I C 486/20

<p>Sygn. akt I C 486/20</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 30.10.2019 roku powód <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">A. G.</span> kwot wskazanych na k.5 odwrót akt wraz z kosztami postępowania w kwocie 1.056 zł. (pozew –k.5-6)</p> <p>W dniu 11.12.2019 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. (nakaz zapłaty –k.7 odwrót)</p> <p>W piśmie z dnia 31.12.2019 r. pozwany wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany potwierdził, że pomiędzy nim a powodem została zawarta umowa kredytu, która została następnie wypowiedziana przez powoda. Pozwany podniósł, że powód nie uwzględnił wszystkich wpłat dokonanych przez pozwanego. (sprzeciw-k.8 odwrót- 9 odwrót)</p> <p>W piśmie z dnia 7.04.2020 r. powód wniósł dodatkowo o zasądzenie opłaty skarbowej od pełnomocnictw w kwocie 34 zł oraz kosztów notarialnego uwierzytelnienia dokumentów w kwocie 9,84 zł. (pismo –k.20-21)</p> <p>Na rozprawie strony nie stawiły się. (protokół rozprawy –k.44)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Dnia 26.06.2018 r. pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block">A. G.</span> została zawarta umowa kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>. (umowa kredytu –k.27-30)</p> <p>W dniu 2.05.2019 r. powód skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty zaległości w spłacie kredytu w kwocie 3.757,65 zł w terminie 14 dni roboczych od daty doręczenia wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy kredytu. (wezwanie do zapłaty –k.31, kopia książki nadawczej –k.34)</p> <p>W dniu 3.06.2019 r. powód skierował do pozwanego oświadczenie o wypowiedzeniu w/w umowy kredytu. W związku z nieuregulowaniem zaległości w spłacie kredytu, powód wypowiedział w/w umowę kredytu z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia określonego w umowie liczonego od dnia doręczenia wypowiedzenia. W wypowiedzeniu wskazano stan zadłużenia z tytułu w/w umowy kredytu na dzień jego sporządzenia oraz poinformowano, że w przypadku uregulowania całości wymagalnego zobowiązania w okresie wypowiedzenia, Bank rozważy możliwość cofnięcia oświadczenia o wypowiedzeniu. Wypowiedzenie zostało doręczone pozwanemu w dniu 10 czerwca 2019 r.(oświadczenie o wypowiedzeniu umowy –k.35, potwierdzenie odbioru –k.36-36 odwrót)</p> <p>W dniu 30.07.2019 r. powód skierował do pozwanego ostateczne wezwanie do zapłaty w związku z wypowiedzeniem w/w umowy kredytu i postawieniem całej należności w stan wymagalności. (wezwanie do zapłaty –k.38)</p> <p>Na dzień 24.10.2019 r. zadłużenie <span class="anon-block">A. G.</span> z tytułu zawartej umowy kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 27.06.2018 r. wynosiło 84.417,39 zł, w tym 78.232,97 zł stanowił niespłacony kapitał (należność główna), 3.446,19 zł stanowiły odsetki umowne za okres korzystania z kapitału w wysokości 9,19% od dnia 15.02.2019 r. do dnia 28.07.2019 r., 2.738,23 zł stanowiły odsetki za opóźnienie naliczone od kwoty niespłaconego kapitału w wysokości 14% od dnia 15.02.2019 r. do dnia 24.10.2019 r. (wyciąg z ksiąg <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> –k.22, zestawienie należności i spłat kredytu –k.23)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Strona powodowa dochodzi swojego roszczenia w oparciu o umowę o gotówkowy kredyt złotowy zawartą z pozwanym <span class="anon-block">A. G.</span>. Podstawę prawną roszczenia powoda stanowi zatem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe</a>.</p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany zakwestionował jedynie wysokość jego aktualnego zadłużenia wobec powoda. Nie kwestionował skuteczności wypowiedzenia umowy.</p> <p>W świetle zgromadzonego materiału dowodowego Sąd uznał sprzeciw pozwanego za chybiony. Należy wskazać, że pozwany reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych. Pozwany nie skonkretyzował ani nie uzasadnił w żaden sposób zarzutu nie uwzględnienia przez powoda wszystkich wpłat dokonanych przez pozwanego.</p> <p>W ocenie Sądu żądanie powoda zostało udowodnione za pomocą dokumentów złożonych przez powoda do akt sprawy- zarówno co do zasady (niekwestionowanej przez pozwanego), jak wysokości, zarówno w zakresie należności głównej, jak odsetek, co skutkowało uwzględnieniem powództwa w całości.</p> <p>Wysokość dochodzonej wierzytelności została potwierdzona w wyciągu z ksiąg banku oraz przedstawionym przez powoda zestawieniu należności i spłat kredytu. Wyciąg z ksiąg banku wprawdzie obecnie nie ma mocy dokumentu urzędowego w postępowaniu cywilnym, ale jest dokumentem prywatnym, do którego znajduje zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 KPC</a>. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt III CSK 66/13, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 KPC</a> zawiera domniemanie, które powinien uwzględnić sąd, iż osoba, która złożyła podpis na dokumencie złożyła zawarte w nim oświadczenie. Do domniemania tego stosuje się <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 234)">art. 234 KPC</a>, według którego domniemania ustanowione przez prawo wiążą sąd, dopóki nie zostaną obalone. W zakresie nie objętym domniemaniem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 KPC</a>, moc dowodowa dokumentu prywatnego podlega ocenie przez sąd zgodnie z regułami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 par. 1 KPC</a>, tak jak każdego innego dowodu. Podobnie, jak w wypadku innych dowodów, sąd ocenia czy dowód ten ze względu na okoliczności sprawy zasługuje na wiarę, czy też nie.</p> <p>Biorąc pod uwagę, że pozwany zarzut nieudowodnienia wysokości roszczenia sformułował bardzo ogólnie, nie przedstawiając jednocześnie żadnych konkretnych zarzutów odnośnie wysokości zadłużenia kredytobiorcy wobec powoda (brak wskazania, które wpłaty pozwanego i w jakiej wysokości nie zostały uwzględnione przez powoda), Sąd uznał przedstawione przez powoda dokumenty w postaci umowy kredytu, wyciągu z ksiąg bankowych i zestawienia należności i spłat kredytu za wiarygodne dowody na okoliczność wysokości roszczenia powoda, zarówno w zakresie należności głównej, jak odsetek.</p> <p>O odsetkach od zasądzonych kwot Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359;art. 359 § 1;art. 359 § 2)">art. 359 par. 1 i 2 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 par. 1 i 2 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1)">art. 482 § 1 k.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </span>, stosownie do wyniku sprawy. Pozwany jako przegrywający sprawę w całości jest zobowiązany do zwrotu stronie powodowej całości poniesionych przez nią kosztów procesu, niezbędnych do celowego dochodzenia praw, tj. opłaty od pozwu, opłat od pełnomocnictw i kosztów notarialnego uwierzytelnienia dokumentów.</p> </div>