II SA/Kr 564/20
Sądy administracyjne2020-09-25
Sygnatura
II SA/Kr 564/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2020-09-25
Rodzaj
Wyrok WSA w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-DubielMagda FronciszMałgorzata Łoboz
Rozstrzygnięcie
oddalono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Magda Froncisz Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. - F. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2020 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. oddala skargę.
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bochni decyzją z dnia 30 lipca 2019 r., znak: [...] na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie "ogrodzenia na działce nr [...] wybudowanego od strony drogi wewnętrznej na działce nr [...] w R. ".
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez J. P. - F. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 24 marca 2020 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 i 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2018r., poz. 2096, dalej: k.p.a.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 dalej: u.p.b.).
W sprawie przeprowadzono następujące czynności procesowe:
< w dniu 15 marca 2017 r., upoważnieni pracownicy PINB, w obecności T. G. (pracownika Urzędu Gminy w Lipnicy Murowanej), K. S. (współwłaściciela działki nr [...]), K. S. (właściciela działki nr [...]) i J. P. — F. (właściciela działki nr [...]) przeprowadzili czynności kontrolne w sprawie ogrodzenia wybudowanego na działce nr [...] i [...] od strony drogi gruntowej działka nr [...]
< pismem z dnia 6 lipca 2017 r., znak: [...], Wójt Gminy Lipnica Murowana przesłał do PINB wypis i wyrys z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipnica Murowana - Uchwała Nr XX. 169.2012 Rady Gminy Lipnica Murowana z dnia 18 września 2012 r. (Dz. U. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 12 października 2012 r. poz. 5006)
< decyzją z dnia 29 września 2017 r., nr [...], znak: [...], PINB działając w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie ogrodzenia na działce nr [...] wybudowanego od strony drogi wewnętrznej na działce nr [...] w R.
< w wyniku wniesienia odwołania przez P. J. P. - F. od w/w decyzji PINB, MWINB decyzją z dnia 30 maja 2018 r., nr [...], znak: [...], w myśl art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję PINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji
< Kolejno, z uwagi na wniesiony przez P. K. S. sprzeciw od w/w decyzji MWINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej: WSA w Krakowie), wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 858/18, WSA w Krakwie oddalił sprzeciw
< w wyniku ponownie toczącego się postępowania przed PINB, upoważnieni pracownicy PINB w dniu 27 listopada 2018 r. przeprowadzili oględziny przedmiotowego ogrodzenia na dz. nr [...] od strony drogi gminnej na dz. nr [...] w R.
< pismem z dnia 27 marca 2019 r., znak: [...], Wójt Gminy Lipnica Murowana przesłał do PINB wypis i wyrys z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipnica Murowana - Uchwała Nr XX. 169.2012 Rady Gminy Lipnica Murowana z dnia 18 września 2012 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 12 października 2012 r., poz. 50069) (dalej: m.p.z.p.), dotyczącego działki nr [...] w miejscowości R., gmina Lipnica Murowana
< za pismem z dnia 22 maja 2019 r., znak: [...], Wójt Gminy Lipnica Murowana wskazał, iż Inwestor wyremontował istniejące ogrodzenie działki nr [...]. Ogrodzenie to w zakresie lokalizacji nie jest zgodne z warunkami i ustaleniami MPZP, bowiem jak wskazuje § 74 ust. 3 pkt 4 m.p.z.p., wszelka działalność inwestycyjna w obrębie pasów drogowych oraz wyznaczenie i kształtowanie wjazdów na drogi gminne - dojazdowe KD(DG-D) z terenów sąsiednich winna być prowadzona według warunków właściwego zarządcy dróg gminnych oraz zgodnie z przepisami odrębnymi (...)
< w dniu 8 stycznia 2020 r., za pośrednictwem platformy elektronicznej e-PUAP na dziennik podawczy tut. Organu wpłynęło pismo Wójta Gminy Lipnica Murowana z dnia 7 stycznia 2020 r., w którym wskazano, iż (...) droga urządzona na działce ewidencyjnej nr [...] w R. nie stanowi drogi gminnej publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Organ odwoławczy po zweryfikowaniu kręgu stron postępowania wskazanego przez PINB uznał go za prawidłowy i stwierdził, że pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Wskazał, że podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji PINB jest art. 105 § 1 k.p.a., który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Po przeanalizowaniu przepisów ustawy Prawo budowlane organ doszedł do wniosku, że wykonane roboty w postaci ogrodzenia na działce nr [...] wybudowanego od strony drogi wewnętrznej na działce nr [...] w R. nie wymagały pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Zbadano jednak ich zgodność z obowiązującymi przepisami, a zwłaszcza zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Działka, na której usytuowano sporne ogrodzenie tj. nr ewid. [...], oraz działka z nią sąsiadująca tj. nr ewid.[...] w R. objęte są Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipnica Murowana z dnia 18 września 2012 r. w sprawie zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipnica Murowana (Dz. U. Woj. Małopolskiego z dnia 12 października 2012 r. póz. 5006, dalej: m.p.z.p.). Zgodnie z zapisami m.p.z.p. działka nr ewid. [...] znajduje się na obszarze oznaczonym symbolami planu E-46 MU (la,3b, 3c, 6g), z kolei działka nr [...] oznaczona jest jako KD (GD-D), gdzie niniejszy zapis w m.p.z.p. oznacza drogi gminne klasy D (dojazdowe).
Wobec powyższego podnieść należy, iż w świetle § 74 ust. 3 pkt 2 m.p.z.p. sytuowanie w pasach drogowych obiektów i urządzeń służących użytkownikom dróg (...) oraz lokalizowanie innego rodzaju urządzeń - w szczególności: (...) ogrodzeń oraz innych urządzeń budowlanych zw. z obiektami budowlanymi - wymaga spełnienia warunków wynikających z przepisów odrębnych. Ponadto, w myśl § 74 ust. 3 pkt 4 m.p.z.p. wszelka działalność inwestycyjna w obrębie pasów drogowych oraz wyznaczanie i kształtowanie wjazdów na drogi gminne - dojazdowe KD(DG-D) z terenów sąsiednich winny być prowadzone wg warunków właściwego zarządcy dróg gminnych oraz zgodnie z przepisami odrębnymi; obowiązują nieprzekraczalne linie zabudowy określone w ust. 4. pkt 3), ust. 5. pkt 3) oraz na rysunku planu - z wyjątkiem przypadków szczególnych, wymagających zbliżenia tych linii zabudowy do krawędzi jezdni: w sytuacji wynikającej z istniejącego zagospodarowania i uzbrojenia terenów, kształtowania linii ogrodzeń oraz dostosowania do innych warunków lokalnych — wg warunków właściwego zarządcy oraz zgodnie z przepisami odrębnymi. Według § 74 ust. 4 m.p.z.p. Parametry techniczne dróg KD (DG-D) oraz linie zabudowy na terenach zabudowanych (z wyjątkami określonymi w ust. 3. pkt 4): 1) szerokość jezdni -zgodnie z przepisami odrębnymi o drogach publicznych, 2) szerokość pasa drogowego w liniach rozgraniczających - min 10,0 m, 3) odległość zabudowy projektowanej od krawędzi jezdni - min 6,0 m.
Wskazano, że zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 39 m.p.z.p., ilekroć w m.p.z.p. jest mowa o drodze, drodze publicznej, drodze wewnętrznej należy przez to rozumieć wyrażenia określone przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 19, póz. 115 z późn. zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, póz. 430 z późn. zm.). W myśl dyspozycji zawartej w art. 7 w/w ustawy o drogach publicznych do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczane od innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych (...) zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje na drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu (...). Odnosząc się do powyżej wskazanej regulacji, jak również do stanowiska Zarządcy Drogi nr [...] w R. tj. Gminy Lipnica Murowana, dalej: Zarządca, wyrażonego w piśmie z dnia 7 stycznia 2020 r., iż droga urządzono na działce ewidencyjnej nr [...] w R. nie stanowi drogi gminnej publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, wskazano, iż do przedmiotowego ogrodzenia nie mają zastosowania dyspozycje § 74 m.p.z.p., bowiem odnoszą się one jedynie do terenów komunikacji drogowej KD (GD-D) -dróg gminnych klasy D (dojazdowych), czemu nie czyni zadość działka ewidencyjna nr [...] w R. . Co więcej, mając na uwadze wskazane w w/w piśmie stanowisko Zarządcy, odnoszące się do obecnej lokalizacji i przebiegu spornego ogrodzenia na działce nr [...] od strony działki nr [...], iż "ze względu na lokalizację istniejących budynków gospodarczych przy samej krawędzi drogi (...) stanowi to szczególny przypadek, który umożliwia zbliżenie linii ogrodzenia do krawędzi jezdni. Jako zarządca drogi gminnej na odcinku istniejących zabudowań gospodarczych wyrażam zgodę na pozostawienie ogrodzenia w dotychczasowej lokalizacji (...)", podnieść należy, iż brak jest jakichkolwiek zastrzeżeń ze strony Zarządcy, aby sporne ogrodzenie podlegało natychmiastowemu usunięciu poprzez wykonanie jego rozbiórki. Jedyną kwestią, na jaką powołuje się Zarządca, w wyniku której zajdzie konieczność przesunięcia pozostałych odcinków ogrodzenia (nieokalających istniejących budynków gospodarczych przy samej krawędzi drogi) do odległości minimum 3,0 m od osi jezdni i co najmniej 1,5 m od granicy działki z drogą o numerze ewidencyjnym nr [...] jest ewentualność przebudowy drogi i jej poszerzenia.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż Organ I instancji prawidłowo ustalił, że niniejsze postępowanie jest bezprzedmiotowe.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. P. – F., zarzucając jej:
a) naruszenie prawa materialnego, a to:
1. art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 łipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że regulacja zawarta w tym przepisie nie ma zastosowania w niniejszym przypadku, podczas gdy przepis ten obejmuje swym zakresem także akty prawa miejscowego (tj. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), a nie wyłącznie przepisy prawa budowlanego i warunki techniczne, jakim winny odpowiadać obiekty i budynki, a w konsekwencji jego błędne niezastosowanie,
2. art. 29 ust. 1 pkt 23 oraz art. 30 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku braku obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i zgłoszenia przedmiotowej inwestycji właściwemu organowi, organ nadzoru budowlanego nie ma prawa do podejmowania czynności kompetencyjnych w niniejszej sprawie, podczas gdy ma on prawo i obowiązek sprawować kontrolę nad takimi czynnościami,
3. art. 14 pkt 2 i 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie, iż plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego stanowi akt prawa miejscowego i w konsekwencji przyjęcie, iż nie został naruszony art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r, - Prawo budowlane, podczas gdy doszło do naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
4. art. 81 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i pominięcie, iż do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego.
5. § 74 ust. 3 pkt 4 MPZP stanowiącego Uchwałę NR XX.169.2012 Rady Gminy Lipnica Murowana z dnia 18 września 2012 r., z późniejszymi zmianami poprzez uznanie, iż wzniesiona samowola stanowi szczególny przypadek zezwalający na odstępstwo od MPZP, podczas gdy nie zachodzą ku temu żadne przesłanki.
b) naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, podczas gdy występowały przesłanki do jej uchylenia.
2. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, podczas gdy zachodzą przesłanki do rozpoznania przez Organ niniejszej sprawy i wydanie stosownej decyzji,
3. naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że organ drugiej instancji ograniczył się tylko i wyłącznie do ponownego przywołania stanowiska organu pierwszej instancji w zakresie ustaleń faktycznych, a więc nie uczynił zadość normatywnym warunkom merytorycznego rozstrzygania w postępowaniu odwoławczym, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji.
4. art. 7b k.p.a. w zw. z art. 106 k.p.a. poprzez brak współdziałania organów w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy, a także niezajęcie przez Gminę jednoznacznego stanowiska w sprawie, a w konsekwencji przyjęcie przez Organ, iż postawa Gminy wyraża akceptację istniejącego stanu sprzecznego z prawem.
5. art. 7 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpoznania sprawy i nierozpatrzenie merytoryczne sprawy.
Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz ją poprzedzającej decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). Na mocy art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2020 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie natomiast z art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W pierwszym rzędzie rozważenia wymagała legitymacja do wniesienia skargi. Na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Wyjątek dotyczy wymienionych w tym przepisie podmiotów, m.in. prokuratora, do kręgu których skarżący jako osoba fizyczna nie należy.
Sam fakt brania udziału w postępowaniu administracyjnym nie tworzy legitymacji skargowej.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, postępowanie ądowoadministracyjne nie jest kontynuacją dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. Legitymacja procesowa strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest tożsama z legitymacją procesową strony w postępowaniu administracyjnym. O istnieniu legitymacji procesowej strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie decyduje zarzut naruszenia interesu prawnego skarżącego, lecz interes prawny, którego istotę stanowi żądanie oceny przez właściwy sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym stanem prawnym. Musi jednak istnieć związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. (tak NSA w wyroku z 17.03.2015 r., II OSK 1955/13)
Podobnie zdaniem doktryny interes prawny we wniesieniu skargi, na którym została oparta legitymacja skargowa, stanowi nową kategorię interesu prawnego w prawie administracyjnym (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 122–123). Istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. Jednakże nie wyczerpuje to treści terminu "interes prawny" w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Skarżący bowiem musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
Skarżąca jest właścicielką niezabudowanej działki nr [...], która wbrew twierdzeniom skarżącej nie sąsiaduje z działką nr [...], albowiem rozdziela je działka nr [...] na której urządzona jest droga, nie stanowiąca drogi gminnej (publicznej). Sytuacja ta uwidoczniona jest na mapie znajdującej się na k. 43 akt administracyjnych oraz fotografiach (k. 30,31,32 akt adm.).
W niniejszej sprawie Sąd nie dopatruje się związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącej, a zaskarżoną decyzją.
Skarżąca w piśmie z dnia 23 grudnia 2019 r. (k. 78 akt adm.) wskazała, że wywodzi swój interes prawny między innymi z art. 140 i 144 KC, albowiem posadowienie ogrodzenia na działce [...] uniemożliwia jej dojazd do jej nieruchomości, stanowiących obszar rolny i wymagających dojazdu ciągnikiem oraz innym sprzętem rolniczym. Wskazała, że 3 sierpnia 2017 r. jej mąż uszkodził sprzętem rolniczym ogrodzenie na działce [...], za co musiała zapłacić.
W tym miejscu podkreślenia zatem wymaga, że sporne ogrodzenie powstało na działce [...], a nie na działce drogowej nr [...] ani tym bardziej na działce skarżącej nr [...], leżącej po przeciwnej stronie drogi.
Jest to o tyle istotne, że z powyższych wywodów skarżącej wynika, że droga na działce nr [...] jest za wąska dla sprzętu rolniczego, z którego skarżąca korzysta, a obecnie nie może już "zajeżdżać" działki [...] z powodu usytuowanego tam ogrodzenia. Skarżąca jednak nie ma żadnego tytułu prawnego, który pozowałaby jej korzystać w ten sposób z działki [...]. W szczególności ani z art. 140 ani 144 KC nie można wywieść uprawnienia skarżącej do skutecznego żądania od właścicieli działki [...] zezwolenia na korzystanie ze swojej własności, w szczególności, że skarżąca może wszak korzystać z własnej nieruchomości tj. działki [...]
Niewątpliwie skarżąca może wywieść w tej sprawie własny, swoiście pojmowany interes faktyczny, jednakże nie jest on tożsamy z interesem prawnym, który wynikać musi z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Istoty interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną. Istnieje on wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa, z którego jest możliwość wywiedzenia dla danego podmiotu określonych praw lub obowiązków.
Wobec stwierdzenia zatem wtoku postępowania sądowoadministracyjnego, że wnosząca skargę nie legitymuje się interesem prawnym w jej wniesieniu, skarga została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.