ponadto zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.151,32 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz oddalił wniosek interwenienta ubocznego <span class="anon-block">D. K.</span> o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.</p> <p>Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł powód, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie następujących przepisów:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 35;art. 35 ust. 1)">art. 35 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 38;art. 38 ust. 2)">art. 38 ust. 2 ustawy – Prawo przewozowe</a>,</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 51;art. 51 ust. 1)">art. 51 ust. 1 ustawy – Prawo przewozowe</a>.</p> <p>Na podstawie powyższych zarzutów apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz zmianę orzeczenia o kosztach postępowania przed Sądem I instancji, a ponadto zasądzenie kosztów procesu za postępowanie apelacyjne.</p> <p>Pozwany w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu za instancję odwoławczą.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jako niepodstawna, podlegała oddaleniu.</p> <p>Istota wniesionego środka odwoławczego sprowadzała się do próby przekonania Sądu odwoławczego, że pojęcie „listu przewozowego” zawartego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 ()">ustawie – Prawo przewozowe</a> można odnosić do wszelakiego rodzaju dokumentów transportowych, w tym dokumentów WZ, które zostały przedłożone do materiału dowodowego w niniejszej sprawie ze względu na brak legalnej definicji tego pojęcia, a nadto, że na przesyłce ciążyła opłata na rzecz przewoźnika, do której zapłaty zobowiązany jest odbiorca.</p> <p>Zgodnie z regulacją art. 35 wskazanej wyżej ustawy, przesyłkę towarową stanowią rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie jednego listu przewozowego lub innego dokumentu przewozowego, zwanego dalej także "listem przewozowym". W myśl art. 38 ustawy nadawca składa przewoźnikowi na przesyłkę towarową list przewozowy, a jeżeli przy danym rodzaju przewozu jest to powszechnie przyjęte, w inny sposób dostarcza informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu. W liście przewozowym nadawca zamieszcza:</p> <p>1) nazwę i adres nadawcy, jego podpis oraz określenie placówki przewoźnika zawierającej umowę;</p> <p>2) miejsce przeznaczenia przesyłki oraz nazwę i adres odbiorcy;</p> <p>3) określenie rzeczy, masy, liczby sztuk przesyłki, sposobu opakowania i oznaczenia;</p> <p>4) inne wskazania i oświadczenia, wymagane albo dopuszczone zgodnie z przepisami ze względu na warunki danej umowy lub sposób rozliczeń.</p> <p>Wymienienie tych elementów w katalogu zamkniętym oznacza, że za list przewozowy można uważać jedynie taki dokument, który zawiera elementy określone w art. 38 ustawy.</p> <p>Kwestia ta budzi wiele wątpliwości w judykaturze i doktrynie. W ramach linii orzeczniczych wykształciły się dwa poglądy – w pierwszym z nich przyjmuje się, że pojęcie „listu przewozowego” należy rozumieć ściśle, tj. listem przewozowym jest jedynie taki dokument, który posiada wszystkie elementy określone w art. 38 ustawy przewozowej. Taki pogląd wyrażono m.in. w wyroku <span class="anon-block">S. A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> z 22 marca 1991 roku (sygn. akt I ACr 21/91, OSAiSN 1992/1, poz. 9 str. 45), w którym jednoznacznie wskazano, iż nie stanowi listu przewozowego w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 ()">prawa przewozowego</a> karta drogowa, zaś przez kartę drogową należy rozumieć także kwit wagowy, WZ jak i każdy inny dokument, który nie spełnia wymogów listu. Drugi pogląd wyrażony m.in. przez <span class="anon-block">S. A.</span>w <span class="anon-block">B.</span>wskazuje, że skoro w przepisie art. 35 ust. 1 ustawy wyraźnie użyto sformułowania, iż inny dokument przewozowy w świetle ustawy jest uznawany również za list przewozowy, niczym nieuzasadnione jest ścisłe rozumienie tego pojęcia. Należy uznać, że będący w posiadaniu powoda handlowy dokument identyfikacyjny, jako inny dokument przewozowy odpowiada swą treścią listowi przewozowemu, bowiem znalazły się w nim wszystkie niezbędne elementy wymagane przepisami dla listu przewozowego (nazwa i adres nadawcy, jego podpis oraz określenie placówki przewoźnika zawierającego umowę, miejsce przeznaczenia przesyłki oraz nazwę i adres odbiorcy, określenie rzeczy, masy, liczby sztuk przesyłki) – tak w wyroku z dnia 6 marca 2015 roku, sygn. akt I ACa 867/14.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, rozpoznającego niniejszą sprawę za właściwy należy uznać pogląd SA w <span class="anon-block">B.</span>. Nie zmienia to jednak faktu, iż w niniejszej sprawie nie można było uznać dokumentu WZ przedstawionego przez powoda za list przewozowy. Pomimo faktu, iż znajdują tam się dane odbiorcy i nadawcy oraz dane ładunku (tj. art. 38 ust. 2 pkt 1-3) to zabrakło wskazania danych przewoźnika, a więc niezbędnego elementu określonego w art. 38 ust. 2 pkt 1. Potwierdziły to także zeznania świadka wskazującego, iż nie mieli pojęcia kim jest przewoźnik.</p> <p>Z tego powodu w niniejszej sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 51 ustawy przewozowej, bowiem odbiorca przyjął przesyłkę, lecz nie przyjął listu przewozowego (bowiem nigdy nie zaistniał).</p> <p>Z tych powodów Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, apelację oddalił. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Sędzia Małgorzata Tomkiewicz Sędzia Wiesław Kasprzyk Sędzia Maciej Rzewuski (del.)</p> </div>