IV Ca 203/20

<p>Sygn. akt IV Ca 203/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 30 września 2020 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Płocku IV Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym :</p> <p>Przewodnicząca: Sędzia Renata Wanecka (spr.)</p> <p>Sędzia Jarosław Pejta</p> <p>Sędzia Agnieszka Bilkiewicz</p> <p>Protokolant: Katarzyna Lewandowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020r. na rozprawie w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">P. J.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">I. J.</span> </p> <p>o podział majątku wspólnego</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy</p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Płocku z 26 czerwca 2019 r.</p> <p>sygn. akt I Ns 1722/15</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>oddalić apelację.</p> <p>sygn. akt IV Ca 203/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>We wniosku złożonym 28 września 2015r. <span class="anon-block">P. J.</span> domagał się ustalenia, że w skład majątku wspólnego wnioskodawcy i uczestniczki postępowania <span class="anon-block">I. J.</span> wchodzą nakłady poczynione z majątku wspólnego małżonków na nieruchomość położoną w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> nr 32a, <span class="anon-block">(...)-(...) P.</span>, stanowiącą jego majątek osobisty o wartości 10.000 zł; dokonania podziału majątku wspólnego poprzez zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki spłaty w kwocie 5.000 zł; zasądzenia od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego.</p> <p>W odpowiedzi na wniosek, <span class="anon-block">I. J.</span> wniosła o uwzględnienie w podziale majątku ruchomości, tj.: komputer stacjonarny, stołu i 6 krzeseł do jadalni, szafek kuchennych, mikrofalówki, lodówki, kuchenki gazowej. Wskazała, że jej zdaniem, wartość nakładów na nieruchomość wnioskodawcy wynosi 300.000 zł.</p> <p>Postanowieniem z 26 czerwca 2019r. Sąd Rejonowy w Płocku ustalił, że w skład majątku wspólnego byłych małżonków <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">I. J.</span> wchodzi komputer stacjonarny o wartości 2.000 zł, stół, stół i 6 krzeseł do jadalni o wartości 1.500 zł, szafki kuchenne o wartości 1.100 zł, mikrofalówka o wartości 300 zł, lodówka o wartości 300 zł, kuchenka gazowa o wartości 300 zł, a także, że strony poczyniły nakłady z majątku wspólnego małżonków na nieruchomość stanowiącą własność wnioskodawcy w wysokości 223.000 zł (punkt 1 - 2) i dokonał podziału majątku wspólnego byłych małżonków w ten sposób, że opisane w punkcie 1 ruchomości przyznał na wyłączną własność wnioskodawcy bez obowiązku spłat i dopłat na rzecz uczestniczki postępowania (punkt 4) oraz zasądził od <span class="anon-block">P. J.</span> na rzecz <span class="anon-block">I. J.</span> tytułem rozliczenia nakładów kwotę 101.577 zł płatną w dwóch ratach: pierwszą w wysokości 75.000 zł w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia, a drugą w wysokości 26.577 zł w terminie jednego roku od uprawomocnienia się orzeczenia (punkt 5);</p> <p>Powyższe postanowienie Sąd Rejonowy oparł na następującym stanie faktycznym:</p> <p>Wyrokiem z 6 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Płocku rozwiązał przez rozwód małżeństwo zawarte 9 lutego 1991 r. między <span class="anon-block">P. J.</span> a <span class="anon-block">I. J.</span>. Od dnia zawarcia małżeństwa małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.</p> <p>W tym czasie zgromadzili majątek wspólny, w skład którego wchodzi komputer stacjonarny o wartości 2.000 zł, stół i 6 krzeseł do jadalni o wartości 1.500 zł, szafki kuchenne o wartości 1.100 zł, mikrofalówka o wartości 300 zł, lodówka o wartości 300 zł, kuchenka gazowa o wartości 300 zł. Nadto <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">I. J.</span> ponieśli nakłady na budowę domu mieszkalnego w wysokości 223.000 zł.</p> <p>W skład majątku osobistego wnioskodawcy wchodzi nieruchomość położona w miejscowości <span class="anon-block">S.</span>, która została mu podarowana przez <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B.</span> małżonków <span class="anon-block">J.</span> 3 listopada 1991 r. <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">I. J.</span> w 1992 r. rozpoczęli na niej budowę domu. Zamieszkali w nim w 1995 r. Środki na budowę pochodziły z pracy <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">I. J.</span>, jak również były finansowane z kredytów i pożyczek przez nich zaciągniętych.</p> <p>W dniu 24 maja 2007 r. <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">I. J.</span> zawarli z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> umowę kredytu konsolidacyjnego na kwotę 62.511,70 zł na okres 120 miesięcy. Po ustaniu wspólności majątkowej <span class="anon-block">P. J.</span> dokonał wpłat tytułem spłaty kredytu w wysokości 19.843 zł.</p> <p>Dokonując oceny prawnej, Sąd Rejonowy odwołał się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 31;art. 31 § 1)">art. 31 § 1 kro</a>, zgodnie z którym z chwilą zawarcia małżeństwa, powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Wnioskodawczyni i uczestnik od chwili zawarcia małżeństwa pozostawali w ustroju małżeńskiej wspólności ustawowej, która ustała z dniem 28 grudnia 2013 r. W związku z powyższym zaktualizowała się konieczność wszczęcia postępowania o podział majątku wspólnego.</p> <p>Sąd Rejonowy przywołał także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 567;art. 567 § 3)">art. 567 § 3 kpc</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 688)">art. 688 kpc</a>, zgodnie z którymi, do postępowania o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące działu spadku i zniesienia współwłasności, a w szczególności przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 618;art. 618 § 2;art. 618 § 3)">art. 618 § 2 i § 3 kpc</a>. Sąd dokonując podziału majątku wspólnego w pierwszej kolejności ustala skład i wartość majątku podlegającego podziałowi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 684)">art. 684 kpc</a>). Co do zasady przedmiotem postępowania o podział majątku wspólnego jest majątek, który był objęty wspólnością majątkową i istniał w dacie jej ustania. Ruchomości i nieruchomości wchodzące w skład majątku w tej dacie muszą jednak istnieć w dacie dokonywania podziału, decydujące bowiem znaczenie dla rozstrzygnięcia mają okoliczności istniejące w dacie zamknięcia rozprawy.</p> <p>W zakresie składu i wartości majątku wspólnego stron, Sąd poczynił ustalenia na podstawie dokumentów złożonych przez wnioskodawcę i uczestniczkę, ich zeznań oraz na podstawie opinii biegłego sądowego. Sąd przyznał na wyłączną własność <span class="anon-block">P. J.</span> ruchomości, tj. komputer stacjonarny, stół i 6 krzeseł do jadalni, szafki kuchenne, mikrofalówkę, lodówkę, kuchenkę gazową - bez obowiązku spłat i dopłat na rzecz <span class="anon-block">I. J.</span>. Zarówno uczestniczka postępowania, jak i wnioskodawca zgodnie przychylili się do tego wniosku.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał również, że obowiązek zwrotu wydatków i nakładów poczynionych z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 45;art. 45 § 1;art. 45 § 1 zd. 1)">art. 45 § 1 zd. 1. kro</a>), spoczywa na każdym z małżonków. Zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny, roszczenie to wynosi połowę „wspólnego” nakładu, w wypadku gdy udziały małżonków są równe. Bezsporne między uczestnikami było, iż w czasie trwania ich związku małżeńskiego, na nieruchomości należącej do <span class="anon-block">P. J.</span> został wybudowany budynek, aktualnie spełniający funkcje mieszkalne, a także okoliczność, iż oboje partycypowali w kosztach budowy.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił wysokość nakładów na budowę domu, posiłkując się opinią biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości na kwotę 223.000 zł.</p> <p>Bezspornym pozostawało spłacenie po ustaniu małżeńskiej wspólności ustawowej przez wnioskodawcę kredytu obciążającego majątek wspólny w wysokości 19.843 zł. Dlatego też kwota wskazana w punkcie 5 postanowienia, została pomniejszona o połowę wartości spłaconych przez <span class="anon-block">P. J.</span> rat kredytu, po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej</p> <p>Wobec ustalenia wartości nakładów na kwotę 223.000 zł, Sąd Rejonowy orzekł, iż <span class="anon-block">P. J.</span> winien zwrócić <span class="anon-block">I. J.</span> kwotę 111.500 zł (223.000 zł x ½), pomniejszoną o przysługującą mu połowę wartości spłaconych rat kredytu (19.843 zł : 2 = 9 923 zł, a następnie 111.500 zł – 9 923 zł = 101.577 zł), tj. kwotę 101.577 zł.</p> <p>Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 kpc</a>, w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia – wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia.</p> <p> <span class="anon-block">P. J.</span> złożył wniosek o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty, motywując go trudną sytuacją finansową, w której się znajduje. Sąd Rejonowy uznał wniosek za zasadny, jednakże nie uwzględnił jego wniosku o rozłożenie świadczenia na okres 5 lat. Wnioskodawca od samego początku deklarował możliwość jednorazowej spłaty na rzecz uczestniczki w wysokości 75.000 zł. Ponadto <span class="anon-block">P. J.</span> pracuje od lat w Anglii i otrzymuje stały dochód. Dlatego też, w ocenie Sądu Rejonowego jest w stanie zapłacić drugą z rat w wysokości 26.577. zł w terminie jednego roku od uprawomocnienia się orzeczenia. Sąd Rejonowy wziął też pod uwagę również sytuację materialną uczestniczki. <span class="anon-block">I. J.</span> zarabia 1.630 zł netto, mieszka z córką, która również otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.630 zł. Córka ma na utrzymaniu małoletnie dziecko. Uczestniczka nie ma żadnych oszczędności, ani możliwości uzyskania kredytu. Pełnomocnik wnioskodawcy wielokrotnie podczas procesu wyrażał niezadowolenie wobec postawy uczestniczki.</p> <p>Sąd podkreślił również, że postępowanie w sprawie trwało tak długo, że wnioskodawca bez trudu mógł zgromadzić wymaganą kwotę, z czym powinien był liczyć się od chwili złożenia wniosku. Dlatego twierdzenie , że obecnie nie dysponuje on już deklarowaną kwotą, nie zasługuje na uwzględnienie, a rozłożenie należności na okres pięciu lat jest nie do pogodzenia z sytuacją uczestniczki, która musi przecież zapewnić sobie, córce i wnuczce jakieś mieszkanie w szybkim czasie.</p> <p>O kosztach postepowania Sąd Rejonowy orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a> podnosząc że uczestnicy byli w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania.</p> <p>Apelację od postanowienia złożył <span class="anon-block">P. J.</span>, zaskarżając je w punkcie 2 i 5 i zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie nieprawidłowej oceny dowodów oraz ustalenie istotnych okoliczności sprawy sprzecznych ze stanem faktycznym, a mianowicie, że pomoc finansowa matki wnioskodawcy nie miała wpływu na określenie wysokości nakładów na nieruchomość położoną w miejscowości <span class="anon-block">S.</span>, stanowiącą własność wnioskodawcy;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227;art. 232)">art. 227 i 232 kpc</a> poprzez nierozpoznanie wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z 24 listopada 2016r. m.in. w przedmiocie dopuszczenia dowodu z informacji uzyskanych przez <span class="anon-block"> (...) BANK S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o wypłatach na poczet konsolidacyjnego kredytu konsumenckiego, zaciągniętego przez strony celem uzyskania środków na remont w/w nieruchomości oraz wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań <span class="anon-block">A. J.</span> na okoliczność przekazania wnioskodawcy do jego majątku osobistego środków na zakup materiałów do budowy domu oraz kosztu wybudowania domu w stanie surowym.</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 236)">art. 236 kpc</a> poprzez nierozpoznanie przez Sąd wniosków dowodowych zgłoszonych przez wnioskodawcę przed zamknięciem rozprawy, co w efekcie uniemożliwiło ochronę interesów wnioskodawcy;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 kpc</a> przez jego niezastosowanie i ustalenie terminu spłaty należnej od wnioskodawcy bez uwzględnienia sytuacji majątkowej wnioskodawcy i bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie.</p> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty, apelujący wniósł o:</p> <p>- uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji,</p> <p>- ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez ustalenie, że to wnioskodawca w całości poniósł koszt nakładów na nieruchomość stanowiącą jego własność;</p> <p>- ewentualnie, z dalszej ostrożności procesowej, w wypadku zasądzenia na rzecz uczestniczki kwoty tytułem rozliczenia nakładów, o rozłożenie tejże kwoty na raty na okres 5 lat.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej 30 września 2020r. uczestniczka wniosła o oddalenie apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd II instancji akceptuje w całości istotne dla rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Rejonowego, przyjmując je za własne.</p> <p>Chybiony jest zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a>, odnoszący się do błędów w ustaleniach faktycznych, a zwłaszcza że nakłady na nieruchomość wnioskodawcy miałyby pochodzić również z majątku osobistego wnioskodawcy. Takie stanowisko wynika z twierdzenia apelującego, że dom został zbudowany ze środków pochodzących z darowizny poczynionej przez rodziców wnioskodawcy, przy czym nie ma na to żadnych dowodów. Sąd I instancji dopuścił dowód z zeznań <span class="anon-block">A. J.</span> (matki wnioskodawcy), która potwierdziła, że razem z mężem angażowali się w budowę domu, płacili wykonawcom i uczestniczyli w budowie.</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33;art. 33 pkt. 2)">art. 33 pkt. 2 kro</a>, osobisty majątek każdego z małżonków stanowią m.in. przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Taka postawa rodziców w stosunku do młodych małżonków w polskich warunkach kulturowych jest zwyczajowo przyjęta. Rodzice starają się o to, aby młodej rodzinie powodziło się dobrze i wspierają ją w takich staraniach jak zbudowanie sobie domu.</p> <p>Założenie to, skądinąd słuszne, musi niekiedy ustąpić w zetknięciu z konkretnymi dowodami, w szczególności z dokumentami prywatnymi pochodzącymi od darczyńcy. Rzecz w tym, że zaoferowane przez wnioskodawcę dowody na tę okoliczność to wyłącznie zeznania jego matki, a te są nazbyt ogólnikowe, by na ich podstawie wywodzić, jakimi przesłankami kierowali się rodzice <span class="anon-block">P. J.</span>, wspomagając budowę domu zarówno w formie finansowej, jak i poprzez osobisty udział w pracach budowalnych, przy czym nie padła jakkolwiek konkretna suma pieniężna, która miała być wydatkowana na ten cel. Z zeznań <span class="anon-block">A. J.</span> nie wynika również, aby ich intencją była pomoc skierowana wyłącznie do syna. Dlatego też Sąd Okręgowy podzielił w całości ocenę Sądu I instancji, że wnioskodawca nie wykazał, aby nakłady na jego nieruchomość w postaci wybudowania na nim domu stanowiły również jego majątek osobisty, jako darowizna ze strony rodziców wyłącznie na jego rzecz.</p> <p>Chybiony jest także zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227;art. 232)">art. 227 i 232 kpc</a>. Nie ma wątpliwości, że wysokość zasądzonego zwrotu z tytułu nakładów i wydatków, powinna być pomniejszona o połowę wydatków, jakie poniósł wnioskodawca po ustaniu wspólności majątkowej w związku ze spłaceniem przez niego części kredytu. Na rozprawie 13 maja 2019r. pełnomocnicy wnioskodawcy i uczestniczki oświadczyli zgodnie, że <span class="anon-block">P. J.</span> tytułem spłaty kredytu po ustaniu małżeńskiej wspólności ustawowej, poniósł wydatki w wysokości 19.843 zł. Ustalając stan faktyczny, Sąd Rejonowy przyjął taką właśnie sumę, wskazując, że jest to okoliczność bezsporna. Apelujący nie wyjaśnił, dlaczego to oświadczenie miałoby być niezgodne z rzeczywistym stanem wpłat dokonanych przez wnioskodawcę. Nie podniósł takich argumentów w apelacji, brak zatem podstaw do tego, aby ewentualnie uzupełniać postępowanie dowodowe w tym zakresie.</p> <p>Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 kpc</a> również nie zasługuje na uwzględnienie. Przez prawie całe postępowanie toczyły się negocjacje w sprawie ugodowego zakończenia sporu. Wnioskodawca proponował jednorazową spłatę dla uczestniczki w wysokości 75.000 zł. Wobec tego, Sąd Rejonowy słusznie założył, że wnioskodawca taką sumą dysponuje. Ponadto należy podkreślić, że postępowanie toczyło się od 2015 r., czyli od momentu złożenia wniosku o podział majątku wspólnego upłynęło pięć lat. To jest wystarczający czas na to, aby zgromadzić środki nawet na jednorazową spłatę dla uczestniczki. Dlatego w tej części postanowienie Sądu Rejonowego również jest prawidłowe.</p> <p>Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> </div>