Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 631/19

Sądy powszechne2020-10-30
Sygnatura
I C 631/19
Data orzeczenia
2020-10-30
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Wioletta Sychniak (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I C 631/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 października 2020 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia SR Wioletta Sychniak</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Paulina Janduła</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 roku w Łodzi</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>zasądza od pozwanej <span class="anon-block">A. K.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1385,87 zł (tysiąc trzysta osiemdziesiąt pięć złotych i osiemdziesiąt siedem groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 14 marca 2019 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 317 (trzysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 631/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> wniósł w dniu 14 marca 2019 roku pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko <span class="anon-block">A. K.</span> o zapłatę kwoty 1385,87 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 14 marca 2019 roku do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu.</p> <p>Powód powoływał się na nabycie wierzytelności w drodze cesji od <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Wierzytelność wynika z umowy o świadczenie usług telefonicznych nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 29 sierpnia 2016 roku. Dochodzona pozwem kwota stanowi sumę poszczególnych tytułów zobowiązania (1028,08 zł i 195 zł) oraz odsetek, naliczonych na dzień poprzedzający złożenie pozwu. <strong> <!-- -->/pozew k. 3-5/</strong> </p> <p>Postanowieniem z dnia 26 marca 2019 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> stwierdził brak podstaw do wydania nakazu i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi.</p> <p> <strong> <!-- -->/postanowienie k.6/</strong> </p> <p>W piśmie z dnia 16 maja 2019 roku Powód uzupełnił materiał dowodowy poprzez złożenie dokumentacji wskazanej w pozwie.</p> <p> <strong> <!-- -->/pismo z załącznikami k. 10 – 53/</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w dniu 2 sierpnia 2019 roku wydał nakaz zapłaty, uwzględniając powództwo w całości. <strong> <!-- -->/nakaz zapłaty k.59/</strong> </p> <p>W dniu 13 listopada 2019 roku Pozwana wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty. Zaskarżyła orzeczenie w całości oraz wniosła o oddalenie powództwa w całości, zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych, ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz nieobciążanie jej kosztami postępowania.</p> <p>Pozwana podniosła, że część załączonej dokumentacji jest nieczytelna i uniemożliwia zweryfikowanie jej treści oraz, że nie zostało wykazane, że składała oświadczenie o wypowiedzeniu umowy z operatorem komórkowym. Pozwana zakwestionowała również wysokość dochodzonych roszczeń jako niewyjaśnione.</p> <p>Pomimo wezwania do zajęcia dalszego stanowiska w sprawie, Pozwana nie uzupełniła zarzutów zgłoszonych w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Nie stawiła się również na rozprawę.</p> <p> <strong> <!-- -->/sprzeciw od nakazu zapłaty k. 68 -73, zarządzenie k. 91, dowód jego doręczenia k. 93, protokół rozprawy k. 98 i 99/</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Pozwana <span class="anon-block">A. K.</span> w dniu 29 sierpnia 2016 roku zawarła z <span class="anon-block">(...)</span> spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> oraz umowę zakupu urządzenia <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. Kwota miesięcznego abonamentu wynosiła 40 zł brutto miesięcznie oraz 10 zł miesięcznie za Plan ratalny FORMUŁA SOLO/<span class="anon-block"> (...)</span>/RODZINA. Umowa została zawarta na promocyjnych warunkach. Pozwana otrzymała ulgę w łącznej wysokości 1948 złotych (1439 zł za usługi + 509 zł za urządzenie).</p> <p>W przypadku nieterminowego uiszczania opłat, jeśli opóźnienie wyniosło 14 dni, zgodnie z regulaminem świadczenia usług telekomunikacyjnych (§ 13 pkt. 5) Operator miał prawo do ograniczenia, zawieszenia świadczenia usług lub wypowiedzenia umowy. Przed dokonaniem ww czynności, Operator miał obowiązek wezwania Abonenta do zapłaty w terminie 7 dni od wezwania. Okres wypowiedzenia umowy wynosił 30 dni.</p> <p>W przypadku rozwiązania umowy przez upływem okresu, na który została zawarta:</p> <p>- przez Abonenta, któremu przysługiwała ulga, lub</p> <p>- przez Operatora z przyczyn leżących po stronie Abonenta,</p> <p>Operator był uprawniony do żądania kary umownej za przedterminowe rozwiązanie umowy. Wysokość kary umownej nie mogła przekraczać równowartości ulgi przyznanej Abonentowi i pomniejszonej o proporcjonalną wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania (§ 14 umowy).</p> <p> <strong> <!-- -->/umowa świadczenia usług telefonicznych k. 41 – 43, regulamin k. 48-50/ </strong> </p> <p>Pismem z dnia 8 lutego 2017 roku Operator <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. wypowiedział Pozwanej umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych ze względu na brak płatności, ze skutkiem na dzień 19 marca 2017 roku. Wezwał <span class="anon-block">A. K.</span> do zapłaty kwoty 242,41 tytułem zaległości za usługi, w tym:</p> <p>- 45 złotych tytułem <span class="anon-block">faktury (...)</span> </p> <p>- 51, 88 złotych tytułem <span class="anon-block">faktury (...)</span> </p> <p>- 42,19 złotych tytułem <span class="anon-block">faktury (...)</span> </p> <p>- 103,34 złotych tytułem <span class="anon-block">faktury (...)</span> </p> <p>w terminie do 19 marca 2017 roku pod rygorem nałożenia kary umownej w wysokości wskazanej w umowie. <strong> <!-- -->/wypowiedzenie k.88 -89/</strong> </p> <p>Pismami z dnia 4 kwietnia 2017 roku operator komórkowy poinformował Pozwaną o nałożeniu na nią kary umownej w wysokości 1028,94 złotych oraz wezwał do zapłaty kwoty 240 zł tytułem raty za urządzenie <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w terminie do 18 kwietnia 2017 w obu przypadkach. <strong> <!-- -->/wezwania k. 44 – 45/</strong> </p> <p>Na mocy umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 3 listopada 2017 roku <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. przeniósł przedmiotowe wierzytelności, przysługujące mu względem Pozwanej, na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> 2 Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> pod warunkiem uiszczenia ceny wskazanej w umowie przelewu.</p> <p>Cena określona w umowie cesji wierzytelności została zapłacona w całości i w związku z tym wierzytelności określone w umowie wraz z wszelkimi związanymi z nimi prawami, skutecznie przeszły na nabywcę.</p> <p> <strong> <!-- -->/umowa cesji k. 17-19, załącznik do cesji k. 20-23, oświadczenie k. 37/</strong> </p> <p>Pozwana pismami z dnia 21.11.2017 roku została zawiadomiona o przelewie wierzytelności oraz wezwana do spłaty zadłużenia, które na dzień 21 listopada 2017 roku wyniosło 1 273,98 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->/zawiadomienie k. 47, wezwanie do zapłaty k. 46/</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jako zasadne, podlegało uwzględnieniu w całości.</p> <p>Przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>, rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). Stanowisko takie zawarł Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z 17 grudnia 1996 r. sygn. akt I CKU 45/96 (opubl. OSNC z 1997 r., z.6 - 7, poz.76).</p> <p>W rozpoznawanej sprawie do okoliczności, które pierwszoplanowo wymagały udowodnienia przez stronę powodową należało istnienie wierzytelności wobec Pozwanej oraz jej wysokość. Na dowód zasadności swojego roszczenia Powód przedstawił dowody w postaci dokumentów, w szczególności umowę o świadczenie usług telefonicznych nr. <span class="anon-block"> (...)</span>, umowę cesji wierzytelności wraz z załącznikiem w postaci protokołu przekazania wierzytelności i danych osobowych, wezwania pierwotnego wierzyciela do zapłaty oraz oświadczenie o wypowiedzeniu umowy oraz przedsądowe wezwanie do zapłaty. Powyższe dokumenty nie budzą wątpliwości co do ich rzetelności. Stanowią materiał dowodowy, który w sposób jednoznaczny, przejrzysty i kompletny pozwala ustalić źródło zobowiązania Pozwanej i jego wysokość. Tym samym uznać należało, że Powód wykazał zarówno istnienie, jak i wysokość dochodzonego roszczenia.</p> <p>Pozwana wprawdzie zakwestionowała roszczenie do co zasady i co do wysokości, ale ograniczyła się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że dokumenty które otrzymała są nieczytelne oraz do zarzutu, że Powód nie wykazał, iż wypowiedziała umowę.</p> <p>Odnosząc się do powyższego zarzutu: zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 491;art. 491 § 1)">art. 491 § 1 k.c.</a> jeżeli jedna ze stron dopuszcza się zwłoki w wykonaniu zobowiązania z umowy wzajemnej, druga strona może wyznaczyć jej odpowiedni dodatkowy termin do wykonania z zagrożeniem, iż w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu będzie uprawniona do odstąpienia od umowy. Może również, bądź bez wyznaczenia terminu dodatkowego, bądź też po jego bezskutecznym upływie, żądać wykonania zobowiązania i naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. W niniejszej sprawie prawo do odstąpienia od umowy zostało zastrzeżone w § 13 pkt. 5 regulaminu umowy świadczenia usług telefonicznych. Pierwotny wierzyciel, a więc <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. miał prawo do wypowiedzenia umowy, w sytuacji, gdy Pozwana nie spełniała swojego świadczenia, tj. nie uiszczała terminowo abonamentu i rat za telefon i z tego prawa skorzystał. Wbrew zarzutowi Pozwanej, umowa uległa rozwiązaniu na skutek wypowiedzenia przez Operatora. W związku z tym, oświadczenie Pozwanej o wypowiedzeniu umowy nie było konieczne. Konsekwencją wypowiedzenia umowy było naliczenie kary umownej, co zostało zastrzeżone w § 14 regulaminu umowy świadczenia usług telefonicznych. Powód w piśmie przygotowawczym przedstawił sposób naliczenia kary. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na sprawdzenie prawidłowości tego naliczenia, co do którego ostatecznie Sąd nie miał zastrzeżeń. Natomiast Pozwana nie zaoferowała żadnego dowodu, który by podważał wiarygodność i rzetelność dowodów strony powodowej. Nie przedstawiła dowodów, z których by wynikało, że dokonywała terminowych wpłat tytułem abonamentu telefonicznego i rat za telefon. Nie zakwestionowała też faktu wypowiedzenia jej umowy przez Operatora.</p> <p>Pozwana złożyła wprawdzie wniosek o dopuszczenie dowodu z jej przesłuchania na okoliczność zawarcia umowy i czasu jej trwania. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1;art. 235(2) § 1 pkt. 5)">art. 235<sup> <!-- -->2</sup> § 1 pkt. 5 k.p.c.</a> Sąd pominął ten wniosek dowodowy jako zgłoszony wyłącznie celem przedłużenia postępowania. Okoliczności dotyczące zawarcia i czasu trwania umowy wynikają z dokumentów, których wiarygodności Pozwana nie podważyła. Pozwana została wezwana do uzupełnienia swojego stanowiska w sprawie i nie złożyła żadnego pisma przygotowawczego, ani nie stawiła się na rozprawie pomimo wezwania jej do osobistego stawiennictwa. W tej sytuacji nie zachodziła dalsza potrzeba uzupełniania materiału dowodowego, a uwzględnienie wniosku Pozwanej o jej przesłuchanie na okoliczności wynikające z dokumentów jedynie przedłużyłoby postępowanie w sprawie.</p> <p>Z przyczyn wskazanych powyżej, powództwo podlegało uwzględnieniu tak co do kwoty głównej, jak i odsetek. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o odsetkach stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> </p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, stosując zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Powód wygrał sprawę w całości, należy mu się więc zwrot całości poniesionych kosztów procesu. W toku postępowania Powód wydatkował łącznie 317 złotych, w tym: 30 zł tytułem opłaty od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 270 zł tytułem wynagrodzenie pełnomocnika, zgodnie z treścią § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).</p> </div>