II OSK 1376/09
Sądy administracyjne2009-10-06
Sygnatura
II OSK 1376/09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2009-10-06
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Bożena Walentynowicz
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 651/09 odrzucającego skargę H. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] lutego 2009 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 651/09, odrzucił skargę H. W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] lutego 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2003 r., 221, poz. 2193/. Sąd uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 221 p.p.s.a., ponieważ skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, który jako profesjonalny pełnomocnik zobowiązany był do wniesienia wpisu stałego od skargi bez wezwania, a tego nie uczynił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący, reprezentowany przez tego samego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 221 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Sąd dokonał błędnego ustalenia, bowiem skarżący powinien być wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia Sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.
Zasadą jest, stosownie do art. 214 p.p.s.a., że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie zaś z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym postanowieniu słusznie zauważył, że w niniejszej sprawie wpis od skargi jest stały i wynosi 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie natomiast z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Skarżący, który był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie był zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, a zatem pełnomocnik skarżącego powinien był uiścić wpis w należnej wysokości od przedmiotowej skargi wraz ze skargą, najpóźniej zaś do dnia w którym upływał termin do wniesienia przedmiotowej skargi. Z akt sprawy wynika, że skarga od decyzji została złożona w [...] marca 2009 r., zaś termin do złożenia skargi upłynął w [...] kwietnia 2009 r. Jak podnosi pełnomocnik część wpisu w wysokości 200 zł została uiszczona w [...] kwietnia 2009 r., zatem z przekroczeniem terminu do złożenia skargi, pozostała zaś kwota wpisu nie została uiszczona.
A zatem, brak uiszczenia należnego wpisu od skargi obligował Sąd I instancji do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.