II K 350/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 350/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 08/09/2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący - Sędzia Agata Makowska - Boniecka</strong> </p> <p>Protokolant - st. sekr. sąd. <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w na rozprawie w dniach 18/03/2025 r. i 05/09/2025 r.:</p> <p>1.  sprawy z oskarżenia prywatnego <span class="anon-block">M. T. (1)</span> przeciwko:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">H.</span> z domu <span class="anon-block">W.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonemu o to, że:</em> </strong> </p> <p>w dniu 19 listopada 2023 roku około godziny 10:00 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> 3H jedną ręką złapał pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. T. (1)</span> za twarz, a drugą ręką złapał ją za szyję i ściskał, powodując u wymienionej obrzęk i zaczerwienienie szyi z towarzyszącą palpacyjnie bolesnością przy ruchach głową, powodując naruszenie czynności ciała <span class="anon-block">M. T. (1)</span> na okres poniżej 7 dni</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </em> </strong> </p> <p>oraz</p> <p> <strong> <!-- -->2</strong>. sprawy z oskarżenia prywatnego wzajemnego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> przeciwko:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (1)</span> </span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->c. <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">A.</span> z d. <span class="anon-block">K.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonej o to, że</em> </strong> </p> <p>w dniu 19 listopada 2023 roku około godziny 10:00 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> 3H gdzie zamieszkuje oskarżyciel wraz z małoletnimi dziećmi stron, znieważyła <span class="anon-block">K. L. (1)</span> słowami uznawanymi powszechnie za obelżywe</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->orzeka:</em> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong> za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych,</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> na rzecz oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">M. T. (1)</span> kwotę 720,- zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,</p> <p>III.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> na rzecz oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">M. T. (1)</span> kwotę 300,- zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu poniesionych przez nią zryczałtowanych wydatków postępowania,</p> <p>IV.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa opłatę sądową w kwocie 200,- zł (dwieście złotych),</p> <p>V.  uniewinnia oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (1)</span> </strong> od zarzucanego jej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a>, opisanego we wzajemnym akcie oskarżenia,</p> <p>VI.  kosztami procesu w zakresie oskarżenia wzajemnego obciąża oskarżonego, uznając je za uiszczone w całości.</p> <table> <colgroup> <col width="46"/> <col width="20"/> <col width="2"/> <col width="32"/> <col width="25"/> <col width="19"/> <col width="85"/> <col width="25"/> <col width="27"/> <col width="150"/> <col width="16"/> <col width="47"/> <col width="87"/> <col width="165"/> <col width="17"/> <col width="507"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 350/24</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1. USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Czyn przypisany:</p> <p>w dniu 19 listopada 2023 roku około godziny 10:00 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span> jedną ręką złapał pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. T. (1)</span> za twarz, a drugą ręką złapał ją za szyję i ściskał, powodując u wymienionej obrzęk i zaczerwienienie szyi z towarzyszącą palpacyjnie bolesnością przy ruchach głową, powodując naruszenie czynności ciała <span class="anon-block">M. T. (1)</span> na okres poniżej 7 dni, tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. T. (1)</span> rozwiedli się na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 9 grudnia 2021 r. Sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron – <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">L. L. (1)</span> – ojcu <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, poddając wykonywanie przez niego władzy rodzicielskiej nadzorowi kuratora. Matce dzieci ograniczono wykonywanie władzy rodzicielskiej do współdecydowania o najważniejszych sprawach dotyczących córek oraz uregulowano kontakty matki z córkami w określone dni i godziny w miejscu zamieszkania małoletnich bez udziału ojca. Realizacja tych kontaktów od samego początku przebiegała w atmosferze konfliktu. Oskarżony <span class="anon-block">K. L. (1)</span> stosował alienację rodzicielską: nastawiał dzieci przeciwko matce, wyzywał ją i obrażał w ich obecności, manipulował dziećmi, w dni ustalonych kontaktów matki z dziećmi wywoził je z ich miejsca zamieszkania, uniemożliwiając spotkania.</p> <p>W dniu 19 listopada 2023 r. przypadał dzień kontaktu <span class="anon-block">M. T. (1)</span> z córkami w ich miejscu zamieszkania, tj. <span class="anon-block">K. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Około godziny 10:00 matka stawiła się w domu córek, gdzie obecny był były mąż <span class="anon-block">K. L. (1)</span>. Miedzy rodzicami dzieci doszło do kłótni, <span class="anon-block">K. L.</span> oświadczył, że dzieci nigdzie z matką nie pojadą, po co tu przyjechała, oni jadą do kościoła, a dzieci nie pojadą tam z nią. Kiedy matka zaprotestowała i oświadczyła, że to jej dzień widzenia ustalony przez Sąd, <span class="anon-block">K. L.</span> powiedział „skończyło się twoje widzenie, możesz wypierdalać”. W trakcie awantury starsza z córek <span class="anon-block">W. L. (1)</span> zadzwoniła zapłakana do babci (matki <span class="anon-block">K. L.</span> – <span class="anon-block">H. L. (1)</span>), a ta chciała, aby dziewczynka dała <span class="anon-block">M. T.</span> do telefonu. <span class="anon-block">M. T.</span> wzięła od córki telefon i w odpowiedzi na słowa byłej teściowej zapytała ją „dlaczego ty mnie straszysz, wychowuję swoje dzieci tak, jak uważam, wy już mieliście swoje 5 minut na wychowanie swoich dzieci i wychowaliście patologię” – mając na myśli, że teściowa daje przyzwolenie swojemu synowi na alienowanie dzieci od matki i złe traktowanie ich matki. <span class="anon-block">M. T.</span> na tym zakończyła rozmowę i oddała telefon. Wówczas dopadł do niej <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, jedną ręką złapał ją za twarz, drugą za szyję i zaczął dusić i szarpać, podnosząc ją z krzesła, na którym siedziała. <span class="anon-block">M. T.</span> udało się odepchnąć <span class="anon-block">K. L.</span>, następnie młodsza córka <span class="anon-block">L.</span> wzięła ją za rękę do pokoju. Kiedy doszła do siebie wyszła na zewnątrz przed dom i wezwała interwencję Policji.</p> <p>Na miejsce na interwencję przybyli funkcjonariusze Policji – <span class="anon-block">M. G. (1)</span> i <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, którzy dokonali rozpytania obecnych osób. Na zewnątrz budynku mieszkalnego zastali <span class="anon-block">M. T. (1)</span>, która była roztrzęsiona i powiedziała, że doszło między nią a byłym mężem do rękoczynów. Nie stwierdzili żadnych widocznych obrażeń u zgłaszającej. Po przeprowadzeniu rozmowy z funkcjonariuszami <span class="anon-block">M. T.</span> udała się do szpitala. W domu funkcjonariusze rozpytali <span class="anon-block">K. L.</span>, który oświadczył, że <span class="anon-block">M. T.</span> wyzywała jego i dzieci, nie chciał, żeby dzieci słuchały awantury, więc wyprosił ich matkę, przyznając jednocześnie, że użył wtedy w tym celu siły fizycznej.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1.  częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">K. L.</span> (k. 42v-43v),</p> <p>2.  wyjaśnienia <span class="anon-block">M. T.</span> (k. 43v-44v),</p> <p>3.  zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> (k. 44v-46v),</p> <p>4.  zeznania <span class="anon-block">M. W.</span> (k. 45v-46v),</p> <p>5.  zeznania <span class="anon-block">A. K. (1)</span> (k. 71v-71),</p> <p>6.  zeznania <span class="anon-block">H. L.</span> (k. 71-72),</p> <p>7.  zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> (k. 67-68 akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span>),</p> <p>8.  zeznania <span class="anon-block">R. K.</span> (k. 70-71 akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span>),</p> <p>9.  zeznania <span class="anon-block">L. L. (1)</span> (k. 30-30v akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span>, CD k. 22),</p> <p>10.  zeznania <span class="anon-block">W. L. (1)</span> (k. 29-30 akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span> CD k. 22),</p> <p>11.  raport z działań KPP <span class="anon-block">C.</span> (k. 14-16 akt <span class="anon-block">(...)</span>),</p> <p>12.  wyrok SO w Toruniu z 9.12.2021 r., k. 92-93 akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span>,</p> <p>13.  postanowienie dot. kontaktów (k. 104-104v akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span>)</p> </td> <td> <p>     </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>W wyniku zdarzenia w dniu 19 listopada 2023 r. u <span class="anon-block">M. T. (1)</span> stwierdzono obrzęk i zaczerwienienie szyi, z towarzyszącą palpacyjnie bolesnością przy ruchach głową, powodujące naruszenie czynności ciała <span class="anon-block">M. T. (1)</span> na okres poniżej 7 dni.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1.  dokumentacja medyczna (k. 6, 73-76)</p> <p>2.  zdjęcia (k. 11)</p> <p>3.  opinia sądowo-lekarska (k. 31 i 81)</p> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Biegła psycholog stwierdziła, że małoletnie <span class="anon-block">W. L. (1)</span> i <span class="anon-block">L. L. (1)</span> cechują się sprawnością intelektualną mieszczącą się orientacyjnie w granicach normy. Ich rozwój emocjonalny nie jest jeszcze w pełni skrystalizowany. Nie stwierdza się u małoletnich znaczących deprywacji podstawowych potrzeb emocjonalnych, które w konsekwencji mogłyby zaburzać prawidłowy rozwój psychiczny, emocjonalny i społeczny. Pod względem intelektualnym <span class="anon-block">W. L. (1)</span> i <span class="anon-block">L. L. (1)</span> są zdolne do prawidłowego spostrzegania, zapamiętania i odtworzenia sekwencji zdarzeń, w których uczestniczyły. Nie stwierdza się w badaniu małoletnich szczególnej skłonności do ulegania sugestii, fantazjowania czy konfabulacji, jednak na sposób relacjonowania przez nie zdarzeń mogła wpłynąć silna więź emocjonalna z ojcem.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Opinie sądowo – psychologiczne (k. 40-51 akt Ds. <span class="anon-block">(...)</span>)</p> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> od dawna pozostają w konflikcie dotyczącym izolowania dzieci od matki, nastawiania dzieci przeciwko niej, manipulowania nimi. Ponieważ <span class="anon-block">K. L.</span> zablokował możliwość kontaktu przez <span class="anon-block">M. T.</span> z jego numerem telefonu, oskarżona pisała wiadomości do niego na numer ich córki. <span class="anon-block">K. L.</span> wielokrotnie znieważał byłą żonę w obecności dzieci, a także podczas rozmów telefonicznych – wyzywał ją od bydlaków, kurew.</p> </td> <td colspan="2"> <p>- Wywiady środowiskowe (k. 27-28, 34-36);</p> <p>- screeny wiadomości (k. 54-61),</p> <p>- wyjaśnienia <span class="anon-block">M. T.</span> (k. 43v-44v),</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> (k. 44v-46v),</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">A. K. (1)</span> (k. 71v-71),</p> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">K. L.</span> nie był karany sądownie, posiada majątek w postaci domu, działki, samochodu, uzyskuje dochód w wysokości ok. 3500-4000 zł miesięcznie.</p> <p> <span class="anon-block">M. T.</span> nie była karana sądownie, nie posiada majątku, uzyskuje dochód w wysokości ok. 4.400 zł miesięcznie, leczyła się psychiatrycznie w 2014 r. z powodu zaburzeń depresyjnych.</p> </td> <td colspan="2"> <p>- Wyjaśnienia oskarżonych (k. 42v),</p> <p>- Wywiady środowiskowe (k. 27-28, 34-36),</p> <p>- Karty karne (k. 68, 69)</p> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">M. T. (1)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Czyn zarzucany:</p> <p>w dniu 19 listopada 2023 roku około godziny 10:00 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span> gdzie zamieszkuje oskarżyciel wraz z małoletnimi dziećmi stron, znieważyła <span class="anon-block">K. L. (1)</span> słowami uznawanymi powszechnie za obelżywe, tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Nie zostało udowodnione, aby oskarżona <span class="anon-block">M. T. (1)</span> wypowiedziała w dniu 19 listopada 2023 r. jakiekolwiek inne znieważające treści, poza nazwaniem oskarżonego „patolologią”.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. L.</span> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->2. OCENA DOWODÓW</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="6"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">K. L.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Oskarżony nie przyznawał się do winy, ale co do zasady potwierdził okoliczności zdarzenia, jak również swój udział w rękoczynach wobec byłej żony. W swoich wyjaśnieniach dążył jednak za wszelką cenę do umniejszenia i usprawiedliwienia swojego zachowania, obarczając b. żonę spowodowaniem awantury i doprowadzeniem go do przemocy wobec niej. Przyznał się do „załapania pani <span class="anon-block">M.</span> za głowę” w trakcie, gdy rozmawiała ona przez telefon z jego matką i nazwała go patologią, i powiedzenia „kurwa co ty robisz”. Twierdził jednak, że cała sprawa jest wynikiem zemsty na nim byłej żony, bo nic jej nie zrobił, a tylko dotknął za głowę.</p> <p>Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego tylko odnośnie okoliczności bezspornych i dotyczących jego danych osobopoznawczych oraz w zakresie, w jakim są zgodne ze zgromadzonymi w sprawie wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. T.</span> i zeznaniami świadków ze słyszenia (<span class="anon-block">A. W.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span>). Wbrew twierdzeniu oskarżonego już nawet złapanie za głowę b. żony stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie jej nietykalności cielesnej, natomiast widoczne i potwierdzone u niej medycznie obrażenia na szyi ewidentnie wskazują, jak dalece oskarżony w swych depozycjach mija się z prawdą.</p> <p>W pozostałym zakresie linia obrony oskarżonego w przedmiotowej sprawie zmierzała do wybielenia jego, a zdyskredytowania twierdzeń żony, dlatego Sąd zmuszony był ocenić – kierując się zgromadzonym materiałem dowodowym, zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego - której z wersji powinien dać wiarę. Sąd doszedł do przekonania, że twierdzenia prezentowane przez oskarżonego w toku przewodu sądowego nie polegają na prawdzie, bo są sprzeczne z wyjaśnieniami nie tylko <span class="anon-block">M. T.</span>, ale i obiektywnym materiałem dowodowym w postaci zeznań osób postronnych, np. <span class="anon-block">A. W. (2)</span> czy <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, które wielokrotnie słyszały, jak nagannie oskarżony odnosi się do matki swoich dzieci, jaką agresją słowną się posługiwał.</p> <p>Ponadto sam fakt stosowania przemocy wobec b. żony potwierdził oskarżony wobec interweniujących policjantów, a nawet nastawiona przeciwko matce córka <span class="anon-block">W. L.</span> (k. 29v akt Ds.): „był taki moment, że nasza mama wyzywała naszą babcię i tata potem mamę złapał lekko za głowę, a mama tatę odepchnęła i podrapała tatę. Mam wezwała policję i nakłamała, że tata ją podrapał po szyi. Tata tylko za głowę złapał, a mama nakłamała, że tata ją podrapał po szyi”.</p> <p>Wreszcie obrażenia odniesione i potwierdzone u <span class="anon-block">M. T.</span> wskazują, że nie została ona „lekko dotknięta” w głowę, ale doszło do ich powstania na skutek działania oskarżonego na jej szyję.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="6"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. T.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Natomiast podstawą ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia o sprawstwie i winie oskarżonego okoliczności Sąd uczynił przede wszystkim wyjaśnienia <span class="anon-block">M. T.</span>, były bowiem logiczne, spójne i konsekwentne w porównaniu z pozostałym materiałem dowodowym, w pełni spójne z zeznaniami osób postronnych, jak też korespondowały z ustaleniami kuratora <span class="anon-block">M. W.</span>. Każda depozycja <span class="anon-block">M. T.</span> znajduje potwierdzenie w innym dowodzie:</p> <p>- co do przemocy i duszenia jej w dniu 19.11.2023 r. – zdjęcia, dokumentacja medyczna, opinia sądowo-lekarska, zeznania świadka ze słyszenia <span class="anon-block">A. W.</span>, pośrednio zeznania funkcjonariuszy KPP,</p> <p>- co do wcześniejszych zachowań <span class="anon-block">K. L.</span> i przebiegu konfliktu o kontakty z córkami – zeznania świadków <span class="anon-block">A. W.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="6"> <p>Zeznania świadków <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>. Są one spójne, brak jest podstaw aby uznać, iż zeznawały one fałszywie na korzyść lub niekorzyść którejkolwiek ze stron. Ich zeznania odnośnie wcześniejszego nagannego zachowania oskarżonego, jego postawy wobec kontaktów b. żony z córkami oraz nastawienia dzieci do matki zasługiwały na uwzględnienie.</p> <p>Świadkowie nie byli bezpośrednimi, naocznymi świadkami zajścia z udziałem oskarżonych, ale znali jego przebieg z konsekwentnej relacji samej pokrzywdzonej, zbieżnej z tą przedstawioną w toku postępowania sądowego. Zeznały przede wszystkim na okoliczność tego, że oskarżony wcześniej wielokrotnie znieważał i poniżał b. żonę, a dzieci były nastawiane przeciwko matce (mówiły jego słowami).</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="6"> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Świadek wiarygodny – na okoliczność tego, co usłyszał na temat zajścia od oskarżonego i dzieci, którzy konsekwentnie realizowali linię obrony <span class="anon-block">K. L.</span>. Również świadek zdała relację na temat tego, że <span class="anon-block">M. T.</span> konsekwentnie żaliła się na zachowanie wobec niej b. męża i sukcesywne utrudnianie czy uniemożliwianie kontaktów.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1, 1.2.</p> </td> <td colspan="6"> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">H. L. (1)</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Świadek jako matka oskarżonego <span class="anon-block">K. L.</span> miała ewidetnie interes w tym, aby zaprezentować go w jak najlepszym świetlew, lecz jej zeznania należy ocenić jako w zasadzie wiarygodne. Świadek słyszała, jak <span class="anon-block">M. T.</span> nazwała syna „patologią” i była to okoliczność bezsporna i potwierdzona przez obie strony konfliktu. Jednocześnie zapytana o to, czy wie coś od syna o zdarzeniu odpowiadała wykrętnie, że z nim nie rozmawiała, ale wie, że „on jej nie pobił i nigdy nie słyszała, żeby ją pobił”.</p> <p>Z drugiej strony jednoznacznie potwierdziła wersję o tym, że syn utrudnia bądź uniemożliwia matce kontakty z córkami, bo przytoczyła sytuację, gdy <span class="anon-block">M. T.</span> przyjechała odebrać od niej dzieci, a dzieci wcześniej zostały zabrane przez <span class="anon-block">K. L.</span> na wizytę do lekarze, która to wizyta była wcześniej przez niego ustalona, mimo że był to moment kontaktu dzieci z ich matką.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="6"> <p>Zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> i <span class="anon-block">R. K.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy oczywiście nie byli świadkami zdarzenia, ale zostali wezwani później na interwencję. Są one spójne, brak jest podstaw aby uznać, iż pomawiali oni oskarżonego albo pokrzywdzoną. W szczególności świadek <span class="anon-block">M. G.</span> zeznał, że oskarżony <span class="anon-block">K. L.</span> powiedział mu, że użył siły fizycznej w stosunku do <span class="anon-block">M. T.</span> żeby ją wyprosić, a <span class="anon-block">R. K.</span> zeznał, że czekająca na nich przed domem pokrzywdzona była roztrzęsiona.</p> <p>To, że funkcjonariusze nie zauważyli na szyi <span class="anon-block">M. T.</span> widocznych obrażeń nie oznacza jeszcze, że tych śladów nie było, albowiem co do ich istnienia nie można mieć żadnych wątpliwości w świetle powstałej tego samego dnia dokumentacji medycznej i fotograficznej.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="6"> <p>Zeznania małoletnich <span class="anon-block">L. L.</span> i <span class="anon-block">W. L.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania w/w świadków, mając jednak na uwadze wnioski opinii biegłej psycholog, że na sposób relacjonowania przez nie zdarzeń mogła wpłynąć silna więź emocjonalna z ojcem. Charakterystyczne było to, że <span class="anon-block">W. L.</span> relacjonując zdarzenie mówiła językiem ojca, twierdząc, że „był taki moment, że nasza mama wyzywała naszą babcię i tata potem mamę złapał <span class="underline"> <!-- -->lekko</span> za głowę, a mama tatę odepchnęła i podrapała tatę. Mama wezwała policję i <span class="underline"> <!-- -->nakłamała</span>, że tata ją podrapał po szyi. Tata <span class="underline"> <!-- -->tylko</span> za głowę złapał, a mama nakłamała, że tata ją podrapał po szyi”. Już sama ta wypowiedź zawierała mnóstwo kategorii ocennych, że tata tylko lekko mamę dotknął, a mama potem kłamała. Jak wynika jednak z obiektywnych dowodów (dokumentacji medycznej i zdjęć), zdarzenie miało jednak przebieg zgoła odmienny, zgodny w tym wypadku z twierdzeniami pokrzywdzonej.</p> <p> <span class="anon-block">L. L.</span> na temat przebiegu zdarzenia w zasadzie się nie wypowiedziała.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="6"> <p>Opinie sądowo – lekarskie,</p> <p>Opinie psychologiczne</p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd uznał za miarodajne opinie sądowo – lekarskie specjalisty medycyny sądowej, albowiem sporządzone zostały po przeanalizowaniu dostępnego materiału dowodowego i wnioski zawarte w opiniach są tego logiczną konsekwencją. Opinie biegłego były jasne, pełne i rzetelne, odpowiadały na tezy postawione w postanowieniu o dopuszczeniu opinii, a żadna ze stron ich nie kwestionowała.</p> <p>Z tych samym względów Sąd uznał za miarodajne opinie sądowo – psychologiczne.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1</p> </td> <td colspan="6"> <p>dokumentacja medyczna, notatka służbowa, karty karne, wywiady środowiskowe itd.</p> </td> <td colspan="7"> <p>Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów urzędowych. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt</em> </p> <p> <em> <!-- -->1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2</p> </td> <td colspan="6"> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. L.</span> </p> </td> <td colspan="7"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">K. L.</span> sąd uznał za niewiarygodne w części zmierzającej do wykazania, że został on znieważony przez <span class="anon-block">M. T.</span> w dniu 19.11.2023 r. słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe („skurwielu, gnoju, rogaczu, patologio” – cyt. z wzajemnego a/o k. 11). Są one sprzeczne z wiarygodnym materiałem dowodowym.</p> <p>-sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach mówił tylko o tym, że <span class="anon-block">M. T.</span> zaczęła przez telefon wyzywać jego mamę „ty jebana patologio”, „wychowałaś patologię”, mówił ogólnie że „wyzywała jego i dzieci”;</p> <p>- świadek <span class="anon-block">H. L.</span> potwierdziła tylko słowa o patologii;</p> <p>- <span class="anon-block">M. T.</span> potwierdziła w swych wyjaśnieniach tylko słowa o patologii nakreślając jednak kontekst, w jakim one padły.</p> <p>Wobec powyższych wiarygodnych dowodów nie sposób uznać, by oskarżona M. <span class="anon-block">W. T.</span> rzeczywiście dopuściła się znieważenia <span class="anon-block">K. L.</span>.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia</em> </p> <p> <em> <!-- -->z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td/> <td colspan="8"> <p>3.1. Podstawa prawna</p> <p>skazania albo warunkowego</p> <p>umorzenia postępowania</p> <p>zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> swoim zachowaniem polegającym na tym, że jedną ręką złapał pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. T. (1)</span> za twarz, a drugą ręką złapał ją za szyję i ściskał, powodując u wymienionej obrzęk i zaczerwienienie szyi z towarzyszącą palpacyjnie bolesnością przy ruchach głową, naruszył w myśl miarodajnej opinii sądowo-lekarskiej czynności ciała <span class="anon-block">M. T. (1)</span> na okres poniżej 7 dni i niewątpliwie wypełnił znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a>, zgodnie z którym powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.</p> <p>Odnośnie winy oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu należy zauważyć, iż oskarżony to osoba dorosła, nie cierpiąca na niedostatki intelektualne, które miałyby wpływ na zawinienie, tym samym w ocenie Sądu nie zachodziły okoliczności mogące wyłączyć lub umniejszyć jego winę.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td/> <td colspan="8"> <p>3.2. Podstawa prawna</p> <p>skazania albo warunkowego</p> <p>umorzenia postępowania</p> <p>niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td/> <td colspan="8"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie<br/>postępowania</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td/> <td colspan="8"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="4"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td/> <td colspan="8"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->V.</strong> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (1)</span> </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>W odniesieniu do zachowania oskarżonej <span class="anon-block">M. T. (1)</span>, polegającego na nazwaniu <span class="anon-block">K. L.</span> „patologią”, Sąd uniewinnił ją od zarzucanego jej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> z powodu zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k</a> – czyn nie zawierał znamion czynu zabronionego (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 414;art. 414 § 1)">art. 414 § 1 k.p.k.</a> zdanie ostatnie).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie, lub w zamiarze, aby zniewaga do tej osoby dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Zniewaga to ubliżenie komuś słowem lub czynem. Najczęściej zewnętrzną jej postacią będzie słowo np. wulgarne, gest, pismo, rysunek, a nawet, jak się wydaje, zachowanie np. odwrócenie się plecami. Zachowanie takie uznane zostanie za zniewagę, jeżeli w danym środowisku i w świetle ogólnie przyjętych ocen jest ono tak odbierane, jest to niezależne od uczuć samego pokrzywdzonego. Istotą tego czynu jest takie zachowanie sprawcy, które na podstawie przyjętych standardów społecznego i kulturowego postępowania stanowi wyraz pogardy, uwłaczania czci drugiemu człowiekowi.</p> <p>Sąd Najwyższy w uchwale z 5.06.2012 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 26/12, LEX nr 1231618, stwierdził, że: „O tym, czy zachowanie miało charakter znieważający, decydują dominujące w społeczeństwie oceny i normy obyczajowe, a nie subiektywne przekonanie osoby rzekomo znieważonej” (tak też SN w uchwale z 29.10.2020 r., II DO 96/20, LEX nr 3077121). Stosowanie kryterium obiektywnego wymaga jednak ustalenia miernika, do którego odnoszono by zachowania oceniane jako znieważające; miernikiem takim może być system wartości funkcjonujący w społeczeństwie. Jak słusznie zauważa <span class="anon-block">S.</span>: „Ocena określonego zachowania jako znieważającego na podstawie tego kryterium nie uwzględnia faktu, że jest ona zależna od poziomu kulturalnego społeczeństwa, warunków środowiskowych, światopoglądowych, grupy w której żyją sprawca lub pokrzywdzony” (<span class="anon-block">S.</span>, <em> <!-- -->Zniewaga</em>, s. 161). Należy zauważyć, że w ocenie zachowania jako znieważającego nie można jednak pomijać odczuć samego znieważanego, gdyż chodzi przede wszystkim o naruszenie jego dobra, a zatem powinno to prowadzić do wniosku, że najwłaściwszym jest kryterium mieszane (subiektywno-obiektywne). Oczywiście subiektywne odczucie zniewagi przez pokrzywdzonego nie jest warunkiem przestępności czynu, ponieważ do znamion przestępstwa znieważenia nie należy jego skutek (por. <span class="anon-block">M. M.</span> [w:] <span class="anon-block">M. B.</span>-<span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">P. K.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">M. M.</span>, <em> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a>. Komentarz aktualizowany</em>, LEX/el. 2025, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216)">art. 216</a>. https://sip.lex.pl/#/commentary/<span class="anon-block"> (...)</span>/mozgawa-marek-red-kodeks-karny-komentarz-aktualizowany?cm=<span class="anon-block"> (...)</span> (dostęp: 2025-09-10 12:24)</p> <p>Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN – wersja internetowa (patologia - Słownik języka polskiego PWN) patologia to:</p> <p>„1. «nauka o chorobach»</p> <p>2. «stan chorobowy organizmu»</p> <p>3. «oddział w szpitalu ginekologicznym przeznaczony dla kobiet z powikłaniami w przebiegu ciąży»</p> <p> <strong> <!-- -->4. «nieprawidłowe zjawiska występujące w życiu społecznym»”</strong> </p> <p>Nazwanie <span class="anon-block">K. L.</span> przez <span class="anon-block">M. T.</span> „patologią” w okolicznościach tej konkretnej sprawy w ocenie Sądu zawierało uzasadnioną krytykę wypowiadającej te słowa wobec postępowania oskarżonego w tym konkretnym przypadku utrudniania przez niego należnego jej widzenia z dziećmi. Wszak zostało udowodnione, że <span class="anon-block">K. L.</span> wielokrotnie przed przedmiotowym zdarzeniem wyzywał ją, manipulował dziećmi, nastawiał je przeciwko matce, wywoził dzieci na czas kontaktu poza miejsce jego realizacji. Takie działanie, noszące znamiona alienacji rodzicielskiej, jest niewątpliwie zachowaniem patologicznym, tj. nieprawidłowym i niezgodnym z dobrem dzieci, które miały prawo do kontaktów z obojgiem rodziców i to w sposób uregulowany orzeczeniem Sądu. <span class="anon-block">M. T.</span> nazwała <span class="anon-block">K. L.</span> patologią po tym, jak ten odmówił jej realizacji jej widzenia z dziećmi i oświadczył, że dzieci jadą do kościoła z nim, a nie z nią, a ona ma „wypierdalać”, przy czym język wulgarny był regularnie prezentowany wobec <span class="anon-block">M. T.</span> we wcześniejszych rozmowach i sytuacjach, o czym zeznali świadkowie.</p> <p>W tej sytuacji nie sposób było uznać, aby doszło do znieważenia <span class="anon-block">K. L.</span>, a jedynie do wyrażenia dosadnej krytyki jego ówczesnego zachowania, w kontekście całego konfliktu pomiędzy stronami na tle kontaktu obojga rodziców z dziećmi.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE<br/>I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się<br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. L.</span> </strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->I</strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->I</strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> przewiduje karę grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.</p> <p>Sąd wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">K. L. (1)</span> karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki na równowartość kwoty 20 (dwudziestu) złotych.</p> <p>Sąd wymierzając oskarżonemu karę wziął pod uwagę okoliczności obciążające, jak i okoliczności przemawiające na ich korzyść. Okolicznością łagodzącą była wcześniejsza niekaralność oskarżonego. Okolicznością obciążającą oskarżonego był sposób działania oskarżonego prowadzący do poniżenia pokrzywdzonej oraz zaatakowanie pokrzywdzonej w obecności jej małoletnich dzieci.</p> <p>Niewątpliwie oskarżony za swoje zachowanie powinien ponieść karę, jest ona przewidzianą przez prawo karne konsekwencją popełnienia przestępstwa, która zawiera określoną przez to prawo dolegliwość i w której wyraża się dezaprobata wobec popełnionego czynu i jego sprawcy. Treścią kary jest pozbawienie lub umniejszenie dóbr osobistych skazanego takich jak wolność, cześć, prawa obywatelskie i inne. Jak słusznie zauważył Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dn. 24.10.2002 r. (II AKa 258/02, KZS 2002/10/52) „wymiar kary kształtowany jest tak, iż górną granicę limituje stopień winy, dolną zaś wyznaczają potrzeby prewencji ogólnej”. Kara, jaką należy wymierzyć oskarżonemu winna być sprawiedliwa. Sprawiedliwość w żadnym razie nie może być utożsamiana z surowością, gdyż zgodnie z aprobowanym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie (wyrok z dn. 15.01.2003 r. (II AKa 360/02, KZS 2003/3/38) „błędny jest pogląd, że tylko wysokie kary pozbawienia wolności osiągają cele prewencyjne. Cele te osiąga się karami sprawiedliwymi, bez względu na ich wysokość.” Tak więc kara powinna zawierać w sobie cel sprawiedliwościowy wyrażający się tym, iż powinna być współmierna do ciężkości przestępstwa. Tak ujętego celu nie należy jednak współcześnie rozumieć w kategoriach odwetu czy restytucji moralnej, lecz w kontekście współmierności kary do stopnia winy sprawcy i szkodliwości jego czynu, a więc kategorii określonych i definiowanych przez prawo.</p> <p>Należy w tym miejscu zaznaczyć, że stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego jest znaczny, działał on bowiem umyślnie w zamiarze bezpośrednim popełnienia przestępstwa, wyrażając przy tym pogardę wobec matki jego dzieci i to na ich oczach.</p> <p>W przekonaniu Sądu wymierzona <span class="anon-block">K. L. (1)</span> kara grzywny spełnia kryteria opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Sąd wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które powinny być poprzez wymiar kary osiągnięte. Kara finansowa w orzeczonym wymiarze, powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, powinna odstraszyć oskarżonego od ponownego wejścia na drogę przestępstwa i uczynić zadość wymaganiom prewencji indywidualnej. Z drugiej zaś strony orzeczona kara powinna ukształtować postawę oskarżonego i wykształcić u niego aprobowany społecznie system zachowań, jak również spełniać powinna cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Orzeczona kara spełnić powinna również swoje cele jeśli chodzi o jej społeczny odbiór. Podkreślić należy, że społeczność lokalna, wśród której orzeczenia sądu rejonowego kształtują politykę karną, musi mieć świadomość tego, że przestępstwa spotkają się z represją ze strony organów wymiaru sprawiedliwości, a z drugiej strony wymiar kary ma kształtować postawy społecznie akceptowane. Chodzi więc o utwierdzenie społeczeństwa w przekonaniu, że prawo karne zabezpiecza dobro wszystkich obywateli, będzie w każdym wypadku egzekwowane i że każdy poniesie odpowiedzialność w wypadku jego naruszenia. Wiąże się to oczywiście z poczuciem sprawiedliwości społecznej, która oczekuje od sądu by kara ze wszech miar była sprawiedliwa.</p> <p>Wysokość stawki dziennej została dostosowana do sytuacji rodzinnej i możliwości zarobkowych oskarżonego. Liczba stawek została skalkulowana tak, żeby oddać wagę czynu, a ponadto ewentualnie zamienić grzywnę na pracę społecznie użyteczną w razie braku możliwości jej zapłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kkw</a>). Kara grzywny stanowi w tym wypadku dolegliwość, która w najlepszy sposób zabezpieczy realizację wychowawczych i dyscyplinujących celów kary. Oskarżony odczuje ją jako realną dolegliwość, akcentującą fakt nieopłacalności popełnienia przestępstw. Orzeczona kara nie razi surowością.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku<br/>odnoszący się<br/>do przypisanego<br/>czynu</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->6. INNE ZAGADNIENIA</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->     </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->7. KOSZTY PROCESU</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia<br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>II i III</p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> na rzecz oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">M. T. (1)</span> kwotę 720,- zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> na rzecz oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">M. T. (1)</span> kwotę 300,- zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu poniesionych przez nią zryczałtowanych wydatków postępowania.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628)">art. 628 k.p.k.</a> od skazanego w sprawach z oskarżenia prywatnego sąd zasądza na rzecz oskarżyciela prywatnego poniesione przez niego koszty procesu, na które w niniejszej sprawie złożyły się uiszczone przez oskarżycielkę zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 300 zł oraz zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616 § 1 pkt 2</a> uzasadnione wydatki oskarżycielki prywatnej, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego pełnomocnika.</p> <p>Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika określono na podstawie § 11 ust. 2 pkt 1 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.), tj. kwotę 720 zł za obronę przed sądem rejonowym w postępowaniu szczególnym.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>IV</p> </td> <td colspan="10"> <p>O opłacie sądowej Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) – tj. 200 zł jako 10 % od zasądzonej grzywny, uwzględniając w tym zakresie sytuację materialną i rodzinną oskarżonego oraz zakres nałożonych na niego w wyroku obowiązków o charakterze majątkowym.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>VI</p> </td> <td colspan="10"> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 k.p.k.</a> w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi w sprawach z oskarżenia prywatnego - oskarżyciel prywatny, dlatego kosztami procesu w zakresie oskarżenia wzajemnego obciążono oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> (w tym wypadku oskarżyciela prywatnego), uznając je za uiszczone w całości.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->8. PODPIS</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> <td> </td> </tr> </table> </div>