IV SA/Wa 851/08
Sądy administracyjne2008-10-29
Sygnatura
IV SA/Wa 851/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-10-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Jarosław StopczyńskiMarian WolaninMarta Laskowska
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) Sędzia WSA Marian Wolanin Sędzia WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków P. K. o wyłączenie sędziego Jakuba Linkowskiego oraz sędziego Krystyny Napiórkowskiej w sprawie ze skargi A. w P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie reformy rolnej postanawia: - wnioski oddalić.
UZASADNIENIE
Na rozprawie w dniu 21 października 2008 r. uczestnik postępowania P. K. złożył wnioski o wyłączenie sędziów: Jakuba Linkowskiego i Krystyny Napiórkowskiej od rozpoznawania sprawy ze skargi A. w P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2008 r.
Jak wskazał uczestnik, powodem powyższych wniosków, jest udział wskazanych osób w składzie orzekającym, który wydał wyrok z dnia 16 listopada 2005 r., a który to wyrok został następnie uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku skargi kasacyjnej wraz z decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2005 r. (wyrok z dnia 15 lutego 2007 r. I OSK 643/06). Obecnie zaskarżona decyzja z dnia (...) marca 2008 r. została wydana w postępowaniu administracyjnym toczącym się po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2007 r. Wobec powyższego istnieje, w opinii strony, przesłanka do wyłączenia z uwagi na udział, wskazanych sędziów, w tej samej zindywidualizowanej sprawie, gdzie zarówno strony, jak i przedmiot postępowania, a także podstawy prawne i faktyczne są tożsame.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Żądanie wyłączenia sędziów, jako nieuzasadnione, nie może zostać uwzględnione.
Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie stronie realizacji zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy
w sytuacjach określonych w przepisie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Niezależnie od przyczyn powołanych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści przepisu art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi okoliczność tego rodzaju, ze mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie. Nie stwierdzono bowiem istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 ustawy P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wskazanych osób z mocy ustawy, zaś sam uczestnik postępowania nie wskazał także, aby pomiędzy nim a sędziami istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Tylko istnienie takiego stosunku osobistego może stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na wniosek strony.
Zaznaczyć należy, że w ramach wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy P.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownego wyjaśnienia. Sędziowie Jakub Linkowski oraz Krystyna Napiórkowska oświadczyli, odpowiednio w dniach 23 października 2008 r. oraz 27 października 2008 r., że pomiędzy nimi a uczestnikiem P. K. nie istnieje stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 22 § 1
i § 2 powołanej ustawy.