II OSK 2361/10
Sądy administracyjne2010-12-14
Sygnatura
II OSK 2361/10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2010-12-14
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Dnia 14 grudnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku L.F. i K.F. o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorlicach z dnia [...] lipca 2009 roku znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej L.F. i K.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2010 roku sygn. akt II SA/Kr 586/10 oddalającego skargę L.F. i K.F. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010 roku, Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorlicach z dnia [...] lipca 2009 roku znak [...]. 3 2
UZASADNIENIE
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. - wydanym po rozpatrzeniu zażalenia L.F. i K.F. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorlicach z dnia [...] lipca 2009 r., w przedmiocie wymierzenia skarżącym kary w wysokości 75 000 złotych z tytułu nielegalnego użytkowania budynku - utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd I instancji oddalił skargę L.F. i K.F. na powyższej postanowienie.
Strony wniosły skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Natomiast pismem z dnia 20 września 2010 r. strony wniosły o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorlicach z dnia [...] lipca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie powyższego postanowienia doprowadzi do znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wyjaśnili, że prowadzą działalność gospodarczą, która przynosi straty, a uiszczenie kary doprowadzi do konieczności zwolnienia pracowników, a nawet zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Podkreślili, że ponoszą wysokie koszty utrzymania. W załączeniu przedstawili deklaracje podatkowe za 2009 rok.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Strona może więc wnioskować do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania (na wniosek skarżącego) wykonania zaskarżonej decyzji, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, oddalającego skargę.
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorlicach, które następnie zostało utrzymane w mocy zaskarżonym do Sądu I instancji postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, a zatem przedmiotem wniosku jest rozstrzygnięcie wydane w I instancji. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności wstrzymania wykonania tegoż postanowienia zauważyć należy, że zasadnicze znaczenie dla jej rozstrzygnięcia ma ustalenie zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zgodnie z którym możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy). Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, umożliwia, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, przy czym identyczny skutek mógłby odnieść wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Przechodząc do oceny argumentów podniesionych we wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Strona skarżąca w sposób ogólnikowy uzasadniła straty jakie poniesie w związku z wykonaniem postanowienia o nałożeniu kary, a nie ulega wątpliwości, że uiszczone kwoty będą podlegały zwrotowi na skutek ewentualnego uwzględnienia skargi. Strona załączyła deklaracje podatkowe z roku ubiegłego, które nie odzwierciedlają aktualnej sytuacji prowadzonej przez skarżących działalności gospodarczej.
Zbyt daleko posuniętym wnioskiem wydaje się również możliwość utraty przez skarżących płynności finansowej na skutek wyegzekwowania czy też dobrowolnego uiszczenia należności. Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania należności na rzecz Skarbu Państwa w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podmiotu, łączy się z obniżeniem jego dochodu. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od dłuższego czasu (postanowienie objęte wnioskiem zostało wydane prawie półtora roku temu), a czynione przez stronę próby wykazania wadliwości postanowień objętych wnioskiem nie zwalniają jej z obowiązku zabezpieczenia kwot mających pokryć nałożoną karę pieniężną, szczególnie, że na tym etapie postępowania postanowienie określające jej wysokość jest postanowieniem ostatecznym i może podlegać egzekucji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
-----------------------
3
2