Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 100/20

Sądy powszechne2020-10-01
Sygnatura
I C 100/20
Data orzeczenia
2020-10-01
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Małgorzata Żelewska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 100/20</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 1 października 2020 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="204"/> <col width="507"/> </colgroup> <tr> <td> <p> Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Małgorzata Żelewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2020 r. w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p>o ustalenie</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu.</p> <p>Sygnatura akt: I C 100/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">M. K.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span> o ustalenie mu prawa do lokalu socjalnego.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że w trakcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego w postaci wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 13 listopada 2008r. w sprawie o sygnaturze I C 971/08 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 27 stycznia 2009r. został poinformowany przez Komornika sądowego, że spełnia przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 4)">art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów</a>. Komornik zawiadomił powoda o możliwości wystąpienia z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego w terminie sześciu miesięcy od zawiadomienia. Powód podniósł, że mieszka w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a poprzedni lokatorzy zostawili mu mieszkanie pod opieką 8 lat temu i wyjechali za granicę, nie informując o wyroku eksmisyjnym. Powód wskazał, że jest osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności, niezdolną do pracy i utrzymującą się z renty socjalnej w kwocie około 848 zł i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie około 215 zł. Nie stać go na wynajem mieszkania. Jako podstawę powództwa powód wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a>, a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 4)">art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a>.</p> <p> <em> <!-- -->(pozew k. 3-4)</em> </p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Odnosząc się do twierdzeń zawartych w pozwie pozwana wskazała, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> stanowi podstawę do orzekania w przedmiocie uprawnienia do lokalu socjalnego tylko w postępowaniu, którego przedmiotem jest orzeczenie eksmisji i nie stanowi odrębnej podstawy do ustalenia prawa do lokalu socjalnego. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 35 ustawy, lecz przepis ten jest przepisem intertemporalnym i znajduje zastosowanie do sytuacji, w których orzeczenie nakazujące opróżnienie lokalu zostało wydane przed 10 lipca 2001r. i niedopuszczalna jest jego wykładnia rozszerzająca. Samodzielną podstawą ustalenia istnienia prawa do lokalu socjalnego nie może być również przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a>, gdyż postępowanie o ustalenie nie może zmierzać do stworzenia nowej sytuacji prawnej i nałożyć na gminę obowiązku zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, gdyż wyrok w sprawie o ustalenie ma charakter deklaratoryjny, jedynie stwierdzający istniejący stan prawny czy istnienie uprawnienia. Jak podnosi pozwana ustawodawca w sposób wyczerpujący przewidział tryb i postępowanie, w którym może dojść do ustalenia prawa do lokalu socjalnego w postępowaniu o eksmisję. Ponadto, pozwana wskazała, że powód, który objął lokal za zgodą osób co do których wcześniej została orzeczona eksmisja, a więc nie posiadających tytułu prawnego, nie jest lokatorem w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 ()">ustawy o ochronie praw lokatorów</a>. Za nieudowodnioną pozwana uważa również sytuację materialną, rodzinną i osobistą powodów jako ewentualną przesłankę do ustalenia prawa do lokalu socjalnego.</p> <p> <em> <!-- -->(odpowiedź na pozew k. 46-48)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 13 listopada 2008r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I C 971/08 Sąd Rejonowy w Gdyni nakazał <span class="anon-block">U. S.</span> i <span class="anon-block">Z. S.</span>, aby opróżnili, opuścili i wydali <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span> lokal mieszkalny nr 4a znajdujący się w budynku położonym w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a także orzekł, że <span class="anon-block">U. S.</span> i <span class="anon-block">Z. S.</span> nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. W dniu 27 stycznia 2009r. Sąd zaopatrzył ww. wyrok zaoczny w klauzulę wykonalności.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: odpis wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 13 listopada 2008r. k. 50)</em> </p> <p>W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod sygnaturą Km 322/19 z wniosku wierzyciela <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> na podstawie ww. tytułu wykonawczego w postaci wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 13 listopada 2008r. wydanego w sprawie o sygnaturze I C 971/08 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 27 stycznia 2009r. Komornik sądowy <span class="anon-block">I. M.</span> zawiesiła postępowanie egzekucyjne na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 35;art. 35 ust. 4)">art. 35 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> i pouczyła powoda <span class="anon-block">M. K.</span>, że osoba uznana za osobę, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 4)">art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> w trakcie zawieszenia postępowania winna wystąpić z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego w terminie sześciu miesięcy od dnia zawiadomienia.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zawiadomienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego z dnia 6 września 2019r. k. 10, postanowienie o zawieszeniu k. 11)</em> </p> <p>Już po wydaniu ww. tytułu wykonawczego dłużnicy <span class="anon-block">U. S.</span> i <span class="anon-block">Z. S.</span> wydali powodowi <span class="anon-block">M. K.</span> klucze do ww. lokalu nr 4a przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: postanowienie o zawieszeniu k. 11)</em> </p> <p>Powód <span class="anon-block">M. K.</span> legitymuje się orzeczeniem ZUS o całkowitej niezdolności do pracy do dnia 29 lutego 2020r. W przeszłości powód legitymował się także orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności przyznanym do dnia 31 lipca 2005r. Powód utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie 848,60 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 215,84 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 26 stycznia 2016r. k. 6, orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z dnia 28 lipca 2003r. k. 7, decyzja ZUS z dnia 1 marca 2019r. k. 8, decyzja Prezydenta Miasta <span class="anon-block">G.</span> z dnia 27 października 2018r. k. 9)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie dowodów z dokumentów urzędowych przedstawionych przez strony. Oceniając wiarygodność zebranego materiału dowodowego należy wskazać, że wszystkie wymienione w ustaleniach stanu faktycznego dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych i zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art. 244 kpc</a> przysługują im domniemania autentyczności i prawdziwości, które w toku niniejszego postępowania nie zostały wzruszone przez żadną ze stron w trybie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 252)">art. 252 kpc</a>. Tym samym Sąd przyjął, że fakty urzędowo stwierdzone w tych dokumentach są zgodne z prawdą.</p> <p>W niniejszej sprawie powód domagał się ustalenia mu prawa do lokalu socjalnego, a jako podstawę swojego roszczenia wskazał przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 35)">art. 14 i 35 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 611). Zważyć jednak należy, iż strona pozwana zakwestionowała tak określoną podstawę żądania, podnosząc, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 35)">art. 35</a> powołanej powyżej ustawy ma charakter intertemporalny i znajduje zastosowanie tylko w przypadku, gdy orzeczenie nakazujące opróżnienie lokalu zostało wydane przed dniem 10 lipca 2001r., jak również wskazała, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a> nie może być samodzielną podstawą powództwa.</p> <p>W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie znajduje zastosowania przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 35)">art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a>. Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 35 ust. 1)">ust. 1</a> tego przepisu uprawnienie do lokalu socjalnego przysługuje jedynie osobie wskazanej w art. 14 ust. 4 ustawy, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy została objęta orzeczeniem sądowym, chociażby nieprawomocnym, nakazującym opróżnienie lokalu, lub ostateczną decyzją administracyjną, o której mowa w art. 34, a orzeczenie to lub decyzja nie zostały wykonane przed dniem wejścia w życie ustawy. Przedmiotowa ustawa weszła w życie w dniu 10 lipca 2001r., podczas gdy wyrok zaoczny, będący podstawą eksmisji, zapadł w dniu 13 listopada 2008r.</p> <p>Dalej należy podkreślić, iż co do zasady prawo do lokalu socjalnego przysługuje „byłemu lokatorowi”, a więc osobie, której uprzednio przysługiwał tytuł prawny do tego lokalu, lecz która następnie ten tytuł prawny utraciła. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem judykatury przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 15)">art. 14 i 15 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> (Dz.U. Nr 71, poz. 733) mają zastosowanie w sprawach o opróżnienie lokalu przeciwko osobom, które były lokatorami w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy (por. uchwała SN z dnia 15 listopada 2001r., III CZP 66/01, <span class="anon-block">L.</span>). W niniejszej sprawie strona powodowa – reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu – nie wykazała, że przysługiwał jej kiedykolwiek tytuł prawny do przedmiotowego lokalu. Z treści uzasadnienia postanowienia Komornika o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego wynika, że powód objął w posiadanie sporny lokal już po wydaniu wyroku eksmisyjnego. Powód powoływał się na umowę ustną zawartą z <span class="anon-block">U. S.</span> i <span class="anon-block">Z. S.</span>, wskazując, że osoby te wydały mu klucze do lokalu i wyraziły zgodę na zamieszkiwanie w nim powoda, niemniej w dacie wydania lokalu osobom tym nie przysługiwał żaden tytuł prawny do lokalu mieszkalnego nr 4a przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, czego potwierdzeniem jest wyrok eksmisyjny. W związku z powyższym powód niewątpliwie nie posiada statusu byłego lokatora.</p> <p>Wprawdzie, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 17;art. 17 ust. 1 a)">art. 17 ust. 1a. ustawy o ochronie praw lokatorów</a> Sąd może orzec o uprawnieniu do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec osoby, która dokonała zajęcia lokalu bez tytułu prawnego, jeżeli przyznanie tego uprawnienia byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione, niemniej w niniejszej sprawie strona powodowa nie wykazała, aby istniały jakiekolwiek szczególnie usprawiedliwione okoliczności, które przemawiałyby za przyznaniem powodowi prawa do lokalu socjalnego. Pełnomocnik powoda z urzędu – mimo zobowiązania do ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew – nie zajął żadnego stanowiska.</p> <p>Wreszcie należy zauważyć, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 1)">artykuł 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego</a> (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 150) nie zawiera generalnej normy uprawniającej do otrzymania lokalu socjalnego (por. postanowienie SN z dnia 16 października 2014r., I CSK 464/14, <span class="anon-block">L.</span>). W orzecznictwie prezentowany jest też pogląd, że uprawnienie byłego lokatora do zawarcia umowy najmu socjalnego może zostać stwierdzone tylko w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu z wyjątkiem, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 35)">art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> (por. uchwała SN z dnia 12 kwietnia 2001 r., III CZP 8/01, OSNC 2001, Nr 10, poz. 146). Dopuszcza się jednak w doktrynie możliwość wystąpienia z powództwem o ustalenie prawa do najmu socjalnego, opartym na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a>, w przypadkach, gdy mimo ciążącego na nim obowiązku sąd nie orzekł (ani pozytywnie, ani negatywnie) w przedmiocie uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego, a jednocześnie z uzasadnienia wyroku nie wynika, by to pominięcie było rezultatem uznania, iż w sprawie tej sąd jest zwolniony z obowiązku orzekania o najmie socjalnym, zaś wyrok nie został uzupełniony w trybie przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 351;art. 351 § 1)">art. 351 § 1 kpc</a> (por. K. Osajda (red.), <em> <!-- -->Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Komentarz</em>, wyd. 8, 2020). W przedmiotowej sprawie jednak takie okoliczności jednak nie zachodzą.</p> <p>Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych powyżej okoliczności na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 kpc</a> <em> <!-- -->a contrario</em> powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> i odstąpił od obciążania nimi powoda. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony ciężką sytuację materialną powoda, która legła u podstaw zwolnienia go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, zaś z drugiej strony wziął pod uwagę okoliczności wystąpienia z pozwem. Zważyć bowiem należy, iż wytoczenie powództwo było skutkiem doręczenia powodowi pisma Komornika zawierającego pouczenie o tym, że osoba zobowiązana uznana za osobę, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 4)">art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> w trakcie zawieszenia postępowania winna wystąpić z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego w terminie sześciu miesięcy od dnia zawiadomienia. Treść takiego pouczenia może sugerować, że powodowi przysługuje faktycznie prawo do lokalu socjalnego.</p> </div>