II K 772/20

<p>Sygn. akt: II K 772/20</p> <p>PR 1 Ds <span class="anon-block"> (...)</span>.20</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 1 października 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz</p> <p>Protokolant st. sekr.sądowy Wojciech Rydzio</p> <p>w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum - Zachód w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N. G.</span> </p> <p>po rozpoznaniu dniach 15 września 2020r., 1 października 2020 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span>, s. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">E. z domu M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>1.  w okresie od 2004 r. do dnia 29 maja 2020 r., w <span class="anon-block">T.</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną <span class="anon-block">M. W.</span> w ten sposób, że wielokrotnie w różnych porach dnia i nocy wszczynał awantury, podczas których używał wobec niej słów wulgarnych, powszechnie uznanych za obelżywe, uderzał rękoma po całym ciele, szarpał za włosy, podduszał, niszczył sprzęty domowe, zakłócał spoczynek nocny i groził pozbawieniem życia, trzymając w ręku nóż kuchenny i wymachując nim w kierunku ww.,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> </p> <p>2.  w okresie od 2004 r. do dnia 29 maja 2020 r., w <span class="anon-block">T.</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad synem <span class="anon-block">A. W.</span> w ten sposób, że wielokrotnie w różnych porach dnia i nocy wszczynał awantury, podczas których używał wobec niego słów wulgarnych, powszechnie uznanych za obelżywe, uderzał go rękoma po całym ciele, zakłócał spoczynek nocny i groził pozbawieniem życia,</p> <p>tj. o czyn z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207§1a kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka: </strong> </p> <p>po zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> </p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, z tym ustaleniem, iż stanowiły one jeden czyn zabroniony z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">P. W.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 29 maja 2020 roku od godz. 08,00 do dnia 1 października 2020 roku do godz. 13,20 przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności ;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i § 4 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> na odległość mniejszą niż 5 (pięć) metrów na okres 3 (trzech ) lat;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1kk</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonymi <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> na okres 3 ( trzech ) lat,;</p> <p>V.  zwalnia oskarżonego z kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa;</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 772/20</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 §3 kpk</a> uzasadnienie ograniczono do rozstrzygnięcia o karze oraz innych konsekwencjach prawnych.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>1.  w okresie od 2004 r. do dnia 29 maja 2020 r., w <span class="anon-block">T.</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną <span class="anon-block">M. W.</span> w ten sposób, że wielokrotnie w różnych porach dnia i nocy wszczynał awantury, podczas których używał wobec niej słów wulgarnych, powszechnie uznanych za obelżywe, uderzał rękoma po całym ciele, szarpał za włosy, podduszał, niszczył sprzęty domowe, zakłócał spoczynek nocny i groził pozbawieniem życia, trzymając w ręku nóż kuchenny i wymachując nim w kierunku ww.,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> </p> <p>2.  w okresie od 2004 r. do dnia 29 maja 2020 r., w <span class="anon-block">T.</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad synem <span class="anon-block">A. W.</span> w ten sposób, że wielokrotnie w różnych porach dnia i nocy wszczynał awantury, podczas których używał wobec niego słów wulgarnych, powszechnie uznanych za obelżywe, uderzał go rękoma po całym ciele, zakłócał spoczynek nocny i groził pozbawieniem życia,</p> <p>tj. o czyn z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1 a)">art. 207§1a kk</a> </p> <p>Oskarżony, jak i obrońca, złożyli wniosek o wydanie wyroku skazującego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 kpk</a>. Zgodę na zaproponowaną przez nich karę wyraził prokurator oraz obecna na sali pokrzywdzona <span class="anon-block">M. W.</span>. Sąd pouczył oskarżonego o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 5)">art. 447§5 kpk</a>.</p> <p>Wobec powyższego na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 1 października 2020 roku, sygn. akt II K 772/20 po zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> i przyjęciu , iż czyny zarzucane oskarżanemu stanowiły jeden czyn zabroniony z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207§1 kk</a> Sąd wymierzył <span class="anon-block">P. W.</span> karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>Przestępstwo stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> jest zagrożone karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do lat 5.</p> <p>Sąd przy wymierzaniu kary miał na uwadze dyrektywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art.53 § 1 k.k.</a> a także cele prewencji indywidualnej jak i generalnej. Tym samym należało wziąć pod uwagę sposób postępowanie oskarżonego – użycie przemocy psychicznej i fizycznej w różnych formach wobec dwóch pokrzywdzonych przez okres objęty zarzutem.</p> <p>Na niekorzyść podsądnego sąd zważył fakt, że okres znęcania się nad pokrzywdzonymi wynosił aż 16 lat. Nadto swoim zachowaniem oskarżony zaatakował najważniejsze dobra prawnie chronione takie jak godność, cześć i zdrowie psychiczne oraz fizyczne pokrzywdzonych, a także ich nietykalność cielesną. Zachowania podsądnego były różnorodne, złośliwe, poniżające i się powtarzały. Świadczy to o fakcie, iż oskarżony czuł się bezkarny i miał świadomość swojej przewagi nad pokrzywdzonymi. Okoliczności popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego nie pozostawiają wątpliwości co do znacznej demoralizacji oskarżonego. Miał on bowiem wystarczająco wiele czasu na przemyślenie swojego zachowania oraz skorygowanie postępowania. Mimo tego, na przestrzeni 16 lat niewątpliwie powodował dotkliwe cierpienie psychiczne i fizyczne bliskich mu osób.</p> <p>Mając zaś na względzie cele prewencji generalnej, Sąd zwraca uwagę, że zjawisko przemocy w rodzinie jest obecnie w kraju jednym z najczęściej pojawiających się przestępstw. Pomimo nagłaśniania tej problematyki w mediach, tworzenia instytucji pozarządowych zajmujących się tym problemem, często, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach i na wsiach, zdarza się, że tego typu zachowania są tolerowane, a nawet akceptowane i nie wychodzą poza „cztery ściany”. Wyroki wydawane w takich sprawach winny, również swoją surowością, przyczyniać się kształtowania właściwej postawy społecznej, zgodnej z zasadą poszanowania godności, nienaruszalności dóbr prawnie chronionych każdego człowieka. Orzeczenia w tych sprawach winny też skłonić osoby stykające się z przemocą albo też osoby, które są jej świadkami (w tym sąsiadów, członków rodziny) do właściwej reakcji, a nie przemilczania owych faktów.</p> <p>Mając powyższe okoliczności na uwadze oraz uwzględniając zasady wymiaru kary zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 i nast. k.k.</a> - w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej – Sąd wymierzył <span class="anon-block">P. W.</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta ma uzmysłowić oskarżonemu jego naganne postępowanie, a przez to uzmysłowienie doprowadzić oskarżonego do powstrzymywania się od tego typu zachowań w przyszłości. Te okoliczności stanowią fundamenty prewencyjnego oddziaływania kary. Sąd orzekając odnośnie wymiaru kary oskarżonego, miał także na względzie okoliczność łagodzącą w postaci uprzedniej niekaralności oskarżonego. Fakt ten, nie może być jednak w ocenie Sądu przeceniany, a przede wszystkim nie może stanowić czynnika decydującego w zakresie orzeczenia o karze. Dolegliwość orzeczonej w niniejszej sprawie wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> kary pozbawienia wolności, nie przekracza w ocenie Sądu stopnia jego winy i uwzględnia znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a także bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego.</p> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 29 maja 2020 roku od godz. 8,00 do dnia 1 października 2020 roku do godz. 13,20 przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i § 4 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> na odległość mniejszą niż 5 metrów na okres 3 lat, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonymi <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> na okres 3 lat.</p> <p>Orzekając w przedmiocie powyższych środków, Sąd uwzględniał przede wszystkim stopień ryzyka powtórzenia w przyszłości podobnych zdarzeń, których dopuścił się <span class="anon-block">P. W.</span>. Sąd uznał, iż konieczne jest faktyczne odizolowanie oskarżonego od pokrzywdzonych i powstrzymanie go od kontaktu z nimi. Określając odległość, którą oskarżony winien zachować od pokrzywdzonych, Sąd ukształtował to w taki sposób, by wyeliminować ryzyko przekroczenia przez oskarżonego sfery dystansu intymnego w kontaktach pomiędzy nimi, a jednocześnie w taki sposób, by był on realny i możliwy do przestrzegania.</p> <p>Z uwagi na sytuację materialną oskarżanego, który obecnie opuścił jednostkę penitencjarną po uchyleniu tymczasowego aresztowania i w chwili obecnej nie ma innych dochodów, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> </div>