II K 691/19

<p>Sygn. akt II K 691/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 października 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->Sędzia Grzegorz Król</strong> </p> <p>Protokolant: Ewa Rosiek</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu - <span class="anon-block">P. D.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 roku</p> <p>sprawy karnej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 1 kwietnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">F.</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, na drodze gminnej prowadzącej do przysiółka <span class="anon-block">Z.</span> do drogi krajowej K-75, kierując pojazdem marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że poprzez brak podjęcia manewrów obronnych i brak należytej obserwacji jezdni przed pojazdem, przyczynił się do wypadku spowodowanego przez nieostrożnego i nierozważnego nietrzeźwego pieszego <span class="anon-block">J. C.</span>, który znajdował się (leżał) na jezdni i nie ustąpił pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a następnie <span class="anon-block">A. W. (1)</span> zbiegł z miejsca zdarzenia, wskutek czego pieszy <span class="anon-block">J. C.</span> doznał obrażeń ciała w postaci: złamania wielomiejscowego kości miednicy, złamania wieloodłamowego kości podudzia prawego, złamania kości strzałkowej lewej, stłuczenia płuc, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a>, powodując chorobę realnie zagrażającą życiu,</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178 § 1 k.k.</a> i za to na mocy powołanych przepisów ustawy, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 2 pkt. 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 3)">art. 60 § 2 pkt 1 i § 6 pkt 3 k.k.</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> warunkowo zawiesza na trzyletni okres próby;</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych, tj. karę grzywny w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych;</p> <p>III.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary grzywny, zalicza oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 02 kwietnia 2018 roku do dnia 21 maja 2018 roku, z zaokrągleniem do pełnego dnia, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest 2 (dwóm) dziennym stawkom grzywny, natomiast okres od 21 maja 2018 roku, godzina 11.50. do dnia 05 czerwca 2018 roku, godzina 15.30. zalicza na poczet kary pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 kk</a> orzeka oskarżonemu środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, na poczet którego na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63 § 4 k.k.</a> zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 02 kwietnia 2018 roku;</p> <p>I.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 47;art. 47 § 3;art. 47 § 4)">art. 47 § 3 i § 4 k.k.</a> orzeka oskarżonemu nawiązkę na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. C.</span> w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych;</p> <p>II.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa częściowe koszty sądowe w postaci częściowych wydatków w kwocie 1.500 (tysiąc pięćset) złotych i na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwalnia go od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postaci dalszych wydatków i opłat;</p> <p>III.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. C.</span> kwotę 1440 (tysiąc czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika;</p> <p>IV.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 Ustawy prawo o adwokaturze</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">A. N.</span> kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych i 23 % VAT w kwocie 165,60 (sto sześćdziesiąt pięć 60/100) złotych tj. łącznie w kwocie 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych tytułem kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="109"/> <col width="9"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="113"/> <col width="25"/> <col width="5"/> <col width="22"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="14"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 13 października 2020 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 §3 kpk</a> </strong> </p> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 691/19</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>W dniu 1 kwietnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">F.</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, na drodze gminnej prowadzącej do przysiółka <span class="anon-block">Z.</span> do drogi krajowej K-75, kierując pojazdem matki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że poprzez brak podjęcia manewrów obronnych i bak należytej obserwacji jezdni przed pojazdem, przyczynił się do wypadku spowodowanego przez nieostrożnego i nierozważnego nietrzeźwego pieszego <span class="anon-block">J. C.</span>, który znajdował się (leżał) na jezdni i nie ustąpił pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a następnie <span class="anon-block">A. W. (1)</span> zbiegł z miejsca zdarzenia, wskutek czego <span class="anon-block">J. C.</span> doznał obrażeń ciała w postaci: złamania wielomiejscowego kości miednicy, złamania wieloodłamowego kości podudzia prawego, złamania kości strzałkowej lewej, stłuczenia płuc, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt. 2 k.k.</a> powodując chorobę realnie zagrażającą życiu</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178 § 1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="11"> <p>x</p> </td> <td colspan="2"> <p>x</p> </td> <td> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>x</p> </td> <td> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>x</p> <p>x</p> </td> <td colspan="9"> <p>x</p> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p>x</p> </td> <td colspan="2"> <p>x</p> </td> <td> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="8"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="8"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td> <p>I</p> </td> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>W postępowaniu bezspornie wykazano, że oskarżony w czasie i miejscu opisanym w akcie oskarżenia, naruszając nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, poprzez brak podjęcia manewrów obronnych i brak należytej obserwacji jezdni przed pojazdem przyczynił się do wypadku spowodowanego przez nieostrożnego i nierozważnego nietrzeźwego pieszego <span class="anon-block">J. C.</span>, który znajdował się (leżał) na jezdni i nie ustąpił pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. W wyniku powyższego, pokrzywdzony doznał obrażeń ciała określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art.156 §1 pkt. 2 k.k.</a> </p> <p>Obowiązkiem każdego kierowcy jest prowadzenie samochodu z należytą ostrożnością. Oznacza to obowiązek podejmowania takich czynności, które obiektywnie rzecz biorąc, są niezbędne by zabezpieczyć maksymalne bezpieczeństwo w ruchu drogowym, w świetle sztuki i techniki prowadzenia pojazdów samochodowych. Na kierowcy ciąży również obowiązek nie dokonywania takich czynności, które mogłyby pomniejszać owo bezpieczeństwo. Obowiązek ten realizuje się między innymi poprzez baczne i ciągłe obserwowanie jezdni przed pojazdem.</p> <p>Pomiędzy naruszeniem przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span> zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, a skutkami wypadku istnieje związek przyczynowy uzasadniający przypisanie mu czynu karalnego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 kk</a>. Z odpowiedzialności za zaistnienie rzeczowego wypadku nie zwalnia oskarżonego okoliczność, że wypadek spowodował pokrzywdzony <span class="anon-block">J. C.</span>, poprzez spowodowanie zagrożenia w ruchu.</p> <p>Okoliczności zdarzenia wskazują nadto, że oskarżony wiedział, że przejechał samochodem po pieszym, a mimo to w pośpiechu odjechał z miejsca zdarzenia.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">Art.178 §1 kk</a> (w brzmieniu od 1.06.2017 r.) stanowi, że skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 173;art. 174;art. 177)">art.173, art.174 lub art.177</a> znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, sąd orzeka karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, a w wypadku przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2</a> w wysokości nie niższej niż 2 lata, do górnej granicy tego zagrożenia zwiększonego o połowę. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że dla przyjęcia kwalifikacji prawnej obejmującej przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art.178 §1 kk</a> z powodu zbiegnięcia z miejsca zdarzenia niezbędne jest przypisanie sprawcy umyślności co do tego, iż przez zbiegnięcie zmierzał on do uniknięcia odpowiedzialności za zachowanie, które wyczerpało znamiona ustawowe przestępstw stypizowanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177)">art.177 kk</a>. Przyczyną leżącą zaś u źródeł zbiegnięcia, czyli samowolnego oddalenia się sprawcy z miejsca popełnienia czynu zabronionego, winna być chęć uniknięcia odpowiedzialności karnej, a więc ukrycia przed organami powołanymi do ścigania samego faktu jego popełnienia bądź dodatkowo obciążających sprawcę okoliczności (często nietrzeźwości, ale też na przykład braku uprawnień niezbędnych do kierowania pojazdem). W realiach sprawy sytuacja taka w ocenie Sądu miała miejsce.</p> <p>Z tych względów Sąd przyjął, że oskarżony wypełnił ustawowe znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art.177 §2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art.178 §1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>`1</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td> <p>x</p> </td> <td colspan="6"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="4"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="4"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td colspan="4"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>Kara 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na trzyletni okres próby</p> </td> <td colspan="6"> <p>Sąd uznał zatem winę oskarżonego <span class="anon-block">A. W. (1)</span> w zakresie przedstawionego mu zarzutu. Rozważając kwestię kary dla oskarżonego, Sąd miał na względzie przesłanki określone w dyrektywach jej wymiaru ujętych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. W myśl tego przepisu Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego (prewencja szczególna), a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i zaspokojenie potrzeby poczucia sprawiedliwości (prewencja ogólna).</p> <p>Podczas rozprawy głównej oskarżony <span class="anon-block">A. W. (1)</span> wraz z obrońcą wniósł o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzenie mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby, grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda stawka dzienna, orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 3.000 zł, orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, zwolnienie z części kosztów sądowych.</p> <p>Prokurator Rejonowy w Nowym Sączu nie sprzeciwił się wnioskowi oskarżonego, podobnie jak pokrzywdzony.</p> <p>Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że kara 1 roku pozbawienia wolności (rodzaj kary determinowała treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178 § 1 kk</a>) wymierzona oskarżonemu z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat przy przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej wdrożą oskarżonego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego, w szczególności w zakresie przestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wymierzając taką karę Sąd miał na względzie zarówno okoliczności łagodzące jak i obciążające dla oskarżonego. Do tych pierwszych zaliczył Sąd dotychczasową niekaralność oskarżonego, fakt, że sprawcą zaistnienia zdarzenia był pokrzywdzony <span class="anon-block">J. C.</span>, oskarżony zaś przyczynił się do niego. Wreszcie wzięto pod uwagę – jako okoliczność obciążającą - zachowanie oskarżonego bezpośrednio po spowodowaniu wypadku – a zatem fakt, że <span class="anon-block">A. W.</span> odjechał z miejsca zdarzenia. Jako okoliczność obciążającą należało nadto poczytać niezwykle ciężkie skutki wypadku drogowego dla pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. C.</span>.</p> <p>Zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu stopnia zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu, które były znaczne, kara ta będzie współmierną odpłatą za jego popełnienie. Oceniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, Sąd wziął pod uwagę katalog okoliczności o tym decydujących, tj. rodzaj i charakter naruszonego dobra (ludzkie zdrowie), a przede wszystkim charakter obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonego, a także rodzaj naruszonych przez oskarżonego reguł ostrożności i stopień ich naruszenia (nieumyślnie). Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął też pod uwagę sposób i okoliczności jego popełnienia, tj. fakt, że wypadek do którego przyczynił się oskarżony spowodowany został przez nieostrożnego i nierozważnego pieszego, który będąc nietrzeźwy leżał na jezdni i nie ustąpił pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi. Stąd w ocenie Sądu, naruszenie przez oskarżonego reguł ostrożności nie było znaczne, a przy tym i nieumyślne. Wpływ na wymiar kary miała i nadto treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art.178 §1 kk</a>, który to podnosi dolną i górną granicę ustawowego zagrożenia za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art.177 §2 .kk</a>.</p> <p>W ocenie Sądu orzeczona kara, nie będzie nadto surowa, pozostanie adekwatna do popełnionego czynu i będzie wypełniała cele prewencji indywidualnej i ogólnej. Mając na uwadze okoliczności zdarzenia, Sąd uznał, że kara winna mieć charakter nie izolacyjny. Taka kara będzie wystarczająca dla osiągnięcia w stosunku do niego pożądanych efektów wychowawczych i winna uzmysłowić karygodny charakter przestępstwa, jakiego się dopuścił, wdrażając go jednocześnie do przestrzegania porządku prawnego.</p> <p>Niemniej jednak, postawa oskarżonego i jego sytuacja życiowa nakazują dać mu szansę i warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności. Popełnienie przestępstwa drogowego miało w jego życiu charakter incydentalny, poza tym oskarżony przestrzega porządku prawnego. Wobec osoby oskarżonego istnieją bardzo silne podstawy do stwierdzenia, że wyciągnie prawidłowe wnioski z tego co się stało, a już same tragiczne następstwo wypadku jest dla niego dolegliwością i przestrogą na przyszłość.</p> <p>Jednocześnie z uwagi na uzgodnienie zasad naprawienia szkody a w zasadzie zadośćuczynienia Sąd zastosował instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary umożliwiającą jej orzeczenie w niższych granicach.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>II</p> </td> <td colspan="4"> <p>orzeczenie kary grzywny</p> </td> <td colspan="6"> <p>W kontekście popełnionego występku, Sąd uznał, że na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 kk</a> zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, należy wobec oskarżonego orzec grzywnę, która w zaistniałej sytuacji będzie stanowiła realną dolegliwość dla oskarżonego, zarówno z punku widzenia celów zapobiegawczych i wychowawczych, które ma osiągnąć kara w stosunku do sprawcy, jak również odegra istotną rolę z punktu widzenia kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i umacniania przekonania, że zaatakowane przestępstwem dobra są rzeczywiście chronione. Mając na uwadze dochody uzyskiwane przez <span class="anon-block">A. W. (1)</span> i jego realne możliwości zarobkowe, grzywna w wysokości 100 stawek po 20 złotych każda, orzeczona w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a>, jest wyważona i adekwatna do popełnionego czynu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>III</p> </td> <td colspan="4"> <p>Zaliczenie okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet grzywny</p> </td> <td colspan="6"> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej grzywny, Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 02 kwietnia 2018 r. do dnia 21 maja 2018 r., z zaokrągleniem do pełnego dnia, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest 2 (dwóm) stawkom dziennym grzywny, natomiast okres od 21 maja 2018 r. godz. 11.50 do dnia 05 czerwca 2018 r., godz. 15:30 zalicza na poczet kary pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>IV</p> </td> <td colspan="4"> <p>Orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych</p> </td> <td colspan="6"> <p>Przy wymiarze środka karnego, tj. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, Sąd miał na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 k.k.</a>, stanowiącego, o obligatoryjnym zakazie prowadzenia pojazdów w razie zbiegnięcia sprawcy z miejsca zdarzenia określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 §2 kk</a>. Istota i cel tego środka karnego polega na tym, by osoby nie przestrzegające zasad bezpieczeństwa, zagrażające bezpieczeństwu ruchu czy to z braku wyobraźni, czy z braku poczucia odpowiedzialności - z ruchu tego wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drogach, zmuszenia naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom ruchu. Co do zasady orzeczenie tego środka jest dożywotnie jednakże mając na uwadze jedynie przyczynienie się do wypadku, Sąd uznał, że zachodzi wyjątkowy przepadek umożliwiający odstąpienie od tego okresu.</p> <p>Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy sąd uznał, że orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat będzie adekwatne do czynu, którego się on dopuścił.</p> <p>Na poczet wskazanego środka karnego Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63 § 4 k.k.</a> zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy do dnia 02 kwietnia 2018 r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. W. (1)</span> </p> </td> <td> <p>V</p> </td> <td colspan="4"> <p>Orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego</p> </td> <td colspan="6"> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 47;art. 47 § 3;art. 47 § 4)">art. 47 §3 i 4 kk</a> orzeczono wobec <span class="anon-block">A. W. (1)</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. C.</span> nawiązkę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych co winno w części zadośćuczynić krzywdzie jakiej doznał w wyniku wypadku. Kwota powyższa ustalona została na podstawie obrażeń ciała, konieczności leczenia szpitalnego oraz związanych z tym szeregiem dolegliwości w codziennym funkcjonowaniu. Jej zadaniem będzie także uświadomienie oskarżonemu konieczności ponoszenia także finansowych konsekwencji popełnionego czynu i będzie czynnikiem pozytywnie wpływającym na sposób prowadzenia pojazdów w przyszłości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>x</p> </td> <td> <p>x</p> </td> <td colspan="4"> <p>x</p> </td> <td colspan="6"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>x</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>VI</p> <p>częściowe zwolnienie od kosztów sądowych</p> </td> <td colspan="11"> <p>W punkcie VI wyroku Sąd Rejonowy zdecydował się jedynie częściowo obciążyć oskarżonego kosztami sądowymi mając na względzie jego sytuacje finansową oraz konieczność uiszczenia nawiązki i grzywny. Niemniej jednak, w ocenie Sądu w wyrzeczeniu tym należało dać wyraz zasadzie odpowiedzialności za wynik proces wyartykułowanej przez ustawodawcę w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, a co za tym idzie – Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych tytułem częściowych wydatków.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>VII</p> </td> <td colspan="11"> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> Sąd zasądził od oskarżanego na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">J. C.</span> kwotę 1440 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>VIII</p> </td> <td colspan="11"> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 Ustawy prawo o adwokaturze</a> Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">A. N.</span> kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych i 23 % VAT w kwocie 165,60 (sto sześćdziesiąt pięć 60/100) złotych tj. łącznie w kwocie 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych tytułem kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> </tr> </table> </div>