II OSK 2063/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1307/13 oddalającego skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1307/13, oddalił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] nakazującą Spółce rozbiórkę wolnostojącego urządzenia reklamowego, ustawionego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w K. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku M. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wszczęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do demontażu urządzenia. Spółka podniosła, że zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, celem przymuszenia organ może nałożyć na zobowiązanego karę grzywny w wysokości 50 000 zł oraz wykonać na jego koszt i ryzyko obowiązek (przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody). Ponadto, wykonanie obowiązku w oparciu o zaskarżoną decyzję, w przypadku wydania pozytywnego rozstrzygnięcia przez Sąd w niniejszej sprawie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na konieczność przeprowadzenia ponownie postępowania zgłoszeniowego. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2063/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek podnosząc, iż skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesiona we wniosku okoliczność ewentualnego wszczęcia postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie stanowi bezpośredniego następstwa jej wykonania. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie powoduje wskazanych we wniosku o wstrzymanie wykonania skutków w postaci nałożenia grzywny w celu przymuszenia czy innych środków wskazanych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie sposób jest też uznać, aby konieczność przeprowadzenia ponownie stosownego postępowania stanowiła okoliczność powodującą trudne do odwrócenia skutki. Pismem z dnia 3 listopada 2014 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zmianę okoliczności faktycznych sprawy. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Spółka, w stosunku do której wydano nakaz rozbiórki wolnostojącego urządzenia reklamowego znajdującego się na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w K., nie jest już właścicielem ani inwestorem tego urządzenia reklamowego, które w dniu 11 października 2014 r. zostało zdemontowane. Tym samym nałożony obowiązek został wykonany (o czym świadczy protokół potwierdzający rozbiórkę urządzenia oraz załączona dokumentacja fotograficzna). Spółka stwierdziła, że w dniu 27 października 2014 r., pomimo wykonania obowiązku, skarżącej został doręczony wystawiony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. tytuł wykonawczy nr [...]. Na skutek powyższego, spółka zweryfikowała stan nieruchomości i powzięła informację, iż zlokalizowany jest tam nowy nośnik. Zgodnie z oświadczeniem Spółki, nośnik ten nie jest jej własnością. Idąca dalej, konieczność wykonania przez Spółkę nakazu orzeczonego zaskarżoną decyzją, pomimo wskazanych wyżej okoliczności, może narazić M. Sp. z o.o. w likwidacji na odpowiedzialność karną z uwagi na naruszenie prawa własności osoby trzeciej. Co więcej, będzie to także stanowiło, naruszenie posiadania Inwestora rodzące odpowiedzialność odszkodowawczą Spółki sięgającą kilkaset tysięcy złotych (wartość demontażu oraz nośnika reklamowego). Ponadto skarżąca podkreśliła, iż nawet w sytuacji, w której Sąd nie uzna za zasadny argument naruszenia prawa własności innego podmiotu - obecnego właściciela konstrukcji, w dalszym ciągu zachodzą uzasadnione przesłania do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w przedmiocie rozbiórki wolnostojącego urządzenia reklamowego, ustawionego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w K. Skarżący wskazuje, iż dokonanie całkowitego demontażu konstrukcji jest ze swojej natury czynnością, która zawsze niesie ze sobą nieodwracalne skutki. Bezsprzecznym jest fakt, że przesłanki wynikające z treści przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spełnia okoliczność, iż wykonanie decyzji spowoduje powstanie znacznych strat finansowych, które powstaną po stronie skarżącej Spółki w wyniku demontażu przedmiotowego urządzenia, a także związane z odszkodowaniem dla właściciela urządzenia (który nie jest stroną w niniejszym postępowaniu) z tytułu poniesionych przez niego strat za przerwanie ekspozycji reklamowych oraz wartość samego nośnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., przy czym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Istota ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym sprowadza się do tego, by do czasu rozpoznania skargi przez sąd strona skarżąca nie musiała wykonywać obowiązku nałożonego na nią w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Instytucja ta ma zatem zapobiec wystąpieniu po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jakie wystąpiłyby, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana. Pełnomocnik Spółki w ponownym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zwrócił uwagę, że skarżąca Spółka w dniu 11 października 2014 r. wykonała zaskarżoną decyzję, bowiem dokonała rozbiórki wolnostojącego urządzenia reklamowego, ustawionego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w K. (w pobliżu skrzyżowania z ulicą [...]). Okoliczność wykonania decyzji potwierdza protokół demontażu tablicy reklamowej wraz z oświetleniem (k – 95 akt WSA). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 836/08 [w:] CBOSA). Biorąc zatem powyższe okoliczności pod uwagę, nie było podstaw do rozpoznawania wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Nawet bowiem w przypadku stwierdzenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. rozstrzygnięcie sądu nie mogłoby zapobiec ich wystąpieniu. Postępowanie w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlegało więc umorzeniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 postanowił jak w sentencji.