II K 1410/19
Sądy powszechne2020-10-15
Sygnatura
II K 1410/19
Data orzeczenia
2020-10-15
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Angelika Kurkiewicz (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt: II K 1410/19</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 15 października 2020 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Toruniu II wydział Karny w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący</strong> SSR Angelika Kurkiewicz</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant</strong> st. sekr. sąd. Wojciech Rydzio</p>
<p>Bez obecności Prokuratora</p>
<p>po rozpoznaniu dnia 14 października 2020 roku</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->sprawy:</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">M. M.</span> s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">T. z domu S.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>
</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->oskarżonego o to, że</span>
</p>
<p>W dniu 21.07.2019 roku około godziny 01:20 w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> skrzyżowanie <span class="anon-block">ul. (...)</span> z <span class="anon-block">ul. (...)</span> gm. <span class="anon-block">O.</span>, kierował pojazdem mechanicznym tj. samochodem osobowym marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości: badanie: I - godz. 02:04, wynik - 0,80 mg/l, II - godz. 02:25, wynik - 0,71 mg/l, III - godz. 03:52, wynik. 0,58 mg/l, IV - godz. 03:55, wynik - 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu</p>
<p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art 178a par 1 kk</a>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->ORZEKA:</strong>
</p>
<p>I.
uznaje oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> i za to podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33§1 i §3 kk</a> wymierza mu grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych , przyjmując wysokość jednej stawki dziennej w wysokości 100 (stu) złotych</p>
<p>II.
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech ) lat;</p>
<p>III.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63§ 4 kk</a> na poczet środka karnego orzeczonego w pkt. II wyroku zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 21 lipca 2019 roku ;</p>
<p>IV.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a§2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł (pięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w <span class="anon-block">W.</span>;</p>
<p>V.
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 70 zł (siedemdziesiąt złotych) ;</p>
<p>Sygn. akt II K 1410/19</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS.</strong>
</p>
<p>W dniu 21 lipca 2019 roku <span class="anon-block">M. M.</span>, po skończonej pracy u kolegi, spożywał alkohol. Około godziny 18:00 otrzymał telefon od swoich starszych, schorowanych rodziców, aby przyjechał do nich. Z uwagi na fakt spożywania alkoholu, postanowił, że trochę odczeka.</p>
<p>(Dowód : wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> k. 35,36,68,68v;</p>
<p>Protokół badania trzeźwości analizatorem wydechu k. 8,8v,9,9v, )</p>
<p>Około godziny 1:20 wsiadł za kierownicę pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i ruszył do swoich rodziców. W miejscowości <span class="anon-block">G.</span> na skrzyżowaniu <span class="anon-block">ul. (...)</span> z <span class="anon-block">ul. (...)</span> w gminie <span class="anon-block">O.</span>, został zatrzymany przez policję albowiem wjechał do rowu melioracyjnego ,a następnie w ogrodzenie posesji .</p>
<p>(Dowód : wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> k. 35,36,68,68v)</p>
<p>Wówczas badania wykazały, iż w dniu 21 lipca 2019 r. <span class="anon-block">M. M.</span> kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości albowiem zawartość alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu wynosiła: I badanie o godz. 02: 04 - 0,80 mg/l, II badanie o godz. 02:25 – 0,71 mg/l ; III badanie o godz. 03: 52 – 0,58 mg/l, zaś IV badanie o godz. 03:55- 0,61 mg/l.</p>
<p>(Dowód : wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> k. 35,36,68,68v;</p>
<p>protokół badania trzeźwości k. 8,8v,9,9v,</p>
<p>świadectwo legalizacji k. 8a, 9a )</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">M. M.</span> </strong>na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia otrzymał telefon od swoich starszych rodziców, mających problemu zdrowotne i musiał sprawdzić co się u nich dzieje. Wcześniej był u swojego kolegi, gdzie pomagał w położeniu instalacji elektrycznej. Wypił wówczas alkohol w postaci 1 drinka i piwa. Gdy następnego dnia wsiadał za kierownicę, czuł się dobrze. Podkreślił, iż gdyby wiedział, że jest pod wpływem alkoholu to nie wsiadłby za kierownicę, a pojechał do rodziców autobusem lub poprosił kogoś o podwiezienie. Oświadczył , że żałuje tego co się stało i przez 20 lat jak posiada prawo jazdy, nigdy nie miał takiej sytuacji. Wniósł jednocześnie o warunkowe umorzenie postępowania.</p>
<p>Na rozprawie oskarżony podtrzymał wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym i wskazał, iż był to wówczas dla niego ciężki okres w życiu albowiem dotknęła go śmierć dziecka, później był rozwód i ojciec zachorował na raka. Podkreślił, iż po telefonu mamy nie pojechał od razu tylko odczekał około 8 godzin, aby być trzeźwym. Wskazała także , iż zażył wówczas 2 tabletki aspiryny. Podał także, iż skończył studia społeczno –prawne i wcześniej nigdy nie złamał prawa. Zaznaczył, iż warunkiem kontynowania dotychczasowej pracy na odpowiedzialnym stanowisku jakie zajmuje, wymaga od niego niekaralności i posiadania prawa jazdy.</p>
<p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, co do ilości spożytego alkoholu albowiem pozostaje ono w sprzeczności z protokołem badania trzeźwości oskarżonego z którego wynika, iż zaraz po zdarzeniu oskarżony podał, iż około godziny 18:00 spożył pół litra wódki. Ponadto wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie pozostają w sprzeczności z doświadczeniem życiowym. Gdyby rzeczywiście oskarżony wypił tylko 1 drinka i 1 piwo o godzinie 18:00 , to po 8 godzinach powinien mieć już niewielką ilość alkoholu w organizmie, a nie 0, 80 mg/l. W ocenie Sądu bardziej wiarygodne wydaje się więc oświadczenie oskarżonego przy badaniu trzeźwości , iż spożył wówczas pół litra alkoholu.</p>
<p>Pozostałym wyjaśnieniom oskarżonego Sąd dał wiarę albowiem korespondują one z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i nie budzą one wątpliwości Sądu.</p>
<p>Sąd dał wiarę wszelkim innym przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, a zawnioskowanym w akcie oskarżenia. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Również Sąd dał wiarę dokumentom przedłożonym przez oskarżonego w toku postepowania sądowego. Sąd nie miał podstaw aby podważyć ich wiarygodność.</p>
<p>W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego przyznającego się do winy, zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż oskarżony w dniu 21 lipca 2019 r., w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> skrzyżowanie <span class="anon-block">ul. (...)</span> z <span class="anon-block">ul. (...)</span> gmina <span class="anon-block">O.</span> kierował pojazdem mechanicznym marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości (zawartość alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, I badanie I badanie o godz. 02:04 - 0,80 mg/l, II badanie o godz. 02:25 – 0,71 mg/l ; III badanie o godz. 03: 52 – 0,58 mg/l, zaś IV badanie o godz. 03:55- 0,61 mg/l. czym wyczerpał znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a>.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> stanowi, iż odpowiedzialność za ten występek ponosi ten kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrzny. Należy wskazać, że przedmiotem ochrony określonym w dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> jest bezpieczeństwo w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w tym przypadku, zagrożone przez osobę będącą w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzącą pojazd mechaniczny.</p>
<p>Przez prowadzenie pojazdu, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a kk</a>, należy rozumieć każdą czynność wpływającą bezpośrednio na ruch pojazdu, w szczególności rozstrzygającą o kierunku i prędkości jazdy. Przestępstwo penalizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a)">art. 178a kk</a> może być popełnione w dowolnym miejscu, gdzie odbywa się ruch pojazdów. Natomiast definicja stanu nietrzeźwości zawarta została w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 §16 kk</a>, zgodnie z którym stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, albo gdy zawartość alkoholu w 1 dm<sup>
<!-- -->3</sup> (l) wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Nie ulega wątpliwości, iż wartości stężeń alkoholu podane w wynikach badań urządzeniem kontrolno pomiarowym do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu wskazują, iż w chwili, gdy oskarżony kierował przedmiotowym pojazdem to znajdował się w stanie nietrzeźwości.</p>
<p>Występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a §1 kk</a>, popełniony został przez oskarżonego umyślnie, gdyż wiedział on, że znajduje się w stanie nietrzeźwości albowiem wcześniej spożył znaczne ilości alkoholu, a mimo tego zdecydował się na prowadzenie pojazdu mechanicznego. Oskarżony mógł skorzystać z pomocy innej osoby, która podwiozłaby go do rodziców bądź też udać się autobusem albo też udać się na najbliższy komisariat, aby tam przebadać się na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Zachowanie <span class="anon-block">M. M.</span> godziło w bezpieczeństwo w komunikacji, będące głównym dobrem chronionym tym przepisem, a zarazem zagrażało zdrowiu, a nawet życiu innych osób, które znajdowały się w tym czasie na drodze.</p>
<p>W każdym przypadku obowiązkiem sądu stojącego przed wyborem środka reakcji karnej na przestępstwo jest rozważenie, czy sięganie po karę jest konieczne, czy wystarczające będzie zastosowanie warunkowego umorzenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a>). Każdy taki przypadek należy oceniać <em>
<!-- -->in concreto</em>. Warunkowe umorzenie postępowania jako środek reakcji karnej stosowane jest zawsze wobec określonego sprawcy. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstw. W ocenie Sądu nie ma przesłanek do zastosowania warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do oskarżonego.</p>
<p>Sąd wymierzając karę oskarżonemu <span class="anon-block">M. M.</span> baczył na dyrektywy wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. Okolicznościami obciążającymi oskarżonego niewątpliwie było zrealizowanie znamion czynu zabronionego z winny umyślnej. Z kolei okolicznościami łagodzącymi są : postawa oskarżonego w toku prowadzonego przeciwko niemu postępowania, fakt uprzedniej niekaralności oraz pozytywna opinia od pracodawcy. Nie stwierdzono natomiast w sprawie żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego. <span class="anon-block">M. M.</span> jest osobą dorosłą i sprawną intelektualnie. Mając powyższe na uwadze w punkcie I sentencji wyroku Sąd uznając oskarżonego za winnego popełnienia czyn zarzucanego mu w akcie oskarżenia i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33§1 i §3 kk</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 100 zł. W ocenie Sądu kara ta jest współmierna zarówno do stopnia winy oskarżonego jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa. Wymierzając karę grzywny we wskazanym wyżej wymiarze Sąd miał na uwadze sytuację materialną i rodzinną oskarżonego. Oskarżony zarabia bowiem 3400 zł netto, zaś na utrzymaniu ma 1 dziecko.</p>
<p>Jednocześnie Sąd uznał, iż w świetle całokształtu okoliczności sprawy nie było zasadnym orzeczenie kary pozbawienia wolności albowiem oskarżony jest osobą niekarną, zaś kara pozbawienia wolności byłaby w jego sytuacji nieadekwatna. Kara ograniczenia wolności kolidowałaby zaś z jego obowiązkami zawodowymi.</p>
<p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec oskarżonego, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju z uwagi na popełnienie czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia w stanie nietrzeźwości. Dlatego też Sąd, w punkcie II sentencji wyroku, za powyższy czyn orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. W przedmiotowej sytuacji faktyczne wyeliminowanie oskarżonego z ruchu drogowego jest dolegliwością współmierną do okoliczności jego postępowania, bowiem prowadzenie przez niego pojazdów zagraża bezpieczeństwu w komunikacji. Sąd nie orzekał surowszego zakazu prowadzenia pojazdów mając na uwadze fakt, iż oskarżony nie był dotychczas karny, a nadto prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy zarobkowej.</p>
<p>Biorąc pod uwagę, iż oskarżony od dnia 21 lipca 2019 roku miał zatrzymane prawo jazdy, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63§4 kk</a> zaliczył mu ten okres na poczet środka karnego wymierzonego w pkt. III wyroku.</p>
<p>W punkcie IV sentencji wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Środek ten pozostawał obligatoryjny wobec wydania wobec oskarżonego wyroku skazującego za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a>, zaś jego wysokość została ustalona przez Sąd w wysokości 5.000 zł. Sąd wziął bowiem pod uwagę, iż oskarżony aktualnie osiąga dochód w wysokości 3400 zł netto, na utrzymaniu ma jedno dziecko. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 k.k.</a>
</p>
<p>W ocenie Sądu kara, środki karne i świadczenie pieniężne wymierzone oskarżonemu są adekwatne do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu, właściwości i warunków osobistych sprawcy. Sąd uznał również, iż kara ta jest wystarczająca do osiągnięcia wobec oskarżonego celów zapobiegawczych i wychowawczych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p>
<p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążając go wydatkami postępowania w wysokości 70 złotych. Mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną oskarżonego będzie on w stanie ponieść w/w koszty sądowe.</p>
</div>