II SA/Gl 1192/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 1 lipca 2022 r. nr SKO.PS/41.5/607/2022/9472/LZ w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 lipca 2022 r. Z. S. działając jako kurator S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Na podstawie zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2022 r. wezwano Z. S. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi przez wykazanie umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, tj. przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu prawomocnego orzeczenia sądowego o ustanowieniu Z. S. kuratorem S. S., pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Z. S. w dniu 6 września 2022 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 września 2022 r. Mimo upływu terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2022 r. nadesłanym telefaksem oraz drogą pocztową, Z. S. oświadczył, że nie wyraża zgody na tryb uproszczony oraz wnosi o zawieszenie postępowania na okres czterech tygodni, celem umożliwienia mu zapoznania się z odpowiedzią na skargę i ustosunkowanie się do niej. Z uwagi na to, że ponad dwa tygodnie przebywał poza domem, nie miał możliwości zapoznania się treścią ww. odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, m. in. w przypadku działania strony przez wyznaczonego pełnomocnika winna zawierać pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 27 tej P.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Na mocy art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie Z. S. wniósł skargę, wskazując, że działa jako kurator S. S. Nie przedłożył jednak odpisu prawomocnego orzeczenia sądowego o ustanowieniu go kuratorem, co uniemożliwiło ustalenie zakresu uprawnień kuratora. Z akt administracyjnych wynika, że został on ustanowiony kuratorem dla częściowo ubezwłasnowolnionego S. S. W realiach rozpoznawanej sprawy obowiązkiem Sądu było więc zweryfikowanie, czy Z. S. na mocy postanowienia sądu opiekuńczego jest uprawniony do dokonywania czynności prawnych i procesowych w imieniu S. S. Kurator może podejmować działania w postępowaniu administracyjnym lub cywilnym, a także dokonywać czynności prawnych jeśli w orzeczeniu o jego powołaniu zostanie do tego upoważniony (jako przedstawiciel ustawowy) (por. G. Matusik, komentarz do art. 183 KRO (w:) K. Osajda, Kodeks rodzinny i opiekuńczy, 2020, wyd. el./Legalis). Uzyskanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu prawomocnego orzeczenia sądowego o ustanowieniu kuratorem było zatem warunkiem ustalenia zakresu uprawnień kuratora, tj. czy jest on przedstawicielem ustawowym skarżącego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone w dniu 6 września 2022 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 września 2022 r. Mimo upływu terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wskazać przy tym należy, że to nie rolą Sądu było wystąpienie do Sądu Rodzinnego o wydanie postanowienia o ustanowieniu kuratora. To kurator, powołując się na swoje umocowanie do działania w imieniu skarżącego miał obowiązek je wykazać. Na marginesie wyjaśnić należy, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie jest możliwe jego skracanie ani przedłużanie. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (zob. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 29/06, POP 2007/5/69). Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.