I SA/Op 496/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany danych w ewidencji producentów postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE R. G. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany danych w ewidencji producentów. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 18 października 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał osobiście wezwanie Sądu w dniu 22 października 2021 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 20 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Oceniając dopuszczalność skargi złożonej w niniejszej sprawie, wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Po myśli art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony musi spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Warunki te zostały określone w art. 46 P.p.s.a, w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi). Zgodnie z tym przepisem do warunków formalnych pisma należy m.in. podanie numeru PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów wymienionych w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest m.in. przytoczony wcześniej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślić trzeba, że wskazane przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w razie nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. W okolicznościach sprawy wezwanie dotyczące uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 października 2021 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności rozpoczął bieg w dniu 23 października 2021 r. i upłynął z dniem 29 października 2021 r. (piątek - dzień roboczy). Z akt sprawy wynika, że pomimo upływu wyznaczonego terminu i pouczenia o skutkach jego niedochowania skarżący nie nadesłał numeru PESEL. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego, o czym orzekł w sentencji postanowienia