I SA/Op 206/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zborzyński Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) sędzia WSA Marta Wojciechowska Protokolant st. sekr. sądowy Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia z dnia [...] W.S. (skarżący) zwrócił się w trybie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów usług czynności biegłego sądowego. Wskazał, że jest biegłym sądowym z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów, wykonującym ekspertyzy wyłącznie dla organów procesowych (sądów, prokuratur, policji, organów kontroli finansowej). Skarżący stanął na stanowisku, że usługi wykonywane przez biegłego sądowego na rzecz sądów, prokuratur i policji nie są działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym biegły świadczący wymienione usługi nie jest w tym zakresie podatnikiem podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia z dnia [...] Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w O. uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, a następnie w wyniku rozpoznania zażalenia strony, decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w O. odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia. Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której skarżący nie zgadzając się z postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. oraz z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w O. podtrzymał w całości swoje stanowisko, że biegły sądowy nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wraz z prezentowaną już uprzednio argumentacją na jego poparcie. Na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. Sąd przedstawił stronom treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2008 r. sprawie o sygn. I FSK 813/07, którym skierowano pytanie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienia prawnego dotyczącego kwestii -"czy czynności wykonywane przez biegłego w postępowaniu sądowym (o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.) mogą być uznane za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., nr 54, poz. 535 ze zm.)", oraz w wypadku pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie dalszej kwestii - "czy czynności biegłego w postępowaniu sądowym należy uznać za wykonywane w ramach stosunku prawnego, w którym powstaje odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności (sądu) wobec osób trzecich (art. 15 ust 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005 r)". Wobec powyższego skarżący oraz pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wnieśli zgodnie o zawieszenie postępowania do czasu powzięcia przez NSA stosownej uchwały.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz. 1270 z zm.) [zwanej dalej p.p.s.a] Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W powyższym przepisie ustawodawca nie określił wprawdzie jakichkolwiek powodów, na które mogą powołać się strony składając takowy wniosek, pozostawiając w tym zakresie stronom swobodę w kształtowaniu podstaw zawieszenia postępowania, zastrzegając jednakże prawo Sądu do ich oceny. Odnosząc się do złożonego przez strony zgodnego wniosku o zawieszenie postępowania Sąd uznał, iż wskazywana przez nie okoliczność zawiśnięcia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zagadnienia prawnego przekazanego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, uzasadnia uwzględnienie wniosku stron, a w konsekwencji zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Niewątpliwie bowiem, mając na uwadze okoliczność, iż uchwała składu siedmiu sędziów NSA jest wiążąca zarówno w danej sprawie ( art. 187 § 2p.p.s.a), jak również ma ona tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1p.p.s.a., co oznacza, że żadnemu składowi sądu administracyjnego nie wolno rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA, ewentualne stanowisko powiększonego składu NSA, będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sporu zawisłego w niniejszej sprawie, z uwagi na tożsamość zagadnienia prawnego. Uwzględniając wniosek stron, Sąd wziął także pod uwagę okoliczność, że wskazywana przez strony przyczyna zawieszenia przemawia za dłuższym, co najmniej trzymiesięcznym przerwaniem biegu postępowania (art. 129 p.p.s.a.). Z tych też względów, Sąd uwzględniając zgodny wniosek stron, działając w oparciu o art. 126 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron podjęcie postępowania następuje na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania ( 129 p.p.s.a.), a jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, Sąd umarza postępowanie ( art.130 § 1 p.p.s.a.).