II AKa 360/19

Sądy powszechne2020-10-20

Sygnatura

II AKa 360/19

Data orzeczenia

2020-10-20

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Jerzy Leder (PRESIDING_JUDGE)Rafał KaniokZbigniew Kapiński

Podstawa prawna

art. 286 § 1 k.k.

Treść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 360/19 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 20 października 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Jerzy Leder Sędziowie: SA – Zbigniew Kapiński  SA – Rafał Kaniok (spr.) Protokolant: – Aleksandra Duda przy udziale oskarżyciela posiłkowego S. Z. oraz Prokuratora Marcina Michałowskiego po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. sprawy W. K. ur. (...) w K. s. E. i J. oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2017 r . sygn. akt XII K 60/16 1) utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego W. K.; 1) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. P., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, obejmującą 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; 2) zasądza od oskarżonego W. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 300 (trzystu) złotych. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II AKa 360/19 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2017 r. sygn. akt XII K 60/16 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca oskarżonego W. K. </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5">  1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="187"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5">  2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Wskazać oskarżonego. </td> <td> Wskazać fakt. </td> <td> Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Wskazać oskarżonego. </td> <td> Wskazać fakt. </td> <td> Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td>  2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3">  2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Wskazać fakt </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu. </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3">  2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Wskazać fakt </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="66"/> <col width="481"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 1) 2) 3) 4) </td> <td> Obrazy przepisów prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> poprzez wadliwe zastosowanie w stosunku do zachowania oskarżonego, w sytuacji gdy oskarżony swym zachowaniem nie wypełnił znamion oszustwa opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> - Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. - Bezpodstawny okazał się bowiem zarzut obrazy prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, a tym samym wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego. - Apelujący nietrafnie podnosi, iż oskarżony nie wyczerpał znamion oszustwa, opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> albowiem nie doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia swoim mieniem, czy to w postaci wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd, czy wyzyskania błędu lub wyzyskania jego niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego przez niego działania. - Zdaniem apelującego, to nie oskarżony doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem, lecz świadek M. O. (1). Z zeznań pokrzywdzonego przytoczonych w apelacji wynika, że to M. O. nakłaniał pokrzywdzonego do udzielenia oskarżonemu pożyczki w kwocie 1 mln zł, uzgodnił z pokrzywdzonym treść umowy, mówił na co jest potrzebna i jakie są jej zabezpieczenia (str. 1 – 2 apelacji). - Oskarżony natomiast nie znał pokrzywdzonego przed wydaniem pieniędzy, nie rozmawiał z nim o niczym nie zapewniał (str. 2 apelacji). Jego rola ograniczyła się do odbierania kwoty pożyczki i podpisania umowy, której treść uzgadniał O.. Oskarżony nie wywołał u pokrzywdzonego świadomości, iż zwrot kwoty 1 mln zł w terminie miesięcznym, w podwojonej wysokości był realny. Na pewno nie miał też wpływu na decyzję pokrzywdzonego skoro podpisał umowę pożyczki dopiero po pewnym czasie po wydaniu mu kwoty 1 mln zł (str. 3 uzasadnienia apelacji). - Zarysowane powyższe stanowisko skarżącego jest w całej rozciągłości chybione. - Jak bowiem wynika z bezbłędnych ustaleń faktycznych Sądu I instancji, opartych o trafną ocenę zebranego materiału dowodowego – które to ustalenia nie są podważane w ramach apelacji - oskarżony i świadek M. O. działali wspólnie i w porozumieniu. - Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, iż Sąd I instancji nie użył, w ramach ustaleń zawartych w pisemnych motywach wyroku, wprost sformułowania określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 k.k.</a>, opisującego współsprawstwo jako wykonanie czynu zabronionego wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. - Sąd nie posługiwał się bowiem w tym zakresie językiem ściśle prawniczym, jednak analiza sformułowań odnoszących się do ocen i ustaleń dotyczących przebiegu przedmiotowego czynu czynności, wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, że został on dokonany przez oskarżonego w ramach współsprawstwa o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 k.k.</a> - Sąd trafnie przytacza w tej mierze fragment zeznań pokrzywdzonego wskazujący jednoznacznie, iż M. O. i oskarżony działali wspólnie i w porozumieniu, oceniając zarazem, iż są to zeznania racjonale i logiczne (str. 10 uzasadnienia wyroku w zw. z zeznaniami k. 1723). - Jednocześnie też, Sąd I instancji wyklucza prawdziwość wersji przeciwstawnej, jakoby cel pożyczki (fałszywe zapewnienia, że chodzi o zakup materiałów do produkcji kiosków) nie był uzgodniony (przez O.) z oskarżonym (str. 11 apelacji 3 akapit). - Słusznie też, na poparcie ustalenia co do współsprawstwa M. O. w wyłudzeniu pożyczki od pokrzywdzonego, przytoczono w uzasadnieniu wyroku takie okoliczności jak fragmenty zapisu rozmów telefonicznych między żoną pokrzywdzonego a O. a także mocne zaangażowanie O. w poszukiwanie rozwiązania sprawy przedmiotowej pożyczki i brak zaprzeczeń co do udziału w tejże sprawie (str. 11 uzasadnienia). - W tym miejscu zaznaczyć należy, że Sąd nie był zobligowany do wskazywania w ramach opisu czynu przypisanego oskarżonemu, drugiego współsprawcy (osoby, która nie była objęta aktem oskarżenia w niniejszej sprawie i która zmarła przed przedstawieniem jej zarzutów) albowiem przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1)">art. 413 § 1 k.p.k.</a> określający treść wyroku skazującego, nie wymaga zamieszczenia tegoż elementu w sentencji wyroku. - Użyty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> zwrot „ dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu” wymaga (z punktu widzenia znamion strony przedmiotowej przestępstwa), zawarcia w opisie czynu tych elementów przebiegu zdarzenia, które wypełniają znamiona tegoż przestępstwa. Opis czynu powinien zatem zawierać komplet znamion, które zostały wypełnione ustalonym zachowaniem sprawcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22 marca 2012 r. OSNKW 2012/7 poz. 78). - W Judykaturze trafnie wskazuje się, że fakty i okoliczności nienależące do istoty czynu, a więc obojętne z punktu widzenia jego kwalifikacji prawnej, nie muszą być ujmowane w obrębie opisu czynu i to nawet wówczas gdy mają znaczenie dla zastosowania wobec oskarżonego określonych instytucji prawa materialnego (np. orzeczenie Sądu Najwyższego z 18 lutego 2009 r. OSNwSK 2009 poz. 451 dotyczące zbyteczności zamieszczania w opisie czynu informacji o działaniu sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej). - Na gruncie sprawy niniejszej jest zatem oczywistym, że użycie sformułowania o działaniu wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w ramach opisu czynu w sentencji wyroku, można uznać za zbędne, zaś ustalenie w tym zakresie winno znaleźć odzwierciedlenie w treści motywacyjnej części wyroku. Wśród ustawowych znamion przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> brak jest bowiem znamienia w postaci „ działania wspólnie i w porozumieniu z inną osobą”. Natomiast stosowne ustalenie w tej mierze zostało (jak wcześniej wykazano), w sposób wystarczająco zrozumiały, wyartykułowane w treści uzasadnienia ww. wyroku. - Istotne jest zatem ustalenie Sądu I instancji, że oskarżony działał wspólnie z W. O., na przykład poprzez wskazanie, iż przedstawiony (czyli zafałszowany) cel pożyczki został pomiędzy tymi osobami uprzednio uzgodniony (str. 11 uzasadnienia), lub też poprzez wskazanie, iż to oskarżony za pośrednictwem O., wywołał u pokrzywdzonego przekonanie o przeznaczeniu pożyczki na cel inwestycyjny dający podstawy do spodziewania się rychłych zysków (str. 19). - Nadto, również Sąd Najwyższy, w ramach uzasadnienia wyroku kasatoryjnego, wyraził stanowczy pogląd, iż Sąd I instancji ustalił, że oskarżony i O. działali wspólnie i w porozumieniu (str. 9 uzasadnienia wyroku z 7 sierpnia 2019 r.). - Co istotne Sąd Najwyższy wskazał w tym kontekście, że podkreślenie przez sąd odwoławczy okoliczności, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, nie stanowi naruszenia zakazu ne peius (str. 9 ww. uzasadnienia). - Podzielając zatem powyższe stanowisko Sądu Najwyższego, Sąd Apelacyjny podkreśla ponownie, iż oskarżony, wyczerpując znamiona czynu przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem, działał wspólnie i w porozumieniu z M. O. (1) i dodatkowo przyjmuje, iż nie ma (jak wcześniej wykazano) konieczności (ani potrzeby) odzwierciedlenia powyższej okoliczności w sentencji wyroku, w tym również w sentencji wyroku Sądu odwoławczego. - Uzupełniająco jedynie należy nadmienić, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w wypadku form zjawiskowych popełnienia czynu zabronionego, z uwagi na ich równorzędność, zmiana jednej formy na inną (np. z pomocnictwa na sprawstwo czy z jednosprawstwa na współsprawstwo), przy apelacji wniesionej wyłącznie na korzyść oskarżonego, nie narusza zakazu reformationis in peius. Argument o równorzędności form zjawiskowych popełnienia czynu zabronionego przesądza, że żadna postać zjawiskowa nie jest nadrzędna wobec innych i w związku z tym zmiana tych form nie może być uznana za rozstrzygnięcie mniej korzystne dla oskarżonego (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z 14 października 2002 r. LEX nr 55552). - W świetle powyższego poglądu, ponownie należy wskazać, że podkreślenie przez Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku, iż przestępstwo przypisane oskarżonemu zostało popełnione w formie zjawiskowej współsprawstwa - w celu potwierdzenia trafnych ustaleń dokonanych w tym zakresie przez Sąd I instancji - nie stanowi naruszenia zakazu reformationis in peius, obowiązującego w postępowaniu odwoławczym. - O tym, że oskarżony W. K. obejmował swoim zamiarem wszystkie znamiona czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> (tj. doprowadzenie pokrzywdzonego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia go w błąd) zrealizowane wspólnie i w porozumieniu z druga osobą – w tym wszystkie elementy oszukańczych zabiegów podejmowanych przez M. O. - świadczy szereg okoliczności trafnie wskazanych w rozważaniach Sąd I instancji. - Przede wszystkim, Sąd ten słusznie uznał, że nie sposób przyjąć, iż cel przedstawiony przez O. w czasie nakłaniania pokrzywdzonego do udzielenia pożyczki, nie był uzgodniony z oskarżonym. - Wskazują na to, elementarne zasady rozumowania i doświadczenia życiowego, w tym chociażby przedstawiona przez Sąd meriti okoliczność, iż O. zapewniając fałszywie pokrzywdzonego, że chodzi o zakup materiału do produkcji kiosków (co miało przynieść szybki zysk), nie mógł ryzykować ujawnienia niespójności tej wersji z wersją oskarżonego. - Jest zatem oczywistym, iż O. nie mógł samodzielnie skonstruować kłamliwej historii - dotyczącej przeznaczenia 1 mln zł oraz wyjątkowej opłacalności przedsięwzięcia, w które mają być zainwestowane te pieniądze - lecz musiał jej kształt uzgodnić z oskarżonym, za czym przemawia jednoznacznie fakt posiadania przez O. szczegółowej wiedzy dotyczącej funkcjonowania spółki oskarżonego (W.) np. w zakresie produkcji kiosków (...), czy formy ewentualnych zabezpieczeń itp. - Za niedorzeczną uznać zarazem należy wersję przeciwstawną, (którą zdaje się lansować autor apelacji), iż W. O. z własnej inicjatywy, niejako „ altruistycznie”, wyłącznie w ramach koleżeńskiej przysługi, podjął się realizacji szeregu oszukańczych działań, w celu wyłudzenia kwoty pożyczki od pokrzywdzonego – wiedząc o trudnej sytuacji majątkowej oskarżonego i tym samym ryzykując, iż przestępczy charakter tych działań może zostać ujawniony - bez uzgodnienia całokształtu tych działań z oskarżonym, tj. bez objęcia ich wspólnym z oskarżonym porozumieniem. - Ponadto, czego nie dostrzega skarżący, oskarżony już w momencie przyjęcia od pokrzywdzonego kwoty wyłudzonej pożyczki przekazał pokrzywdzonemu niepodpisany tekst umowy, który był w tym zakresie w pełni zgodny z wcześniejszymi ustaleniami O. z pokrzywdzonym (k. 55 zeznania pokrzywdzonego). Sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem byłoby przyjęcie założenia, iż oskarżony nie zapoznał się wcześniej z tekstem, przywiezionego przez siebie, projektu umowy. - Powyższa umowa została podpisana przez oskarżonego po około 3 tygodniach. Oskarżony niewątpliwie znał treści tej umowy, skoro przy jej podpisywaniu powoływał się na zawarte w niej postanowienia, dotyczące miliona złotych odsetek i 500.000 zł odsetek karnych (k. 1722v w zw. z § 3 umowy z k. 10). - Oskarżony zatem, zarówno w momencie przyjmowania pieniędzy, jak i w czasie podpisywania umowy, obejmował swą świadomością fakt, iż zobowiązuje się do wykonania (wynegocjowanych wcześniej przez O.) postanowień umownych. - Przy tym były to postanowienia, co do których (jak trafnie ustalił Sąd I instancji), oskarżony nie miał w tamtym okresie żadnych podstaw do uznania, iż są one możliwe do realizacji (por. np. rozważania ze str. 18 uzasadnienia wyroku wykluczające, iż oskarżony mógł być przekonany, iż w ciągu dwóch miesięcy uda mu się uzyskać kwotę kilku mln zł, warunkującą wywiązanie się z ww. umowy). - Tekst projektu umowy, przywieziony przez oskarżonego w dniu otrzymania pieniędzy, zawierał też, jak wnikliwie wykazał Sąd I instancji, zapisy wprowadzające pokrzywdzonego w błąd, co do możliwości zaspokojenia się z zabezpieczeń ww. pożyczki (str. 20). - Dodatkowym argumentem przemawiającym za współsprawstwem oskarżonego w przypisanym mu przestępstwie oszustwa popełnionego na szkodę pokrzywdzonego jest fakt, że oskarżony (jako jedyny bezpośredni beneficjent kwoty przekazanej w ramach przedmiotowej umowy pożyczki), nie podjął jakichkolwiek faktycznych działań w celu choćby częściowego wywiązania się z obowiązku zwrotu pożyczonej kwoty, a nawet - działając dalej w porozumieniu z O. - doprowadził do pozyskania od oskarżonego kolejnych środków pieniężnych (nie objętych oskarżeniem), których następnie nie zwrócił. - Z tych względów uznać należy, że Sąd I instancji trafnie ustalił, iż oskarżony ( który jak wskazano, działał w tym przypadku wspólnie i w porozumieniu z drugą osobą), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do możliwości uzyskania środków finansowych z zyskiem z tytułu udzielonej pożyczki i co do zamiaru zwrotu pożyczki, jak i co do faktycznego przeznaczenia przekazanych mu środków finansowych, doprowadzając pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1 mln zł. - Tym samym stwierdzić trzeba, że dokonana przez Sąd I instancji, subsumpcja powyższych bezbłędnych ustaleń faktycznych pod przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> jest prawidłowa, i że w konsekwencji zarzut obrazy prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> – nie zasługuje na akceptację, a co za tym idzie, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku apelacyjnego o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> - o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek bezzasadny ze względu na brak podstaw do zmiany wyroku w kierunku wskazanym w apelacji z powodów omówionych w ramach rozważań z ww. pkt 3 Lp. 2 dotyczącym bezzasadności zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="63"/> <col width="656"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>). </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2">  5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1 </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td>  Wyrok utrzymany w mocy w całości </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. </td> </tr> <tr> <td> Utrzymany z powodów omawianych wyżej w pkt 3 Lp. 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="2">  5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td/> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany. </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="41"/> <col width="11"/> <col width="122"/> <col width="324"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5">  5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach uchylenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach uchylenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td> 4. </td> <td colspan="3"> Konieczność warunkowego umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td> 5. </td> <td colspan="3"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zwięźle o powodach uchylenia. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="5">  5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> Pkt 2 </td> <td colspan="2"> Zasądzenie kosztów obrony świadczonej z urzędu zgodnie z obowiązującymi przepisami § 17 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="186"/> <col width="424"/> </colgroup> <tr> <td> Wskazać oskarżonego. </td> <td> Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. </td> <td> Przytoczyć okoliczności. </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> 3 </td> <td> Obciążono oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td>  Rafał Kaniok Jerzy Leder Zbigniew Kapiński </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="8"/> <col width="3"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8">  1.3 Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Wpisać kolejny numer załącznika 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td colspan="2"> Obrońca oskarżonego </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td colspan="2"> Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2017 r. sygn. akt VII 60/16 </td> </tr> <tr> <td colspan="8">  1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="6"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="3"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="3"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="3"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="8">  1.3.2 Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="7"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="8">  1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="3"> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>