III SA/Gd 626/13
Sądy administracyjne2013-12-10
Sygnatura
III SA/Gd 626/13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2013-12-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku
Sędziowie
Felicja Kajut
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 626/13 w ten sposób, że na stronie 5 w siódmym wersie od dołu w miejsce "4 lutego 2010 r. nr [...]" wpisać prawidłowo "8 lutego 2010 r. nr [...]" oraz na stronie 6 w czwartym wersie od góry w miejsce "art. 210 § 1" wpisać prawidłowo " art. 240 § 1".
UZASADNIENIE
Powołanym wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o uchyleniu decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 czerwca 2013 r., nr [...] oraz o zasądzeniu od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu tego orzeczenia na stronie 5 w siódmym wersie od dołu oraz na stronie 6 w czwartym wersie od góry w pojawiły się omyłki pisarskie wymagające sprostowania.
W pierwszym przypadku Sąd wskazując na konieczność dokonania oceny wpływu wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. na treść decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania tj. decyzji z dnia 8 lutego 2010 r. nr [...], omyłkowo wymienił decyzję z dnia 4 lutego 2010 r. nr [...].
Z kolei na stronie 6 w czwartym wersie od góry mowa była o przesłankach wznowienia postępowania, z powołaniem się na przepisy, w których zostały one wymienione, zatem powołanie się na art. 210 § 1 o.p. w miejsce art. 240 § 1 było omyłką.
Popełnione omyłki są oczywiste i nie zmieniają sposobu ani treści rozstrzygnięcia.
W związku z powyższym na mocy art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.