IV Ka 517/25

<p>Sygnatura akt IV Ka 517/25</p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.WYROK</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 4 września 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->4.Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.Przewodnicząca:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->1.SSO Agnieszka Połyniak (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->1.SO Krzysztof Płudowski </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.SR (del. do SO) Sebastian Kowalski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->1.Magdalena Telesz </strong> </p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Mariusza Moszowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->6.sprawy </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">U. P.</span> (dawniej <span class="anon-block">K.</span>) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->7.córki <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">D.</span> z domu <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->8.<span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->9.oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>, </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>(dawniej <span class="anon-block">S.</span>) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->10.córki <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">H.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->11.<span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->12.oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1;art. 107 § 3)">art. 107 § 1 i 3 kks</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 2 i 3 kks</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->13.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->14.od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->15.z dnia 7 lutego 2025 r., sygnatura akt II K 143/23</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->17.uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> 19.Krzysztof Płudowski Agnieszka Połyniak Sebastian Kowalski </strong> </p> <table> <colgroup> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td colspan="24"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="6"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="6"> <p>IV Ka 517/25</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.  <strong> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>wyrok Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z 7 lutego 2025 roku, sygn. akt II K 143/23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.2.  <strong> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.3.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.1.  <strong> <!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="16"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.2.  <strong> <!-- -->Podniesione zarzuty </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="17"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="17"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="17"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="17"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="17"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="17"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="17"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.4.  <strong> <!-- -->Wnioski </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐</p> </td> <td colspan="10"> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.5.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.3.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.1.1.</p> </td> <td colspan="7"> <p> <span class="anon-block">U. P.</span>, <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>uprzednia niekaralność oskarżonych</p> </td> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td colspan="2"> <p>1269 i 1270</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.4.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.2.1.</p> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="11"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.6.  <strong> <!-- -->Ocena dowodów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.5.  <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>2.1.1.1</p> </td> <td colspan="9"> <p>karta karna</p> </td> <td colspan="11"> <p>treść dokumentów w postaci informacji z Krajowego Rejestru Karnego nie budzi wątpliwości</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.6.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="18"> <p>Prokuratora zarzucił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>:</p> <p>I. <strong> <!-- --> błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych </strong>za podstawę orzeczenia, mający wpływ na Jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, że zebrane dowody nie pozwalają na przyjęcie, że <span class="anon-block">U. P.</span> prowadziła w lokalu położonym w <span class="anon-block">D.</span> w okresie od marca 2015 r. do dnia 22 marca 2016r. gry hazardowych na urządzeniach zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz nie obejmowała swoim zamiarem bezprawności prowadzonej przez inne osoby działalności, co skutkowało uniewinnieniem jej od popełnienia zarzuconego jej przestępstwa, podczas gdy z dowodów takich jak z zeznań świadków <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">J. Z.</span>. <span class="anon-block">M. S. (1)</span>. <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">P. R. (1)</span>, wyjaśnień <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>, protokołów przeszukania i oględzin rzeczy, eksperymentu procesowego wynika, iż obsługując osobiście urządzenia, rozliczając wygrane, w tym je wypłacając prowadziła gry na automatach i co najmniej przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego na to się godziła, przez co jej zachowanie wypełniło ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 <strong> <!-- --> kks</strong> </a> <strong> <!-- -->; </strong> </p> <p>II. <strong> <!-- --> błąd w ustaleniach faktycznych</strong>, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, że zebrane dowody nie pozwalają na przyjęcie, że <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>prowadziła w lokalu położonym w <span class="anon-block">D.</span> w okresie od marca 2015r. do dnia 22 marca 2016r., gry hazardowych na urządzeniach zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz nie obejmowała swoim zamiarem bezprawności prowadzonej przez inne osoby działalności, co skutkowało uniewinnieniem jej od popełnienia zarzuconego jej przestępstwa, podczas gdy z dowodów takich jak z zeznań świadków <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span> <strong> <!-- --> , </strong> <span class="anon-block">J. Z.</span>, <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">P. R. (1)</span>, jak i wyjaśnień samej <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>,protokołów przeszukania i oględzin rzeczy, eksperymentu procesowego wynika, iż obsługując osobiście urządzenia, rozliczając wygrane, w tym je wypłacając prowadziła gry na automatach i co najmniej przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego na to się godziła, przez co jej zachowanie wypełniło ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>;</p> <p>III. <strong> <!-- --> błąd w ustaleniach faktycznych</strong>, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, że zebrane dowody nie pozwalają na przyjęcie, że <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>prowadziła w lokalu położonym w <span class="anon-block">D.</span> w okresie od marca 2015r. do dnia 20 września 2015r. gry hazardowych na urządzeniach zlokalizowanych przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz nie obejmowała swoim zamiarem bezprawności prowadzonej przez inne osoby działalności, co skutkowało uniewinnieniem jej od popełnienia zarzuconego jej przestępstwa, podczas gdy z dowodów takich jak z zeznań świadków <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">J. Z.</span>, <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">P. R. (1)</span>, wyjaśnień samej <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>, protokołów przeszukania i oględzin rzeczy eksperymentu procesowego wynika, iż obsługując osobiście urządzenia, rozliczając wygrane, w tym je wypłacając prowadziła gry na automatach i co najmniej przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego na to się godziła, przez co jej zachowanie wypełniło ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § l kks</a>.</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Apelacja jest zasadna.</p> <p>Sąd I instancji uniewinniając obie oskarżone koncentrował się wyłącznie na ustaleniu, iż były one pracownicami zatrudnionymi najpierw przez firmę <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">A. K.</span>, a następnie przez tę samą osobę, ale już bez umowy i do ich obowiązków należało obsługiwanie klientów lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span>, co w ocenie Sądu „nie jest tożsame ze stwierdzeniem, iż oskarżone prowadziły bądź organizowały gry na znajdujących się w salonie automatach w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 kks</a>” (k. 1234). W części ustalającej wskazał Sąd nadto, że do obowiązków oskarżonych należało wykonywanie prac biurowych, zaś <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>wykonywała także obowiązki menadżera kawiarni prowadzonej przez <span class="anon-block">A. K.</span> (k. 1231v). Z tymi twierdzeniami co do zasady można by było się zgodzić, ale jest to jedynie fragment tego, co w istocie można ustalić w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Te ustalenia, choć polegające na prawdzie, uznać jednakże należy za niepełne. Sąd orzekający nie uwzględnił bowiem istotnych okoliczności, w oparciu o które można ustalić rzeczywistą rolę obu oskarżonych w prowadzeniu ujawnionego „salonu gier”, a przede wszystkim to, że miały świadomość tego gdzie pracują oraz w jaki sposób działalność ta jest prowadzona, a tym samym w jaki sposób pozyskiwane są środki na ich wynagrodzenia.</p> <p>Lektura uzasadnienia prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji zaniechał oceny całość materiału dowodowego, którym dysponował, a przecież zobligowany był do tego, by wszechstronnie przeprowadzić ocenę całego materiału dowodowego(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 §1 k.k.s.</a>), stosując przy tym zasady wyrażone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 k.p.k.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 §1 k.k.s.</a>). Dopiero tak przeprowadzona analiza wszystkich dowodów uprawniała do sformułowania jednoznacznych wniosków odnośnie tego, czy zachowania oskarżonych wyczerpały znamiona czynów zabronionych, a jeżeli tak, to jakich i w jakiej postaci, bądź też do wykazania, że nie miały świadomości w czym uczestniczą.</p> <p>Powinnością Sądu meriti było więc to, by ocenić sposób prowadzenia działalności w lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> w czasie, kiedy oskarżone były w nim zatrudnione, co nastąpiło wszak na długo przed 2016 rokiem. Dopiero tak przeanalizowane okoliczności podjęcia i kontynuowania zatrudnienia uprawniały do poczynienia ustaleń w zakresie stanu świadomości oskarżonych odnośnie legalności bądź nielegalności działalności prowadzonej formalnie przez <span class="anon-block">A. K.</span> i pozostałe osoby, których dotyczą wyłączne do odrębnego postępowania materiały dowodowe.</p> <p>Ustalenia te stanowić winny punkt wyjścia do oceny wyjaśnień oskarżonych oraz przyjętej przez nie linii obrony. W ten sposób jednakże Sąd a quo nie postąpił. Rzeczą niezbędną w tej sprawie było to, by stosując zasady logicznego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego, udzielić odpowiedzi na podstawowe pytanie, tj. czy zmiany sposobu prowadzenia – co do zasady – tożsamej rodzajowo działalności w tym samym miejscu, mogło stanowić asumpt dla każdego przeciętnie doświadczonego człowieka (w tym oskarżone, które wszak uprzednio pracowały w legalnie prowadzonym kasynie gry) do stwierdzenia, iż działalność ta nie jest legalna?</p> <p>Wskazuje Sąd ad quem, że istotne są tu zeznania świadka <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>i <span class="anon-block">E. M.</span>, które przeczą wyjaśnieniom oskarżonych (a jednocześnie stanowisku Sądu orzekającego), iż nie miały świadomości nielegalności tego procederu. Wszak co najmniej od września 2014 roku, kiedy to <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>zrezygnował z prowadzenia tej działalności, a kontynuowała ją <span class="anon-block">A. K.</span>, trudno nie dostrzec tego, jak istotnie zmieniły się zasady funkcjonowania lokalu, jak roli oskarżonych, choćby w porównaniu do tego, co robiły pracując w legalnie działającym kasynie.</p> <p>Sąd I instancji nie miał żadnych wątpliwości co do tego, że w lokalu tym prowadzone były nielegalne gry hazardowe na automatach do gier, co naruszało zasady określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawie o grach hazardowych</a> (vide uzasadnienie, k. 1231v), lecz nie poddał ocenie tego, w jaki sposób się to odbywało oraz, czy byłoby to możliwe bez świadomego zaangażowania się <span class="anon-block">U. P.</span> i <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p>Nie ulega przecież wątpliwości, że warunkiem odpowiedzialności za współsprawstwo jest wykazanie, iż wszystkich współdziałających łączyło porozumienie, które obejmowało wspólne wykonanie tego określonego czynu zabronionego w oparciu o przyjęty podział ról, oraz że każdy z uczestników porozumienia obejmował świadomością realizację całości znamion określonego czynu zabronionego (vide <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 §1 k.k.s.</a>). Ten zgromadzony przez Sąd orzekający materiał dowodowy, bez jego uzupełnienia, na wyprowadzenie kategorycznych wniosków w tym zakresie nie pozwala. Niemniej nie można tracić z pola widzenia tego, że kwestia tego na jakich zasadach „zatrudnione” zostały oskarżone i czy już przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>(zatrudnił z pewnością <span class="anon-block">A. K.</span>) nie była przedmiotem zainteresowania. Sama oskarżona przedłożyła umowy o pracę od <span class="anon-block">(...)</span> (k. 1130 – 1138). Dostrzec jednakże należy, że z relacji mężczyzny wynika, że zatrudnił osoby wskazane przez <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>(w tym <span class="anon-block">A. K.</span>), zaś odnośnie <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>wypowiedział w sposób, który nie pozwala na jednoznaczną interpretację (k.527), co jednakże powiązać trzeba ze stwierdzeniem świadka, iż „<span class="anon-block">P.</span> wszystko ustalał z nimi, czyli dziewczynami, które tam pracowały na <span class="anon-block">ul. (...)</span> (…) chyba z dwa razy się trafiło, że <span class="anon-block">P.</span> z panią <span class="anon-block">K.</span> rozmawiali z tymi dziewczynami, a dokładnie z panią <span class="anon-block">C.</span>, która była jego główną pracownicą, bo zawsze z nią rozmawiał a nie z innymi” (k. 1167v) oraz że „na pewno z panią <span class="anon-block">C.</span> była umowa, nie wiem natomiast jak to była umowa i na jaki czas (…) pamiętam tylko imię i ona wcześniej pracowała w barze …” (k. 1168). W sytuacji, kiedy świadek ten wprost stwierdził, że „<span class="anon-block">P.</span> powiedział abym to ja wynajął en lokal, a on wstawi tam swoje maszyny (…) zrobił w tym lokalu nielegalne kasyno, które dodatkowo maskował przesuwaną ścianą” (k. 526), to wcześniej cytowane depozycje wprost przeczą ustaleniom i wnioskom Sądu meriti, iż <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>była „tylko” pracownicą biurową, która nie miała pojęcia o rzeczywistym charakterze lokalu i rodzaju działalności tam prowadzonej.</p> <p>Sąd odwoławczym w oparciu o ten dotychczas o zgromadzony dotychczas materiał dowodowy nie jest w stanie wypowiedzieć się jednoznacznie o tym, czy zarzuty formułowane w akcie oskarżenia znajdą potwierdzenie, lecz zauważ, że odpowiedzialność karną (także na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">kodeksu karnego skarbowego</a>) może ponosić także pomocnik, zatem ten, kto w zamiarze, by inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie (k. 18 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3)">§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20 § 2 k.k.</a>s). W tym zakresie Sąd orzekający ustaleń i oceny materiału dowodowego nie przeprowadził, choć zgromadzone dowody tezę tę co najmniej uprawdopodobniły. Podobnie ocenić należy sytuacje karno – prawną <span class="anon-block">U. P.</span>, choć w odniesieniu do tej oskarżonego świadek <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>tak istotnych informacji nie przekazał. Niemniej i w tym zakresie jako konieczne jawi się ponowne jego przesłuchanie.</p> <p>Zauważyć wypada i to, że z akt sprawy wynika zaś, że obie oskarżone zatrudnione były do 2013 roku w legalnie działającym kasynie, prowadzonym przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>. Tym samym na czym tego rodzaju działalność polegała i w jaki sposób była prowadzona, wiedziały. Dowody zgromadzone zdają się wskazywać, że obie były zatrudnione od 30 sierpnia 2013 roku przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>w ramach <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Okoliczności te należy wyjaśnić i przeanalizować, co stanowić będzie podstawę oceny działań podejmowanych przez oskarżonego, tj. okoliczności rozpoczęcia pracy, znajomości przez nie zasad funkcjonowania lokalu, jak też ich wynagradzania. Podkreślić trzeba, że właśnie sposób funkcjonowania tego lokalu, o czym miał decydować <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">K. (1)</span>(to oni mieli wstawić pierwsze automaty), nie podobał się <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>i dlatego też zrezygnował z „firmowania” swoim nazwiskiem tej działalności. Lokal i pracownice (w tym oskarżone) przejęła <span class="anon-block">A. K.</span>, która najpierw także formalnie, a następnie faktycznie (od 30 września 2015 roku były to inne spółki, mające jednego „prezesa”) działalność tę miała organizować. Nic nie wskazuje, by zasady te zmieniły się wraz z upływem czasu. Tym samym dowody zgromadzone uprawniają do twierdzenia, że zarówno <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>, jak i <span class="anon-block">U. P.</span> zdawały sobie sprawę z tego jak zmieniły się zasady prowadzenia tej działalności w stosunku do pierwotnie prowadzonego – legalnego – kasyna i czynnie w tym uczestniczyły.</p> <p>Z akt sprawy wynika przecież, że od sierpnia 2014 roku nie było już szyldu, a budynek dla osób postronnych sprawiać miał wrażenie „niezagospodarowanego”. Mimo tego objęty był szczegółowym monitoringiem, a do środka oskarżone mogły wpuszczać tylko znane osoby. Jak wynika z wyjaśnień <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>zatrudnione tam osoby zobowiązane były informować <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span> o każdym przypadku kiedy do środka chciałaby wejść inna osoba, nawet listonosz (k. 839 – 841v). Tę część jej wyjaśnień uwiarygodniły okoliczności w jakich w marcu i wrześniu 2016 roku doszło do przeszukań w lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span>, co udokumentowane zostało m.in. notatkami urzędowymi (z 23.03.2016r. – k. 173 i z 20.09.2016 r. – k. 586). Poza uwagą i oceną Sądu a quo pozostało bowiem to, że każdorazowo, kiedy interweniowali funkcjonariusze ujawniając proceder, lokal był „pozornie” zamknięty, kiedy to w istocie w środku w marcu 2016 roku była <span class="anon-block">U. P.</span> i grający klient (<span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">R.</span>), a zatrzymano wówczas 17 automatów, zaś we wrześniu 2016 roku – <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>i dwóch grających klientów i ujawniono wtedy 13 automatów.</p> <p>Na podstawie tych dowodów Sąd ad quem nie ma wątpliwości, że oskarżone miały świadomość nielegalności funkcjonującego salonu gier hazardowych, a pomimo tego dobrowolnie godziły się na pracę na zasadach określonych. Nie były to bowiem tylko „prace biurowe”, jak to wskazał Sąd rejonowy, czy też bliżej niedookreślone czynności związane z obsługą klientów, którzy korzystali z nielegalnych automatów. Oskarżone dysponowały przecież kluczami do automatów, obsługiwały je, w tym wypłacały wygrane, wybierając pieniądze z automatów, a <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>świadkowie (np. <span class="anon-block">E. M.</span>) kojarzyli jako osobę, która przekazywała pieniądze za lokal i z którą ustalenia prowadził <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Nadto to one także pilnowały, by lokal funkcjonował, dbając o „bezpieczeństwo” grających i automatów do gry (vide wyjaśnienia samej <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>, że „były sytuacje, że ktoś stał przed lokalem i obserwował czy idzie Policja lub służba celna”, k. 839v – 841v).</p> <p>Trudno zatem uznać, iż oskarżone nie wiedziały w jakiego rodzaju procederze uczestniczą, dzięki czemu uzyskiwały wymierne korzyści (w tym i wynagrodzenia za pracę). W tych okolicznościach wręcz za irracjonalne uznać należy tłumaczenie <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>, że nie wiedziała czy i dlaczego w marcu 2016 roku przez Policję i służby celno- skarbowe zabrane zostało 17 automatów i <span class="anon-block">A. K.</span> jej to wytłumaczyła w sposób, który rozwiał jej obawy (k. 1146v – 1147). Ponieważ uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie wskazuje, czy wyjaśnienia w tej części uznane zostały za wiarygodne (ta część formularza nie została wypełniona – k. 1233v), a jedynie „zbiorczo” wskazane zostały w sekcji 2 (k. 1233v) trudno ustalić, czy w ogóle były przedmiotem analizy i podstawą wyprowadzonych wniosków. Sąd poprzestał bowiem na konstatacji, iż były one zatrudnione w tym lokalu i żadnych innych kwestii nie analizował. Niemniej dowody wskazane powyżej tej tezie przeczą i wskazują, iż rola i stopień zaangażowania obu oskarżonych były znacznie większe, czego nie można było pominąć i co zasadnie wskazał skarżący, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Zauważa przy tym Sąd odwoławczy, że każda sprawa jest inna, zatem to, że w innych postępowaniach osoby zatrudniane w tego rodzaju lokalach były uniewinnianie (vide sprawa II K 143/24 i II K 880/18 Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie) nie może automatycznie stanowić, iż także w omawianej sprawie stan faktyczny jest analogiczny i uprawnia do twierdzenia, że także <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>i <span class="anon-block">U. P.</span> nie prowadziły i nie urządzały gier na automatach poza kasynem gier i bez stosowanej koncesji.</p> <p>Rzecz w tym, że Sąd rejonowy skoro uznał, że brak dowodów na sprawstwo oskarżonych, winien był rozważyć także to, czy ich zachowanie nie stanowiło pomocnictwa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> Dopiero przedstawienie argumentów, które zdanie Sądu orzekającego uzasadniałyby uwolnienie od odpowiedzialności w tym zakresie, mogłoby być poczytane za pełne i wszechstronne rozpoznanie sprawy. Skoro ich brak, już tylko z tej przyczyn zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Już na tym bowiem etapie, przy tych dowodach, które zostały przeprowadzone, można zasadnie twierdzić, że oskarżonym można przypisać niesprawczą formę popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 k.k.</a>s w postaci aktywnego pomocnictwa do organizowania i urządzania gier na automatach do gier hazardowych. Niemniej w tym zakresie tut. Sąd kwestii tej nie przesądza, a to wobec konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego (uchyleniu podlega bowiem wyrok uniewinniający) i ponownej analizy dowodów, respektującej zasady z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7;art. 410)">art. 4, 7 i 410 k.p.k.</a> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>o uchylenie wyroku w całości co do oskarżonych <span class="anon-block">U. P.</span> i <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>i przekazanie Sądowi I instancji sprawy do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td colspan="8"> <p>☒ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Z przyczyn wskazanych powyżej uzasadniony.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.7.  <strong> <!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.1.1.</p> </td> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.8.  <strong> <!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.2.1.</p> </td> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.9.  <strong> <!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.7.  <strong> <!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.1.1.</p> </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.2.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.3.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.4.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Niemożność skazania oskarżonych uniewinnionych przez sąd I instancji</p> </td> <td colspan="7"> <p>☒ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Z przyczyn wskazanych w sekcji 3.1 niniejszego uzasadnienia zaskarżony wyrok uniewinniający <span class="anon-block">U. P.</span> i <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>nie mógł się ostać, bowiem dowody zgromadzone, jeżeliby zostały właściwie, tj. wszechstronnie i wnikliwie przeanalizowane, wskazują co najmniej na to, że obie podejmowały określone zachowanie o cechach ułatwiania <strong> <!-- --> w zamiarze</strong>, by inna osoba (bądź osoby) dokonała czynu zabronionego – prowadzenia i urządzenia gier na automatach do gier hazardowych, naruszając przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>, tj. realizującego znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.1.8.  <strong> <!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie winien ustalić kiedy i na jakich zasadach i z czyjej inicjatywy zatrudnione zostały obie oskarżonego, w jaki sposób funkcjonował w tym czasie salon gier prowadzony najpierw przez <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span>, a następnie <span class="anon-block">A. K.</span>, co konkretnie należało do obowiązków oskarżonych, jakiego rodzaju profity z tego tytułu otrzymywały (w tym sposób ich wynagradzania) i na tej podstawie ustalić, czy mając świadomość nielegalności tej działalności (co do tego Sąd odwoławczy nie ma wątpliwości), podejmowały działania w zamiarze ułatwienia popełnienia czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 §1 k.k.s.</a> innym osobom, czy było to działanie wspólnie i w porozumieniu z tymi osobami.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>1.10.  <strong> <!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="19"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> <p>SO Krzysztof Płudowski SO Agnieszka Połyniak SR (del. do SO) Sebastian Kowalski</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.11.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>Prokurator Prokuratury Okręgowej w Świdnicy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>uniewinnienie <span class="anon-block">U. P.</span> od zarzutu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> oraz <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">O.</span>od zarzutów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1;art. 107 § 3)">art. 107 §1 i 3 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 §1 pkt 2 i 3 kks</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table>