I OZ 538/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1414/22 o odrzuceniu skargi K. B. i J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1414/22, odrzucił skargę K. B. i J. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2022 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 20 kwietnia 2022 r. wezwano pełnomocnika Skarżących radcę prawnego P. D., do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jednocześnie pouczono, że nie uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 29 marca 2022 r. Sąd I instancji uznał, iż ostatni dzień terminu do skutecznego uzupełnienia braków formalnych skargi przypadał na dzień 5 kwietnia 2022 r., jednakże wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając wydanie postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 poz. 329 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), polegającym na orzeczeniu o odrzuceniu skargi, pomimo, że skarżący nie zostali skutecznie wezwani do uzupełnienia braków formalnych. Argumentując swoje stanowisko Skarżący podnieśli, że nie zostało im doręczone zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 20 kwietnia 2022 r. Równocześnie wskazali, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 marca 2022 r. Skarżący podkreślili, iż przedmiotowe wezwanie zostało sformułowane w imieniu "sekretariatu Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie" i nie zostało do niego dołączone zarządzenie sędziego sprawozdawcy z 21 marca 2022 r., na które powoływano się w piśmie. W ocenie skarżących z gramatycznej wykładni normy art. 49 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że organem uprawnionym do wzywania strony do uzupełnienia braków jest jedynie Przewodniczący Wydziału. Ustawa rozróżnia czynności dokonywane przez Przewodniczącego (art. 49 § 1 p.p.s.a.) od czynności dokonywanych na jego zarządzenie (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, skarżący wskazali, iż postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wydane z naruszeniem wyżej wymienionych przepisów. W piśmie z dnia 13 września 2022 r. Skarżący działając osobiście, wskazali, że jeżeli Sąd pierwszej instancji nie otrzymał pełnomocnictwa procesowego od reprezentującego ich radcy prawnego, powinien korespondencje kierować bezpośrednio do nich. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do "rozpatrzenia skargi". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował powołane przepisy w sposób prawidłowy. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że zarządzenie Przewodniczącego wzywające do uzupełnienia braków zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 marca 2022 r. Termin do uzupełnienia braków upływał zatem 5 kwietnia 2022 r. Bezspornym również jest, iż do tego terminu strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych, do których została wezwana. Z akt sprawy wynika, iż zarządzenie Przewodniczącego do uzupełnienia braków formalnych zostało wydane w dniu 21 marca 2022 r. Stąd też data 20 kwietnia 2022 r., wskazana przez Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia z 30 sierpnia 2022 r., stanowi jedynie omyłkę pisarską i jako taka nie niesie ze sobą żadnych skutków procesowych. W wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych przesłanym do strony skarżącej powołano się właściwie na zarządzenie Przewodniczącego z 21 marca 2022r. Przechodząc do zarzutu dotyczącego uprawnień do wzywania strony do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazać należało, iż zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia braków pisma stronę wzywa Przewodniczący wydziału, względnie – w oparciu o art. 49 § 4 p.p.s.a. – wezwania może dokonać referendarz sądowy. W przedmiotowej sprawie Przewodniczący, korzystając z przysługujących mu uprawnień zarządzeniem z dnia 21 marca 2022 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych. W wykonaniu powyższego zarządzenia sekretariat Wydziały I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazał treść wezwania pełnomocnikowi skarżących. Sugestie strony skarżącej, jakoby w niniejszej sprawie doszło do błędnego zastosowania ww. regulacji prawnej i strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez sekretariat Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie przez Przewodniczącego, są pozbawione podstaw. Wykonanie przez pracownika sekretariatu zarządzenia przez wysłanie pełnomocnikowi skarżących wezwania z powołaniem się na zarządzenie sędziego sprawozdawcy o treści wskazującej na wyrażone w zarządzeniu zobowiązanie do usunięcia braków formalnych skargi jest bowiem jedynie czynnością techniczną. Oczekiwanie, że wezwania w sprawie kierowane do strony postępowania będą podpisywane przez Przewodniczącego wydziału, czy Przewodniczącego składu, nie znajduje podstaw w przepisach prawnych. Nie ma też potrzeby dołączania zarządzenia Przewodniczącego do wezwania, albowiem znajduje się ono w aktach sprawy, które są dostępne dla stron postępowania. Sposób wykonywania zarządzeń Przewodniczącego winien być znany profesjonalnemu pełnomocnikowi, do którego obowiązków zawodowych należy reprezentowanie mocodawcy w toczących się przed sądami postępowaniach. W rezultacie zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. nie zasługiwał na uwzględnienie. Odnosząc się do kwestii podnoszonej przez Skarżących w piśmie z dnia 13 września 2022 r., wskazać należy, że w świetle art. 37 par. 1 w zw. z art. 46 par. 3 i art. 49 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a w sprawie, w której skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd pierwszej instancji w przypadku nieusunięcia przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, nie jest zobowiązany do wzywania skarżącego do podpisania skargi w zastępstwie profesjonalnego pełnomocnika, a tym bardziej kierowania bezpośrednio do strony korespondencji sądowej (por. postanowienie NSA z 30 sierpnia 2022 r., II OZ 459/22). Natomiast zawarty w piśmie stron wniosek o przywrócenie terminu będzie wymagał odrębnego rozpoznania. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.