I C 912/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 912/17 </strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">E. S.</span> pozwem z dnia 24 maja 2017r. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 12124,93 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 listopada 2016r. do dnia zapłaty (tj. po upływie 30 dni od zgłoszenia pozwanemu szkody). Nadto wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania powód podał, że w dniu 26 listopada 2015r. miał miejsce wypadek komunikacyjny, w następstwie którego doznał obrażeń ciała. Sprawca wypadku był objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przez pozwanego. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany uznał swoją odpowiedzialność za szkodę i wypłacił powodowi kwotę 800,00 zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwotę 30,00 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów związanych z leczeniem, następnie kwotę 51,12 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdów do placówek medycznych. Pozwany odmówił zapłaty kosztów leczenia co do kwoty 124,93 zł. W ocenie powoda biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy powyższe wypłacone kwoty mają charakter co najwyżej symboliczny, są stanowczo za niskie w stosunku do doznanych urazów i ich następstw. W tej sytuacji żądana dalsza kwota tytułem zadośćuczynienia jest utrzymana w rozsądnych granicach i stanowi odpowiednią sumę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 §1 k.c.</a> a także uzasadnioną w świetle zakresu doznanej krzywdy. W dalszym toku procesu w związku z wydanymi opiniami biegłych sądowych powód w piśmie procesowym z dnia 10 czerwca 2019r. zmienił powództwo w ten sposób, że zamiast pierwotnie dochodzonej kwoty 12125,00 zł z odsetkami wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 17125,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi dla kwoty 12125,00 zł od dnia 7 listopada 2016r. i dla kwoty 5000,00 zł od dnia rozszerzenia powództwa.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu stanowiska pozwany przyjął co do zasady swoją odpowiedzialność za skutki wypadku. Podnosił jednakże, że w jego ocenie mając na względzie skalę doznanych przez powoda urazów, wypłacona kwota zadośćuczynienia jest odpowiednia. Żądana przez powoda kwota zadośćuczynienia jest zdaniem pozwanego zawyżona i nieuzasadniona. Pozwany zakwestionował również roszczenie powoda w zakresie odsetek, podnosząc, iż wymagalność roszczenia o odsetki powstaje z chwilą wyrokowania, stąd w przypadku uwzględnienia powództwa winny być one naliczane od daty wydania wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p>W dniu 26 listopada 2015r. doszło do wypadku komunikacyjnego, w którym poszkodowany został powód <span class="anon-block">E. S.</span>. Sprawca wypadku posiadał ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych OC u pozwanego.</p> <p>Dowód: częściowo zeznania powoda <span class="anon-block">E. S.</span> /k. 56 akt/.</p> <p>Początkowo po wypadku powód nie odczuwał żadnych dolegliwości. Dopiero później zaczął źle się czuć i został zawieziony przez syna na Szpitalny Oddział Ratunkowy <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. U powoda rozpoznano stłuczenie głowy bez utraty przytomności, skręcenie odcinka szyjnego kręgosłupa. Powód zgłaszał silne bóle kręgosłupa szyjnego i klatki piersiowej. W dniu wypadku został wypisany z zaleceniem noszenia kołnierza ortopedycznego i kontroli w razie nasilenia dolegliwości. Dalsze leczenie kontynuował u lekarza <span class="anon-block"> Podstawowej (...)</span> (jedna wizyta w 2015r. – 4 grudnia, kilka wizyt w 2016r.), Poradni Chirurgicznej (jedna wizyta w 2015r., kilka wizyt 2016r.), Poradni Neurologicznej (dwie wizyty w 2015r., jedna wizyta w 2016r. – 10 marca, jedna wizyta w 2018r.). Powód chodził w kołnierzu ortopedycznym przez okres dwóch tygodni. Stosował maści przeciwbólowe. Uczęszczał na zabiegi rehabilitacyjne w ilości około 15 zabiegów. Powód do chwili obecnej leczy się z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego. Do chwili obecnej odczuwa „chrupanie” w odcinku szyjnym kręgosłupa. Od czasu do czasu odczuwa dolegliwości bólowe.</p> <p>Dowód: karta informacyjna z Izby Przyjęć <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> /k. 8 akt/, Historia choroby powoda /k. 9-27 akt/, opinia biegłego sądowego z zakresu neurologii lek. med. <span class="anon-block">J. O.</span>- dokumentacja lekarska /k. 69-71 akt/, częściowo zeznania powoda <span class="anon-block">E. S.</span> /k. 56 akt/.</p> <p>Powód doznając w wypadku z dnia 26 listopada 2015r. skrętnego urazu kręgosłupa szyjnego z istniejącymi zespołami korzonkowymi w tym miejscu spowodowały one długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5 % z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 (poz. 94 a)">pozycji 94a</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">rozporządzenia ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r.</a> Udokumentowane obrażenia głowy oraz powłok czaszki wystąpiły bez zmian kostno-mózgowych oraz bez objawów wstrząśnienia mózgu dlatego z tego powodu u powoda nie wystąpił uszczerbek. Natomiast udokumentowany uraz skrętny kręgosłupa szyjnego przebiegający bez objawów ubytkowych, a wystąpienie w wyniku tego urazu zespołu bólowego dający w efekcie niewielkie ograniczenie ruchomości. Stwierdzane objawy nie wpływają w istotny sposób na ograniczenie sprawności statyczno-dynamicznej narządu ruchu. Rokowanie w tym przypadku na przyszłość z powodów ortopedycznych jest dobre.</p> <p>Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii lek. med. <span class="anon-block">J. M.</span> /k. 94-97 akt/.</p> <p>W wyniku wypadku z dnia 26 listopada 2015r. pod względem neurologicznym powód doznał niewielkiego urazu kręgosłupa w odcinku szyjnym, który skutkuje trwałym uszczerbkiem na zdrowiu w wysokości 2% z pozycji 95a – urazowe zespoły korzeniowe (bólowe, ruchowe, czuciowe lub mieszane w odcinku szyjnym). Urazy polegały na powierzchownym stłuczeniu powłok czaszki (bez zmian kostno-mózgowych i wstrząśnienia mózgu) oraz niewielkiego stopnia skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, bez objawów ubytkowych ze strony układu nerwowego w postaci zespołu bólowego z niewielkim ograniczeniem ruchomości. Powyższe objawy nie wpływały w istotny sposób na ograniczenie sprawności statyczno-ruchowej narządu. Rokowanie co do stanu zdrowia na przyszłość pod względem neurologicznym jest dobre, może okresowo przy większym wysiłku odczuwać bóle, jednakże bez istotnej dysfunkcji uszkodzonych części ciała.</p> <p>Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu neurologii lek. med. <span class="anon-block">J. O.</span> /k. 73 akt/.</p> <p>Po wypadku powód otrzymał w dniu 8 stycznia 2016r. skierowanie do psychologa. Pierwsza konsultacja psychologiczna miała miejsce w dniu 21 marca 2016r. Rozpoznano wówczas u powoda zespół stresu pourazowego i uznano konieczność psychoterapii w okresie prawdopodobnie od kilku miesięcy do kliku lat. Brak jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej psychoterapii po 21 marca 2016r. Powyższa konsultacja zawiera wiele nieścisłości np. psycholog pisze o obserwacji w szpitalu w <span class="anon-block">B.</span>, która nigdy nie miała miejsca. Aktualnie nie ma podstaw do rozpoznawania u powoda zespołu stresu pourazowego – powód podaje jedynie lęk przed prowadzeniem samochodu na dłuższych dystansach, drażliwość, okresowe zaburzenia snu, ma silne poczucie krzywdy, jest nastawiony roszczeniowo. Występują u niego zmiany miażdżycowe naczyń- zarówno mózgowych (tętnice szyjne i kręgowe) jak i wieńcowych oraz aorcie brzusznej i tętnic biodrowych, stan psychiczny wskazuje na zmiany organiczne w Ośrodkowym Układzie Nerwowym, stąd konieczna jest diagnostyka psychologiczna w tym kierunku. U powoda stwierdza się zaburzenia adaptacyjne, które według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r.</a> w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu odpowiadają (w zast.) poz. 10p a i w tym przypadku powodują 3% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Powód po wypadku zmienił się. Jest zestresowany, wszystko go denerwuje. Cierpi na tym pożycie małżeńskie i stosunki rodzinne. Stał się mniej towarzyski. Ma problemy z koncentracją. Cierpi na bezsenność. Obawia się jeździć samochodem. Jeździ tylko na krótkich dystansach. W dalszym ciągu odczuwa lęk, kiedy przejeżdża obok miejsca, gdzie doszło do wypadku. Po wypadku powód mógł liczyć na pomoc i wsparcie rodziny.</p> <p>Dowód: konsultacja psychologiczna /k. 28 akt/, opinia sądowo -psychiatryczna specjalisty psychiatry <span class="anon-block">E. K.</span> /k. 115-119 akt/, częściowo zeznania powoda <span class="anon-block">E. S.</span> /k. 56 akt/, zeznania świadka <span class="anon-block">J. S.</span> /k. 55 akt/.</p> <p>W związku ze zgłoszeniem szkody pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przyznał i wypłacił powodowi kwotę 800 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.</p> <p>Dowód: częściowo zeznania powoda <span class="anon-block">E. S.</span> /k. 56 akt/.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej dowodów z dokumentów, uznając je w całości za wiarygodne, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności, ani rzetelności sporządzenia. Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się również na zeznaniach świadka <span class="anon-block">J. S.</span>, uznając je w całości za wiarygodne, albowiem były one spójne, logiczne i korespondujące z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd oparł się przy ustaleniach faktycznych także częściowo na zeznaniach powoda <span class="anon-block">E. S.</span>, uznając je za wiarygodne w zakresie w jakim pozostawały zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym co do okoliczności dotyczących skutków wypadku. Sąd nie uznał za wiarygodne zeznań powoda w zakresie, w jakim twierdził, iż odbył on czterokrotnie wizyty u psychologa i w dalszym ciągu leczy się psychiatrycznie, ponieważ okoliczności te nie znalazły potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym, nie została przedstawiona dokumentacja w tym zakresie.</p> <p>W kwestii ustalenia konsekwencji wypadku, w którym uczestniczył powód, Sąd oparł się na opiniach biegłych z zakresu ortopedii, neurologii i psychiatrii, wykonanych w ocenie Sądu w sposób fachowy i merytoryczny w oparciu o akta sprawy, z wykorzystaniem i po szczegółowej analizie zgromadzonej dokumentacji medycznej powoda oraz w oparciu o osobiste badanie powoda. Opinie cechują się rzetelnością i fachowością oraz logicznością i jasnością wniosków, które zostały uzasadnione przez biegłych w sposób prawidłowy i przekonujący. Brak jest przy tym podstaw do kwestionowania kompetencji biegłych do sporządzenia tego rodzaju opinii. Sąd w całości podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych. Żadna ze stron nie zakwestionowała opinii biegłych i nie wnosiła o ich uzupełnienie. Opinie biegłych sądowych stanowiły podstawę merytoryczną wydanego orzeczenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył co następuje.</strong> </p> <p>Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie.</p> <p>W przedmiotowym postępowaniu okoliczności zaistnienia wypadku z dnia 26 listopada 2015r., jak i zakres obrażeń, jakie odniósł powód na skutek tego wypadku nie były sporne. Bezsporny był także fakt, iż sprawca wypadku był ubezpieczony od odpowiedzialności w zakresie OC u pozwanego, a zatem także fakt, że pozwany odpowiadał za skutki wypadku w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822)">art. 822</a> i następne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. Pozwany zakład ubezpieczeń przyjął co do zasady swoją nieodpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie i wypłacił już na rzecz powoda <span class="anon-block">E. S.</span> kwotę 800,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez niego krzywdę.</p> <p>Element sporny postępowania sprowadzał się do oceny zasadności zasądzenia na rzecz powoda zadośćuczynienia w kwocie przez niego żądanej w związku z konsekwencjami wyżej wymienionego wypadku.</p> <p>Prawną podstawę zasądzenia zadośćuczynienia i odszkodowania w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> </p> <p>Stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Natomiast w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> zadośćuczynienie winno być „odpowiednie”. Użycie w przepisie pojęcia o niedookreślonym charakterze powoduje, iż przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, jako „odpowiedniego”, Sąd korzysta z daleko idącej swobody.</p> <p>Skutkiem zdarzenia z dnia 26 listopada 2015r. było powstanie szkody niemajątkowej przejawiającej się w cierpieniach fizycznych i psychicznych doznawanych przez powoda <span class="anon-block">E. S.</span>.</p> <p>Sąd Rejonowy w pełni podziela utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 28 września 2001r. (sygn. III CKN 427/00, LEX nr 52766), że zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny. W związku z powyższym jego wysokość ma przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość, a jednocześnie nie może być nadmierną w stosunku do doznanej krzywdy. Pojęcie krzywdy mieści wszelkie ujemne następstwa uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, zarówno w sferze cierpień fizycznych jak i psychicznych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2000r., sygn. II CKN 1119/98, LEX nr 50884).</p> <p> <strong> <!-- -->Zgodnie z ugruntowanym w piśmiennictwie i orzecznictwie poglądem ze względu na niewymierny charakter krzywdy, oceniając jej rozmiar, należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, w tym: czas trwania i stopień intensywności cierpień fizycznych i psychicznych, nieodwracalność skutków urazu (kalectwo, oszpecenie), rodzaj wykonywanej pracy, szanse na przyszłość, wiek poszkodowanego, poczucie nieprzydatności społecznej, bezradność życiową, postawę sprawcy i inne czynniki podobnej natury (wyrok Sądu Najwyższego z 18 kwietnia 2002r., sygn. II CKN 605/00, LEX nr 484718). </strong> </p> <p>Odpowiedniość kwoty zadośćuczynienia, o której stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a>, ma służyć złagodzeniu doznanej krzywdy, a jednocześnie nie być źródłem wzbogacenia (wyrok Sądu Najwyższego z 29 lutego 2000r., sygn. III CKN 582/98, LEX nr 52776).</p> <p>W ocenie Sądu w świetle okoliczności przedmiotowej sprawy uznać należało, że dochodzona pozwem kwota jest kwotą zawyżoną. W tym względzie Sąd miał na uwadze rozmiar doznanych przez powoda cierpień – tak fizycznych jak psychicznych - stanowiących następstwo wypadku komunikacyjnego. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego powód w związku z wypadkiem komunikacyjnym doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy bez utraty przytomności, skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa. Poza jednodniowym pobytem na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym powód nie wymagał dalszej hospitalizacji. Następnie podjął leczenie u lekarza POZ oraz u neurologa i ortopedy, które, jak wynika z przedłożonej dokumentacji nie było systematyczne. Proces leczenia wiązał się u powoda z koniecznością noszenia przez krótki okres czasu kołnierza ortopedycznego i odczuwaniem dolegliwości bólowych. Ponadto powód korzystał z zabiegów rehabilitacyjnych. Doznane przez powoda urazy, jak wynika z opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii i ortopedii miały charakter powierzchowny oraz niewielkiego stopnia skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa bez objawów ubytkowych ze strony układu nerwowego w postaci zespołu bólowego z niewielkim ograniczeniem ruchomości. Doznane urazy skutkowały u powoda wystąpieniem długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5 % z pozycji 94a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">rozporządzenia ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r.</a> dotyczącym skrętnego urazu kręgosłupa szyjnego z istniejącymi zespołami korzonkowymi oraz trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 2% z pozycji 95a ww. rozporządzenia pod względem neurologicznym dotyczącym niewielkiego urazu kręgosłupa w odcinku szyjnym. Rokowania co do stanu zdrowia powoda na przyszłość są dobre. Powód może odczuwać dolegliwości bólowe przy większym wysiłku, jednakże bez istotnej dysfunkcji uszkodzonych części ciała.</p> <p>Cierpieniom o charakterze fizycznym towarzyszą też cierpienia psychiczne. Każdy wypadek komunikacyjny jest niewątpliwie dużym przeżyciem psychicznym łączącym się z ogromnym stresem. W związku z wypadkiem powód trzymał skierowanie do poradni psychologicznej. Jednakże poza jednorazową konsultacją w dniu 21 marca 2016r., podczas której rozpoznano u powoda zespół stresu pourazowego i uznano konieczność psychoterapii w okresie prawdopodobnie od kilku miesięcy do kliku lat, brak jest jakiejkolwiek dalszej dokumentacji dotyczącej psychoterapii. Ponadto powyższa konsultacja, jak wynika z opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii, zawiera wiele nieścisłości. Obecnie jak wynika z opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii brak jest podstaw do rozpoznawania u powoda zespołu stresu pourazowego. Biegły stwierdził u powoda zaburzenia adaptacyjne, które według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r.</a> w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu odpowiadają (w zast.) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 (pkt. a poz. 10;pkt. a)">poz. 10p a</a> i w tym przypadku powodują 3% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Wypadek wpłynął na sferę psychiczną powoda, zmienił jego życie. Powód w dalszym ciągu odczuwa lęk przed jazdą samochodem przy dłuższych dystansach. Stał się nerwowy i zestresowany, co negatywnie wpływa na jego pozycie małżeńskie i relacje rodzinne oraz towarzyskie.</p> <p>Mając na względzie całokształt okoliczności sprawy, Sąd uznał, że kwota 5050,00 zł jest kwotą odpowiednią tytułem należnego powodowi zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Kwota ta stanowi dla powoda wymierną wielkość i realizuje wszelkie warunki kompensacji krzywdy, rekompensując jego przeżyte cierpienia i dolegliwości związane z procesem leczenia oraz związane z doznanymi obrażeniami, a jednocześnie odpowiada aktualnej stopie życiowej społeczeństwa, nie prowadząc przy tym do bezpodstawnego jego wzbogacenia. Skoro powodowi wypłacono 800,00 zł to uzasadnionym jest obecnie zasądzenie kwoty 4250,00 zł, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> </p> <p>O odsetkach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> </p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, stosunkowo je rozdzielając.</p> </div>