II SA/Op 264/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. P. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 8 września 2009 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rejestracji pojazdu postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], wnioskując jednocześnie o zwolnienie od opłaty sądowej. Do skargi dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwaniem z dnia 25 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy tut. Sądu przesłał skarżącemu kserokopię złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i wezwał go do uzupełnienia jego braków formalnych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez wypełnienie rubryk wniosku oznaczonych numerami: 3, 4, 5, 7.2.2, 8 oraz 11, przypominając jednocześnie o zasadach wypełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto wezwał także skarżącego do złożenia oświadczenia odnośnie zatrudniania bądź pozostawania w innym stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem procesowym, a także do przedłożenia określonych dokumentów oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień na potwierdzenie sytuacji materialnej strony. Wezwanie powyższe zostało przesłane na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 28 sierpnia 2009 r. do rąk H. Z. – teściowej skarżącego, co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W dniu 2 września 2009 r. (data nadania przesyłki poleconej) D. P. odesłał na adres tut. Sądu uzupełnioną kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 8 września 2009 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego – adw. T. G. w dniu 10 września 2009 r., referendarz sądowy pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych wskazując, iż pomimo wezwania nadal nie zostały wypełnione rubryki nr 7.2.2, nr 8 oraz nr 11 formularza, a także nie uzasadniono wniosku i nie złożono dodatkowych oświadczeń oraz stosownych dokumentów. Pismem nadanym przesyłką pocztową w dniu 17 września 2009 r. (data stempla pocztowego), nazwanym "Skarga wnioskodawcy na decyzje WSA w Opolu z dnia 08.09.2009 r." D. P. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia podnosząc, że jest ono krzywdzące, gdyż wypełnił wszelkie rubryki formularza i udzielił "wiążących odpowiedzi". Wobec faktu, że sprzeciw ten nie został przez skarżącego podpisany, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 września 2009 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 września 2009 r. W dniu 24 września 2009 r. skarżący podpisał sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Uwzględniając okoliczność, że pismo skarżącego zawierające sprzeciw, zostało złożone w ustawowym terminie siedmiu dni, przewidzianym do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie jego brak formalny został uzupełniony w terminie, sprzeciw może podlegać rozpoznaniu przez Sąd. Na zasadzie art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy od razu wskazać przyjdzie, że zgodnie z art. 243 i nast. P.p.s.a., na wniosek strony postępowania sądowoadministracyjnego może być przyznane jej prawo pomocy, lecz wówczas, gdy spełni określone przesłanki warunkujące przyznanie tego prawa. W pierwszej kolejności należy jednak spełnić przesłanki formalne, do których zalicza się złożenie wniosku na urzędowym formularzu i wypełnienie go według zasad określonych w pouczeniu. Stosownie bowiem do treści art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany, a wzór formularza wniosku określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Pouczenie o sposobie wypełnienia wniosku zostało zamieszczone na ostatniej stronie formularza. Zgodnie z punktem 3 pouczenia, każdą rubrykę niezacieniowaną należy wypełnić albo skreślić. Jeżeli po wpisaniu treści w rubryce pozostało wolne miejsce, należy je skreślić, w sposób uniemożliwiający dopisywanie. Natomiast w myśl art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu o uzupełnienie wniosku, w którym to wezwaniu wskazano numery rubryk wymagające uzupełnienia, a ponadto dodatkowo poinformowano skarżącego o prawidłowym sposobie wypełniania formularza, w zakreślonym terminie odesłana została przez wnioskodawcę kserokopia wniosku o przyznanie prawa pomocy, na której dokonano dodatkowych adnotacji, tj. w rubryce nr 3 wpisano datę i numer zaskarżonego postanowienia, a także nazwę organu, który je wydał, natomiast w rubryce nr 5 (Uzasadnienie) wpisano zdanie: "Proszę o zwolnienie od kosztów sądowych". Nadal jednak nie zostały wypełnione wskazane w wezwaniu rubryki nr 7.2.2 (Przedmioty wartościowe), nr 8 (Stan majątkowy osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym), nr 11 (Inne dane, które składający oświadczenie uważa za istotne), jak też w rubryce nr 5 nie uzasadniono złożonego wniosku, gdyż za takie uzasadnienie nie można uznać prośby o zwolnienie od kosztów sądowych. O wypełnienie wymienionych wyżej rubryk skarżący został skutecznie wezwany, jednakże tych czynności nie dopełnił. Nie usunął zatem braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skoro, jak wykazano wyżej, wbrew stwierdzeniu skarżącego zawartemu we wniesionym sprzeciwie, pomimo skutecznego wezwania nie zostały w zakreślonym terminie usunięte braki wniosku o przyznanie prawa pomocy, to wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania, nie dokonując jego merytorycznej oceny odnośnie możliwości przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 257 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.