I SA/Łd 345/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, , po rozpoznaniu w dniu 30 października 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w B. na uchwałę Rady Gminy Rogów z dnia 28 listopada 2019 r. nr XII/75/2019 w przedmiocie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki tej opłaty stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości. UZASADNIENIE W dniu 28 listopada 2019 r. Rada Gminy Rogów, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.) dalej jako: u.s.g. oraz art. 6j ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4 i art. 6k ust. 1, 2, 2a pkt 1 i ust. 3, w związku z art. 6r ust. 2, 2b, 2c i 2d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 ze zm.) dalej jako: ustawa, podjęła uchwałę nr XII/75/2019 w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Prokurator Rejonowy w B. zaskarżył uchwałę Rady Gminy Rogów z dnia 28 listopada 2019 r. zarzucając: a) rażące naruszenie art. 6k ust. 4a ustawy i rażące naruszenie przepisu art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. przez nieuregulowanie w przepisach zaskarżonej uchwały zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące (odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych; b) rażące naruszenie art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy i rażące naruszenie przepisu art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. przez nieuregulowanie w przepisach zaskarżonej uchwały stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości. Prokurator Rejonowy w B. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości i orzeczenie, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Prokurator Rejonowy w B. wskazał, iż w przepisie art. 6k ust. 4a ustawa wymaga bezwzględnie, aby rada gminy w odniesieniu do właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzonymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, zwolniła ich w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych. Prokurator podkreślił, iż ustawodawca nie uzależnia wykonania delegacji do ustalenia w drodze uchwały proporcjonalnego zwolnienia takich osób z opłaty za gospodarowanie od wystąpienia zdarzeń z tej kategorii na terenie gminy. Z brzmienia przepisu art. 6k ust. 4a ustawy należy raczej wnosić, że zawarty w nim obowiązek ustalenia zwolnienia z opłaty jest obowiązkiem stworzenia unormowania na wypadek istnienia na terenie gminy uzasadniających je sytuacji, a nie w przypadku ich zaistnienia, czy pod jakimkolwiek innym warunkiem. Rada Gminy Rogów nie wywiązała się z tego obowiązku. Dalej Prokurator Rejonowy w B. odniósł się do drugiego z zarzutów wyjaśniając, iż brak określenia w zaskarżonej uchwale stawki opłaty za pojemnik lub worek przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości uniemożliwia stosowanie przepisów art. 6j ust. 3 oraz art. 6j ust. 3d ustawy. Z brzmienia art. 6j ust. 3 ustawy wynika, że w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy. Z kolei art. 6j ust. 3d ustawy stanowi, że do rodzinnego ogrodu działkowego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 poz. 2176) stosuje się przepis art. 6j ust. 3 ustawy. W takim zaś razie, tam gdzie Rada Gminy nie realizuje delegacji ustawowej i nie uchwala stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości, nie ma możliwości stosowania określonej ustawą opłaty za odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, których nie zamieszkują mieszkańcy. Żaden przepis ustawy nie daje Gminie podstaw do zniesienia stosowania opłat za odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3 ustawy. Brak w uchwale wymaganego przez art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy unormowania czyni bezprzedmiotowym na terenie Gminy Rogów także stosowanie przepisu art. 6k ust. 2a pkt. 5 ustawy, zgodnie z którym rada gminy ustala stawki opłat w wysokości nie wyższej niż maksymalne stawki opłat, które za odpady komunalne zbierane i odbierane w sposób selektywny wynoszą za miesiąc w przypadku metody, o której mowa w art. 6j ust. 3 ustawy - 3,2% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzanego na 1 osobę ogółem za pojemnik o pojemności 1100 litrów lub 1% przeciętnego miesięcznego dochodu rozporządzalnego na 1 osobę ogółem za worek o pojemności 120 litrów, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości; za pojemniki zaś lub worki o mniejszej lub większej pojemności stawki opłat ustala się w wysokości proporcjonalnej do ich pojemności. Prokurator podsumował, iż nieuregulowanie w drodze uchwały zagadnień wyraźnie przekazanych przez ustawodawcę do kompetencji rady gminy jest w obydwu omawianych przypadkach naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Rogów wniosła o oddalenie skargi. W odniesieniu do zarzutu rażącego naruszenia art. 6k ust. 4a ustawy i rażącego naruszenia przepisu art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g., Rada wyjaśniła, iż zgodnie z art. 6k ust. 4a ustawy, rada gminy, w drodze uchwały, zwalnia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych. Nie negując istnienia na terenie Gminy Rogów właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, Rada podkreśliła, że przedmiotowe zwolnienie z części opłaty następuje proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych. Ustawową przesłanką przedmiotowego zwolnienia jest więc nie tylko sam fakt kompostowania bioodpadów stanowiących odpady komunalne w kompostowniku przydomowym przez właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, ale również wynikające z tego faktu zmniejszenie kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych po stronie gminy. Organ zaznaczył, iż obecnie obowiązująca umowa na odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych na terenie Gminy Rogów (umowa nr [...] z dnia [...] r. - załączona do niniejszej odpowiedzi na skargę) nie przewiduje dla Gminy Rogów zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych z tytułu kompostowania bioodpadów stanowiących opady komunalne w kompostowniku przydomowym przez właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. W sytuacji zaś, gdy nie dochodzi do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych z tytułu kompostowania bioodpadów nie jest również możliwe proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych zwolnienie z części opłaty. W odniesieniu do zarzutu rażącego naruszenia art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy i rażącego naruszenia przepisu art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g., Rada Gminy wyjaśniła, iż jedynymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, które przewidują obliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 tej ustawy, są art. 6j ust. 3 i art. 6j ust. 3d. Zgodnie z przepisem art. 6j ust. 3 ustawy w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstałych na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Zgodnie zaś z ust. 3d tego przepisu, do rodzinnego ogrodu działkowego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych stosuje się przepis ust. 3. Z powyższych przepisów wynika, że ustalenie stawki opłat za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości, jest konieczne jedynie w przypadku, gdy na terenie gminy: 1) odpady będą odbierane z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy; 2) odpady będą odbierane z rodzinnego ogrodu działkowego. W odniesieniu do pkt 1 Rada wyjaśniła, iż nie postanowiła, w drodze uchwały, o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. W odniesieniu natomiast do pkt 2 Rada wskazała, że na terenie Gminy Rogów nie działa żaden rodzinny ogród działkowy w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Rada podsumowała, iż regulowanie w przepisach zaskarżonej uchwały stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości było zbędne, ponieważ na terenie Gminy Rogów nie są odbierane odpady komunalne z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy oraz na terenie gminy Rogów nie działa żaden rodzinny ogród działkowy. Skoro, zgodnie z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, na terenie Gminy Rogów nie zachodzą okoliczności, w których obliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi następowałoby z zastosowaniem stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, brak jest również konieczności ustalania, w drodze uchwały rady gminy, stawki tej opłaty, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy. Niezależnie od ww. okoliczności Rada Gminy Rogów zwróciła uwagę, że na dzień wniesienia przedmiotowej skargi nie upłynął ustawowy termin dostosowania przez radę gminy uchwał wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1579) na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu dotychczasowym, do przepisów tej ustawy w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 marca 2019 r., który to termin, zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r., upływa w dniu 31 grudnia 2020 r. Przepisy wprowadzane ww. ustawą zmieniającą to m.in. art. 6k ust. 1 pkt 2 i art. 6k ust. 4a, których rażące naruszenie Prokurator Rejonowy w B. zarzuca skarżonej uchwale. Zdaniem Rady Gminy poważne wątpliwości budzi fakt, czy możliwe jest zarzucenie skarżonej uchwale rażącego naruszenia ww. przepisów w sytuacji, gdy nie upłynął jeszcze termin dostosowania uchwał rady gminy wydanych na podstawie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej z dnia 19 lipca 2019 r. do przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu nadanym ww. ustawą zmieniającą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r., poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W okolicznościach niniejszej sprawy należy potwierdzić wypełnienie się powyższych warunków, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta będącego siedzibą tutejszego Sądu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również, zgodnie z art. 3 § 1 pkt 5 p.p.s.a., orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Zarówno przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi, jak i przepisy ustawy o samorządzie gminnym, nie wprowadzają innych kryteriów kontroli aktów prawa miejscowego aniżeli zgodność z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd administracyjny kontroluje zatem uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego wyłącznie na podstawie kryterium zgodności z przepisami prawa. Rolą sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest zatem ocena zaskarżonej uchwały z punktu widzenia jej zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli jest uchwała Rady Gminy Rogów z dnia 28 listopada 2019r. nr XII/75/2019 w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty. Prokurator Rejonowy w B. zarzucił rażące naruszenie wskazanych w skardze przepisów, z uwagi na brak w zaskarżonej uchwale zapisów wymaganych przez ustawodawcę. Sąd podzielił ocenę Prokuratora Rejonowego w Brzezinach, dochodząc do przekonania, iż charakter stwierdzonych wad zaskarżonej uchwały uzasadnia wyeliminowanie jej w całości z obrotu prawnego, gdyż aktualnie zaskarżona uchwała jako niekompletna nie powinna funkcjonować w obrocie prawny. Sąd podziela zarzut Prokuratora Rejonowego w B., iż Rada Gminy Rogów dopuściła się rażącego naruszenia art. 6k ust. 4a ustawy i art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. poprzez brak zawarcia w zaskarżonej uchwale zapisu, który odpowiadałby ustawowemu zapisowi art. 6k ust. 4a ustawy. Ustawodawca obliguje w nim radę gminy do zawarcia w uchwale, zwolnienia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych. Co istotne, mając na uwadze wyjaśnienie Rady Gminy Rogów w odpowiedzi na skargę, ustawodawca nie uzależnił wprowadzenia takiego zapisu w uchwale od zaistnienia jakichkolwiek warunków, zdarzeń, stanów faktycznych. Co za tym bez wpływu na ocenę Sądu pozostają wyjaśnienia organu, iż obecnie obowiązująca umowa na odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych na terenie Gminy Rogów nie przewiduje dla Gminy Rogów zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych z tytułu kompostowania bioodpadów stanowiących odpady komunalne w kompostowniku przydomowym przez właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. W sytuacji zaś, gdy nie dochodzi do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych z tytułu kompostowania bioodpadów, zdaniem Rady, nie jest również możliwe proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych zwolnienie z części opłaty. Ze stanowiskiem Rady gminy Rogów nie sposób się zgodzić, ponieważ użycie przez ustawodawcę zwrotu "rada gminy zwalnia" świadczy o intencji obligatoryjnego zwolnienia określonej kategorii podmiotów (właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym). Jednocześnie ustawodawca posługuje się określeniem zwalnia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalając dyrektywę, w jaki sposób część ta miałaby być ustalona odwołując się do kategorii finansowych (tj. proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych). Podkreślić trzeba, iż bioodpady stanowią część powstających odpadów komunalnych, a w konsekwencji składową kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi. Na koszty ma wpływ ilość odbieranych odpadów. Bez znaczenia pozostaje, iż obecnie obowiązująca umowa na odbiór odpadów nie przewiduje dla Gminy Rogów zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych z tytułu kompostowania bioodpadów stanowiących odpady komunalne w kompostowniku przydomowym przez właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. Umowa zawarta z firmą odbierającą odpady w żadnym przypadku nie zwalnia rady gminy od zawarcia obligatoryjnego zapisu wynikającego z ustawy, skoro ustawodawca wprost nie wskazał takich wyjątków. Nie jest bowiem wykluczone, iż warunki umowy ulegną zmianie. Nadto, wprowadzenie takiego ustawowego zwolnienia niewątpliwie może być zachętą ekonomiczną szczególnie w odniesieniu do gospodarstw wieloosobowych. Tym samym osiągnięte zostanie zamierzenie ustawodawcy, o którym mowa w uzasadnieniu do projektu ustawy. Przepis art. 6k ust. 4a ustawy - rada gminy, w drodze uchwały, zwalnia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych - został wprowadzony ustawą zmieniającą ustawę o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z lipca 2019 r. W uzasadnieniu projektu ustawy wskazano zaś, że "Propozycja ta ma stanowić zachętę ekonomiczną do stosowania kompostowników przydomowych przez właścicieli nieruchomości". Powołana regulacja nie pozostawia gminom prawa decydowania o uldze, lecz nakazuje ją przyznać właścicielom nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostującymi bioodpady. Ulga ma charakter obligatoryjny dla tych, którzy zdecydowali się zagospodarować bioodpady na własnych nieruchomościach w kompostownikach. Ulga musiała zatem zostać określona w uchwale organu gminy (vide wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 lipca 202 r., sygn. akt I SA/Go 220/20 - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż z tak opisanego obowiązku Rada Gminy Rogów się nie wywiązała. Sąd podzielił zarzut Prokuratora Rejonowego w B. również w odniesieniu do drugiego z zarzutów – rażącego naruszenia art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy i rażącego naruszenia przepisu art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. przez nieuregulowanie w przepisach zaskarżonej uchwały stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na nieruchomości. Nie budzi wątpliwości, iż w tym przypadku adresatem jasno określonego obowiązku jest rada gminy, która zobligowana jest w drodze uchwały do ustalenia stawki opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności, przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości. Jak trafnie zauważył Prokurator Rejonowy brak powyższego zapisu uniemożliwia stosowanie przepisów art. 6j ust. 3 oraz art. 6 j ust. 3d ustawy. Istotne jest, iż wbrew stanowisku Rady Gminy Rogów, okoliczność, iż na terenie Gminy nie ma rodzinnych ogródków działkowych, a odpady nie są zbierane z nieruchomości niezamieszkanych nie zwalnia rady gminy z zawarcia w uchwale ww. zapisu w wykonaniu regulacji art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy. Skoro ustawodawca nie określił sytuacji i przypadków, które zwalniają radę gminy z obowiązku zawarcia w uchwale określonych ustawą zapisów, to uprawnienia takiego nie posiada sama rada gminy. Reasumując, w ocenie Sądu, charakter naruszeń, przede wszystkim stwierdzone pominięcia uchwałodawcze przesądzają o tym, że zaskarżony akt prawa miejscowego byłby niekompletny i dlatego zaistniały podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały w całości. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje argument Rady Gminy Rogów, iż nie upłynął jeszcze ustawowy termin dostosowania przez radę gminy uchwał wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1579) na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu dotychczasowym, do przepisów tej ustawy w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 marca 2019 r., który to termin, zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r., upływa w dniu 31 grudnia 2020 r. Owszem, przepisy wprowadzane ww. ustawą zmieniającą to m.in. art. 6k ust. 1 pkt 2 i art. 6k ust. 4a, których rażące naruszenie zarzucił Prokurator Rejonowy w Brzezinach, niemniej niedopuszczalnym jest pozostawienie, w istocie przez bliżej nieokreślony czas, w obrocie prawnym aktu prawa miejscowego jako niekompletnego i budzącego wątpliwości. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, orzekł jak w sentencji wyroku. mko