II OZ 1001/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 214/06 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Ż. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zażalenie oddalić UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił P. Ż. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...], w przedmiocie wymeldowania. Na podstawie przedłożonych przez skarżącego informacji Sąd I instancji ustalił, że skarżący osiąga stałe dochody z tytułu emerytury w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto), co w ocenie Sądu, dowodzi, że wnioskodawca nie wykazał w dostateczny sposób, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Faktu tego nie zmienia informacja o dokonywanych z emerytury skarżącego potrąceniach, które - jak poinformował sam skarżący - wynoszą ok. [...] złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaznaczył, że brak jest jakichkolwiek okoliczności świadczących o zmianie stanu majątkowego strony w stosunku do jej poprzednio złożonego wniosku, co przesądza o braku podstaw do zmiany stanowiska zaprezentowanego w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2006 r., z dnia 30 sierpnia 2006 r. oraz z dnia 28 listopada 2007 r. i z dnia 24 stycznia 2008 r., a także w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt II OZ 1386/06. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji skarżonego postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. Ż., wnosząc o jego zmianę "...ze względu na wymogi dotyczące składania skargi kasacyjnej.". Skarżący zarzucił powyższemu orzeczeniu błędną ocenę, która zmusza go poświęcenia środków przeznaczonych na leczenie w celu obrony swoich słusznych praw obywatelskich. Wskazał także na swój podeszły wiek i stan zdrowia. Oświadczył także, że wydany w jego sprawie wyrok jest krzywdzący i zakwestionował wyrażone przez Sąd stanowisko, według którego winien liczyć się z wydatkami związanym z uczestnictwem w postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, aczkolwiek należy podzielić wyrażony w zażaleniu pogląd, że nie znajduje żadnego uzasadnienia wskazywanie, aby strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy wydatki związane z postępowaniem sądowoadministracyjnym planowała przed wszczęciem takiego postępowania. Przedmiotem niniejszego postępowania jest jednak kwestia zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, wobec czego dla rozstrzygnięcia wniosku skarżących znaczenie ma zaistnienie warunków o jakich mowa w art. 165 p.p.s.a. Zauważyć trzeba, iż skarżący nie przytoczył takich okoliczności, które wskazywałyby na zmianę jego sytuacji materialnej po wydaniu postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2006 r., którym to orzeczeniem oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 214/06 w pkt 1 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i umarzające postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w pkt 2. Stwierdzić trzeba, że bez wykazania zaistnienia zmiany okoliczności sprawy sąd nie może zmienić, czy też uchylić swego postanowienia. Nie jest bowiem dopuszczalna zmiana postanowienia o jakiej mowa w art. 165 p.p.s.a. oparta tylko na polemice z oceną dokonaną przez Sąd bez wykazania przez stronę zmiany okoliczności. Skoro skarżący nie wykazał zaistnienia takich zmian w swej sytuacji materialnej, które przy uwzględnieniu dyspozycji zawartej w art. 165 p.p.s.a. stanowiłyby podstawę do zmiany stanowiska wyrażonego w postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2006 r. zasadnym było wydanie zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie podlega oddaleniu.