III SAB/Wa 52/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Alojzy Skrodzki, sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi E. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 3/16 wydanym w sprawie ze skargi E. W. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania w sprawie podatku od nieruchomości oddala skargę UZASADNIENIE Skarżąca – E. W. w dniu 29 grudnia 2015 r. pismem zatytułowanym "Zażalenie - skarga" złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania w sprawie podatku od nieruchomości. Skarżąca wyraziła niezadowolenie z podejmowania przez organ działań zmierzających do ustalenia zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., której część została wywłaszczona na cele publiczne. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. W Ocenie organu jego działania te nie miały jednak znamion przewlekłości i nie cechowały się też innymi nieprawidłowościami lecz skierowane były na określenie zobowiązania podatkowego Skarżącej. Wskazał, że na długotrwałość tych działań wpływ miała odmienna ocena stanu faktycznego Skarżącej i organu, a w konsekwencji inicjowanie przez nią postępowań odwoławczych przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, jak również postępowań sądowo-administracyjnych. Decyzje wydawane były bowiem przez organ w terminach określonych w Ordynacji podatkowej i zgodnie z zasadami w niej określonymi, każdorazowo po zakończeniu procedury odwoławczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 marca 2016 r., sygn. akt III SAB/Wa 3/16 odrzucił skargę Skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, iż Skarżąca nie złożyła ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga w świetle art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "ppsa"), jest przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 3/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt III SAB/WA 21/16 odrzucił skargę Skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 3/16. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt III SAB/WA 3/16 odrzucił skargę Skarżącej. Postanowienie wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 marca 2016 r., zatem 30 dniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał z dniem 18 kwietnia 2016 r. Skarżąca zaś w dniu 13 kwietnia 2016 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. Sąd stwierdził, iż skarga o wznowienie została zatem wniesiona, zanim postanowienie kończące postępowanie w trybie zwykłym stało się prawomocne. Zaznaczył, iż na dzień wniesienia skargi o wznowienie Skarżącej w dalszym ciągu przysługiwały zwykłe środki zaskarżenia w stosunku do postanowienia z dnia 10 marca 2016 r. Sąd podkreślił, iż nie została spełniona podstawowa przesłanka skargi o wznowienie postępowania z art. 270 p.p.s.a. tj. prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie w trybie zwykłym. W świetle powyższych okoliczności Sąd skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej nieprawomocnym orzeczeniem uznał za niedopuszczalną. Pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r. zatytułowanym "Wniosek o wznowienie postępowania" Skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 3/16. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż nie zostały rozpatrzone w sprawie dokumenty których nie przedłożyła będąc przeświadczoną o przesłaniu kompletnych akt przez Organ do Sądu. Zdaniem Skarżącej złożone ponaglenia mogły mieć wpływ na wydane orzeczenie. W trakcie postępowania Skarżąca złożyła wielokrotnie wraz z załącznikami pisma procesowe świadczące jej zdaniem o bezprawności działań urzędów i urzędników w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Skarga o wznowienie postępowania, nie jest zasadna. Jak wynika z jej treści, dotyczy ona postępowania sądowego, prowadzonego pod sygn. akt III SAB/Wa 3/16, zakończonego postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania, prowadzonego przez Prezydenta W. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. za lata 2009 -2010. Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie, przewidziany w art. 277 p.p.s.a., został przez Skarżącą zachowany, bowiem za dzień w którym Skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia, należy przyjąć dzień doręczenia jej postanowienia z dnia 10 marca 2016 r. wraz z uzasadnieniem. Zostały także spełnione wymogi formalne skargi o wznowienie, wskazane w art. 279 p.p.s.a. w postaci oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, wskazania podstawy wznowienia oraz uzasadnienia, co w konsekwencji powodowało konieczność merytorycznego rozpoznania skargi. Jak wynika z treści skargi, jej podstawą jest art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona, nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżąca podnosi, że po złożeniu do Sądu skargi na przewlekłość postępowania, była przekonana, że organ I instancji, przedłożył Sądowi akta postępowania w jej sprawie, prowadzonego od 2010 r., które zawierają ponaglenia, w tym pismo z 17 czerwca 2015 r., które powinno być potraktowane jako ponaglenie. Ponadto zdaniem Skarżącej, Sąd wydając postanowienie z 10 marca 2016 r., nie wziął pod uwagę dokumentów i argumentów przedstawionych Sądowi przez Skarżącą w dniu 11 marca 2016 r. w tym ponaglenia z dnia 9 marca 2015 r. Z argumentami tymi nie można się zgodzić i nie mogą one w ocenie Sądu stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Postępowanie w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 3/16, zapoczątkowane zostało pismem Skarżącej z dnia 29 grudnia 2015 r. ( data stempla biura podawczego WSA w Warszawie ). Pismo to wraz ze złożonym w tym samym dniu wnioskiem dotyczyło opieszałego działania Prezydenta W. (K. 2 – 8 akt postępowania III SAB/Wa 3/16 ). W piśmie tym Skarżąca, powoływała się na pismo złożone w dniu 8 lutego 2011 r., skierowane do Prezydenta W.. W dniu 8 lutego 2016 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź Prezydenta W. na skargę wraz załącznikami (K. 10 - 54 akt sprawy III SAB/Wa 3/16). Następnie w dniu 15 lutego 2016 r., Sąd zwrócił się do Urzędu W., Urzędu [...] o udzielenie informacji, czy Skarżąca, przed wniesieniem skargi, złożyła ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie (K. 56 akt sprawy III SAB/Wa 3/16). W odpowiedzi na pismo Sądu, Prezydent W., pismem z dnia 24 lutego 2016 r. ( K. 57 akt sprawy III SAB/Wa 3/16), poinformował, że w aktach sprawy dotyczących ustalenia zobowiązania podatkowego E. W. prowadzonych przez tut. Organ, brak jest pisma Skarżącej zawierającego formalne ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, złożonego bezpośrednio przed wniesieniem skargi. Skarżąca w kolejnym swoim piśmie skierowanym do Sądu ( złożonym na biurze podawczym w dniu 4 marca 2016 r. K. 60 – 63 akt sprawy III SAB/Wa 3/16), wyraźnie wskazała (K. 61), że "nie złożyła bezpośrednio ponaglenia przed 29 grudnia 2015 r. ( datą złożenia skargi do Sądu ), ponieważ nie miała takiej wiedzy", a także wniosła, aby Sąd pominął to zaniechanie, ponieważ wynikało ono nie ze złej woli a ze zwykłego przemęczenia...." Podkreślić w tym miejscu należy, że z treści pisma Skarżącej (K.60), wynika że w tym samym dniu, przeglądała akta sprawy. Do wyżej wspomnianego pisma, Skarżąca dołączyła: - postanowienie SKO z [...] czerwca 2015 r. (K. 64 – 66 akt sprawy III SAB/Wa 3/16) - swoje pismo ( bez daty) złożone w dniu 8 lutego 2016 r. w Urzędzie W. w Wydziale Mieszkańców dla [...] (K. 67 akt sprawy III SAB/Wa 3/16) - odpowiedź Burmistrza U. z dnia 16 lutego 2016 r. (K. 68 akt sprawy III SAB/Wa 3/16) - decyzję SKO z [...] grudnia 2015 r. (K. 69 – 72 akt sprawy III SAB/Wa 3/16) - swoją skargę z dnia 18 stycznia 2016 r. skierowaną do M. W. Sekretarza W. ( bez dowodu nadania oraz złożenia tego pisma K. 73 akt sprawy III SAB/Wa 3/16 ) - pismo opisujące na 8 stronach postępowania toczące się przed organami związane z podatkiem od nieruchomości (K. 74 – 77 akt sprawy III SAB/Wa 3/16) - swoje pismo z dnia 8 lutego 2016 r. skierowane do M. W. Sekretarza W. ( złożone w Urzędzie W. w dniu 9 lutego 2016 r. K. 78 akt sprawy III SAB/Wa 3/16) Po złożeniu pisma w dniu 4 marca 2016 r. do czasu wydania w dniu 10 marca 2016 r. przez Sąd postanowienia w sprawie III SAB/Wa 3/16 ( postanowienie znajduje się na K. 84 – 86 akt tej sprawy ), nie wpłynęło do akt żadne pismo Skarżącej. Skarżącej doręczono postanowienie z dnia 10 marca 2016 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie do złożenia kasacji (K. 116 – 119 akt III SAB/Wa 3/16). Skarżąca, nie skorzystała jednak z tego prawa i pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r., wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 3/16, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt III SAB/WA 21/16 odrzucił, ponieważ nie było jeszcze prawomocne postanowienie z dnia 10 marca 2016 r. Pismo z dnia 17 czerwca 2015 r., na które powołuje się Skarżąca, a które jej zdaniem traktować należało jak ponaglenie, nie było pismem wniesionym bezpośrednio przed skargą. W aktach organu znajduje także pismo Skarżącej z dnia 20 kwietnia 2015 r. skierowane do Prezesa SKO w W., zatytułowane "ponaglenie", co świadczy o tym, że Skarżącej znana była już wówczas ta instytucja. Cytowane wcześniej stwierdzenie o niezłożeniu ponaglenia bezpośrednio przed skargą, zawarte w piśmie Skarżącej z dnia 4 marca 2016 r., a także ponaglenie składane w toku postępowania administracyjnego, ewidentnie wskazuje, że Skarżąca miała wiedzę na temat instytucji ponaglenia, jak również była świadoma konieczności wyczerpania środków zaskarżenia. W tej sytuacji nie można uznać, że doszło do późniejszego wykrycia przez Skarżącą okoliczności, faktycznych lub środków dowodowych, z których nie mogła ona skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zauważyć w tym miejscu należy, że Skarżąca nie zgadzając się z treścią postanowienia Sądu z 10 marca 2016 r. , mogła wnieść od niego skargę kasacyjną, o czym została prawidłowo pouczona. Jak zauważył w swoich postanowieniach Naczelny Sąd Administracyjny ( postanowienie z 5 lipca 2007 r. , sygn. akt I OSK 1057/12, postanowienie z 16 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2607/12, CBOSA), samo sformułowanie podstawy wznowienia postępowania w sposób odpowiadający przepisom art. 271 – 274 p.p.s.a., nie oznacza, że taka skarga w istocie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.